ΑΓΝΩΣΤΗ συζήτηση ΕΛΥΤΗ-ΤΕΡΙΑΝΤ 3

-Θέλετε να πείτε οτι είδατε μια ευκαιρία που έπρεπε να την αδράξετε?
-Νομίζω.Τόσο καιρό μεσα στα βάθη του νέου ελληνισμού που άρχιζε να ωριμάζει,το πρόβλημα έμενε άλυτο και γεννούσε συμπλέγματα που έφταναν η στην κατωτερότητα η στα δύο άκρα.Όσο η Δύση ζούσε μέσα στην Αναγέννηση, και στα εκφραστικά μέσα που είχε κληρονομησει απο αυτήν-θέλαμε δε θέλαμε- έστεκε μακρυά μας.Η τέλεια αφωμοίωση όμως, όπως τηνξ ήθελε ένας Ροίδης, θα οδηγούσε στην υποταγή.Η τέλεια απομώνωση, οπως την ευαγγελιζότανε ένας Γιαννόπουλος δε θα έσωζε παρά την υπερηφάνεια μας.Ωστόσο έπρεπε να συμπορευτούμε κάποτε με τον υπόλοιπο κόσμο.Ηεπαναστατική λοιπόν γενιά του μεσοπολέμου-η γαλλική προ πάντων-δίνοντας ένα τελικό χτύπημα στην αποκλειστικότητα της κληρονομιάς της,χωρίς να το επιζητεί, στρεφόταν σε πηγές που μας ήταν πιο γνώριμες,ξανάφερνε στο φώς πρότυπα, πολιτογραφημένα απο αιώνες μέσα στο ομαδικό μας υποσυνείδητο. Ένας κοινός χώρος ανοιγόταν για όλους.
Απελευθέρωση λοιπόν μέσα στην έκφραση, και με την ίδια χειρονομία συνένωση με την Ευρώπη, χωρίς θυσίες, αλλα μόνο με κέρδη-αυτά ειναι που ετράβηξαν την εποχή εκείνη εμένα και τους φίλους μου στον Υπερρεαλισμό.Φυσικά εκάναμε υπερβολές. Αλλά και όταν λίγο αργότερα εξηγήσαμε τη θέση μας, κανείς δεν έδωσε προσοχή, δε θέλησε να καταλάβει. Χρειάστηκε να έρθει πολύ αργότερα ένας ξένος πάλι, να πεί τα ίδια περίπου πράγματα,για να τα χωνέψει ένα μέρος της κριτικής μας. Στο μεταξύ εμείς απο τον υπερρεαλισμό, είχαμε κάνει κάτι άλλο,που έφτανε ίσως στους αντίποδες του.Επειδή η μοναδικότητα της Ελλάδος έχει πάντοτε τον τελευταίο λόγο.Τρέφεται πο τις πιό ισχυρές επαναστάσεις,τις αφομοιώνει τέλεια, και στο βάθος μένει απρόσβλητη.Λες και οτιδήποτε περάσει τα σύνορα αυτής της χώρας,υποβέλεται στην κατεργασία που ένας αόρατος μηχανισμός θέτει σε ενέργεια, κινημένος απο τι?Τη Πλατωνική γεωμέτρηση?Το φώς? όπως θέλετε πάρτε το.Η Δύση απο καιρό είχε φτάσει στην εξατομίκευση της έμπνευσης.Η καθημερινή ζωή,ορθολογιστικά οργανωμένη και χωρίς τι περιθώρειο να λειτουργήσει ο παράγοντας του απροσδόκητου... Η φύση πληθωρική και απρόσωπη,Η συλλογική ζωή, απο την απουσία κινδύνου,αποκεντρωμένη και ανίκανη να καταλήξει σε κοινά σύμβολα, όλα αυτά, υποχρεώσανε τη Ποίηση να λειτουργήσει σε χωριστά στεγανά θα έλεγα,διαμερίσματα της ψυχής.Απο εκεί ο περιπτωσιολογικός και ημερολογιακός και ημερολογιακός χαρακτήρας των ποιημάτων που μιμήθηκαν και στην ελλάδα,χωρίς να πολυσκεφθούν το ζήτημα πολλοί ελάσσονες λυρικοί μας. Ο Ελληνας ποιητής ωστόσο, ο αυθεντικός,που είναι απο τη κούνια του ενανθρωπιστής και φυσιοκράτης, αντιδρά με άλλο τρόπο,δείχνει και με τα αντανακλαστικά του ακόμη, να αισθάνεται όπως ο αλλοτινός του συνάδελφος μέσα στον αρχαίο η στον χριστιανικό μύθο.Σήμερα που τούς έχει αποστερηθεί αυτούς, ζητάει έστω και με το άτομό του, να απομιμηθεί το μηχανισμό τους.που θα πεί να σηκώνει για λογαρισμό του το βάρος της ομάδας.Να φτάνει στην αντικειμενικότητα.περνώντας απο πολλές ειδικές περιπτώσεις σε ένα σύμβολο.Είναι η συνείδησή του που μιλά στη θέση της θρησκείας, και αφού η τελευταία τούτη έχει ατονήσει, φυσικά η ευθύνη της πρώτης προβάλει μεγαλύτερη...Να λύσει τη ζώνη του καιρού γύρω απο μερικά στοιχεία που κλείνει η παράδοση, και ύστερα απο αδιάκοπες μεταμορφώσεις,να τα ταυτίσει με μορφές ζωντανές. που έχουν άλλο αντίκρυσμα για μας, αποβλέποντας έτσι στη συγκρότηση ενός μύθου της συγχρονης ζωής....


Αύριο η συνέχεια...

Άγνωστη συζήτηση ΕΛΥΤΗ-ΤΕΡΙΑΝΤ 2

Συνέχεια της συζήτησης του Τεριάντ με τον Οδυσσέα Ελύτη,μεταξύ Ρώμης και Παρισίων τον Μαιο-Ιούνιο του 1951



-Και ο Υπερρεαλισμός? Η Ευρώπη? Τα κορίτσια?
-Σιγά, μη βιάζεστε, θα φτάσουμε και σ'αυτά.Το ένα θα μας φέρει το άλλο.Τα κορίτσια,μια που θελήσατε να το αναφέρετε, μου τα έδωσε η Αθήνα.Ουσιαστικκά και μεταφορικά μιλώντας.Εύρισκα μια συνέχεια στον αισθησιακό λαικο τύπο που μου είχε προσφέρει το νησί,κατι που με άφηνε όπως η διαυγεια του γιαλού, να δώ καθαρα το νόημα της οργανικής ύλης επανω στην ανάπτυξή της και τον σχηματισμό της.Έννοιες όπως το "παρθενικο", το "αστραφτερό", το "αρρυτίδωτο",σύμβολα μαγικά που τα είχα μεγάλη ανάγκη να ξορκίσω το γεροντισμό της εποχής μας, που τόσο με ενοχλούσε.Μόνο που την ίδια στιγμή, χωρίς να το καταλάβω,κρατούσα στα χέρια μου και κάτι άλλο, σημαντικότερο...Το βιολογικό υπόδειγμα ενός τύπου πνευματικού που πραγματοποιούσε τη συνύπαρξη πολλών αντιφατικών καταστάσεων μέσα σε μια αδιαίρετη μονάδα.Ότι ακριβώς φιλοδοξούσα να είναι η ποίηση,τότε,που η συνείδηση με τα άλλα της προβλήματα δεν είχε πάρει ακόμη θέση στις αναζητήσεις μου.Ένα πρώτο στοιχείο, κατι ικανό να καταργεί το αίσθημα της αντινομίας που δίνει η πολλαπλότητα του κόσμου.
Και όταν λίγο αργότερα, είδα τη νεώτερη Ευρωπαική γενιά, απορροφημένη απο τίς ίδιες έγνοιες,δοκίμασα όχι μόνο έναν κάπως αφελή ενθουσιασμό, αλλα και την υποψία οτι η μικρή αυτή σύμπτωση δε μπορούσε να είναι τυχαία.Ερχότανε σαν ένα απο εκείνα τα σημεία των καιρών που δήλωναν οτι έχει φτάσει η κατάλληλη στιγμή, να παραμερισθεί φυσιολογικά ένα εμπόδιο που έστεκε ανάμεσα σε μας και τη Δύση, αιώνες τώραεμπόδιο που αφορούσε βέβαι την έκφραση...

AΓΝΩΣΤΟΣ ΕΛΥΤΗΣ

Από σήμερα θα αρχίσω να δημοσιεύω αποσπάσματα απο μια άγνωστη συζήτηση που είχε δώσει ο Οδυσσέας Ελύτης με τον Τεριάντ το 1951 και η οποία δεν έχει δει το φως της δημοσιότητας μέχρι σήμερα.
Η συζήτησή τους έγινεμεταξύ Ρώμης και Παρισίων, την Άνοιξη του 1951 μεταξύ των μηνων Μάιου-Ιούνιου.


-Ποιο σωστό μου φαίνεται να αρχίσουμε απο μερικά βιογραφικά...
-Όπως προτιμάτε. Μη λησμονείτε όμως οτι δικαίωμα στη δημοσιότητα έχουν μόνο τα στοιχεία που μπορει να φωτίσουν απο μια άγνωστη πλευρά ένα ποιητικό έργο.Σας παρακαλώ να περιοριστούμε σε αυτά.
-Γεννηθήκατε?
-Στη Κρήτη.Αλλά κατάγομαι απο τη Λέσβο και μεγάλωσα στην Αθήνα. Ενώσετε με τρείς ευθείες πάνω στο χάρτη αυτά τα σημεία και θα δείτε να σχηματίζεται ένα τρίγωνο, που το κέντρο του βρίσκεται "καπου" στο Αιγαίο Πέλαγος.Εκεί υπάρχω ουσιαστικά και απο εκεί προσδιορίζεται η μοίρα μου.Αν σας πώοτι τα καλοκαίρια των παιδικών μου χρόνων τα πέρασα όλα σε ένα μικρο νησί, απο αυτά που διατηρούν ακόμη τα χνάρια του αγώνα της ανεξαρτησίας μας, θα εννοήσετε πιο εύκολα και την καταγωγή της ηθικής χροιάς που τείνει να πάρει σήμερα ο νησιωτισμός στη ποίησή μου.

-Και που θα άντλησε νέεσ δυνάμεισ φαντάζομαι απο τη συμετοχή σας στον Αλβανικό πόλεμο...
-Ναί. Απο την άποψη οτι σε ώριμη ηλικία, μου δόθηκε η χάρη να λάβω μέρος σε ένα απο εκείνα τα γεναία βήματα που κάνει ο Ελληνισμός προσ το θαύμα, με κάθε πιθανότητα να πέσει, και όμως με κάθε βεβαιότητα να κερδίσει.Το λέω με ταπεινωσύνη και άκρα σοβαρότητα. Ξέρω οτι οι άλλοι ειρωνεύονται, αλλά εμένα ο θάνατος,που τον αντίκρυσα κατάματα τότε, αχρήστεψε μέσα μου κάθε τέτοια διάθεση.Και σήμερα, από το φόβο μήπως αγγίξωω έννοιες που κατάντησαν συμβατικές,προτιμώ το θάρρος να τις ξαναπάρω στα χέρια μου με τρόπο διαφορετικό.Στην υπόθεση της Αλβανίας δεν είδα τη διαμάχη δύο λαών,ούτε το δυναμισμό της φυλής.Είδα τη νίκη της ωραίας αφροσύνης επάνω στον υπολογισμό.Και ακόμη την υγεία που παρουσιάζει το ένστικτο του λαού μας, οταν μπροστά στον κίνδυνο μπορεί να ξεχωρίζει διαμιάς το Καλό απο το Κακό.Μέσα στο συσκοτισμό που μας έφεραν οι καιροί της σοφιστείας και της προπαγάνδας, μου αρέσει να υπολογίζω σε αυτο το φως..."

Αθριο η συνέχεια...

65 εργα του Γκρέκο στην Αθήνα

Μεγάλη έκθεση του Γκρέκο στην Αθήνα με 65 μοναδικά έργα ξεκίνησε επίσημα χθές στο
ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΥΚΛΑΔΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ με τίτλο “Ο Γκρέκο και το εργαστήριό του”
Δειάρκεια έκθεσης
17 Οκτωβρίου 2007 – 5 Ιανουαρίου 2008


Το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης παρουσιάζει την έκθεση «Ο Γκρέκο και το εργαστήριό του», η οποία θα διαρκέσει από τις 17 Οκτωβρίου 2007 έως τις 5 Ιανουαρίου 2008.

Η έκθεση είναι μια παραγωγή της SEACEX (Sociedad Estatal Para la Acción Cultural Exterior) σε συνδιοργάνωση με το Ίδρυμα Ν.Π. Γουλανδρή-Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης και πραγματοποιείται με την ευγενική χορηγία της Iberdrola Renewables.

Η έκθεση περιλαμβάνει 58 έργα από μεγάλα μουσεία της Ισπανίας (Μουσείο Ελ Γκρέκο - Τολέδο, Μουσείο Santa Cruz - Τολέδο, Μουσείο Πράδο - Μαδρίτη, Patrimonio Nacional: Palacio Real, Real Monasterio de S. Lorenzo de El Escorial, Lazaro Galdiano - Μαδρίτη, Εθνική Βιβλιοθήκη – Μαδρίτη, Μουσείο Καλών Τεχνών Μπιλμπάο, Μουσείο Καλών Τεχνών – Σεβίλλη κ.ά), των Ηνωμένων Πολιτειών (Metropolitan Museum of Art - Ν. Υόρκη, Hispanic Society of America - Ν.Υόρκη), της Ουγγαρίας (Szépmüvészeti Museum – Βουδαπέστη) και της Ελβετίας (Συλλογή Bührle), εκ των οποίων 8-10 πίνακες φέρουν την υπογραφή του μεγάλου δημιουργού της Ισπανικής τέχνης του 17ου αιώνα, Δομήνικου Θεοτοκόπουλου (Ελ Γκρέκο).

Μαζί με τις δημιουργίες του Γκρέκο θα παρουσιαστούν έργα των μαθητών του, του γιου του Jorge Manuel Theotocopuli (1578-1631) και Luis Tristan (c.1585-1624) και άλλων ζωγράφων που αποδίδονται στο εργαστήριό του, καθώς επίσης και έργα του Blas Muñoz (τέλη 17ου αιώνα). Τέλος, θα συμπεριληφθεί ένα αντίγραφο από το Μουσείο Πράδο, το οποίο αρχικά είχε αποδοθεί στον Γκρέκο.

Η έκθεση θα επικεντρωθεί αποκλειστικά στην Ισπανική περίοδο του Γκρέκο με στόχο να προβληθεί η καθοριστική επιρροή του την εποχή εκείνη, καθώς και η επιστημονική τεκμηρίωση του εργαστηρίου του. Την επιμέλεια της έκθεσης έχουν αναλάβει η Carmen Garrido (Μουσείο Πράδο), ο José Alvarez Lopera, ιστορικός τέχνης (Μουσείο Πράδο) και ο Νίκος Χατζηνικολάου, ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Την έκθεση θα συνοδεύει δίγλωσσος κατάλογος στα ελληνικά και τα ισπανικά.

Εκπαιδευτικό πρόγραμμα για σχολεία
Στο πλαίσιο της έκθεσης, το Τμήμα Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων διοργανώνει εκπαιδευτικό πρόγραμμα, που απευθύνεται σε μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου και στις μεγάλες τάξεις του Δημοτικού. Οι μαθητές θα παρακολουθούν αρχικά μία 20λεπτη προβολή, σχετική με τη ζωή και το έργο του El Greco, και στη συνέχεια θα ξεναγούνται στην έκθεση από Μουσειοπαιδαγωγό του Τμήματος Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων. Στους μαθητές θα δίνεται εκπαιδευτικό βιβλίο σχετικό με το θέμα της έκθεσης. Οι εκπαιδευτικοί μπορούν να τηλεφωνούν από Δευτέρα έως Παρασκευή, 13:00 – 16:00 μ.μ. στο 210 7239438 για να προγραμματίσουν την επίσκεψή τους στο Μουσείο.

OI TOIXOI MΟΙΛΑΝΕ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ-ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΑ

Επειδή, «αν ο Θεός ήθελε να μην γράφουμε στους τοίχους, θα έδινε τις 10 εντολές σε τετράδιο » , .....παρακάτω ακολουθούν ορισμένα από τα ωραιότερα:
«Αυτοί που νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα, εκνευρίζουν εμάς που τα ξέρουμε.» (λεωφόρος Αλεξάνδρας, Αθήνα)
«Αν τα λάθη διδάσκουν, τότε έχω καταπληκτική μόρφωση.»(οδός Μπενάκη, Αθήνα)
«Η χώρα καταστρέφεται από την αδιαφορία, αλλά τι με νοιάζει εμένα?» (λόφος Στρέφη, Αθ! ήνα)
«Δεν φοβάμαι τίποτα, Δεν ελπίζω τίποτα, Ι am a free man.» (πλατεία Αγ. Κήρυκου, Ικαρία) «Θέλω να γίνω αυτό που ήμουν τότε που ήθελα να γίνω αυτό που είμαι τώρα.» (πλατεία Εξαρχείων, Αθήνα)
«Οι τοίχοι έχουν αυτιά και τα αυτιά μας τοίχους.» (Ψυρρής, Αθήνα)
«Το καλύτερο σχολείο που φωτίζει είναι αυτό που καίγεται.» (4ο Λύκειο, Καλαμάτα)
«Ο Χριστός δίδαξε και πέθανε. Οι καθηγητές τι περιμένουν ?»(Ε.Μ.Π., Αθήνα)
«Κολόμβε, γαμώ την περιέργειά σου.» ( ! Decadence, Αθήνα)
«Το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του.»(πλατεία Εξαρχείων, Αθήνα)
«Φονιάδες των Ψαριών, Πελεκάνοι.» (οδός Γερουλάνου, Αργυρούπολη)
«Η μαμά! μου λέει ότι αν δεν έχω πέσω στο κρεβάτι μέχρι τις δέκα και μισή, θα πρέπει να γυρίσω σπίτι.»
(Ποτοπωλείον, Αθήνα) «Μόνο τα καλά κορίτσια κρατάνε ημερολόγιο. Τα κακά δεν έχουν χρόνο.»( Dark Sun, Αθήνα)
«Δεν υπάρχουν παθητικοί καπνιστές, μόνο αντιπαθητικοί αντικαπνιστές» ( T.E. I ., Αθήνας) «Το Lifestyle είναι μ! αγικό, από μηδενικό σε κάνει νούμερο.»
(Γκάζι, Αθήνα)
«Θεσσαλονίκη, η μόνη πόλη που γράφεται με δύο Σίγμα και προφέρεται με δύο Λάμδα.»(Μύλος, Θεσσαλονίκη)
«Διατηρείτε την Αθήνα καθαρή. Πετάτε τα σκουπίδια σας στον Πειραιά.» (Μεταξουργείο, Αθήνα)
«Ο Χριστός πέθανε, ο Αινστάιν πέθανε, και Εγώ δεν αισθάνομαι καλά τελευταία.» ( Aν club, Αθήνα) «Ζαλίζομαι. Σταματήστε τη Γη να κατέβω.»(Α.Π.Θ., Θεσσαλονίκη)
«Συμμετέχω, Συμμετέχεις, Συμμετέχει, Συμμετέχουμε, Συμμετέχετε, Αποφασίζουν.» (οδός Σινώπης, Αθήνα) «
Μήπως ήρθε η ώρα να πεθάνουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην χώρα που τους γέννησε ?» (οδός Σινώπης, Αθήνα)
«Τα γκαζάκια δεν είναι μόνο για καφέδες.» (οδός Παπαδιαμαντοπούλου, Αθήνα)
«Έγχρωμη TV , Ασπρόμαυρη Ζωή.»(οδός Στου! ρνάρα, Αθήνα)
«Μην τα περιμένετε όλα από την Αστυνομία. Χτυπηθείτε μόνοι σας.» (Παπασωτηρίου, οδός Στουρνάρα, Αθήνα)
«Η Βία δεν είναι Λύση, η Λία όμως είναι Βίσση.» (Μύθος, Ρέθυμνο)
-----------------------------



Και τα μαργαριτάρια μας!!!! Να μας Χαιρόμαστε

Για να μάθετε και κάτι καινούργιο!! - «Η σκανδιναβία είναι μια πράξη που κάθε πολιτισμένος άνθρωπος πρέπει να αποφεύγει » (Από γυμνάσιο της Λάρνακας Κύπρου) &nbs p; ; « Εσπεριδοειδή σαν τα πορτοκάλια είναι και τα μαντολίνια, αλλά πιο μικρά και με φλούδα που βγαίνει εύκολα » (Από γυμνάσιο της Αθήνας, 1992) &nbs p; ; « Η επετηρίδα είναι αυτό που βγάζουμε στα μαλλιά μας άμα δεν λουζόμαστε συχνά » &nbs p; ; «Ο μισογύνης είναι τέρας μυθολογικόν, μισός γυναίκα και μισός άλλο πράμα, απερίγραπτης ασχήμιας και τελείως εξαγριωμένος με την κατάστασή του. » (Από γυμνάσιο της Θεσπρωτίας, 1991) &nbs p; ; « Το φοβερότερο όπλο των αρχαίων Αράβων ήταν ο Ευνούχος» &nbs p; ; «Ο Κωνσταντίνος Καντάφης ήτανε Έλληνας ποιητής που γεννήθηκε στη Λιβύη της Αλεξάνδρειας » &nbs p; ; «Οι Έλληνες εφεύρεσαν τη γεωμετρία για να αποφύγουνε την άλγεβρα που ήτανε αράπικη » &nbs p; ; «Στην αρχαία εποχή δεν υπήρχαν ξένες χώρες γι' αυτό δεν έχουν βρει οι αρχαιολόγοι αρχαία διαβατήρια » &nbs p; ; «Όταν ο Οδυσσέας γύρισε πίσω στην Ιθάκη, βρήκε τους είκοσι ανεμιστήρες και την Πηνελόπη να τους δουλεύει στο φουλ.» (Από διαγώνισμα στην Ιστορία, γυμνάσιο της Κορινθίας, 1989) &nbs p; ; « Όταν ο Χριστός ήτανε μικρός, ο πατέρας του ο μαραγκός Ιωσήθ, το φώναζε Χρηστάκη » &nbs p; ; «Ο Λεωνίδας και οι Τριακόσιοι του ηττήθηκαν γιατί οι Θερμοπύλες ήτανε πολυπληθέστεροι σε αριθμό » &nbs p; ; «Την Οδύσσεια της έγραψε ο Οδυσσέας. Την Ιλιάδα ο Ηλιάδης. » (Από διαγώνισμα Β' τάξης γυμνασίου της Λαμίας, 1969) &nbs p; ; « Η γυναίκα του Τσάρου λεγότανε Τσάρα. Η κόρη του τσατσάρα. Ο γιος του Νορέγιεφ. » &nbs p; ; «Η μάνα του Ρασπούτιν ήτανε η ρασπουτάνα, τεραστίων διαστάσεων Ρωσίδα της Σιβηρίας ». (Από γυμνάσιο της Καρδίτσας, 1991) &nbs p; ; « Η Παραφίνη ήτανε η θεά που προστάτευε τα Χερουφίμια και τα Σεραφίμια». (Από διαγώνισμα στα θρησκευτικά, γυμνάσιο της Κορίνθου, 1990) &nbs p; ; « Πρωτεύουσα της Κεϋλάνης είναι η Λιπτον Τι». &nbs p; ; «Ο Κορινθιακός Κόλπος ευρίσκεται τελείως κατά μήκος. » (Από γυμνάσιο της Πάτρας, 1988) &nbs p; ; « Το τετράγωνο της υποτείνουσας ισούται, αλλά όχι πάντοτε» (Από γυμνάσιο της Καλαμάτας, 1991) &nbs p; ; « Η κυριότερη αιτία της εξάτμισης είναι η φωτιά κάτω από το κατσαρολάκι» &nbs p; ; «Η βαρύτητα είναι πιο δυνατή το Φθινόπωρο. Τότε βλέπουμε τα μήλα να >πέφτουν ομαδικά » &nbs p;
Tonight's top picks. What will you watch tonight? Preview the hottest shows on Yah

Σύχγρονος Ρασπούτιν

Το 1905 ο Ρασπούτιν, γιος χωρικών από τη Σιβηρία , αμόρφωτος σε σημείο που δεν ήξερε να γράφει , μυστικιστής, διείσδυσε στο παλάτι στην Αγία Πετρούπολη και ο οποίος κατάφερε να ασκήσει τεράστια επίδραση στο τελευταίο αυτοκρατορικό ζεύγος , του Τσάρου Νικολάου του Β΄ και της Τσαρίνας Αλεξάνδρας.

Οι πνευματικές του αναζητήσεις τον οδήγησαν σε ηλικία 18 ετών σε μοναστήρι όπου μυήθηκε στη διδασκαλία των «μαστιγουμένων», μια αίρεση που τα μέλη της ονομάζονταν επίσης και «πειθαρχούμενοι», «κουκουλοφόροι» η «δεδομένοι» και οι οποίοι μαστιγώνονταν για λόγους μετανοίας η εξιλέωσης.

Διαστρεβλώνοντας τα κηρύγματα της αίρεσης αυτής, ο Ρασπούτιν διατύπωσε το δικό του δόγμα, σύμφωνα με το οποίο η σεξουαλική εξάντληση ήταν το καλύτερο μέσο για να φθάσει ο πιστός στη κατάσταση της «θείας αταραξίας», ώστε να βρεθεί πιο κοντά στο θεό.

Έφυγε από το μοναστήρι πριν γίνει μοναχός και το 1889 παντρεύτηκε και απέκτησε 4 παιδιά. Εγκατέλειψε όμως το σπίτι και την οικογένειά του το 1901 για να γίνει προσκυνητής και πέρασε μεγάλο διάστημα περιπλανώμενος, φθάνοντας μέχρι το Άγιο Όρος και τα Ιεροσόλυμα. Στα δυο χρόνια που μεσολάβησαν έγινε γνωστός για τις υποτιθέμενες θεραπευτικές του ιδιότητες και για τη σκανδαλώδη ερωτική του ζωή

Η πρώτη επαφή του Ρασπούτιν με το αυτοκρατορικό ζεύγος, ήταν το φθινώπορο του 1905, όταν στη Ρωσία διαδραματίζονταν τα γεγονότα της γνωστής εξέγερσης ενάντια στη μοναρχία.

Εκτός όμως από τα γεγονότα αυτά, την αυτοκρατορική οικογένεια είχε κλονίσει και η ανακάλυψη ότι ο Αλεξέι Νικολάγιεβιτς, ο διάδοχος του θρόνου ήταν αιμοφιλικός.

Ο Ρασπούτιν κατόρθωσε με γιατροσόφια και αποστάγματα της δικής του εφεύρεσης να απαλύνει το πρόβλημα των αιμορραγιών του αγοριού και με το περιστατικό αυτό ξεκίνησε μια δεκαετία κυριαρχίας του στις υποθέσεις της τσαρικής οικογένειας αλλα και του κράτους, αφού είχε φροντίσει να πείσει το ζεύγος των Τσάρων ότι η ζωή του παιδιού εξαρτιόταν από τον ίδιο.

Μέχρι το 1911 η συμπεριφορά του Ρασπούτιν είχε πάρει τις διαστάσεις σκανδάλου και οι ερωτικές ιστορίες για τον «ακόλαστο» αυτόν καλόγερο ήταν στα χείλη όλων. Τελικά ύστερα από πιέσεις , ο Τσάρος εξόρισε τον ευνοούμενό του αλλά κάτω από την επιμονή της Τσαρίνας Αλεξάνδρας αναγκάστηκε να ανακαλέσει την απόφασή του λίγους μήνες αργότερα, καθώς δεν ήταν διατεθειμένος να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή του γιου του , η να δυσαρεστήσει την σύζυγο του η οποία ηταν φανατικά πιστή του Ρασπούτιν, επειδή της έλεγε πως ήταν «Αγία» και πως τη βλέπει στα όνειρά του με φωτοστέφανο.

Εναντίον του Ρασπούτιν οργανώθηκε συνομωσία στην οποία συμμετείχαν πρόσωπα του συγγενικού περιβάλλοντος του Τσάρου, με σκοπό να σταματήσουν τα απανωτά πλήγματα που δεχόταν η μοναρχία σε μια τόσο ταραγμένη εποχή, την οποία τελικά ακολούθησε η περίφημη Ρωσική Επανάσταση.

Τη νύχτα της 29^ης προς την 30^η Δεκεμβρίου 1916, ο σύζυγος της ανιψιάς του Τσάρου Γιουσούποφ Φελίξ, πρίγκιπας Ιωάννης πασών των Ρωσιών, προσκάλεσε τον Ρασπούτιν στο σπίτι του και του προσέφερε δηλητηριασμένο κρασί και γλυκό.

Το τέλος του ήταν το ίδιο συναρπαστικό με τη ζωή του. Ενώ ήπιε το δηλητηριασμένο κρασί, ζητά δεύτερο ποτήρι, τρώει και γλυκά, όμως δε δείχνει κανένα σημάδι αδιαθεσίας. Έτσι ο Γιουσούποφ τον πλησιάζει και του ρίχνει μια σφαίρα στη καρδιά. Ο Ρασπούτιν όμως καταφέρνει να συρθεί φωνάζοντας μέσα στην αυλή, όπου τον προφταίνουν και του αδειάζουν ολόκληρο γεμιστήρα επάνω του .