Ο,τι καλύτερο εχει γραφτεί για τα blogg's

Απλά το είδα, μου αρεσε και το ανέβασα.

Από την Παρασκευή το βράδυ 22/2/08 που έσκασε η ιστορία περί συλλήψεων των υπευθύνων του press-gr έχω την αίσθηση ότι υπάρχουν - με βάση τα δημοσιεύματα - οι εξής στάσεις μέσα στην μπλογκόσφαιρα:
1. Ουδέτερη παρουσίαση του γεγονότος
2. Παρουσίαση του γεγονότος με ερωτήματα και εν αναμονή του τι συμβαίνει και πώς θα μπορούσε να επηρεάσει την ελεύθερη έκφραση μέσω του διαδικτύου αυτή η υπόθεση
3. Κριτική στάση απέναντι στο γεγονός θετικά ή αρνητικά
Στο τέλος αυτού του κειμένου παρουσιάζω αναλυτικά με συνδέσμους ποιοι έγραψαν, πότε και πώς. Ετσι εάν θέλετε μπορείτε να διαβάσετε όλα τα κείμενα που διάβασα να σχηματίσετε τη δική σας άποψη και να κάνετε τις δικές σας επισημάνσεις. Κάνω αναφορές και σε εφημερίδες που έγραψαν σχετικά, καθώς και σε ένα ηλεκτρονικό ειδησεογραφικό έντυπο που βρήκα μέχρι στιγμής. Συχνά υπάρχει αναπαραγωγή κάποιου κειμένου, αλλά υπάρχουν και κάποιες πρόσθετες πληροφορίες σε κάποιες περιπτώσεις.
Από τα κείμενα που διάβασα προκύπτουν ή και προτείνονται συγκεκριμένα κάποια ερωτήματα όπως για παράδειγμα αυτό που αναρωτιόταν η magica: Ποιους λογαριασμούς πλήρωναν εφόσον η πλατφόρμα του blogger παρέχει δωρεάν την υπηρεσία δημιουργίας blog;
Οι αναφορές σε πληρωμή υπάρχουν και σε κάποια δημοσιεύματα και στη συνέντευξη στο Lifo στις 10 Μαίου του 2007, όπου αναφέρεται χαρακτηριστικά: “Αναζητήσαμε έναν εύχρηστο και κατάλληλο τίτλο, τον αγοράσαμε με λίγα χρήματα και ξεκινήσαμε”.
Μήπως, λοιπόν, οι δημοσιεύσεις σε εφημερίδες που μιλάνε για το ποιος πλήρωνε τα έξοδα εννοούν ότι πλήρωσαν domain; Από απλή έρευνα που έκανα βρήκα ότι το domain press.gr είναι κατοχυρωμένο από τις 26-1-2006 και παραπέμπει σε μία σελίδα under construction, αλλά το blog χρησιμοποιεί το press-gr στον blogger.
Βέβαια από όσο θυμάμαι από τη χρήση του blogger μπορούσες να κατοχυρώσεις domain, αλλά το κόστος είναι αστείο και δεν δικαιολογεί off shore εταιρείες… Πλήρωναν σέρβερ; Πληρώνονται αυτά σαν πρόσθετα στον blogger αν ζητήσεις εξτρά χώρο; Ωστόσο και πάλι πώς δικαιολογούν αυτά τα μικροποσά την αναφορά σε off shore εταιρείες; Σημειώνουμε, χωρίς απαραίτητα να σημαίνει κάτι αυτό, ότι στο κεφαλάρι της σελίδας του press-gr υπάρχει στον υπότιτλο το εξής: Η …OFF SHORE ΤΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ.
Στα διάφορα δημοσιεύματα συνδέεται η Κύπρος με το θέμα και είναι γνωστό ότι εκεί λειτουργούν τέτοιες εταιρείες. Γίνεται επίσης αναφορά σε Αφγανιστάν, Κολομβία. Το μεν Αφγανιστάν σχετίζεται με πόλεμο - όπλα;- και ναρκωτικά, ενώ η Κολομβία επίσης με το δεύτερο και ίσως και με το πρώτο. Είναι όλα αυτά μήπως ραδιοαρβύλα και υπερβολές για να δικαιολογηθεί η άρση απορρήτου;
Εγινε όντως άρση απορρήτου; Αν έδωσε πράγματι κάποιος συνέντευξη στο Lifo όπως ανέφερα παραπάνω και έβαλα και το σχετικό σύνδεσμο είναι δυνατόν να ήταν κρυφή η ταυτότητά του; Πώς έδωσε τη συνέντευξη; Μήπως μέσω skype; Αλλά για να τον βρουν έπρεπε να ξέρουν το ψευδώνυμο του στο skype. Αν έγινε έτσι πώς το έμαθαν; Ποιος τους έφερε σε επαφή; Δεν είδα κάπου στη σελίδα να δηλώνουν skype. Εχουν hotmail. Αρα μέσω msn; Πάλι ισχύουν οι ίδιες απορίες;
Μήπως μέσω σταθερού τηλεφώνου και ποιου τηλεφώνου; Σε τηλεφωνικό θάλαμο πήγε και τον καλέσανε; Πώς έκαναν την πρώτη επαφή μαζί του αν ήταν ανώνυμος; Αρα ήταν γνωστό το πρόσωπο που έδωσε τη συνέντευξη και αναγνωρίσιμο. Εξάλλου αν δεν ήταν γνωστό και αναγνωρίσιμο θα έκανε αυτή την κριτική ο thelonapo: “…κάποιοι μέσα απο το χώρο της πολιτικής και των κομμάτων διοχετεύουν συστηματικά παραπολιτικά σχόλια - συχνά χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο, παρά μόνο τόνους λάσπης - προς το εν λόγω ιστολόγιο με μοναδικό σκοπό την ίντριγκα και την αλληλοεξόντωση…”
Υπήρχε περίπτωση πολιτικοί να διοχετεύουν παραπολιτικά σχόλια σε ανώνυμους blogger; Γιατί δεν ήρθαν να δώσουν και σε μένα και σε εσάς τέτοια σχόλια; Εστω ότι αυτά τα σχόλια έφταναν στους δημιουργούς του εν λόγω blog μέσω δημοσιογράφων και όχι απευθείας μέσω πολιτικών. Αυτό όμως και πάλι σημαίνει ότι είχαν σχέση με δημοσιογράφους και άρα πρόσβαση σε τέτοια παραπολιτικά.
Από όσο γνωρίζω από το δημοσιογραφικό χώρο κανένας δεν σου δίνει παραπολιτικά σχόλια αν δεν δώσεις κάτι και εσύ σε αντάλλαγμα και δεν σε υπολογίζουν ως “δύναμη”. Διότι αν ήταν έτσι θα έδιναν και σε μένα και σε εσάς τέτοια παραπολιτικά…
Είχαν το υλικό μόνο από τη δημοσιογραφία των πολιτών; Τότε πώς δύο που ήδη γνωρίζω εγώ, και φαντάζομαι κάποιους θα γνωρίζετε και εσείς, έχουν την αίσθηση ότι τους “χρησιμοποίησαν” αρχικά και έβαλαν ένα δύο θέματα που τους έστειλαν και στη συνέχεια τους αγνόησαν; Είχαν πολύ μεγάλο φόρτο θεμάτων; Ισως, αλλά αν ήταν ήδη μία ντουζίνα άτομα από τότε που δίνεται η συνέντευξη στο Lifo θα μπορούσαν φαντάζομαι να ελέγχουν τα θέματα και να βάζουν τα πιο σημαντικά ανεβάζοντας συνέχεια ποστ.
Η άλλη απορία μερικών από εμάς για τα πολλά blog στο προφίλ ίσως εξηγείται από την πιθανότητα να θέλανε να δεσμεύσουν διάφορα ονόματα ώστε να μην τα χρησιμοποιήσει άλλος, διότι ένα μόνο είναι ενεργό από αυτά. Αυτό που αναφέρεται σαν αρχείο, το οποίο έχει κάποια θέματα που δεν κατανοώ για ποιο λόγο βρίσκονται στο “παρασκήνιο”. Ενώ ένα ακόμα φαίνεται πως το χρησιμοποίησαν στην αρχή για να δοκιμάσουν τίτλο και ενώ είχαν χρησιμοποιήσει το briefing-gr τελικά επέλεξαν το press-gr τον Αύγουστο του 2006.
Ο άλλος γρίφος για το πώς και ανεβαίνουν ακόμα ποστ στη σελίδα λύθηκε από τον internetakia, ο οποίος το αναφέρει σε σχόλιο στο metablogging.gr και το εξηγεί και ο nikan σε update που έχει κάνει. Πρόσφατα δόθηκε η δυνατότητα δημοσίευσης μεταχρονολημένων κειμένων και στον blogger, άρα ήταν ήδη προγραμματισμένα να ανεβαίνουν. Μάλιστα ο internetakias τσέκαρε και κάποια διαφορά στα url που δείχνει ότι όντως ήταν προγραμματισμένα από πριν ποστ.
Δεν είναι αυτά όμως τα σημαντικά ερωτήματα, απλά τα αναφέρω επειδή έχουν συζητηθεί. Επίσης μία δική μου αίσθηση είναι ότι μερικά blog μοιάζουν σαν κλώνοι του press-gr. Τους μιμούνται; Ή παίζει κάτι άλλο;
Θα παραθέσω παρακάτω μερικά σημαντικά ερωτήματα που έχει θέσει συνοπτικά ο teleologikos, τα οποία μπορείτε να τα δείτε ίσως κάτω από άλλο πρίσμα μετά την έκθεση και των δικών μου.

Αυτό που δεν καλύπτει απόλυτα το ποστ του e-lawyer, είναι εάν η ελληνική νομοθεσία μπορεί όντως να στραφεί κατά μιας ιστοσελίδας που κατηγορείται για εκβιασμό ενώ ο σέρβερ που την φιλοξενεί βρίσκεται στο εξωτερικό; Ποιος δίνει τις ΙΡ, ο κάτοχος του σέρβερ ή ο πάροχος;

Ο e-lawyer νομίζω ότι καλύπτει αυτό το ερώτημα με την συγκεκριμένη αναφορά: “…δεν μπορεί να διαταχθεί άρση του απορρήτου για να εντοπιστεί ο blogger που διέπραξε την προσβολή (δική μου σημείωση: εννοεί τη συκοφαντική δυσφήμιση). Αυτό το απόρρητο όμως δεν ισχύει φυσικά έναντι της εταιρίας που φιλοξενεί το ιστολόγιο. Αν ο προσβαλλόμενος στραφεί με αγωγή εναντίον της εταιρίας (πράγμα που μπορεί να γίνει και στα ελληνικά δικαστήρια, αφού τόπος της αδικοπραξίας είναι και το ελληνικό έδαφος), η εταιρία μπορεί στη συνέχεια να στραφεί αναγωγικά κατά του blogger - αν τον βρει βεβαίως και αυτή. Το ανώτατο δικαστήριο του Delaware των ΗΠΑ πάντως, αρνήθηκε να διατάξει άρση του απορρήτου για να εντοπιστεί blogger που είχε προσβάλλει τοπικό άρχοντα, επειδή κρίθηκε ότι η ανωνυμία σε αυτήν την περίπτωση έχει συνταγματικό θεμέλιο που κατισχύει των δικαιωμάτων του θιγόμενου”.
Καθώς και από το συμπληρωματικό αυτό κείμενο που είναι απάντηση του e - lawyer σε σχόλιο του Δεμασάμερε: Προσοχή: αυτά που αναφέρω παραπάνω αφορούν τον εντοπισμό του blogger μέσω της διαδικασίας της άρσης του απορρήτου. Αυτός όμως δεν είναι ο μόνος τρόπος να μάθει κανείς “ποιος του έκανε το κακό”. Αν έχεις την πληροφορία, ακόμα και παράνομα, μπορείς να την χρησιμοποιήσεις και χωρίς άρση του απορρήτου: αν έρθει ένας μάρτυρας και πει “ναι, τον είδα στο τάδε net cafe να ανεβάζει το συκοφαντικό post” έχει τελειώσει η ιστορία. Ή αν έρθει μάρτυρας ένας δημοσιογράφος και πει “είναι γνωστό ότι ο τάδε μπλόγκερ είναι ο Τάδε Ταδόπουλος, αλλά δεν μπορώ να σας πω από που το έμαθα γιατί η πηγή καλύπτεται από το δημοσιογραφικό απόρρητο” πάλι έχει τελειώσει η ιστορία. Η άρση του απορρήτου δεν είναι πάντα προϋπόθεση για τον εντοπισμό του μπλόγκερ. Aλλωστε και άρση να έχει γίνει, αυτή οδηγεί μέχρι τον συνδρομητή, όχι κατ΄ ανάγκη τον ίδιο το χρήστη.

Η αποκάλυψη πολιτικών και οικονομικών σκανδάλων, ανεξάρτητα από την ποιότητα του εν λόγω ιστολογίου, μπορεί να σταθεί περισσότερο ως εκβιασμός και λιγότερο ως συκοφαντική δυσφήμηση;

Αυτό μάλλον δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε. Θα το γνωρίζουν μόνο όσοι εκβιάστηκαν, αν εκβιάστηκαν.

Για όσα ονόματα θυμάτων εκβιασμού ακούγονται, η ομοψυχία τους εναντίον του press-gr αντικατοπτρίζει μια πρόσκαιρη συμμαχία συμφερόντων; Αδυνατώ να κατανοήσω το σενάριο που περιφέρεται για το DVD, ότι δήθεν είτε όλα αυτά γίνονται λόγω ανταγωνισμού ή για να κρύψουν δικές τους ευθύνες.

Ούτε αυτό μάλλον μπορούμε να το γνωρίζουμε, τουλάχιστον για τώρα, αλλά ίσως και ποτέ…, ανάλογα πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα.

Αφού ο Blogger.com ανήκει στην Google και βρίσκεται επί αμερικανικού εδάφους, τι σημαίνουν οι αναφορές στο τρίγωνο Κολομβία - Κύπρος - Αφγανιστάν; Ασχετοσύνη ή γκεμπελική προπαγάνδα;

Σε σχέση με αυτό το ερώτημα έθεσα ήδη κάποια επιπλέον ερωτήματα.

Αφού τα post δεν ανήκαν όλα στους ιδιοκτήτες του press-gr, αυτό σημαίνει πως η δίωξη θα επεκταθεί και στους bloggers εκείνους που δημοσίευσαν εκεί τα κείμενά τους;

Με κοινή λογική υποθέτω όχι, διότι το να δημοσιεύεις ένα κείμενο σε ένα blog, του οποίου οι διαχειριστές κατηγορούνται για εκβιασμούς, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι συμμετείχες και εσύ στην πράξη αυτή, εκτός και εάν το κείμενο σου σχετίζεται με τα εκβιαζόμενα πρόσωπα και το θέμα για το οποίο εκβιάζονται.

Αφού ένας εκ των υποτιθέμενων συνεργατών του press-gr ανήκει στο δημοσιογραφικό δυναμικό του Πρώτου Θέματος, γιατί η εφημερίδα δεν λέει τίποτε γι αυτόν;

Αυτό είναι και δική μου απορία, αλλά δεν ξέρουμε ακόμα αν αληθεύουν όλα όσα γράφονται εφόσον δεν έχει υπάρξει κάποια επίσημη ανακοίνωση από τις υποτιθέμενες ανακρίσεις.
Κάποια άλλα ερωτήματα που προκύπτουν είναι: Πώς στοιχειοθετείται κατηγορία για εκβιασμό; Η Ροδιά αναρωτήθηκε πώς γίνεται να εκβιάσεις μέσω των ποστ σε ένα blog αν δεν υπάρξει και φυσική παρουσία; Αυτό που έκανα σαν δεύτερη σκέψη μετά από κάτι που της απάντησα στα σχόλια του metablogging.gr είναι το εξής: Σε περιπτώσεις απαγωγής για παράδειγμα παρόλο που δεν υπάρχει φυσική παρουσία του απαγωγέα εκβιάζεται ο “υπόχρεος-θύμα απαχθέντος οικείου και αγαπημένου προσώπου” να δώσει λύτρα μέσω ενός ανώνυμου σημειώματος π.χ. Αν παραδώσει χρήματα χωρίς να καταγγείλει το γεγονός ίσως δεν υπάρξει ποτέ φυσική επαφή με τον εκβιαστή - απαγωγέα. Πέρα από αυτό πάντως φαίνεται πως τα πρόσωπα που υπήρχαν πίσω από το press-gr μάλλον κάποιοι, αν όχι αρκετοί, τα γνώριζαν. Εάν όντως υπήρξαν εκβιασμοί μένει να αποδειχθεί. Οσο ακόμα δεν έχουν δοθεί στοιχεία στη δημοσιότητα δεν γίνεται να κατηγορηθεί κανένας ως εκβιαστής με βάση το τεκμήριο περί αθωότητας, αν το λέω σωστά διότι δεν είμαι και νομικός.
Το ζήτημα που αφορά τη μπλογκόσφαιρα νομίζω δεν είναι αυτή τη στιγμή το αν εκβίασαν ή όχι και αν στοιχειοθετείται ή όχι δυσφήμιση ή εκβιασμός. Αυτό που μας αφορά, νομίζω, είναι εάν εγκρίνουμε αυτού του τύπου τη δημοσιογραφία των πολιτών, την οποία εκπροσωπούσε το press.gr και είχε πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.
Ποια είναι αυτά; Βασικά είναι ο λαϊκισμός του εν λόγω ιστολογίου. Αυτό στοιχειοθετείται από τα ανεξέλεγκτα, συχνά εμετικά, σχόλια ώστε να δίνεται η αίσθηση ότι υπάρχει ελευθερία στη δημοσιογραφία των πολιτών (sic!). Εκεί μπορεί να πει ο καθένας ό,τι θέλει και ας μην έχει καμία άλλη αξία πλην της απλής εκτόνωσης.
Το ζήτημα είναι η εκτόνωση του θυμού ή της απελπισίας των πολιτών ή ο οργανωμένος και σοβαρός έλεγχος της εξουσίας;
Τι είναι περισσότερο ουσιαστικό; Να μπορώ απλά να φτύσω κάποιον και να τον κράξω ή να έχω υπεύθυνα στοιχεία και να τον βάλω αποτελεσματικά προ των ευθυνών του;
Θέλω να συμμετέχω στις μεταξύ των εξουσιαστών κόντρες ή δεν με αφορούν και αυτό που ουσιαστικά με ενδιαφέρει είναι να μπορώ να τους ελέγχω όλους μέσα από διαφανείς διαδικασίες;
Το επιτυχημένο πείραμα της δημοσιογραφίας των πολιτών του ohmynews, το οποίο είχα ερευνήσει παλιά είχα διαπιστώσει ότι για να γράψει ένας πολίτης κάτι στη σελίδα χρειαζόταν να συμπληρώσει μία φόρμα με πλήρες βιογραφικό, μάλλον για να ελέγξουν τη σοβαρότητα του πριν δημοσιεύσουν ο,τιδήποτε. Αν κάνω λάθος σχετικά με αυτό διορθώστε με. Δεν είναι “μπάτε σκύλοι και αλέστε και αλεστικά μη δίνεται”. Δεν ξέρω πώς ήταν όταν πρωτοξεκίνησε, αλλά φαντάζομαι ότι για να τα κατάφερε τόσο καλά πρέπει να είχε σοβαρότητα σαν κίνηση.
Επιπλέον η ομάδα των είκοσι νομίζω περίπου ατόμων που το απαρτίζουν έχει ειδικούς από διάφορους τομείς και φυσικά νομικό σύμβουλο. Ενώ εν Ελλάδι όλα γίνονται στο πόδι και στο άρπα κόλλα και μου αρέσει που επαίρονται αρκετοί blogger περί δημοσιογραφίας των πολιτών.
Επίσης το blog dailykos, το οποίο φέρνει εικονικά σε αντιπαράθεση με το press-gr το Θέμα της Κυριακής, στηρίζεται μεν από μερικά εκατομμύρια οπαδών, αλλά από όσο μπορώ να καταλάβω δεν στηρίζεται στον λαϊκισμό, που αν μη τι άλλο δεν έχω δει να φημίζονται οι Φιλελεύθεροι, έστω και αν δεν συμφωνώ με την ιδεολογία τους.
Δείγμα γραφής δίνει το e-rooster στο ελληνικό διαδίκτυο. Διαφωνείς μαζί τους, αλλά δεν μπορείς να τους κατηγορήσεις, ούτε για κιτρινισμό, ούτε για λαϊκισμό. Σαφώς και κάνουν την προπαγάνδα τους και τα παιχνιδάκια τους με την πλευρά της “αλήθειας” που επιλέγουν να παρουσιάσουν, αλλά δεν απαξιώνουν την πολιτική συμμετοχή και δεν δίνουν σε κανέναν, από όσο μπορώ να γνωρίζω, την ψευδαίσθηση της συμμετοχής σε δημοσιογραφία πολιτών. Δείχνουν καθαρά την ταυτότητά τους και δεν παίζουν συγκαλυμμένα παιχνίδια όπως νομίζω έκανε το press-gr είτε αποδειχθεί ότι εκβίαζε είτε όχι.
Επίσης άλλο ένα ερώτημα που εγείρεται με αφορμή αυτή την υπόθεση είναι μήπως η μπλογκόσφαιρα οφείλει σύντομα να αυτορρυθμιστεί κρίνοντας από μόνη της τι ανέχεται και τι όχι, αντί να περιμένει ρυθμίσεις από τα πάνω; Διότι αυτές οι ρυθμίσεις σίγουρα δεν θα είναι ότι καλύτερο…
Μήπως πρέπει ο καθένας από εμάς να καταδικάζει χωρίς ενδοιασμούς το είδος της δημοσιογραφίας που εκπροσωπούσε το press-gr και που δεν διέφερε και πολύ από αυτή των κάκιστων παραδοσιακών μέσων; Μήπως τέτοιου τύπου δημοσιογραφία πρέπει να απομυθοποιείται έγκαιρα; Διότι κάπως έτσι νομίζω διογκώθηκε και το φαινόμενο του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου.
Αρκετοί πίστεψαν ότι η κάμερα του ήταν κάτι σαν την τυφλή δικαιοσύνη, η οποία μάλλον αποδεικνύεται πολύ ανοιχτομάτα… Δυστυχώς ο μέσος πολίτης δυσκολεύεται να κατανοήσει ότι η δημοσιογραφία αυτού του τύπου συντηρεί τις καταστάσεις στις οποίες υποτίθεται ότι εναντιώνεται. Εφησυχάζει ο πολίτης ότι “ο τιμωρός δημοσιογράφος” θα φροντίσει για όλα. Οταν μάλιστα του αποδεικνύει αυτό το άτομο εμπιστοσύνης ότι όλοι οι πολιτικοί είναι πουλημένοι δεν έχει κανένα νόημα να κάνει κάτι εκείνος ως πολίτης.
Πολύ βολικό αυτό! Για όλα θα καθαρίσει “ο τιμωρός δημοσιογράφος”, δεν χρειάζεται ούτε να ψαχθώ πολιτικά, ούτε να παλουκωθώ να μάθω ιστορία, ούτε να σκεφθώ κριτικά. Πού ώρα για τέτοιες ασχολίες; Ανοίγω κουρασμένος την τηλεόραση και μαζί με τον Μάκη απολαμβάνω σαδιστικά την ισοπέδωση όσων με ισοπεδώνουν, εκτονώνομαι, χαλαρώνω και πάω για ύπνο…
Απαξ και υπάρχει ο τιμωρός δημοσιογράφος θα τους βάλει τα δύο πόδια σε ένα παπούτσι! Εγώ σαν πολίτης δεν χρειάζεται να έχω καμία υπευθυνότητα, αρκεί να έχω το μαντρόσκυλο να γαυγίζει και να κρατάει μακριά τους λύκους από το κοπάδι…
Πέρα από αυτά, τα διογκωμένα πλέον στην ελληνική κοινωνία φαινόμενα, όσο τα blog θα δημιουργούν και θα διαχέουν πληροφορία, όσο θα ωριμάζουν τόσο θα συνειδητοποιούν ότι το να τα βάλεις με την αληθινή εξουσία που κρύβεται πίσω από τις προφανείς εξουσίες δεν είναι “η πλακίτσα μας”. Τότε ελπίζω να διαφανούν φαινόμενα σοβαρών συνεργασίων και συσπειρώσεων τέτοιων που να οδηγήσουν έμπρακτα και υπεύθυνα στην δημοσιογραφία των πολιτών.
Ας επανέλθω όμως στις μέχρι τώρα δημοσιεύσεις περί press-gr και να κλείσω αυτό το τεράστιο σεντόνι… Η αίσθηση που αποκόμισα από όσα διάβασα είναι ότι “ο κόσμος το είχε τούμπανο και αυτοί κρυφό καμάρι” ή “θέλει η π…. να κρυφτεί, αλλά η χαρά της δεν την αφήνει”. Επομένως, κατά πάσα πιθανότητα, μάλλον καμία άρση απορρήτου δεδομένων δεν χρειάστηκε να γίνει…, αλλά ας μην προδικάζουμε. Το πράγμα θα δείξει αργά ή γρήγορα, διότι “ούδεν κρυπτόν υπό τον ήλιον” κι ας λένε κάποιοι πως όλα θάβονται για πάντα…
Συγχωρέστε μου πιθανά λάθη σε σύνταξη ή άλλα και διορθώστε με. Χρειάστηκε να δαπανήσω πολλές ώρες για να συγκεντρώσω, να διαβάσω και να οργανώσω το υλικό. Ελπίζω κάτι να κατάφερα να προσθέσω στους μέχρι στιγμής προβληματισμούς.

Ακολουθούν σύνδεσμοι με όσα διάβασα σε μία στοιχειώδη κατάταξη για το πώς περίπου παρουσίασαν το θέμα.

1. Ουδέτερη παρουσίαση του γεγονότος: Γύρω στις 11 παρά η πρώτη αναφορά την Παρασκευή στο blog anti, στο οποίο στη συνέχεια υπάρχουν πολλά σχετικά δημοσιεύματα, πρώτη ημέρα επίσης: kourdistoportocali, δεύτερη ημέρα kourdistoportocali, troktiko στις 8:13 μ.μ. 22/2, στις 10:35 περί διάψευσης του Γιάννη Παπαγιάννη troktiko, στις 11:03 22/2 troktiko, τέλος στις 2 περίπου το βράδυ προς ξημερώματα 24/2 από troktiko περί της απόλυσης του Καψαμπέλη από τον Επενδυτή, το nakednews στις 23/2. επίσης στις 23/2 στο wesayeverything, στο yparxeimageia από τις 16/1/2008 και ξανά στις 23/2 στο yparxeimageia, ξημερώματα της 23ης/2 στο apomesa, γύρω στις 2 μετά τα μεσάνυχτα της 22ας προς 23/2 στο bollywood, ξημερώματα της 23ης πάλι στο bollywood.

Εφημερίδες που έγραψαν: Θέμα στις 23:04 της 22ας/2/08 και στο φύλλο της Κυριακής, όπου περίπου αναπαράγονται όσα έχουν ήδη γραφτεί στα blog και μπορούμε να το δούμε στο blog anti. Είδα την εφημερίδα, όντως έχει απλώσει το θέμα σε ολόκληρη σελίδα, αλλά δεν την αγόρασα. Επίσης έγραψαν για το θέμα η κυριακάτικη Ελευθεροτυπία και θα το βρείτε δεύτερο θέμα στη σελίδα που θα ανοίξετε, η Καθημερινή, τα Νέα και ο Ελεύθερος Τύπος που θα βρείτε δύο σελίδες σε pdf στο metablogging.gr για το οποίο έχω σύνδεσμο πριν, καθώς και το Παρόν για το οποίο θα βρείτε αναφορά στο blog anti και πάλι.
Τέλος αναφορά έγινε και στην ειδησεογραφική ιστοσελίδα apn όπου υπάρχουν επιπλέον αναφορές σε blog που έχουν γράψει σχετικά.

2. Παρουσίαση του γεγονότος με ερωτηματικά και εν αναμονή: Περίπου στις 8:20 μ.μ. Παρασκευή metablogging.gr, στις 9:12 Παρασκευή oraelladas.gr, magicasland, vrypan (κριτική στάση στα σχόλια), ΠΕΑ ΚΥΑΝΕΑ στις 23/2 και στη συνέχεια έχει και άλλες αναφορές, μετά τα μεσάνυχτα της 22ας/2 γράφει και ο Lupus Cynodictus, ενώ ο teleologikos θέτει μερικά συγκεντρωμένα ερωτήματα στις 23/2, αλλά πιθανόν να ήταν και στις 22 μετά τα μεσάνυχτα, όμως δεν έχει ώρα το ποστ του για να αναφέρω, ενώ στην πρώτη αναφορά αναρωτιέται αν είναι για καλό ή για κακό η είδηση. Απορίες έχει και θέτει ερωτήματα και ο Jim Hellas, και το blog anti, (και εδώ το blog anti) καθώς και το argos.
3. Κριτική στάση απέναντι στο γεγονός θετικά ή αρνητικά: Κριτική στάση πριν από όλες αυτές τις εξελίξεις και συγκεκριμένα στις 13/2 είχε κρατήσει το blog thelonapo, ενώ ο i - reporter θέτει κάποια ερωτήματα από τις 31/12/07 και τον επικαλείται στη συνέχεια το blog anti. Εντονα κριτική στάση κρατά ο Νίκος Σμυρναίος, από τη Γαλλία από ό,τι είδα στο προφίλ του, στη σελίδα του με τίτλο Η βιομηχανία του εφήμερου, στις 23/2 το απόγευμα. Το άρθρο του εκτίμησαν και άλλοι και νομίζω ανέβηκε στο buzz από κάποιους. Ο πιτσιρίκος κρατάει επιφυλάξεις, αλλά με θετική στάση απέναντι στο press-gr. Ενώ οι Bloopers και ο άγιος υπεραμύνονται του press-gr και θεωρούν αγνώμονες όσους στηρίχθηκαν σε αυτό και τώρα δεν το υπερασπίζονται, ενώ το greek alert δηλώνει 100% στο πλευρό του press-gr.

Τέλος αναφορές στις διαπλοκές και κόντρες μεταξύ εκδοτών από το blog anti, το kourdistoportokali και το thefispost.

• 
  

Ανησυχία για την εν θερμώ νομοθετική ρύθμιση των blogs

Ανησυχία για την εν θερμώ νομοθετική ρύθμιση των blogs

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΩΝ

• ΟΜΑΔΑ FREEBLOGGERS
• ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ DIGITALRIGHTS.GR

Αθήνα, 1 Μαρτίου 2008

Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθoύμε με ανησυχία τη διαρροή στον Τύπο, με αφορμή τη γνωστή υπόθεση του blog press-gr, σχεδίων της κυβέρνησης για τη νομοθετική ρύθμιση της έκφρασης στο διαδίκτυο. Οι προθέσεις αυτές, αν ισχύουν με τον τρόπο που δημοσιοποιήθηκαν (συμπυκνώνονται σε έναν πρωτόγνωρο για τα διεθνή δεδομένα περιορισμό τής ανώνυμης/ψευδώνυμης έκφρασης μέσω ιστολογίων), πλήττουν θεμελιακά δικαιώματα κάθε πολίτη, δυνητικού χρήστη του διαδικτύου, παγιωμένα στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα της Ελλάδας αλλά και από το διεθνές δίκαιο. Οι διαρροές αυτές δεν έχουν μέχρι στιγμής επισήμως επιβαιωθεί, πλην όμως η μη κατηγορηματική διάψευσή τους από την Κυβέρνηση δεν επιτρέπει εφησυχασμό.

Ως Έλληνες πολίτες και bloggers, με διαρκή αγωνία για την ελευθερία της έκφρασης και του Τύπου, στον τόπο μας αλλά και σε όλον τον κόσμο, δηλώνουμε ότι δεν θα ανεχθούμε κανενός είδους ρύθμιση που θα φέρει την Ελλάδα κοντά σε διεθνώς δακτυλοδεικτούμενα μελανά παραδείγματα χωρών που καταπατούν τα ψηφιακά δικαιώματα των πολιτών τους, όπως η Κίνα, η Βιρμανία και η Αίγυπτος. Εξάλλου, υπενθυμίζουμε, εξακολουθεί να εκκρεμεί δικαστικά η υπόθεση blogme.gr, η οποία, ως απόπειρα ποινικοποίησης του απλού υπερ-συνδέσμου (link), μας εκθέτει στην παγκόσμια διαδικτυακή κοινότητα.

Διανύοντας μια εποχή κατά την οποία η ιδιωτικότητα συρρικνώνεται διαρκώς και τα κάθε λογής απόρρητα υποχωρούν σε βάρος των πολιτών, χάριν κρατικών και όχι μόνο σκοπιμοτήτων, και κατά την οποία το άτομο, ως μονάδα, συνθλίβεται από οικονομικά και επικοινωνιακά μεγαθήρια, διατηρούμε την πεποίθηση ότι η διαδικτυακή ανωνυμία ή ψευδωνυμία είναι στοιχειωδώς απαραίτητη εγγύηση για την εξασφάλιση τής ελεύθερης ατομικής έκφρασης, της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης και του υγιούς δημόσιου διαλόγου.

Το ισχύον νομικό πλαίσιο επιτρέπει, υπό δικαστικές εγγυήσεις, την ταυτοποίηση ψευδώνυμων ή ανώνυμων χρηστών του διαδικτύου στις περιπτώσεις που τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα στην ελεύθερη έκφραση και στην ιδιωτικότητα, σταθμιζόμενα με την ανάγκη προστασίας άλλων σοβαρών έννομων αγαθών, κρίνεται ότι πρέπει να υποχωρήσουν. Το καθεστώς αυτό, σε συνδυασμό με την αυτορρύθμιση των ψηφιακών κοινοτήτων, θεωρούμε ότι είναι επαρκές για την προστασία από έκνομες αντικοινωνικές συμπεριφορές που εκδηλώνονται μέσω του διαδικτύου.

• Επισημαίνουμε ότι η νομοθέτηση εν θερμώ και καθ' υπερβολή εκθέτει τη νομοθετική διαδικασία για έλλειψη νηφαλιότητας, απροσωποληψίας και ρυθμιστικής συνοχής.
• Υπενθυμίζουμε ότι η κοινωνία των blogs δεν συνιστά κλειστή κάστα για λίγους, με συγκεκριμένα συμφέροντα, αλλά αποτελεί καθρέφτη όλης της κοινωνίας, ανοιχτό πεδίο έκφρασης για οποιονδήποτε πολίτη.

Συνεπώς,

• Καλούμε την κυβέρνηση να δηλώσει σαφώς τις προθέσεις της και να διαψεύσει απερίφραστα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες σχετικά με πρόσθετη νομοθετική ρύθμιση της ελεύθερης έκφρασης στο διαδίκτυο.
• Καλούμε το σύνολο των πολιτικών και κοινωνικών φορέων να λάβουν θέση απέναντι στα σχέδια αυτά και να διατρανώσουν την αντίθεσή τους προς οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία στο μέλλον η οποία θα έχει παρόμοια παράλογα χαρακτηριστικά.
• Επιφυλασσόμαστε για στενή παρακολούθηση του ζητήματος και για ανάπτυξη κάθε μορφής οργανωμένης δράσης (επικοινωνιακής, νομικής, θεσμικής)

O Dan Gillmor για την υπόθεση Press-gr

Δημοσιεύθηκε από tsimitakis στο 3 Μάρτιος, 2008

Δεν έβρισκα ποιός θα ήταν καταληλλότερος για σχολιασμό στο αφιέρωμα της Καθημερινής της υπόθεσης press-gr απο τον Dan Gilmor συγγραφέα του We media. H απάντηση στην ερώτηση που του έστειλα μέσω email αφού του εξήγησα όσο διεξοδικότερα μπορούσα την υπόθεση ειναι η παρακάτω.

Του Dan Gilmor

Γενικά πιστεύω ότι οι πολίτες πρέπει να στέκονται πίσω από τα λεγόμενά τους, να τα υποστηρίζουν. Θεωρώ το ανώνυμο blogging (καθώς και άλλες μορφές επικοινωνίας) εξ ορισμού ΠΟΛΥ πιο αναξιόπιστο από άλλες μορφές των οποίων οι φορείς ταυτοποιούν τον εαυτό τους.

Ενώ όμως θα έπρεπε να ενθαρρύνουμε τους πολίτες να είναι τίμιοι και υπεύθυνοι κατά τις δραστηριότητές τους on line, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι αδυνατούμε να τους το επιβάλουμε κιόλας. Πρέπει λοιπόν εμείς οι ίδιοι (το κοινό και η κοινότητα) να μάθουμε να φιλτράρουμε και να θέτουμε εκτός συζήτησης όσους συμπεριφέρονται άσχημα. Με αυτό δεν εννοώ σε καμιά περίπτωση την επιβολή λογοκρισίας από οποιαδήποτε κυβέρνηση. Δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να απαιτεί ο ιδιοκτήτης ενός site να επιδεικνύουν υπευθυνότητα όσοι αφήνουν σχόλια στον χώρο του/της. Και έχουμε κάθε λόγο συλλογικά να αγνοούμε ιστότοπους που διευθύνονται από ανθρώπους οι οποίοι δρουν ανεύθυνα.

Εχοντας ως βάση αυτές τις αρχές, σαφώς θεωρώ πως υπάρχει χώρος για την ανωνυμία και χρειάζεται να προστατεύσουμε και αυτό το εργαλείο. Γιατί; Γιατί ξεκάθαρα έρχονται κάποτε καιροί που η καταφυγή σε αυτήν δεν είναι συνειδητή επιλογή, αλλά ενδεχομένως σωτήρια για την ίδια τη ζωή κάποιων.

* Ο Dan Gilmor είναι αρθρογράφος της εφημερίδας Guardian και συγγραφέας του διάσημου διεθνώς βιβλίου - ορόσημου για τη δημοσιογραφία των πολιτών, «We media».

Κυριακή, Μάρτιος 02, 2008

Ανησυχία για την εν θερμώ νομοθετική ρύθμιση των blogs

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΩΝ

• ΟΜΑΔΑ FREEBLOGGERS
• ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ DIGITALRIGHTS.GR

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΩΝ

• ΟΜΑΔΑ FREEBLOGGERS
• ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ DIGITALRIGHTS.GR

Ανησυχία για την εν θερμώ νομοθετική ρύθμιση των blogs

Αθήνα, 1 Μαρτίου 2008

Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθoύμε με ανησυχία τη διαρροή στον Τύπο, με αφορμή τη γνωστή υπόθεση του blog press-gr, σχεδίων της κυβέρνησης για τη νομοθετική ρύθμιση της έκφρασης στο διαδίκτυο. Οι προθέσεις αυτές, αν ισχύουν με τον τρόπο που δημοσιοποιήθηκαν (συμπυκνώνονται σε έναν πρωτόγνωρο για τα διεθνή δεδομένα περιορισμό τής ανώνυμης/ψευδώνυμης έκφρασης μέσω ιστολογίων), πλήττουν θεμελιακά δικαιώματα κάθε πολίτη, δυνητικού χρήστη του διαδικτύου, παγιωμένα στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα της Ελλάδας αλλά και από το διεθνές δίκαιο. Οι διαρροές αυτές δεν έχουν μέχρι στιγμής επισήμως επιβαιωθεί, πλην όμως η μη κατηγορηματική διάψευσή τους από την Κυβέρνηση δεν επιτρέπει εφησυχασμό.

Ως Έλληνες πολίτες και bloggers, με διαρκή αγωνία για την ελευθερία της έκφρασης και του Τύπου, στον τόπο μας αλλά και σε όλον τον κόσμο, δηλώνουμε ότι δεν θα ανεχθούμε κανενός είδους ρύθμιση που θα φέρει την Ελλάδα κοντά σε διεθνώς δακτυλοδεικτούμενα μελανά παραδείγματα χωρών που καταπατούν τα ψηφιακά δικαιώματα των πολιτών τους, όπως η Κίνα, η Βιρμανία και η Αίγυπτος. Εξάλλου, υπενθυμίζουμε, εξακολουθεί να εκκρεμεί δικαστικά η υπόθεση blogme.gr, η οποία, ως απόπειρα ποινικοποίησης του απλού υπερ-συνδέσμου (link), μας εκθέτει στην παγκόσμια διαδικτυακή κοινότητα.

Διανύοντας μια εποχή κατά την οποία η ιδιωτικότητα συρρικνώνεται διαρκώς και τα κάθε λογής απόρρητα υποχωρούν σε βάρος των πολιτών, χάριν κρατικών και όχι μόνο σκοπιμοτήτων, και κατά την οποία το άτομο, ως μονάδα, συνθλίβεται από οικονομικά και επικοινωνιακά μεγαθήρια, διατηρούμε την πεποίθηση ότι η διαδικτυακή ανωνυμία ή ψευδωνυμία είναι στοιχειωδώς απαραίτητη εγγύηση για την εξασφάλιση τής ελεύθερης ατομικής έκφρασης, της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης και του υγιούς δημόσιου διαλόγου.

Το ισχύον νομικό πλαίσιο επιτρέπει, υπό δικαστικές εγγυήσεις, την ταυτοποίηση ψευδώνυμων ή ανώνυμων χρηστών του διαδικτύου στις περιπτώσεις που τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα στην ελεύθερη έκφραση και στην ιδιωτικότητα, σταθμιζόμενα με την ανάγκη προστασίας άλλων σοβαρών έννομων αγαθών, κρίνεται ότι πρέπει να υποχωρήσουν. Το καθεστώς αυτό, σε συνδυασμό με την αυτορρύθμιση των ψηφιακών κοινοτήτων, θεωρούμε ότι είναι επαρκές για την προστασία από έκνομες αντικοινωνικές συμπεριφορές που εκδηλώνονται μέσω του διαδικτύου.

• Επισημαίνουμε ότι η νομοθέτηση εν θερμώ και καθ’ υπερβολή εκθέτει τη νομοθετική διαδικασία για έλλειψη νηφαλιότητας, απροσωποληψίας και ρυθμιστικής συνοχής.
• Υπενθυμίζουμε ότι η κοινωνία των blogs δεν συνιστά κλειστή κάστα για λίγους, με συγκεκριμένα συμφέροντα, αλλά αποτελεί καθρέφτη όλης της κοινωνίας, ανοιχτό πεδίο έκφρασης για οποιονδήποτε πολίτη.

Συνεπώς,

• Καλούμε την κυβέρνηση να δηλώσει σαφώς τις προθέσεις της και να διαψεύσει απερίφραστα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες σχετικά με πρόσθετη νομοθετική ρύθμιση της ελεύθερης έκφρασης στο διαδίκτυο.
• Καλούμε το σύνολο των πολιτικών και κοινωνικών φορέων να λάβουν θέση απέναντι στα σχέδια αυτά και να διατρανώσουν την αντίθεσή τους προς οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία στο μέλλον η οποία θα έχει παρόμοια παράλογα χαρακτηριστικά.
• Επιφυλασσόμαστε για στενή παρακολούθηση του ζητήματος και για ανάπτυξη κάθε μορφής οργανωμένης δράσης (επικοινωνιακής, νομικής, θεσμικής).

Υπογράφουν οι ιδιοκτήτες των blogs,

• http://www.221.gr
• http://argos.wordpress.com
• http://arxediamedia.blogspot.com
• http://chouvi.blogspot.com
• http://www.e-rooster.gr
• http://giaskepsou.blogspot.com
• http://gtziralis.com
• http://histologion-gr.blogspot.com
• http://inlovewithlife.wordpress.com
• http://karounos.gr/blog
• http://krogias.blogspot.com
• http://larisaperivallon.wordpress.com
• http://magicasland.com
• http://metablogging.gr
• http://nefelikas.wordpress.com
• http://www.nylon.gr
• http://oneiros.gr/blog
• http://oraelladas.gr
• http://papanotas.wordpress.com
• http://www.perlikos.gr
• http://petcoke.wordpress.com
• http://plagal.wordpress.com
• http://reality-tape.com
• http://rodiat7.blogspot.com
• http://sofianidis.blogspot.com
• http://stefadouros.blogspot.com
• http://voteforliberty.wordpress.com
• http://vrypan.net
• http://ziouzios.blogspot.com

και η πρωτοβουλία digitalrights.gr για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο

Καλούμε όσους bloggers στηρίζουν το κείμενο αυτό να το αναρτήσουν στα ιστολόγιά τους.

Περισσότερες πληροφορίες

• Για την ομάδα freebloggers: Ζαφείρης Καραμπάσης (chocolatehorizon at yahoo.gr), Θωμάς Τζήρος (tom.tziros at gmail.com)
• Για την πρωτοβουλία digitalrights.gr: Αστέρης Μασούρας (asterios at gmail.com)

Το digitalrights.gr αποτελεί κόμβο πληροφόρησης για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο. Μεταξύ άλλων, τα αντικείμενα δράσης περιλαμβάνουν ιδιωτικό απόρρητο (privacy), ανοικτά πρότυπα (open standards), πατέντες λογισμικού, πνευματικά δικαιώματα ψηφιακού περιεχομένου, και ελεύθερο λογισμικό.

Update 1: Τα μπλογκ που αναφέρονται στο κείμενο είναι αυτά που αρχικά υπέγραψαν το ΔΤ. Όλο και νέα μπλογκ προσυπογράφουν. Για την συνεχώς ανανεούμενη λίστα, δείτε εδώ.

Αθήνα, 1 Μαρτίου 2008

Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθoύμε με ανησυχία τη διαρροή στον Τύπο, με αφορμή τη γνωστή υπόθεση του blog press-gr, σχεδίων της κυβέρνησης για τη νομοθετική ρύθμιση της έκφρασης στο διαδίκτυο. Οι προθέσεις αυτές, αν ισχύουν με τον τρόπο που δημοσιοποιήθηκαν (συμπυκνώνονται σε έναν πρωτόγνωρο για τα διεθνή δεδομένα περιορισμό τής ανώνυμης/ψευδώνυμης έκφρασης μέσω ιστολογίων), πλήττουν θεμελιακά δικαιώματα κάθε πολίτη, δυνητικού χρήστη του διαδικτύου, παγιωμένα στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα της Ελλάδας αλλά και από το διεθνές δίκαιο. Οι διαρροές αυτές δεν έχουν μέχρι στιγμής επισήμως επιβαιωθεί, πλην όμως η μη κατηγορηματική διάψευσή τους από την Κυβέρνηση δεν επιτρέπει εφησυχασμό.

Ως Έλληνες πολίτες και bloggers, με διαρκή αγωνία για την ελευθερία της έκφρασης και του Τύπου, στον τόπο μας αλλά και σε όλον τον κόσμο, δηλώνουμε ότι δεν θα ανεχθούμε κανενός είδους ρύθμιση που θα φέρει την Ελλάδα κοντά σε διεθνώς δακτυλοδεικτούμενα μελανά παραδείγματα χωρών που καταπατούν τα ψηφιακά δικαιώματα των πολιτών τους, όπως η Κίνα, η Βιρμανία και η Αίγυπτος. Εξάλλου, υπενθυμίζουμε, εξακολουθεί να εκκρεμεί δικαστικά η υπόθεση blogme.gr, η οποία, ως απόπειρα ποινικοποίησης του απλού υπερ-συνδέσμου (link), μας εκθέτει στην παγκόσμια διαδικτυακή κοινότητα.

Διανύοντας μια εποχή κατά την οποία η ιδιωτικότητα συρρικνώνεται διαρκώς και τα κάθε λογής απόρρητα υποχωρούν σε βάρος των πολιτών, χάριν κρατικών και όχι μόνο σκοπιμοτήτων, και κατά την οποία το άτομο, ως μονάδα, συνθλίβεται από οικονομικά και επικοινωνιακά μεγαθήρια, διατηρούμε την πεποίθηση ότι η διαδικτυακή ανωνυμία ή ψευδωνυμία είναι στοιχειωδώς απαραίτητη εγγύηση για την εξασφάλιση τής ελεύθερης ατομικής έκφρασης, της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης και του υγιούς δημόσιου διαλόγου.

Το ισχύον νομικό πλαίσιο επιτρέπει, υπό δικαστικές εγγυήσεις, την ταυτοποίηση ψευδώνυμων ή ανώνυμων χρηστών του διαδικτύου στις περιπτώσεις που τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα στην ελεύθερη έκφραση και στην ιδιωτικότητα, σταθμιζόμενα με την ανάγκη προστασίας άλλων σοβαρών έννομων αγαθών, κρίνεται ότι πρέπει να υποχωρήσουν. Το καθεστώς αυτό, σε συνδυασμό με την αυτορρύθμιση των ψηφιακών κοινοτήτων, θεωρούμε ότι είναι επαρκές για την προστασία από έκνομες αντικοινωνικές συμπεριφορές που εκδηλώνονται μέσω του διαδικτύου.

• Επισημαίνουμε ότι η νομοθέτηση εν θερμώ και καθ’ υπερβολή εκθέτει τη νομοθετική διαδικασία για έλλειψη νηφαλιότητας, απροσωποληψίας και ρυθμιστικής συνοχής.
• Υπενθυμίζουμε ότι η κοινωνία των blogs δεν συνιστά κλειστή κάστα για λίγους, με συγκεκριμένα συμφέροντα, αλλά αποτελεί καθρέφτη όλης της κοινωνίας, ανοιχτό πεδίο έκφρασης για οποιονδήποτε πολίτη.

Συνεπώς,

• Καλούμε την κυβέρνηση να δηλώσει σαφώς τις προθέσεις της και να διαψεύσει απερίφραστα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες σχετικά με πρόσθετη νομοθετική ρύθμιση της ελεύθερης έκφρασης στο διαδίκτυο.
• Καλούμε το σύνολο των πολιτικών και κοινωνικών φορέων να λάβουν θέση απέναντι στα σχέδια αυτά και να διατρανώσουν την αντίθεσή τους προς οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία στο μέλλον η οποία θα έχει παρόμοια παράλογα χαρακτηριστικά.
• Επιφυλασσόμαστε για στενή παρακολούθηση του ζητήματος και για ανάπτυξη κάθε μορφής οργανωμένης δράσης (επικοινωνιακής, νομικής, θεσμικής).

Υπογράφουν οι ιδιοκτήτες των blogs,

• http://www.221.gr
• http://argos.wordpress.com
• http://arxediamedia.blogspot.com
• http://chouvi.blogspot.com
• http://www.e-rooster.gr
• http://giaskepsou.blogspot.com
• http://gtziralis.com
• http://histologion-gr.blogspot.com
• http://inlovewithlife.wordpress.com
• http://karounos.gr/blog
• http://krogias.blogspot.com
• http://larisaperivallon.wordpress.com
• http://magicasland.com
• http://metablogging.gr
• http://nefelikas.wordpress.com
• http://www.nylon.gr
• http://oneiros.gr/blog
• http://oraelladas.gr
• http://papanotas.wordpress.com
• http://www.perlikos.gr
• http://petcoke.wordpress.com
• http://plagal.wordpress.com
• http://reality-tape.com
• http://rodiat7.blogspot.com
• http://sofianidis.blogspot.com
• http://stefadouros.blogspot.com
• http://voteforliberty.wordpress.com
• http://vrypan.net
• http://ziouzios.blogspot.com

και η πρωτοβουλία digitalrights.gr για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο

Καλούμε όσους bloggers στηρίζουν το κείμενο αυτό να το αναρτήσουν στα ιστολόγιά τους.

Περισσότερες πληροφορίες

• Για την ομάδα freebloggers: Ζαφείρης Καραμπάσης (chocolatehorizon at yahoo.gr), Θωμάς Τζήρος (tom.tziros at gmail.com)
• Για την πρωτοβουλία digitalrights.gr: Αστέρης Μασούρας (asterios at gmail.com)

Το digitalrights.gr αποτελεί κόμβο πληροφόρησης για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο. Μεταξύ άλλων, τα αντικείμενα δράσης περιλαμβάνουν ιδιωτικό απόρρητο (privacy), ανοικτά πρότυπα (open standards), πατέντες λογισμικού, πνευματικά δικαιώματα ψηφιακού περιεχομένου, και ελεύθερο λογισμικό.

Update 1: Τα μπλογκ που αναφέρονται στο κείμενο είναι αυτά που αρχικά υπέγραψαν το ΔΤ. Όλο και νέα μπλογκ προσυπογράφουν. Για την συνεχώς ανανεούμενη λίστα, δείτε εδώ.

Αναρτήθηκε από freeaction στις 22:45 0 σχόλια Σύνδεσμοι σε

Οταν οι blogger...2

Μην πυροβολείτε τους aggregators

posted in Digital Rights , eWorld , Δημοσιογραφία , Ελληνικά , Ιστολογείν at 11:30

Με αφορμή τη υπόθεση sync που προέκυψε χθες, μιά πρόταση για ενδυνάμωση της αυτοδιάθεσης και μερικές σκέψεις για την κοινωνική λειτουργία της μπλογκόσφαιρας.

Όπως ανέφερε ο Νίκος Δρανδάκης, δημιουργός του sync.gr, σε χθεσινό post στο Nylon.gr:

Πριν από 2-3 εβδομάδες επικοινώνησε μαζί μου κάποιος ανώνυμος ζητώντας μου να αφαιρέσουμε από το SYNC Blogs ένα συγκεκριμένο μπλογκ επειδή όπως έλεγε προσβάλει άτομα και παραβιάζει προσωπικά δεδομένα.

Για την ώρα δεν θα αναφέρω ποιό είναι το μπλογκ, ούτε ποιό ειναι το ποστ που τους ενόχλησε. Στην αρχή δεν το πήρα αρκετά σοβαρά, και απάντησα ότι με βάση ανώνυμες καταγγελίες δεν μπορούμε κάθε λίγο να αφαιρούμε μπλογκς, ούτε και είναι εύκολο να ελέγχουμε καθημερινά το περιεχόμενο από 30.000 Ελληνικά μπλογκς.

Αργότερα έλαβα mail το οποίο ήταν πλέον επώνυμο, αλλά στην περίπτωση του Internet, πότε ξέρεις για τα πραγματικά στοιχεία ταυτότητας αυτού που επικοινωνείς? Μου δήλωσε ένα γυναικείο όνομα, και με απείλησε με δικαστικές ενέργειες αν δεν αφαιρέσω το συγκεκριμένο ιστολόγιο από τη λίστα του SYNC.GR.

Στα posts που έχουν γραφτεί μέχρι στιγμής στη μπλογκόσφαιρα για το θέμα γίνεται λόγος για νέα υπόθεση blogme. Εμένα όμως η όλη ιστορία μου θυμίζει περισσότερο repeat performance της υπόθεσης που οδήγησε στο κλείσιμο του monitor του Παναγιώτη Βρυώνη.

Με κάθε επιφύλαξη σχετικά με την υπόθεση αυτή, αφού δε γνωρίζω περισσότερα στοιχεία, νομίζω ότι το θέμα των απειλών σε ιδιοκτήτες blog aggregators στην Ελλάδα έχει παρατραβήξει. Όλα αυτά τα περιστατικά δείχνουν ότι υπάρχει ανάγκη να προχωρήσουμε μόνοι μας -χωρίς μεσάζοντες PR-ίτζήδες του στυλ ΕΕΧΙ- στην ίδρυση ενός ταμείου νομικής αρωγής, που θα δίνει νομικές συμβουλές σε bloggers και θα υποστηρίζει δικαστικά αν χρειαστεί περιπτώσεις όπως του Τσιπρόπουλου που αφορούν όλους μας, στα πρότυπα του Software Freedom Law Center και του Comic Book Legal Defence Fund. Ας μην ξεχνάμε ότι, πρώτα απ' όλα, οι τραμπουκισμοί απέναντι στους aggregators στρέφονται άμεσα κατά της ελευθεροτυπίας. Απ' την άλλη, ένας τέτοιος θεσμός θα βοηθήσει -πρωτίστως εκπαιδεύοντας- κι εμάς τους bloggers, επειδή υπάρχουν πραγματικοί κίνδυνοι στους οποίους εκτιθόμαστε κάθε φορά που εκφράζουμε δημόσια τη γνώμη μας.

Εναλλακτικά, μπορούμε να ιδρύσουμε ένα σοβαρό παράρτημα του EFF για την Ελλάδα, που θα καλύπτει όλες τις περιπτώσεις νομικών θεμάτων ψηφιακών ελευθεριών, και θα μπορεί να παρεμβαίνει και σε πλείστα άλλα ζητήματα, όπως πχ. το νομοσχέδιο συμφωνίας με τη Microsoft και οι "νόμιμες" κάμερες, για να αναφέρω μερικά πρόσφατα παραδείγματα.

Τι λέτε;

*

Όπως έγραφα και παλιότερα για το θέμα του blogme, το άρθρο 11 του ΠΔ 131/1993 μπορεί να θεωρηθεί, υπό όρους, ότι προστατεύει τους διαχειριστές των aggregators απ' την ευθύνη αναμετάδοσης στη γενική περίπτωση. Δεν υπάρχει, φυσικά, νομικό πλαίσιο στη χώρα μας που να αφορά συγκεκριμένα τις παραμέτρους λειτουργίας των δημόσιων aggregators, και γενικά το ελληνικό νομικό πλαίσιο για το διαδίκτυο είναι ελλειπές και παρωχημένο. Απ' την άλλη, οι υπερβ0λικές εκκλήσεις για νομοθετική ρύθμιση της μπλογκόσφαιρας επιφέρουν τον κίνδυνο επιβολής κρατικής ετερορρύθμισης, εν είδει φίμωσης, σε ένα χώρο δημόσιας έκφρασης που ούτε καν την δημοσιογραφικού τύπου αυτορρύθμιση δεν υπομένει· και δικαίως, γιατί αυτή έχει άλλες ιστορικές καταβολές, αφορά ένα χώρο πρωτίστως επαγγελματικό, και αποδεικνύεται διαρκώς τον τελευταίο καιρό ότι δεν λειτουργεί στην πράξη, τουλάχιστον στα ελληνικά ΜΜΕ.

Ούτε όμως και προβάλλει από πουθενά εφαρμόσιμο εναλλακτικό μοντέλο αυτορρύθμισης, που θα μπορούσε να προστατέψει κατ' αρχάς τη μπλογκόσφαιρα, απομονώνοντας τουλάχιστον τις κακόβουλες περιπτώσεις. Ο προβληματισμός του Παναγιώτη Βρυώνη, με αφορμή την υπόθεση sync -τον οποίο κανείς δε θα μπορούσε να κατηγορήσει ότι συνηγορεί στην αστυνόμευση της μπλογκόσφαιρας και τη λογοκρισία των links- είναι καταδεικτικός:

Τους τελευταίους μήνες, είδαμε να υπάρχει μία εντυπωσιακή αύξηση των blogs αλλά και της επιρροής τους. Μαζί με αυτό είδαμε δυστυχώς και τις πιο χυδαίες εκφράσεις κιτρινισμού, αυτή την φορά όχι σε έντυπα, αλλά σε blogs. Χυδαία δημοσιεύματα, αβάσιμα, χωρίς κανένα σεβασμό σε προσωπικά δεδομένα, δεοντολογία κ.λ. Όλοι εμείς που αισθανόμαστε ότι συμμετέχουμε ο καθένας με τον δικό του τρόπο στα νέα μέσα θα πρέπει να καταλάβουμε ότι έχουμε αρχίσει να έχουμε ευθύνες.

Για παράδειγμα τα links. Τα links από ένα site σε ένα άλλο είναι για το Internet (είτε μιλάμε για το google, είτε μιλάμε για το technorati.com ή το sync.gr) κάτι σαν ψήφος. Ένα site με πολλά εισερχόμενα links είναι ένα site σημαντικό για την πλειοψηφία των υπηρεσιών που ασχολούνται με τέτοια θέματα. Καλό είναι να προσέχουμε σε τί κάνουμε link…

Και γενικά, ας προσπαθήσουμε όσοι είμαστε πιο εξοικειωμένοι με το μέσο, να βοηθήσουμε τους νεότερους χρήστες να αποκτήσουν μία σωστή δεοντολογία και συμπεριφορά και να απομονώσουμε προσβάλουν την αξιοπρέπειά μας.

Πρακτικά, φαίνεται πως δεν επαρκεί μόνο η αυτόβουλη τήρηση της οποιασδήποτε "ετικέτας", αν σκοπεύουμε να συμμετάσχουμε, εκτός απ' την ελεύθερη έκφραση, και στην ελευθερία του τύπου. Προσωπικά, πιστεύω πως πάνω στο web of trust, το οποίο έτσι κι αλλιώς αποτελεί το μοντέλο κοινωνικοποίησης της μπλογκόσφαιρας, μπορεί να στηθεί μιά πραγματική -inclusive και όχι exclusive- κοινότητα δημοσιογραφίας των πολιτών, ως υποσύνολο της ευρύτερης μπλογκόσφαιρας· και, γιατί όχι, ένα πρωτόλειο λειτουργικό μοντέλο της ίδιας της κοινωνίας των πολιτών, που μέχρι σήμερα αποτελεί ευσεβή πόθο και πολιτική καραμέλα. Όποιο κι αν είναι το μοντέλο που θα προκύψει, πάντως, θα πρέπει να έρθει μέσα από την κοινωνία του μέσου κι όχι να επιβληθεί από τρίτους. Κι αυτό περιλαμβάνει και τους δημοσιογράφους, που δεν θα πρέπει να ξεχνάνε ότι φοράνε δύο καπέλα όταν γράφουν σε blogs, και θα πρέπει να τηρούν, ανά πάσα στιγμή, τους κώδικες και του επαγγέλματός τους και του μέσου.

Έγραψαν (περί sync): nylon (1, 2), vrypan (1, 2), metablogging, Στέφανος Καράγκος, Αμμαζόνιος, λιανοκλάδι, NewsFilter.gr, Σπύρος Αγγελόπουλος

Μαύρες τρύπες στο Internet Τι αποκαλύπτει η ετήσια έκθεση των Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα για την παγκόσμια εξάπλωση του Διαδικτύου Γράφει ο Θωμάς Τζήρος Τα προβλήματα της εξάπλωσης του Internet στην Ελλάδα είναι λίγο πολύ γνωστά στους χρήστες του. Για χρόνια, το μονοπώλιο του ΟΤΕ, το οποίο υπάρχει ακόμη και σήμερα, ως ένα σημείο, σε ό,τι έχει να κάνει με το δίκτυό του, οι υψηλές τιμές που ζητούν ορισμένοι δήμοι από τις εταιρείες τηλεπικοινωνιών για να σκάψουν και να περάσουν γραμμές από το έδαφός τους και φυσικά προβλήματα των ιδιωτικών εταιρειών, ήταν και είναι ακόμη, παράγοντες που επιμένουν να μας κρατάνε, πίσω από άλλες χώρες τη Ε.Ε. Σε ό,τι αφορά τη χρήση και κυρίως τα θέματα ελευθερίας του λόγου στο Internet η χώρα μας δεν έχει ιδιαίτερα προβλήματα, με εξαίρεση περιπτώσεις που θα μπορούσαμε να τις αποδώσουμε είτε στην ασχετοσύνη είτε στον υπερβάλλοντα ζήλο των αρχών που ασχολούνται με το ηλεκτρονικό έγκλημα. Περιπτώσεις όπως αυτή του dirtyworks -όπου για μια φανερή, για όσους ξέρουν από Internet φάρσα, είχαμε σύλληψη για απάτη ή- κυρίως, η σύλληψη του Αντώνη Τσιπρόπουλου στην περίπτωση του blogme.gr -όπου θεωρήθηκε ότι αυτός που αποδελτιώνει blogs έχει την ίδια ευθύνη με αυτόν που γράφει στα blogs- δεν είναι ενδεικτικές της κατάστασης που επικρατεί στη χώρα μας. Οι 13 "μαύρες τρύπες". Όλα τα παραπάνω όμως μοιάζουν πταίσματα σε σύγκριση με όσα εξελίσσονται στις δεκατρείς χώρες, οι οποίες κατονομάζονται στην ετήσια έκθεση των Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα με τον τίτλο "Οι μαύρες τρύπες του Ίντερνετ". Στη φετινή έκθεση, για το 2006, έχουν βγει από το σχετικό κατάλογο η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ, που την προηγούμενη χρονιά είχαν κατηγορηθεί κυρίως για πολιτικές που μπορούσαν να οδηγήσουν σε λογοκρισία στο Internet. Όπως και η Ζιμπάμπουε με το Μπαχρέιν, όπου είχαμε πιο "λάιτ" περιπτώσεις λογοκρισίας. Παραμένουν όμως ο κορμός της προηγούμενης έκθεσης, κάτι που δείχνει ότι τα βήματα είναι και θα είναι για αρκετό καιρό πολύ αργά. Τυνησία. Η πιο κραυγαλέα περίπτωση, όχι τόσο σε σχέση με την αυστηρότητα των μέτρων της κυβέρνησης αλλά της αντιμετώπισης από τη διεθνή κοινότητα, είναι αυτή της Τυνησίας. Το 2005 η Τυνησία επιλέχθηκε από τον ΟΗΕ να φιλοξενήσει, Νοέμβριο του 2005, την Παγκόσμια Διάσκεψη για την Κοινωνία της Πληροφορίας (World Summit on the Information Society (WSIS)), το μεγαλύτερο γεγονός για το μέλλον του Internet. Παρ' όλα αυτά, ο πρόεδρος της Zine el Abidine Ben Ali έχει πολιτικές για το μέσο που συγκαταλέγονται στις πιο καταπιεστικές στον κόσμο. Όλα τα Internet cafes ελέγχονται από το κράτος. Φιλτράρουν το περιεχόμενο του Web με στενή παρακολούθηση της αστυνομίας. Οι αρχές ασφαλείας παρενοχλούν συνεχώς ανεξάρτητους bloggers και συντάκτες αντικαθεστωτικών sites, προκειμένου να εξασφαλίσουν την αυτολογοκρισία. Μια τέτοια περίπτωση είναι ο Mohammed Abbou, που είναι φυλακισμένος από τον Μάρτιο του 2005, επειδή έκανε κριτική στον πρόεδρο σε ένα online newsletter. Κίνα. Το καλοκαίρι του 2008 τα βλέμματα όλου του κόσμου θα πέσουν πάνω στην Κίνα που οργανώνει τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Αν η Κίνα φημίζεται για κάτι στον τομέα της τεχνολογίας, είναι για την ικανότητά της να φιλτράρει το Internet. Κι αν υπήρχε σχετική λίστα, η Κίνα θα καταλάμβανε την πρώτη θέση. Οι αρχές παρακολουθούν τις εξελίξεις στην τεχνολογία, ώστε να είναι έτοιμες να κλείσουν κάθε παράθυρο ανοιχτής έκφρασης που μπορεί να προκύψει. Αφού αρχικά ασχολήθηκαν με sites και forum, σήμερα κυνηγάνε blogs και sites με ανταλλαγές video. Η Κίνα σήμερα έχει 17 εκατομμύρια bloggers. Λίγοι από αυτούς τολμούν να μιλήσουν για θέματα που αφορούν το καθεστώς, μια και τα εργαλεία που χρησιμοποιούν οι κινέζοι bloggers φιλτράρουν λέξεις που θεωρούνται απαγορευμένες από το καθεστώς. Οι εταιρείες στις οποίες ανήκουν οι υπηρεσίες αυτές, κινεζικές και ξένες, πιέζονται από τις αρχές για έλεγχο του περιεχομένου. Απασχολούν στρατούς διαχειριστών συστημάτων που καθαρίζουν το περιεχόμενο που παράγουν οι bloggers. Ήδη 52 άνθρωποι βρίσκονται στην φυλακή γιατί εκφράστηκαν ελεύθερα μέσα από το Internet. Πολλοί αναρωτιούνται και φοβούνται το ενδεχόμενο εξαγωγής αυτού του μοντέλου λογοκρισίας και παρακολούθησης και εκτός Κίνας. Ασφυκτικός έλεγχος. Από τις υπόλοιπες χώρες που βρίσκονται στον κατάλογο, οι πιο πολλές φιλτράρουν κρυφά ή φανερά, όπως η Σαουδική Αραβία, τις λέξεις που χρησιμοποιούνται από τους χρήστες και απαγορεύουν την πρόσβαση σε sites που θεωρούνται κακή επιρροή. Πορνογραφικά sites, όσα ασχολούνται με την ομοφυλοφιλία ή με τα δικαιώματα των γυναικών ή με ισραηλινές εκδόσεις είναι κυρίως απαγορευμένα σε μουσουλμανικά κράτη όπως το Ιράν, η Συρία, η Σαουδική Αραβία και η Αίγυπτος. Όλα όμως ανεξαρτήτως τα κράτη που ανήκουν στη λίστα κάνουν ό,τι μπορούν για να σβήσουν τις φωνές που είναι αντίθετες με το καθεστώς. Από την Κούβα και τη Β. Κορέα που ελέγχουν πλήρως ποιοι θα έχουν πρόσβαση στο Internet, μέχρι τη Συρία που υποβάλλει όσους συλλαμβάνει για την κριτική του καθεστώτος μέσω του Internet σε βασανιστήρια μέσα στις απάνθρωπες φυλακές της. Ως πιο ήπια μορφή ελέγχου εμφανίζεται αυτή του καθεστώτος του Βιετνάμ, αλλά δικαιολογείται εξαιτίας της πίεσης που υφίσταται από τους ξένους διπλωμάτες τώρα που έχει ξεκινήσει συνομιλίες για ένταξή του στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου. Διακίνηση ιδεών και γνώσεων Κοινά στοιχεία των χωρών που εμφανίζονται στη λίστα είναι είτε ο φονταμενταλισμός είτε η ανελευθερία των καθεστώτων τους. Το Internet που δεν ελέγχεται από καμία αρχή και που επιτρέπει όλες τις φωνές, είτε συμφωνούμε είτε όχι, είναι σήμερα δείγμα της δημοκρατίας μιας χώρας. Οι προσπάθειες που έχουν γίνει ή που θα ακολουθήσουν κατά καιρούς για το φίμωμα των ανεξάρτητων φωνών θα πρέπει να βρίσκουν απέναντί τους τους σκεπτόμενους πολίτες κάθε χώρας. Το Internet δεν δημιουργήθηκε για τη διευκόλυνση του εμπορίου. Η πρώτη του δοκιμαστική χρήση αλλά και αυτή που παραμένει σήμερα ως η πιο σημαντική ήταν αυτή της διακίνησης ιδεών και γνώσεων, στην αρχή μεταξύ των πανεπιστημίων και σήμερα μεταξύ των κατοίκων αυτού του πλανήτη. e - πράκτορες στην ΕΥΠ Παίρνουν από την ΕΛ.ΑΣ. τον έλεγχο του Διαδικτύου ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Στέλιος Βραδέλης svradelis@dolnet.gr ▅ Αξιωματικοί της Αστυνομίας και στελέχη της ΕΥΠ δηλώνουν πως πρέπει να υπάρξει διαχωρισμός αρμοδιοτήτων ώστε οικονομικές απάτες, παιδοφιλία, διακίνηση πορνογραφικού υλικού κ.λπ. να παραμείνουν στη δικαιοδοσία της ΕΛ.ΑΣ. Πόδι στο Ίντερνετ ετοιμάζεται να βάλει η ΕΥΠ με τις «ευλογίες» του υπουργείου Εσωτερικών. Όπως ανακοίνωσε ο Προκόπης Παυλόπουλος μετά τη χθεσινή συνεδρίαση της Κυβερνητικής Επιτροπής, αποφασίστηκε πως η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών θα έχει την ευθύνη της φύλαξης των πληροφοριών αλλά και της προστασίας από το ηλεκτρονικό έγκλημα. Παράλληλα, αποφασίστηκε να θεσμοθετηθεί θέση εισαγγελέα και για την ΕΥΠ, στο πρότυπο της Αντιτρομοκρατικής και της αντιμετώπισης του οργανωμένου εγκλήματος. Όσον αφορά τον εισαγγελέα της ΕΥΠ, που ήταν πρόταση και του κ. Πολύδωρα, ο διορισμός του θα γίνεται για συγκεκριμένη θητεία, το πιθανότερο διετούς διάρκειας. Η ανάθεση του ηλεκτρονικού εγκλήματος στην ΕΥΠ προκάλεσε όμως πολλά ερωτηματικά τόσο στην Ελληνική Αστυνομία, στη δικαιοδοσία της οποίας βρίσκεται σήμερα η δίωξη του ηλεκτρονικού εγκλήματος, όσο και σε στελέχη της ΕΥΠ που δεν γνωρίζουν αν θα αναλάβουν την εξιχνίαση όλων των εγκλημάτων που πραγματοποιούνται στο Διαδίκτυο ή μόνο την ασφάλεια των επικοινωνιών. Διαχωρισμός «Το ηλεκτρονικό έγκλημα σήμερα απασχολείται με υποθέσεις που αφορούν ηλεκτρονικές ληστείες τραπεζών, οικονομικές απάτες εις βάρος χιλιάδων πολιτών, διακίνηση πορνογραφικού υλικού, παιδοφιλία, παράνομη διακίνηση όπλων και ναρκωτικών και ακόμη μεγάλο αριθμό σοβαρών αδικημάτων. Πρέπει να γίνει διαχωρισμός των αρμοδιοτήτων με την ΕΛ.ΑΣ. για να μην υπάρξει επικάλυψη», λέει στα «ΝΕΑ» στέλεχος της ΕΥΠ. Επισημαίνει μάλιστα ότι ήδη η αντιμετώπιση του ηλεκτρονικού πολέμου, δηλαδή των χάκερ που προσπαθούν να κλέψουν ή να καταστρέψουν ευαίσθητες πληροφορίες από κρατικές και στρατιωτικές υπηρεσίες, είναι αρμοδιότητα μόνο της ΕΥΠ. «Σε εμάς ανήκει και η ασφάλεια των κρυπτογραφικών επικοινωνιών πολιτικών και στρατιωτικών, οι οποίες αλλάζουν κάθε πρωί», προσθέτει. Από το 2004 Σύμφωνα με στελέχη της ΕΥΠ αλλά και της ΕΛ.ΑΣ., «το ζήτημα των αρμοδιοτήτων της φύλαξης πληροφοριών αλλά και της προστασίας από το ηλεκτρονικό έγκλημα είχε συζητηθεί και πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, στο πρότυπο της λειτουργίας ξένων Υπηρεσιών Πληροφοριών». Σύμφωνα με πληροφορίες, πριν από τους Αγώνες κατά τη διάρκεια σύσκεψης των ελληνικών αρχών με στελέχη Υπηρεσιών Πληροφοριών έξι χωρών Βρετανοί και Αμερικανοί αρνήθηκαν να δίνουν πληροφορίες «σε ένστολους διότι δεν έχουν τη νοοτροπία των Υπηρεσιών Πληροφοριών», όπως είπαν χαρακτηριστικά, αποκλείοντας με αυτό τον τρόπο την Ελληνική Αστυνομία και επιβάλλοντας τη συμμετοχή της ΕΥΠ στο συντονιστικό όργανο. Σύμφωνα με τις προτάσεις που υιοθετήθηκαν από την Κυβερνητική Επιτροπή στην οποία προήδρευσε ο Πρωθυπουργός, θα ζητηθεί από τη Βουλή να ψηφίσει την έναρξη του κοινοβουλευτικού ελέγχου της ΕΥΠ. «Επειδή δεν είναι δυνατόν η κυβέρνηση να επιβάλει στη Βουλή κάτι τέτοιο, θα ζητήσουμε από τη Βουλή, μέσω του Κανονισμού, να οργανωθεί και η διαδικασία αλλά και το όργανο εκείνο το οποίο θα είναι αρμόδιο για να κάνει αυτόν τον κοινοβουλευτικό έλεγχο», προανήγγειλε ο κ. Παυλόπουλος.

Οταν οι blogger...

Το μανιφέστο των blogs

Οι παρακάτω 9 θέσεις είναι μια προσπάθεια να διαδοθεί η ιδέα του τι πραγματικά είναι ένα blog, με τελικούς αποδέκτες όχι μόνο τον κόσμο, αλλά και την Πολιτεία και τα Media. Ίσως θα ήταν χρήσιμο να το αναπαράγουν (με ένα απλό copy paste) όσοι μπλογκερς συμφωνούν με τις θέσεις του.1. Τα blogs είναι διάλογος - ελεύθερος ανεμπόδιστος διάλογος ανάμεσα σε πολίτες.

2. Τα blogs είναι μια πρόσκληση σε διάλογο, σε διαφωνία, και επικοινωνία.

3. Τα blogs δεν κέρδισαν το ενδιαφέρον της κοινωνίας επειδή λένε ψέματα ή συκοφαντούν. Το κέρδισαν επειδή η κοινωνία έχει ανάγκη από μια αυθεντική φωνή.

4. Τα blogs είναι το δικαίωμα του καθενός να εκφέρει την άποψή του. Δεν υπάρχουν “ενημερωτικά” και “μη ενημερωτικά” blogs. Μέσα από το διάλογο όλοι κάτι μαθαίνουμε.

5. Τα blogs δεν τα γράφουν επαγγελματίες - τα γράφουν πολίτες. Μπορεί να αξιοποιούν την όποια επαγγελματική τους εμπειρία, μπορεί και όχι.

6. Ο blogger δεν χρησιμοποιεί εθνικούς πόρους (όπως οι τηλεραδιοσυχνότητες), και συνεπώς δεν μπορεί να μπαίνει σε καλούπια ο τρόπος και το περιεχόμενο της έκφρασής του. O blogger αξιοποιεί το απεριόριστο μέγεθος του παγκόσμιου Δικτυακού ιστού για να εκφράσει και τη δική του άποψη.

7. Η Πολιτεία, τα Media, οι επιχειρήσεις, και όλοι οι θεσμοθετημένοι οργανισμοί της Ελληνικής κοινωνίας, αξίζει να παρακολουθούν τους bloggers και τον διάλογο τους. Ακόμα καλύτερο θα είναι να συμμετέχουν ισότιμα σε αυτόν το διάλογο. Θα μπορέσουν και οι ίδιοι να γίνουν σοφότεροι μαθαίνοντας την άποψη του απλού πολίτη, αντί να προσπαθούν να την περιορίσουν στα δικά τους καλούπια.

8. Το δικαίωμα του blogger να γράφει ελεύθερα την άποψή του είναι ιερό. Αν με αυτά που γράφει καταπατά συγκεκριμένες νομοθετικές διατάξεις, υπάρχουν νόμιμες διαδικασίες για την δίωξή του.

9. Στο βαθμό που δεν παραβιάζει με σαφή τρόπο διατάξεις του νόμου, η ανωνυμία είναι δικαίωμα του blogger.

Οχι στη λογοκρισία του διαδικτύου

Δημοσιεύθηκε από tsimitakis στο 25 Φεβρουάριος, 2008

Το φέρνανε απο εδώ, το φέρνανε απο εκεί, τελικά κατά τη συνήθη πρακτική τους μας το έσκασαν. Το υπουργείο δικαιοσύνης επεξεργάζεται νομοσχέδιο το οποίο θα ρυθμίζει τα των “ενημερωτικών blog” ώστε να αντιμετωπίζονται αποτελεσματικότερα φαινόμενα συκοφάντησης και εκβιασμού. Ποιός ιθύνων νούς, πόσο άσχετος και αναχρονιστής, πόσο αυταρχικός και αντιδημοκράτης μπορεί να είναι όποιος σκέφτηκε κάτι τέτοιο; Πραγματικά απορώ με το γεγονός οτι ενω διεθνώς αναγνωρίζεται οτι στις μέρες μας συντελείται κοσμογονία στον χώρο των Μέσων Ενημέρωσης, ενω τα μεγαλύτερα μυαλά του καιρού μας το χαρακτηρίζουν επανάσταση ανάλογη ίσως και του τροχού, οι κρατούντες στη χώρα μας επιμένουν να σκέφτονται με όρους της δεκαετίας του ‘60 και του ‘70. Πως να ελέγξουν, να χειραγωγήσουν, να καταστείλουν. Να επιβάλουν την τάξη. Να κάνουν οτιδήποτε δηλαδή θα μας κρατήσει στην εσωστρέφεια, την ανωριμότητα, την συντήρηση. Για ποιό λόγο ακριβώς; Δώστε την απάντηση μόνοι σας.

Οπως εδώ και καιρό υποψιαζόμουν, η υπόθεση του press-gr δεν έσκασε τυχαία τώρα. Ασχέτως του αν ευσταθούν οι κατηγορίες η οχι χρησιμοποιείται προκειμένου να βρεθούν τα ερείσματα για την δημιουργία ασφυκτικού νομικού καθεστώτος που δίκαια θα μας τοποθετήσει στον κατάλογο των χωρών που παραβιάζουν τα δικαιώματα στο διαδίκτυο. Αν αυτές οι πληροφορίες για νόμο που ετοιμάζει το υπουργείο δικαιοσύνης αποδειχτούν πραγματικές, τότε πιθανότατα θα βρεθούμε σύντομα σε μια κατάσταση η οποία θα καθορίζεται απο ένα νόμο ο οποίος θα είναι:

1) Αντισυνταγματικός. Το Σύνταγμα της χώρας μας προστατεύει την αυτοδιάθεση των πληροφοριών του καθενός
2) Αυταρχικός. Επιχειρούν να δημιουργήσουν περιβάλλον νομικής ευθύνης και αυτολογοκρισίας, δηλαδή ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑΣ
3) Τεχνικά ανέφικτος. Ποιός πιστεύει οτι ακόμα κι αν καταφέρει να φιμώσει τα blogs δεν θα βρεθούν τρόποι να εκφράζονται οι πολίτες ελεύθερα; Η πείρα μέχρι σήμερα έχει δείξει οτι η καταστολή είναι ανεφάρμοστη, εκτός αν γίνουμε ΚΙΝΑ και ΒΙΡΜΑΝΙΑ.
4) Νομικά ανεφάρμοστος. Για την σύνδεση μου στο internet πληρώνω απο την τσέπη μου, δεν μου την παρέχει το κράτος, επιπλέον φιλοξενώ τις απόψεις μου σε σέρβερς του εξωτερικού (στις ΗΠΑ επι το πλείστον). Πως ακριβώς σκοπεύετε να με ελέγξετε κύριοι του Υπουργείου Δικαιοσύνης στην αλλοδαπή; Και πως θα κάνετε κουμάντο στη “μπλακονόπορτα του σπιτιού μου” που είναι το blog μου.
5) Δεοντολογικά και ηθικά έωλος. Ο νόμος περί τύπου θα στραγγαλίσει τα blogs. Απο που κι ως που έχω την ίδια ευθύνη εγώ που απευθύνομαι σε πενήντα και εκατό ανθρώπους με ένα πρωτοκλασσάτο δημοσιογράφο που απευθύνεται σε εκατοντάδες χιλιάδες και διαμορφώνει συνειδήσεις; Οταν καταστέλλετε ένα τηλεοπτικό αστέρα (που σας έχει και χεσμένους κιόλας τις περισσότερες φορές), παρεμβαίνετε σε ένα συντεταγμένο μηχανισμό προπαγάνδας, εεε… συγνώμη, ενημέρωσης εννοούσα και ελέγχετε τη λειτουργία του. Οταν καταστέλετε εμένα ασκείτε την υπέρμετρη δύναμη σας σε ένα πολίτη που βγήκε στο μπαλκόνι του σπιτιού του και φώναξε οτι ο “πρόεδρος είναι ηλίθιος”. Είναι το ίδιο πράγμα; Εχω το δικαίωμα να εκφράζομαι ελεύθερα σε αυτή τη χώρα ή οχι; Εχω το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού με όποια ταυτότητα επιθυμώ στις υπηρεσίες που αγοράζω ή μου παρέχονται χωρίς περιορισμούς ή οχι; Ποιό νόημα μπορεί να έχει ο διαχωρισμός σε ενημερωτικά blog και άλλα, όταν η ιστορική εξέλίξη των Μέσων Ενημέρωσης έχει δημιουργήσει όλα τα πιθανά και απίθανα υβρίδια ανάμεσα τους;

Το 95% (τουλάχιστον) των πολιτών που συνδέονται στο internet, το κάνουν απο την ίδια IP διεύθυνση και αφού έχουν παραχωρήσει στοιχεία σε ISP’s και υπηρεσίες mail και πάει λέγοντας, τα οποία αν συντρέχει λόγος μπορούν οι διώκτες του νόμου να ξεδιπλώσουν ώστε να φτάσουν στον παραβάτη. Δεν είναι αρκετό αυτό; Γιατί πρέπει να γίνει πιο σφικτό το θεσμικό πλαίσιο;

Ποιός ορίζει οτι τα blogs είναι ντε και καλά εφημερίδες και περιοδικά; Εγώ δηλαδή που θέλω να γράψω σήμερα μια καταγγελία ειδησεογραφικού χαρακτήρα, αύριο σχόλιο στην επικαιρότητα (ο πρόεδρος είναι ηλίθιος που λέγαμε), μεθαύριο να πεriγράψω τις φετιχιστικές μου σεξουαλικές εμπειρίες και παραμεθαύριο πως πέρασα στην συνεστίαση της Αλβανικής κοινότητας, τι είμαι και τι blog έχω; Είμαι σίγουρος οτι δεν γνωρίζουν οι κύριοι του υπουργείου δικαιοσύνης και της διεύθυνσης δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος, όμως είμαι επίσης σίγουρος οτι τους ενοχλώ.

Γιατί νομιμοποιούμε όλους αυτούς τους δημοσιογράφους που μιλάνε χωρίς παραπομπές και αναφέρονται σε κάποιον, κάπου, κάποτε που του σφύριξε κάτι στο αυτί και αρνούμαστε να το κάνουμε στο διαδίκτυο. Αυτοί οι δημοσιογράφοι γιατί είναι λιγότερο εκβιαστές, λιβελογράφοι, λασπολόγοι ή συκοφάντες; Για να τους βλέπουμε και να τους ξαναβλέπουμε στην τηλεόραση σίγουρα δεν διώκονται για αυτές τους τις δραστηριότητες και αν διώκονται δεν παθαίνουν και τίποτα. Γιατί αυτοί είναι πιο ίσοι απο εμάς λοιπόν, δεν καταλαβαίνω.

Οπως παρατηρήσατε, δυσκολεύομαι να συγκρατήσω το θυμό μου. Θα γραφτούν πολλά τις επόμενες ώρες και μέρες για αυτή την ανεκδιήγητη ιστορία. Αν ειναι εκβιαστές οι κάτοχοι του press-gr να διωχθούν και καταδικαστούν πάραυτα. Δεν πρέπει να γίνει αυτό όμως αφορμή για να χάσουμε όλοι τις ελευθερίες που απολαμβάνουμε.

Επιπλέον οι εισαγγελικές και αστυνομικές αρχές οφείλουν να απαντήσουν σε μερικές ερωτήσεις:
1) Στοιχειοθετείται η υπόθεση του εκβιασμού και αν ναι πως;
2) Ακουσα οτι η Google παραχώρησε 7 ip διευθύνσεις. Αυτή ήταν η μόνο μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε ή και άλλες και αν ναι ποιές
3) Κάθε φορά που κάποιος θα θέλει να αποκαλύψει την ταυτότητα κάποιου άλλου, θα τον κατηγορεί για εκβιασμό απο εδώ και στο εξής για να αποκαλύψει την ταυτότητα του; Μα αυτό απο μόνο του κρύβει κινδύνους

Οι προτάσεις μου για το πως πρέπει να δράσουμε εφόσον επιβεβαιωθουν αυτές οι πληροφορίες είναι οι εξής:

1) Να κινηθούμε για την δημιουργία του Ελληνικού τμήματος του EFF, όπως έχει προτείνει ο Αστέρης Μασούρας. Το ελληνικό internet δεν είναι πια παιδική χαρά για να την εκπροσωπεί κάποια ΕΕΧΙ, χρειάζεται ένα σοβαρό θεσμό.

2)Ο ιnlovewithlife και ο Elikas έχουν προτείνει διαδήλωση με μάσκες την αποκριά. Δεν χρειάζεται να είναι αποκριά, δεν είναι αστείο, χρειάζεται όμως να έχει τις μάσκες. Να κληθούν τα κόμματα απο μια ανοιχτή επιτροπή πρωτοβουλίας, οι μκο, οι ενώσεις δημοσιογράφων κλπ να καλέσουν την συγκεκριμένη πρωτοβουλία και να της παράσχουν θεσμική κάλυψη

*Μια ενδιαφέρουσα γρήγορη προσέγγιση απο τον Δρανδάκη εδώ. Βαριά λέξη το “Μανιφέστο” αλλά καλό κείμενο για να ξεκινήσει η συζήτηση

Αυτή η καταχώριση έγινε στις 25 Φεβρουάριος, 2008 στο 8:23 μ.μ and is filed under Πολιτική, δικαιώματα. . Μπορείτε να παρακολουθείτε τις αποκρίσεις σε αυτή την καταχώριση μέσω RSS 2.0 ροή. Μπορείτε αφήστε μια απάντηση, ή trackback από τον δικό σας ιστότοπο.

Το επερχόμενο νομοσχέδιο

Θα πάρουμε ένα- ένα τα σημεία προκειμένου να δούμε τι λένε :

“Πρώτον, οι διαχειριστές των blogs ενημερωτικού χαρακτήρα θα έχουν την ευθύνη να αναγράφουν στην κεντρική ιστοσελίδα τον κατά νόμο υπεύθυνο του blog.“

Τι είναι ενημερωτικό blog αυτό που το δηλώνει ή όποιο, σε οποιαδήποτε φάση εμφανίσει ενημερωτικό κείμενο. Ας πούμε ότι γράφω για γιαπωνέζικα καρτούνς, σε ένα blog. Κάποια στιγμή πέφτει στα χέρια μου ένα βίντεο από κινητό με αστυνομικούς που κακοποιούν Αλβανούς στο τμήμα της ομόνοιας και το βγάζω στο blog μου. Εϊναι το blog μου ενημερωτικό;

Γι αυτό το post είναι, πρέπει να δώσω το όνομά μου; Και μετά τι; Να βλέπω πίσω μου ποιός με ακολουθεί;

Όπως λέει και ο Τσιμιτάκης :

“Εγώ δηλαδή που θέλω να γράψω σήμερα μια καταγγελία ειδησεογραφικού χαρακτήρα, αύριο σχόλιο στην επικαιρότητα (ο πρόεδρος είναι ηλίθιος που λέγαμε), μεθαύριο να πειγράψω τις φετιχιστικές μου σεξουαλικές εμπειρίες και παραμεθαύριο πως πέρασα στην συνεστίαση της Αλβανικής κοινότητας, τι είμαι και τι blog έχω;“
“Δεύτερον, το νομοσχέδιο επιφυλάσσει στα αδικήματα που τελούνται μέσω των blogs προβλέψεις ανάλογες με αυτές του νόμου περί Τύπου.”

Από όσο ξέρω αυτό ισχύει έτσι και αλλιώς

“Τρίτον, διευκολύνεται η πρόσβαση των διωκτικών αρχών στα ηλεκτρονικά ίχνη ώστε να αποκαλύπτεται με πιο γρήγορες διαδικασίες ο υπεύθυνος μιας συκοφαντικής ή εκβιαστικής δημοσίευσης.“

Εδώ τσουβαλιάζουμε ένα πλημέλημα με ένα κακούργημα. Ποιός ο λόγος αν ισχύει το πρώτο. Μα ακριβώς για να γράφουν ενημερωτικά μόνο τα blogs με υπεύθυνους έναντι του νόμου. Αν εγώ δουλεύω σε μια επιχείρηση, ας πούμε στην Siemens και πέσει στην αντίληψή μου ότι η εταιρία μου χρηματίζει πολιτικούς παράγοντες δεν θα μπορώ έστω και ανώνυμα να το γράψω γιατί και συκοφαντικό να μην είναι το πρώτο που θα κάνουν θα είναι να με απολύσουν με το που θα αρθεί το απόρρητο. Η χρήση του ονόματος της Siemens γίνεται γιατί είναι επίκαιρο το σκάνδαλο.

“Τέταρτον, το ΕΣΡ αποκτά δικαίωμα παρέμβασης σε περίπτωση που οι χρησιμοποιούμενες φωτογραφίες ή το audio και video υλικό που αναρτάται σε κάποιο blog δημιουργούν ζητήματα που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του. Οι παρεμβάσεις που σχεδιάζονται απασχολούν Δικαιοσύνη και Αστυνομία εδώ και πολύ καιρό. Την τελική ώθηση στην υλοποίησή τους φαίνεται όμως να δίνουν οι εξελίξεις του τελευταίου τριημέρου γύρω από το press-gr.blogspot.com.“

Το ΕΣΡ; Μ’ αυτό δεν κατάφερε να ελέγξει τα μέσα που τώρα είναι θεμοθετημένο να ελέγχει. Τα πρόστιμα πέφτουν βροχή αλλά τα πληρώνουν. Από την άλλη τα κριτήρια θα είναι ίδια με αυτά των μεγάλων καναλιών; Το μυστικό στο τέλος του κειμένου είναι ότι αυτό απασχολεί την Δικαιοσύνη και την Αστυνομία εδώ και πολύ καιρό, δηλαδή το προετοιμάζουμε και περιμένουμε την κατάλληλη ευκαιρία που ήρθε. Ήρθε από μόνη της;

Αφού λοιπόν θέλουν να αντιμετωπίσουν τα ενημερωτικά blog σαν ΜΜΕ έχω να κάνω μια πρόταση. Ας το ολοκληρώσουν. Το κράτος να υποχρεώσει, όπως κάνει για τις εφημερίδες, τις ΕΠΕ και ΑΕ να δημοσιοποιούν ισολογισμούς σε blog. Επίσης το κράτος να μοιράσει διαφημήσεις και στα blog, οι δε συντεχνίες των δημοσιογράφων να ανοίξουν τις πόρτες τους για τους blogger που δημοσιογραφούν καθώς και τα ταμεία που προέρχονται από το αγγελιόσημο. Επίσης ελευθέρας όπου και οι δημοσιογράφοι, καθώς και γραφεία τύπου σε δημόσιες υπηρεσίες. Πως σας φαίνεται τώρα; Καλύτερο;

Μπα, προτιμάτε τις υποχρεώσεις και κανένα πλεονέκτημα. Ο έλεγχος έχει σημασία και τίποτα άλλο. Εξ’ άλλου απέναντι έχετε μονάδες.

Τα καινούργια στοιχεία

Σήμερα μαθαίνουμε ότι η μήνυση του δημοσιογράφου από το “ΒΗΜΑ” ήταν αυτή που οδήγησε στην άρση του απορρήτου. Το ωραίο είναι ότι στοιχειοθετήθηκε εκβιασμός από e-mail που ζητούσε 30000€ για να σταματήσουν να κάνουν δυσφημηστικά σχόλια στο press-gr εναντίον του.

Αυτό ήταν αρκετό; Από ότι φαίνεται, ναι. Από την άλλη σε μένα που δεν είμαι ειδικός μου φαίνεται τραβηγμένο. Σε κάθε περίπτωση, αν αποδειχθεί κάτι τέτοιο ας τους χώσουν σε ένα κελί και ας πετάξουν το κλειδί.

Αυτό όμως που με τρώει εδώ και μέρες είναι η άλλη πτυχή του θέματος, αυτή που σχολίασα στον ΆΝεμο. Το μονοπώλιο της ενημέρωσης. Οι τελευταίες εξελίξεις, μετά την πτώση του Ζαχόπουλου έχουν καταδείξει ότι η σχέση τύπου και πολιτικής είναι πάρα μα πάρα πολύ στενή. Επίσης υπάρχουν ενδείξεις, που μένει να γίνουν αποδείξεις, ότι οριεμένοι δημοσιογράφοι δεν είναι ακριβώς ότι θα θέλαμε να πιστεύουμε γι’ αυτούς (παρατηρείται πόσο χεσμένος είμαι και δεν τα λέω με το όνομά τους; ).

Η διαπλοκή που είναι διάχυτη μεταξύ των 2, εκ των τεσσάρων εξουσιών, στηρίζεται στον έλεγχο της ενημέρωσης από τα ΜΜΕ και στην δυνατότητα του ελέγχου των ΜΜΕ μέσω και των κρατικών διαφημίσεων.

Το μεγαλύτερο κακό που έκανε το press-gr ήταν το ότι αποτέλεσε παράδειγμα προς μίμηση και από άλλα “αποκαλυπτικά” blog. Η επισκεψιμότητα/αναγνωσιμότητα του press-gr δεν είναι άσχετη με την κατρακύλα της αξιοπιστίας των κλασσικών μέσων. Στην ουσία έσπασε το μονοπώλιο της ενημέρωσης. Αυτό δεν συμφέρει κανένα. Ούτε τα ΜΜΕ που χάνουν την κουτάλα αλλά ούτε και τους πολιτικούς που δεν ξέρουν από που και πως θα τους έρθει.

Ο έλεγχος λοιπόν είναι επιβεβλημένος, από την συμμαχία αυτή. Εμείς που στεκόμαστε; Στην ιδέα με τις μάσκες; Στο “μανιφέστο“; Όχι. Αν είμασταν οργανωμένοι θα πρόκρινα και εγώ την λύση του Αστέρη.

Δεν είμαστε όμως. Γι’ αυτό και είμαστε blogger.

Έχουμε γράψει και υποστηρίξει αρκετές φορές για blogers της Αιγύπτου, Ιράν, Κίνας και άλλων “δημοκρατιών”. Πόσοι από σας είναι έτοιμοι να παλέψουν ώστε η χώρα μας να μην γίνει ακόμα μια τρύπα του Ίντερνετ;

Y.Γ. Και μια άλλη πτυχή. Για να το δέσουμε μαι και η έσχατη προδοσία είναι κακούργημα. Via penguin witch

Πηγή: http://argos.wordpress.com/2008/02/26/black_hole/

>>> ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΣΧΟΛΙΑ: Κάνοντας κλικ εκεί και εδώ, βρήκα αυτά (παραπάνω) και τα έκανα re-post εδώ, κοινώς τα είδα και σας τα δείχνω… ΜΗ ΚΑΤΗΓΟΡΗΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ “ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ BLOG” ΘΕΟΣ ΦΥΛΑΞΕΙ…

Άντε να δούμε τι θα γίνει πάντως… ε ρε γλέντια πάντως έτσι και κάνουν καμία ξερή…. ε ρε γλέντια…

Αυτή η καταχώριση έγινε στις Φεβρουάριος 28, 2008 στο 12:07 π.μ. and is filed under Media - Μ.Μ.Ε., Επικαιρότητα. Μπορείτε να παρακολουθείτε τις αποκρίσεις σε αυτή την καταχώριση μέσω RSS 2.0 ροή. Μπορείτε

Press-gr. Ανοίγει κερκόπορτα στην ελευθερία της έκφρασης. Του Θωμά Τζήρου Η χθεσινή έφοδος στα γραφεία της εφημερίδας του “Κόσμου του Επενδυτή” καθώς και οι φήμες για την αναζήτηση και άλλων δημοσιογράφων εκτός του αρχικού υπόπτου, για τον οποίο έχει εκδοθεί ένταλμα, επειδή φέρεται ως διαχειριστής του blog press-gr.blogspot.com <http://press-gr.blogspot.com> αναστάτωσαν όχι μόνο τον δημοσιογραφικό κόσμο αλλά και το υπόλοιπο κομμάτι της κοινωνίας που ασχολείται ενεργά με τα blogs. Τα blogs έχουν μια ιδιότυπη ασυλία σε ό,τι αφορά την ανωνυμία. Επειδή φιλοξενούνται σε υπολογιστές εταιρειών που εδρεύουν στις ΗΠΑ, είναι δύσκολο οι ελληνικές διωκτικές αρχές να πάρουν τα στοιχεία των διαχειριστών τους για πλημμελήματα όπως είναι η συκοφαντική δυσφήμηση. Ο μόνος τρόπος για να ζητήσουν και να πάρουν τα στοιχεία είναι για περιπτώσεις που εμπίπτουν στα κακουργήματα. Ένα τέτοιο είναι και ο εκβιασμός. Το πώς στοιχειοθετείται ή όχι ο εκβιασμός μέσα από ένα blog είναι κάτι που θα κληθούν οι αντίδικοι να αποδείξουν μέσα από τις διαδικασίες που προβλέπει ο νόμος. Παράλληλα με τη μήνυση για εκβιασμό, εκκρεμούν όμως και μηνύσεις για συκοφαντική δυσφήμηση. Ακόμη και αν αθωωθούν οι κατηγορούμενοι για τον εκβιασμό, σίγουρα θα έχουν να αντιμετωπίσουν σωρεία μηνύσεων για πλημμελήματα, οι οποίες θα είναι το λιγότερο εξοντωτικές. Μέσα από την υπόθεση press-gr ανοίγει μια κερκόπορτα στην ελευθερία της έκφρασης. Σε καμιά περίπτωση δεν υποστηρίζουμε την ασυδοσία λόγω ανωνυμίας, που τελικά αποκαλύπτεται ότι δεν υπάρχει, αλλά την πραγματικά διαφορετική έκφραση. Η διαφορετική δημόσια, μέσω των blogs, θεώρηση των πραγμάτων, σε ένα κράτος σαν το δικό μας, όπου η απόδοση δικαιοσύνης είναι μια χρονοβόρος διαδικασία, πολλές φορές εξοντωτική για τους εμπλεκόμενους, ανεξάρτητα με το αποτέλεσμα της δίκης, σε έναν λαό που με το παραμικρό προσφεύγει στα δικαστήρια, μπορεί να αποτελέσει ένα πολύ επικίνδυνο σπορ. Ο καθένας που θεωρεί λοιπόν ότι θίγονται τα ιερά και τα όσια από τις απόψεις του οποιουδήποτε blogger, θα μπορεί να καταθέτει μήνυση για εκβιασμό μέσω blog, να αίρεται το απόρρητο των στοιχείων του blogger και κατόπιν να του κάνει και μια μήνυση για οποιοδήποτε άλλο πλημμέλημα, αδιαφορώντας για το αν θα καταδικαστεί για τον εκβιασμό. Αν θεωρείτε παρατραβηγμένο αυτό το σενάριο, κάνετε λάθος. Στην Ελβετία, η εταιρεία Logistep, η οποία έχει ως αντικείμενο την “αντιπειρατεία”, συγκέντρωνε στοιχεία χρηστών, οι οποίοι αντάλλασσαν παράνομα αρχεία, προκειμένου να τα πουλήσει σε εταιρείες, των οποίων τα δικαιώματα θίγονταν. Η Αρχή Προστασίας Προσωπικών δεδομένων της Ελβετίας τούς ζήτησε να σταματήσουν τη συλλογή στοιχείων, αλλιώς θα αντιμετώπιζαν κυρώσεις, γιατί γερμανική νομική εταιρεία απέδειξε ότι η Logistep έπαιρνε δικαστική εντολή, στην Αγγλία, για άρση απορρήτου για ποινικό αδίκημα, αλλά αφού της έδιναν τα στοιχεία, προχωρούσε σε αστικές μηνύσεις. Στην Ελλάδα υπάρχει ήδη προηγούμενο με την υπόθεση blogme.gr <http://blogme.gr>. Σε κάθε περίπτωση, η λύση του προβλήματος που απλοϊκά εμφανίζεται ως “ασυδοσία ή φίμωση” δεν είναι απλή. Οι φοβίες για το καινούργιο αλλά πάνω από όλα η άγνοια δεν είναι και ο καλύτερος οδηγός. Λύσεις δεν υπάρχουν. Μπορούν να προέλθουν μόνο μέσα από διάλογο φορέων, όπως της ΑΠΠΔ, που έχει απενεργοποιηθεί με ευθύνη του κράτους, των ενώσεων των δημοσιογράφων, που έχουν επιλέξει να αγνοούν τη δημοσιογραφία των πολιτών, της πολιτείας που επίσης βλέπει με καχυποψία την περίπτωση του να μπορεί να ελέγχεται άμεσα από τον κάθε πολίτη, αλλά και των blogger που πιστεύουν ότι η ανώνυμη ή ψευδώνυμη δημοσίευση απόψεων και θέσεων δεν πρέπει να είναι και υπεύθυνη. Φεβ 25, 2008

Φίλοι bloggers τη πατήσαμε....

Τα όσα συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες για τα blog είναι παρεξηγήσεις οι οποίες δεν αλλάζουν το πανόραμα του διαδικτύου.
Αντί τα ιδανικά της ελευθερίας, να καθοδηγούν τους χρήστες του διαδικτύου, αντίθετα, αλλού προδίδονται κατά κανόνα και αλλού κατά περίσταση.
Εξηγούμαι.... Ποιος έδωσε το δικαίωμα στον κ. Καψαμπέλη να μιλά εξ΄ονόματος όλων των bloger?
Το διαδίκτυο φίλες και φίλοι έχασε σήμερα το ανεξάρτητο του μεγαλείο και με βιαστικά βήματα οδεύει όχι σε μια εφήμερη κρίση αλλά σε μια πολύχρονη ασθένεια.
Αντικρίζοντας αυτές τις μέρες τον ζοφερό κύριο Καψαμπέλη , αισθάνομαι κάποια συστολή...
Ακούω τους τηλεαστέρες να αναθεματίζουν τους χρήστες ιστολογίων... Των bloger που αναστάτωσαν τα τελευταία δύο χρόνια την ελληνική πολιτεία, στην οποία τα κατά συνθήκην ψεύδη πήραν η θέση των ιδανικών...
"Παιδιά είναι και θορυβούν...".... λένε στα κανάλια...
Και όμως...Οι bloger είναι οι ήρωες... οι οποίοι μάχονται- με την ελευθερία της έκφρασής τους-
για τα προδομένα ιδανικά της ελευθεροτυπίας-ελευθερίας.
Όταν από τη μια πλευρά προδίδονται τα ιδανικά της ελευθερίας της έκφρασης, είναι πολύ δύσκολο στην αντίθετη πλευρά να μη συμβεί το ίδιο.
Η ανάγκη της άμυνας επιβάλει την εξομοίωση των μέσων αμύνης.... Είναι το μόνο ελαφρυντικό..... Τι εννοώ? Θα το δείτε τις επόμενες ημέρες....