12/09/2009

Κκεμένα έργα τέχνης για την... Καλή Κοινωνία

Προέρχεται από οικογένεια με παράδοση στην ιατρική επιστήμη, ο ίδιος όμως προτίμησε να ακολουθήσει μιαν άλλη επιστήμη, την τέχνη του εμπορίου έργων τέχνης.

Μια πορεία που χαρακτηρίζεται από πολλές δυσκολίες, κινδύνους και παράνομες δραστηριότητες. Κλεμμένα έργα τέχνης, πλαστογραφημένα, με "υπόγειες" συναλλαγές, τόσο με την "καλή κοινωνία", όσο και με ανθρώπους του υποκόσμου.

Ο Μισιέλ Βαν Ρέιν έμαθε την τέχνη στους δρόμους και όχι σε κάποιο πανεπιστήμιο. "Οσον αφορά τις ακαδημαϊκές μου γνώσεις", είπε σε συνέντευξή του στο ΚΥΠΕ "θα σας απογοητεύσουν. Πανεπιστήμιό μου υπήρξαν οι δρόμοι της Βηρυτού και της Κωνσταντινούπολης."

Ο Ολλανδός έμπορος έργων τέχνης προέρχεται από οικογένεια γιατρών, οδοντιάτρων, και είναι το "μαύρο πρόβατο" της οικογένειας, όπως λέει ο ίδιος χαρακτηριστικά.

Εφυγε από το σπίτι, στα 16 του χρόνια και ξεκίνησε την πορεία του στο χώρο του εμπορίου τέχνης, ενώ πιστεύει ότι είχε την καλύτερη εκπαίδευση από Αρμένιους και Μεσανατολίτες πωλητές.

Αναφερόμενος στους κινδύνους του επαγγέλματος, τονίζει χαρακτηριστικά, ότι "το λαθρεμπόριο έργων τέχνης γενικά, αλλά και των ιερών εικόνων και θρησκευτικών θησαυρών, γίνεται πολλές φορές σε συνδυασμό με το λαθρεμπόριο ναρκωτικών. Αντιλαμβάνεστε λοιπόν με τι είδους ανθρώπους συνεργαζόμαστε".

Ο Ολλανδός έμπορος, όσα χρήματα έχει επενδύσει είναι όλα στα χώρο της τέχνης. Μεταξύ άλλων, διαθέτει γκαλερί και στην Ιαπωνία, ενώ μας δηλώνει ότι δεν πρόκειται να σταματήσει να εμπορεύεται έργα τέχνης, "με την εξαίρεση, βεβαίως, των κλεμμένων κυπριακών αρχαιοτήτων".

Μιλώντας για τις δυσκολίες που συνάντησε στα πρώτα του βήματα αναφέρει, "ότι σε κάποια στιγμή θα πρέπει να αγοράσεις με τα δικά σου λεφτά και αν κάνεις κάποιο λάθος, θα πρέπει να αποφασίσεις αστραπιαία, γιατί χάνεις τα λεφτά σου, την περιουσία σου."

Στη δουλειά αυτή, προσθέτει, χρειάζεται μια τεράστια αγάπη για την τέχνη και μια ολοκληρωμένη ομάδα ειδικών συμβούλων καθώς και ένας συνδυασμός ικανοτήτων ώστε "να μην παρασύρεσαι, να είσαι ευαίσθητος, να διαθέτεις γνώσεις και το πιο σημαντικό να έχεις μάτι".

Σε παρατήρηση ότι ακόμα και οι σπουδαιότεροι ειδικοί έχουν ξεγελαστεί από πλαστά αριστουργήματα, πιστά αντίγραφα των γνησίων, ο Βαν Ρέιν δίνει ένα παράδειγμα που αφορά τις δικές μας αρχαιότητες.

"Αν μιλάμε για τα μωσαϊκά της Κανακαριάς για παράδειγμα, τότε αποκλείεται εντελώς να πλαστογραφηθούν. Ο τρόπος κατασκευής των μωσαϊκών, η δημιουργία του έργου, η επίδραση του χρόνου, οι αιώνες, πάνω στο έργο και η ωριμότητα που απέκτησε δεν μπορούν να πλαστογραφηθούν. Αποκλείεται", επαναλαμβάνει με έμφαση.

Η Αλλαγή

Εύλογα πολλοί και εδώ στην Κύπρο διερωτώνται γιατί από έμπορος των κλεμμένων έργων εκκλησιαστικών θησαυρών από τα κατεχόμενα, ο Βαν Ρέιν έχει μετατραπεί σε συνεργάτη των Κυπρίων για την ανεύρευση της πολιτιστικής τους κληρονομιάς.

Ο ίδιος πάντως, αρνείται κατηγορηματικά ότι το πραγματικό κίνητρό του είναι τα λεφτά και υποστηρίζει ότι η αλλαγή στη στάση του ήταν αποτέλεσμα μιας μακράς διαδικασίας δώδεκα χρόνων, η οποία ξεκίνησε με τη γνωριμία του, την οποία χαρακτηρίζει καθοριστική, με την Επίτιμο Πρόξενο της Δημοκρατίας στη Χάγη, Τασούλα Χατζητοφή - Γεωργίου.

"Η δράση, η ενεργητικότητα, η αγάπη και το πάθος της για την κλεμμένη πολιτιστική κληρονομιά της πατρίδας της, κυριολεκτικά, μου άλλαξε πίστη στην τέχνη", ομολογεί.

Ρόλο ωστόσο, όπως λέει, έπαιξε και ο πατέρας του που δεν συμφωνούσε με τον τρόπο ζωής του γιου του. Ο Βαν Ρέιν ήθελε να του αποδείξει ότι πήρε τον "καλό δρόμο", λίγο προτού πεθάνει από καρκίνο στους πνεύμονες.

Τον ρωτάμε αν φοβάται για τη ζωή του και αν γι'αυτό το λόγο βρίσκεται στην Κύπρο. Απαντά αμέσως καταφατικά για το δεύτερο και προχωρά να εξηγήσει τους λόγους.

Είναι πολλοί οι κίνδυνοι, λέει, τόσο για τον ίδιο όσον και την οικογένεια και τα παιδιά του (έχει τέσσερα παιδιά από τρεις γάμους) αφού ο Τούρκος αρχαιοκάπηλος Αϊντίν Ντικμέν ορκίστηκε να τον σκοτώσει.

Υποστηρίζει μάλιστα, ότι και πολλοί άλλοι τόσο του υποκόσμου, όσο και της "καλής κοινωνίας", οι οποίοι ασχολούνται με το εμπόριο της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, θέλουν να του κλείσουν το στόμα, φοβούμενοι ότι θα τους αποκαλύψει.

Υπολογίζεται ότι έχουν καταληστευθεί γύρω στις 500 εκκλησίες στα κατεχόμενα και έχουν κλαπεί γύρω στις 15 - 20 χιλιάδες ιερές εικόνες. Ο Ολλανδός έμπορος, υπολογίζει ότι στην Ευρώπη κυκλοφορούν γύρω στα δύο χιλιάδες κομμάτια, από τα οποία μπορούν να ανευρεθούν και επαναπατρισθούν μερικές εκατοντάδες.

Και αυτό, όπως ο ίδιος υποστηρίζει, γιατί πολλά κομμάτια δεν έχουν φωτογραφηθεί και είναι "άγνωστα", ενώ άλλα, ίσως δεν είναι καταγραμμένα κάπου επίσημα και επομένως για όλα αυτά είναι δύσκολο να παρουσιαστούν αποδεικτικά στοιχεία, ώστε να διεκδικηθούν και να επαναπατρισθούν.

Ο Βαν Ρέιν, παρατηρεί πάντως, ότι εκείνο που τον εντυπωσιάζει και εκπλήσσει σύναμα είναι, όπως ισχυρίζεται, ότι για πάρα πολλά χρόνια οι Κύπριοι δεν έκαναν όσα έπρεπε για την πολιτιστική τους κληρονομιά και για τον επαναπατρισμό, όσων θησαυρών οι Τούρκοι είχαν κλέψει.

Ο Ολλανδός έμπορος απέφυγε να αναφέρει το ποσό που κέρδισε από το εμπόριο των κυπριακών αρχαιοτήτων προτού αλλάξει συμπεριφορά, και περιορίζεται να πει "εμπορεύομαι πολλά είδη έργων τέχνης και έχω κερδίσει πάρα πολλά.

Νομίζω", αναφέρει πάντως εμφαντικά, "ότι τα λεφτά που κέρδισα μπροστά σε αυτό που κάνω, τώρα, είναι μηδέν" και συνεχίζει: "Σε 30 χρόνια κανένας δεν θα ξέρει ποιος είναι ο Βαν Ρέιν που βοήθησε να επαναπατρισθούν αυτά τα έργα τέχνης, αλλά αυτά θα είναι αθάνατα".

Ο ίδιος εκτιμά ότι ο Τούρκος αρχαιοκάπηλος Ντικμέν κέρδισε τουλάχιστο 40 - 50 εκατομμύρια γερμανικά φράγκα, δηλαδή γύρω στα 30 εκ. λίρες.

Λέγεται ότι τώρα ο Ντικμέν δεν είναι καθόλου πλούσιος και ότι στην αναζήτηση χρημάτων για να βγάλει τη Ρουμάνα γυναίκα του από τη φυλακή (είχε φυλακιστεί στη Βουλγαρία για παράνομη εξαγωγή χρυσού) αναγκάστηκε να συνεργαστεί με το μισητό πια, πρώην συνεργάτη του, πράγμα που οδήγησε τελικά στη σύλληψή του στο Μόναχο.

Ο Βαν Ρέιν, το διαψεύδει κατηγορηματικά. "Κάθε άλλο, είναι ένας πάρα πολύ πλούσιος άνθρωπος. Αλλωστε βρισκόμασταν σε επαφή, στα πλαίσια αυτής της επιχείρησης", διευκρινίζει, "προτού να συλληφθεί η γυναίκα του στη Βουλγαρία".

Σχέσεις Ρέιν - Ντικμέν

Πέστε μας και για τη σχέση σας με τον Αϊντίν Ντικμέν. Πώς καταλήξατε από συνεργάτες σε θανάσιμους εχθρούς; Τί έγινε;

Η σχέση μας, λέει ο Ολλανδός έμπορος έργων τέχνης ήταν βασικά μια σχέση εμπόρου προς έμπορο.

"Ο Ντικμέν έχει ένα δύσκολο, ένα περίεργο προφίλ. Δεν είναι ο έμπορος που θα πάει σε μια μεγάλη διεθνή έκθεση ανά τον κόσμο. Απλώς πουλά κομμάτια. Αυτό έκανα και εγώ μαζί του."

Αυτή η σχέση λοιπόν, "χάλασε" από δύο κυρίως γεγονότα. Πρώτον, την υπόθεση της δίκης στην Ινδιανούπολη, το 1986, των μωσαϊκών της Κανακαριάς και δεύτερον, το θάνατο του αδελφού του Ντικμέν σε τροχαίο δυστύχημα, για τον οποίο με θεωρούσε υπεύθυνο.

Την εποχή της δίκης στην Ινδιανούπολη ο Ντικμέν, συνεχίζει ο Μισιέλ Βαν Ρέιν, με προμήθευσε με ένα σωρό χαρτιά πείθοντας με μάλιστα, πως η εκκλησία της Παναγίας της Κανακαριάς, από όπου προέρχονταν τα μωσαϊκά για τα οποία γινόταν η δίκη, είχε βομβαρδιστεί από τα τουρκικά στρατεύματα.

Επίσης, ότι οι εικόνες βρέθηκαν στα σκουπίδια και τα ερείπια μετά την καταστροφή της εκκλησίας και τα πήρε ο Ντικμέν για να τα πουλήσει προκειμένου να μην καταστραφούν και αυτά, όπως τα υπόλοιπα κομμάτια. Παρουσιαζόταν, λοιπόν, ο Τούρκος αρχαιοκάπηλος και ως "σωτήρας" των αρχαιοτήτων και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Σε ερώτηση τί έκανε με όλα αυτά τα "στοιχεία" που του έδωσε, απάντησε ότι τα έδωσε φυσικά στην Γκόλντμπεργκ.

Στη συνέχεια ο Ντικμέν του είπε, σύμφωνα με τον Βαν Ρέιν, "αν δεν φροντίσεις το όνομά μου να μείνει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας στη δίκη, τότε θα βάλω να σε σκοτώσουν. Αυτό ήταν, η σχέση μας τελείωσε".

Και με τον αδελφό του, τί έγινε, ήταν η επόμενη ερώτηση του ΚΥΠΕ. Τότε, με τη δίκη στην Ινδιανάπολη για τα μωσαϊκά της Κανακαριάς, ο Ντικμέν είχε συλληφθεί στο Ικόνιο για την ίδια υπόθεση, πιθανότατα για άλλους λόγους. Οταν μπήκε λοιπόν στη φυλακή, ο αδελφός του πήγε για να τον βγάλει έξω, με εγγύηση. Καθοδόν, ωστόσο, προς το δικαστή ενεπλάκη σε τροχαίο δυστύχημα και πέθανε. "Ο Ντικμέν με θεωρούσε υπεύθυνο για το θάνατο του αδελφού του", πρόσθεσε ο Βαν Ρέιν.

Στη συνέχεια ζητήθηκε από τον Ολλανδό έμπορο να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες και να περιγράψει τον πρώην συνεργάτη του.

"Πρέπει να σας πω, ότι ο Ντικμέν είτε πατάτες πουλά, είτε ο θρησκευτικά έργα τέχνης το ίδιο κάνει. Αυτό που έχει αξία για αυτόν, είναι το χρήμα", τονίζει χαρακτηριστικά και συνεχίζει.

Δεν έχει καμμιά αγάπη, καμμιά απολύτως εκτίμηση, κανένα πάθος για την τέχνη.

Τότε αφού είστε θανάσιμα εχθροί ποιός είχε την πρωτοβουλία να πλησιάσει τον άλλο, ο άλλος γιατί δέκτηκε και πώς καταλήξαμε στη σύλληψη στο Μόναχο και στην ανεύρεση των υπερπολύτιμων σε αξία θρησκευτικών κυπριακών εικόνων, ρωτήθηκε στη συνέχεια.

Επιχείρηση Μόναχο - "Λευτέρης" - Ντικμέν

"Ηταν θέμα χρόνου, να βρεθούμε ξανά, γιατί έχουμε πολλά κοινά πρόσωπα με τα οποία και οι δύο συνεργαζόμαστε. (ΣΣ: Αναφέρεται κυρίως στους τσιγγάνους από διάφορες χώρες της Ευρώπης, οι οποίοι παίζουν το ρόλο του μεσολαβητή, των εμπόρων, στις επικίνδυνες αποστολές)".

Ετσι όταν βρήκε μερικούς Ούγγρους τσιγγάνους που του ήσαν έμπιστοι, συνεχίζει, "έμαθα εντελώς τυχαία, ότι αυτοί συνεργάζονταν με τον Ντικμέν. Τους είπα λοιπόν, εμπιστευτικά ότι ξέρω ότι έχει έναν πολύ μεγάλο αριθμό έργων τέχνης, τα οποία ήθελα για την ιδιωτική μου συλλογή. Και έπεσαν στην παγίδα.

Αυτό έγινε πριν από έξι περίπου μήνες, γι' αυτό και ζήτησε από την Επίτιμη Πρόξενο της Κύπρου στη Χάγη Τασούλα Χατζηττοφή, "να δράσουμε αστραπιαία γνωρίζοντας ότι ο Ντικμέν θα αποσυρόταν στην Τουρκία."

Στο σημείο αυτό, ο Μισιέλ Βαν Ρέιν αποκαλύπτει στο ΚΥΠΕ ότι ο πρωταγωνιστής της επιχείρησης, γνωστός ως "Λευτέρης" ή "Εφτής", για την ανεύρεση των κλεμμένων έργων τέχνης, δεν είναι άλλος από τον ίδιο.

Δηλαδή ο Ντικμέν παρόλο που τον γνώριζε τόσο καλά δεν κατάλαβε ότι στο τηλέφωνο μιλούσε και γενικά συναλλασσόταν με τον Μισιέλ Βαν Ρέιν, τον παλιό του φίλο;" ρωτήθηκε.

"Οχι. Είχα προετοιμάσει σωστά το έδαφος και είχα ανθρώπους που μεσολάβησαν εκ μέρους μου, αλλά χωρίς άλλοι να το γνωρίζουν, θα έκλειναν τη συμφωνία με τον Ντικμέν.

Ετσι δημιουργήθηκε ο "Εφτής" από το Ελευθέριος, έναν Ελληνοκύπριο συλλέκτη που ήθελε να μείνει ανώνυμος και στο παρασκήνιο.

"Προχωρήσαμε με την όλη επιχείρηση", συνεχίζει, "ρισκάροντας με την αγορά από τον Ντικμέν ενός ψηφιδωτού και των τοιχογραφιών του Αντιφωνητή, ώστε να αποκτήσουμε την εμπιστοσύνη του.

Οταν πήρε εκείνα τα λεφτά, ήταν βέβαιο ότι έχαψε το παραμύθι, Μου έδωσε μάλιστα και τον αριθμό του φορητού τηλεφώνου και επικοινωνούσαμε συνεχώς και έτσι δημιουργήσαμε από τηλεφώνου και φιλική σχέση".

Και δεν κατάλαβε τόσες φορές που μιλήσατε στο τηλέφωνο, ότι ήσασταν ο παλιός του φίλος, δεν αναγνώρισε τη φωνή σας;

"Μάλιστα εγώ ήμουν ο Λευτέρης, και όχι δεν κατάλαβε ποιος ήμουν. Τώρα όμως έμαθε...".

Την κρυφή κάμερα ποιός την έβαλε στο δωμάτιο που έγινε η συναλλαγή και ποιός ήταν μαζί με τον Ντικμέν; ρωτήθηκε. "Ο σωματοφύλακας μου, ήταν εκείνος που έβαλε την κρυφή κάμερα και αυτός ήταν στο ίδιο δωμάτιο με τον Τούρκο. Βάλαμε κρυφή κάμερα στο δωμάτιο και βιντεογραφήσαμε τη συναλλαγή γιατί ήθελα να έχουμε μιαν ξεκάθαρη υπόθεση. Οτι οι εικόνες ήταν αυθεντικές, ότι τα χρήματα ήταν γνήσια, ότι ο Τούρκος πήρε τα λεφτά. Γενικά ότι ήταν μια ξεκάθαρη, που δεν θα μπορούσε να αμφισβητηθεί στο δικαστήριο, παράνομη συναλλαγή".

Σύμφωνα με τον Βαν Ρέιν, ο Ντικμέν έλεγε απίστευτα πράγματα ώστε να πωλήσει τις εικόνες στο σωματοφύλακα του Βαν Ρέιν, στον αντιπρόσωπο του "Λευτέρη".

"Ελεγε απίστευτα πράγματα. Βλασφημίες. Μεταξύ άλλων, ότι είναι ορθόδοξος χριστιανός και ότι είχε τα κομμάτια αυτά ως συλλέκτης και δεν ήξερε που έπρεπε να τα δώσει, στο Βορρά ή το Νότο, γιατί η πολιτική κατάσταση στο νησί τον σύγχυζε. Δεν ήξερε όμως ότι υπήρχει κρυφή κάμερα και στην εικόνα φαίνεται καθαρά ότι πωλούσε τις εικόνες".

Ο Βαν Ρέιν απορεί γιατί ενώ η ταινία αυτή προβλήθηκε από το Channel 4 στη Βρετανία, από την ΕΡΤ στην Ελλάδα, από πολλές χώρες της Ευρώπης, στην Κύπρο δεν ενδιαφέρθηκε κανένας.

Το κόλπο Ντικμέν

Οταν ρωτήθηκε ο Ολλανδός έμπορος αν θα ήταν εύκολο ή αδύνατον για τον Ντικμέν να ξεφύγει της δικαιοσύνης στη Γερμανία, είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικός:

"Τόχει προσπαθήσει ξανά. Πάντοτε ισχυρίζεται ότι είναι πολύ άρρωστος. Ολη την περίοδο που τον γνωρίζω εδώ και 23 χρόνια περίπου, όσες φορές συνελήφθη πάντοτε ισχυριζόνταν ότι είναι πολύ άρρωστος. Εχει γιατρούς που πληρώνει πολλά λεφτά και τον προμηθεύουν με ψεύτικα χαρτιά και φανταστικές αρρώστιες.

Οταν συνελήφθη και πήγα να πληροφορήσω τη γερμανική αστυνομία, για τα κόλπα του, μου είπαν ότι ήδη τα γνώριζαν", λέει ο Βαν Ράιν.

Η γερμανική δικαιοσύνη τον καταδίκασε για δύο χρόνια στην φυλακή, για φοροδιαφυγή και κλοπή έργων τέχνης, ο Ντικμέν όμως τη "γλύτωσε". Γιατί ύστερα από εννέα μήνες στη φυλακή, παρουσίασε χαρτιά από γιατρό που τον ήθελαν πολύ βαριά άρρωστο.

"Γι' αυτό και οι Γερμανοί μου είπαν ότι δεν μπορεί να ξαναπαίξει το ίδιο παιγνίδι", σημειώνει.

Νέες αποκαλύψεις

Ο Μισιέλ Βαν Ρέιν, αποκαλύπτει στο ΚΥΠΕ, ότι σύντομα θα επαναπατρισθούν και άλλες σημαντικές αρχαιότητες, που έχουν κλαπεί από τα κατεχόμενα και βρίσκονται κάπου στην Ευρώπη.

"Πολλά θα αποκαλυφθούν στους προσεχείς μήνες", περιορίζεται να πει, επικαλούμενος λόγους μυστικότητας της νέας επιχείρησης.

Σημειώνει μάλιστα, ότι πολλοί είναι οι "σεβαστοί και ευυπόληπτοι" έμποροι έργων τέχνης και διεθνή ινστιτούτα που μετά την επιχείρηση στο Μόναχο, κρύβονται.

Ο 47χρονος Ολλανδός εκφράζει την επιθυμία του να προσφέρει τις γνώσεις και τις εμπειρίες που απέκτησε με την 30χρονη δράση του.

"Γνωρίζω τους πωλητές, τους αγοραστές, τις τοποθεσίες. Γνωρίζω ποιά κομμάτια πωλήθηκαν σε ποιόν και τα πλείστα ινστιτούτα και τις ιδιωτικές συλλογές, όπου βρίσκεται η πολιτιστική σας κληρονομιά από τα κατεχόμενα", λέει ο Βαν Ρέιν.

Σπεύδει όμως να ξεκαθαρίσει, ότι δεν θα τρέχει σε εκατοντάδες δικαστήρια σε όλο τον κόσμο για να καταθέτει, λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων και εκφράζει την άποψη πως "ούτε και η Κύπρος θα πρέπει να επιδιώξει ολομέτωπη δικαστική μάχη σε όλο τον κόσμο".

33 πίνακες ζητούν τους ιδιοκτήτες

Γιαννης Σουλιωτης

Τρεις πίνακες ζωγραφικής διάσημων δημιουργών που εντοπίστηκαν από συλλέκτρια έργων τέχνης σε γκαλερί του Κολωνακίου οδήγησαν στην εξάρθρωση σπείρας που πωλούσε κλεμμένα έργα τέχνης αξίας πολλών χιλιάδων ευρώ σε ιδιοκτήτες εκθεσιακών χώρων και ιδιώτες συλλέκτες.

Πρόκειται για δύο Ελληνες ηλικίας 58 και 60 ετών, καθώς και μια νεαρή αλλοδαπή γυναίκα που έπαιζε τον ρόλο του «dealer», καθώς αυτή διαπραγματευόταν την τιμή και τους όρους πώλησης των έργων τέχνης. Από τα χέρια των συλληφθέντων, οι οποίοι σύμφωνα με τους αστυνομικούς είχαν άμεση πρόσβαση στα κυκλώματα εμπόρων έργων τέχνης, πέρασαν μεταξύ άλλων ένας αυθεντικός πίνακας του Ντελακρουά και ένας του Δημήτρη Μυταρά, ενώ στην κατοχή τους βρέθηκαν 33 ακόμα πίνακες η «ταυτότητα» των οποίων δεν έχει ακόμα εξακριβωθεί. Οι τρεις από αυτούς αποδόθηκαν ήδη στην ιδιοκτήτριά τους, η οποία τυχαία τους εντόπισε πριν από λίγες ημέρες στην γκαλερί του Κολωνακίου.

Οι έρευνες για τον εντοπισμό των μελών του κυκλώματος είχαν αρχίσει τον περασμένο Μάιο, οπότε είχαν συλληφθεί στην Κηφισιά δύο άνδρες ηλικίας 28 και 60 ετών, στην κατοχή των οποίων είχαν βρεθεί αντικείμενα που είχαν κλαπεί νωρίτερα από πολυτελές σπίτι των βορείων προαστίων. Οι δυο τους αποτελούσαν το «εκτελεστικό» τμήμα της σπείρας, καθώς στη διάρκεια της νύχτας έμπαιναν σε σπίτια της Κηφισιάς και της Εκάλης και αφαιρούσαν πίνακες ζωγραφικής και άλλα αντικείμενα αξίας. Μέρος των κλοπιμαίων, όπως για παράδειγμα ασημικά και ακριβά σερβίτσια, τα πωλούσαν μόνοι τους σε λαϊκές αγορές, ενώ τους πίνακες τους παρέδιδαν στους «τρεις» που είχαν πρόσβαση στα κυκλώματα εμπόρων έργων τέχνης. Η αστυνομία συνεχίζει τις έρευνες για τον εντοπισμό δύο ακόμα προσώπων που ενέχονται στην υπόθεση. Ο ένας εκ των δύο είναι ο εβδομηντάχρονος ιδιοκτήτης της γκαλερί στην οποία βρέθηκαν οι πίνακες. Δεν έχει διαπιστωθεί εάν γνώριζε ότι επρόκειτο για κλεμμένα έργα τέχνης ή όχι, η κατάθεσή του ωστόσο αναμένεται να ρίξει φως στην υπόθεση. Οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν χθες στον εισαγγελέα.

κλεμένοι πολιτιστικοι θησαυροί

Οι Καρυάτιδες που βρίσκονται στο Νέο Μουσείο Ακρόπολης. Στην ένθετη φωτογραφία η μοναξιά της Καρυάτιδας στο Βρετανικό Μουσείο.

Το Βήμα
Μία ημέρα πριν από τα επίσημα εγκαίνια του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης η άκρως μάχιμη Διεθνής Επιτροπή για την Επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα συνεδρίασε επί ελληνικού εδάφους και δήλωσε ότι δεν θα ησυχάσει αν οι Βρετανοί δεν μας επιστρέψουν όσα δικαιωματικά μάς ανήκουν... Το σύνθημά της αφοπλιστικό μέσα στην απλότητά του: «Γιατί όχι;».
Και το επιχείρημά της αδιάσειστο: το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης, το οποίο άφησε άφωνους όσους το επισκέφθηκαν και αποστόμωσε το αντίστοιχο βρετανικό, που επί τόσα χρόνια ψέλλιζε «μα και αν ακόμη σας τα επιστρέψουμε, δεν έχετε πού να τα βάλετε...». Η Διεθνής Επιτροπή για την Επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα συντονίζει τις φωνές 16 χωρών προκειμένου το αίτημα χρόνων να γίνει επιτέλους πραγματικότητα. Εκπρόσωποι από την Αυστραλία, τις ΗΠΑ, το Βέλγιο, τη Βραζιλία, τη Γαλλία, την Ισπανία, τον Καναδά, την Κύπρο, τη Φινλανδία, τη Γερμανία, τη Σερβία, την Ελβετία, τη Σουηδία, τη Νέα Ζηλανδία, τη Ρωσία αλλά και την άμεσα ενδιαφερομένη Βρετανία υπέγραψαν στις 19 Ιουνίου τη διακήρυξή τους και δήλωσαν ότι θα κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους προκειμένου να επιτευχθεί η ιστορική επανένωση. «Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2012 στο Λονδίνο είναι η ιδανικότερη περίσταση για την επιστροφή των Γλυπτών στον τόπο γέννησής τους» δηλώνει ο αυστραλός πρόεδρος της επιτροπής Ντέιβιντ Χιλ. Και συνεχίζει: «Ο τρίμηνος δανεισμός που είχε προτείνει το Βρετανικό Μουσείο στο αντίστοιχο της Ακρόπολης είναι υψίστη προσβολή για τους Έλληνες και καλώς δεν τον αποδέχθηκαν. Είναι σαν να ζητάς από μια μητέρα να συμφιλιωθεί με την απαγωγή των παιδιών της». Η νέα καμπάνια της δραστήριας επιτροπής προβλέπει μεταξύ άλλων την καθιέρωση Διεθνούς Ημέρας του Παρθενώνα μέσα στον Ιούνιο, συγκέντρωση υπογραφών από όλον τον κόσμο μέσω Ιnternet, όπως και δυναμικότερη παρουσία μέσω δικτυακών τόπων και γκάλοπ σε όλες τις χώρες του κόσμου με θέμα τον ιστορικό επαναπατρισμό. Σε τρέχουσα άλλωστε δημοσκόπηση που διενεργεί η ιστοσελίδα του «Guardian» τα υπέρ της επιστροφής άγγιζαν το 95,5% ως το μεσημέρι της περασμένης Παρασκευής.
Τέσσερα ιδιαιτέρως δραστήρια μέλη αυτής της πρωτοβουλίας, που αριθμεί πλέον τέσσερα χρόνια και είναι καρπός επιτροπών που μάχονται επί δεκαετίες, μιλούν στο «Βήμα της Κυριακής» για τη στρατηγική, τους στόχους τους, αλλά και την απαρχαιωμένη φιλοσοφία του Βρετανικού Μουσείου. Πληροφορίες για τη δράση της επιτροπής: www.parthenoninternational.org.

ΑΝΤΟΝΙ ΣΝΟΝΤΓΚΡΑΣ

καθηγητής του Πανεπιστημίου του Cambridge, Βρετανία

Η άγνοια είναι ο κύριος εχθρός του επαναπατρισμού

«Το μεγαλύτερο εμπόδιο που έχουμε να αντιμετωπίσουμε είναι η υπερηφάνεια και η...προκατάληψη του Βρετανικού Μουσείου. Δυσκολεύεται τρομερά να κάνει οτιδήποτε που θα μπορούσε να βλάψει την εικόνα του,όπως το να ανοίξει διάλογο με εκπροσώπους από την Ελλάδα, και μάλιστα επί ίσοις όροις. Το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης, διά γυμνού οφθαλμού, δεν έχει κανένα ψεγάδι. Θα ήταν προτιμότερο να έχει ελεύθερη είσοδο, όπως συμβαίνει στο Λονδίνο, αλλά το αντίτιμο του ενός ευρώ είναι απολύτως αποδεκτό. Η ανάμειξή μου στη συγκεκριμένη υπόθεση είναι αποτέλεσμα της αγάπης μου για την ελληνική Ιστορία. Έγινα πρόεδρος της Βρετανικής Επιτροπής για την Επιστροφή των Γλυπτών μόλις έμαθα αρκετά για να συνειδητοποιήσω ότι η άγνοια είναι ο κύριος εχθρός του επαναπατρισμού. Καθώς είμαι σε θέση να γνωρίζω από πρώτο χέρι την κατάσταση στη Βρετανία, θεωρώ ότι το 2012 είναι λίγο νωρίς για να ξεπεραστούν τα διάφορα κωλύματα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορούν να γίνουν σημαντικά βήματα ως τότε. Άλλωστε η βρετανική κοινή γνώμη είναι με το μέρος των Ελλήνων. Ο μισός περίπου πληθυσμός έχει επίγνωση της κατάστασης και από αυτόν το 65%-75%,όπως έχει αποδειχθεί από αλλεπάλληλες δημοσκοπήσεις, δηλώνει υπέρ της επιστροφής. Έχω έρθει επανειλημμένως σε επαφή με ισχυρούς παράγοντες του Βρετανικού Μουσείου. Το κύριο επιχείρημά μου είναι εκείνο που πάντα αποφεύγουν, αφού δεν έχουν μια πειστική απάντηση: ότι το μνημείο είναι χωρισμένο σε δύο κομμάτια και ότι είναι αισθητικό έγκλημα η προσπάθεια να κρατούν το ένα μακριά από το άλλο».

ΣΕΛΙΝΑ ΦΙΓΚΟΥΕΪΡΕΔΟ ΛΑΖ
αντιπρόεδρος της Επιτροπής της Βραζιλίας

Η επανένωση δεν αφορά μόνο την Ελλάδα

«Η Επιτροπή της Βραζιλίας διοργανώνει κάθε χρόνο από το 1998 ως σήμερα ένα ταξίδι στην Ελλάδα με στόχο τη μελέτη της Ιστορίας σας. Εκείνο που μας είχε κάνει τεράστια εντύπωση είναι η χαοτική διαφορά ανάμεσα στους ελληνικούς και βρετανικούς τουριστικούς οδηγούς σχετικά με τα Γλυπτά του Παρθενώνα. Στο μεν Βρετανικό Μουσείο το φυλλάδιο ήταν γεμάτο από ψυχρούς τεχνικούς όρους και λάθη για την ελληνική μυθολογία. Στην Ελλάδα, αντιθέτως, ο οδηγός ήταν τόσο παθιασμένος σχετικά με τον ξενιτεμό των Γλυπτών που όλοι νιώσαμε ότι δεν πρέπει να μείνουν άλλο μακριά από την πατρίδα τους. Το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης είναι λοιπόν χωρίς αμφιβολία η ιδανικότερη στέγη για όλα όσα είχαν κάποτε απομακρυνθεί. Η επανένωση δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά ολόκληρη την υφήλιο. Αυτή η δράση δημιουργεί ένα θετικό κλίμα σε όλον τον πλανήτη και κάθε επιτροπή έχει την ευθύνη η καμπάνια αυτή να μεγαλώσει και να πετύχει τον τελικό στόχο. Το μεγαλύτερο εμπόδιο είναι η παλιά νοοτροπία, του 18ου αιώνα, η οποία είναι η πνευματική βάση του Βρετανικού Μουσείου. Αυτή η νοοτροπία είναι ιμπεριαλιστική, ξεπερασμένη και δημιουργεί οργή σε πολλές χώρες. Η Ακρόπολη έχει επιτέλους ένα μουσείο που της αξίζει και τα πέντε μέλη της βραζιλιάνικης επιτροπής (καθηγητές από διαφορετικά πανεπιστήμια) αφιερώνουμε εθελοντικά τις ζωές μας σε αυτόν τον σκοπό. Όταν βλέπουμε το κεφάλι ενός αγάλματος να είναι χωρισμένο από το σώμα του, άλλα γλυπτά τεμαχισμένα με βίαιο τρόπο, πονάει η ψυχή μας. Υποφέρουμε και ως άνθρωποι που αγαπούν την τέχνη, αλλά και ως επιστήμονες που δυσκολεύονται να έχουν μια ολοκληρωμένη εικόνα προκειμένου να μπορούν να μελετήσουν ένα τόσο σπουδαίο έργο».

ΜΙΚΑ ΡΙΣΑΝΕΝ

μέλος της Φινλανδικής Επιτροπής

«Σημαντικό “χαρτί” η βρετανική κοινή γνώμη»

«Σημαντικό “χαρτί” είναι η βρετανική κοινή γνώμη που είναι υπέρ της επανένωσης, η πίεση που θα μπορούσε να ασκήσει η UΝΕSCΟ, καθώς και άλλοι οργανισμοί που έχουν επιρροή σε ζητήματα πολιτιστικής κληρονομιάς. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2012 είναι, κατά τη γνώμη μου, η καλύτερη αφορμή για να ανοίξουν οι πύλες του Βρετανικού Μουσείου ως κίνηση ευγενούς άμιλλας και καλής θέλησης. Το μεγαλύτερο εμπόδιο είναι τα νομικά κωλύματα που επικαλείται το μουσείο όλα αυτά τα χρόνια. Ισχυρίζεται ότι το πέρασμα από τον λόρδο Έλγιν σε αυτό έγινε νόμιμα και έτσι τα Γλυπτά του ανήκουν δικαιωματικά. Το γεγονός ότι το Βρετανικό Μουσείο αγόρασε “νόμιμα” κλεμμένα έργα τέχνης δεν σημαίνει ότι είναι δικά του. Η διεκδίκηση των ελληνικών Γλυπτών θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για τον επαναπατρισμό πολλών ακόμη έργων τέχνης που έχουν απαχθεί από τη Βρετανία στο πλαίσιο της ιμπεριαλιστικής πολιτικής της. Θα πρέπει να βρούμε έναν τρόπο για να χρυσώσουμε το χάπι στους Βρετανούς, να το δουν σαν μια κίνηση που θα κάνει καλό στη δημόσια εικόνα τους και όχι σαν μια ήττα ύστερα από διαβουλεύσεις πολλών δεκαετιών. Έχω σπουδάσει Ιστορία στο Πανεπιστήμιο και έκανα την πρώτη μου βόλτα στην Ακρόπολη ως φοιτητής τον Σεπτέμβριο του 1999, την επομένη του μεγάλου σεισμού που συγκλόνισε την Αθήνα. Τότε ένιωσα δέος καταλαβαίνοντας πως ό,τι κι αν συμβεί, ο Παρθενώνας θα στέκεται για πάντα στο ύψος του. Εύχομαι το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης να ολοκληρωθεί σύντομα αποκτώντας τα κομμάτια του εξαιρετικού παζλ που εδώ και χρόνια λείπουν».

ΝΤΟΥΣΑΝ ΣΙΤΖΑΝΣΚΙ

αντιπρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής Επανένωσης των Γλυπτών, Ελβετία

Όλοι για την ένωση κι αυτά χωρισμένα

«Από τη στιγμή που σήμερα όλα τα κράτη της Ευρώπης πασχίζουν για την ένωση, πώς είναι δυνατόν τα Γλυπτά του Παρθενώνα να παραμένουν χωρισμένα; Το 2012 μού φαίνεται πολύ μακρινό για την επίτευξη του στόχου, πρέπει ό,τι είναι να γίνει, να γίνει σύντομα, όσο ακόμη όλος ο κόσμος μιλάει και παραμιλάει για αυτό το θαύμα που ονομάζεται Νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Ανθρωπος-κλειδί θα είναι σίγουρα ο γενικός διευθυντής της UΝΕSCΟ, ο οποίος έχει δηλώσει πρόθυμος να διαδραματίσει ρόλο διαμεσολαβητή. Θεωρώ ότι ως τον Σεπτέμβριο πρέπει να γίνουν κάποιες στρατηγικές κινήσεις, με τους υπουργούς Πολιτισμού και Εξωτερικών της Ελλάδας να είναι σε πολύ καλή επικοινωνία. Η συγκεκριμένη επιστροφή δεν πρέπει να είναι ζήτημα μόνο της Ελλάδας, αλλά όλου του κόσμου. Άλλωστε οι βάσεις του ευρωπαϊκού πολιτισμού είναι η Ελλάδα, η Ρώμη και ο Χριστιανισμός. Τόσα χρόνια το επιχείρημα του Βρετανικού Μουσείου ήταν ότι η Ελλάδα δεν έχει τον κατάλληλο χώρο για να στεγάσει αυτά τα έργα και ότι αν μείνουν στο Λονδίνο θα μπορούν να τα θαυμάσουν περισσότεροι επισκέπτες. Το επιχείρημα αυτό έχει καταρρεύσει από το Σάββατο που έγιναν τα εγκαίνια του Νέου Μουσείου. Η σχέση μου με την Ελλάδα είναι σχέση ζωής. Ερωτεύθηκα τη γυναίκα μου, η οποία είναι Ελληνίδα, και μέσα από εκείνη ερωτεύθηκα και τη χώρα σας. Κάτι που θα επιδιώξω είναι να αναμείξω σημαντικές προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών. Για παράδειγμα, δεν θα ήταν άσχημη ιδέα αν η κυρία Νάνα Μούσχουρη δεχόταν να γίνει επίτιμο μέλος της ελβετικής επιτροπής».
Το κυνήγι των κλεμμένων θησαυρών
Η Γερμανίδα ντετέκτιβ Ούλι Zέγκερς αποκαλύπτει τα κίνητρα των κλεφτών έργων τέχνης και πώς δουλεύει για να τα ξαναβρεί

Της Μαριας Ρηγουτσου

Μέχρι πού μπορεί να οδηγήσει το πάθος και η αγάπη για ένα έργο τέχνης; Εάν υποτεθεί πως υπάρχει πράγματι ένα τέτοιο αίσθημα για ένα καλλιτεχνικό προϊόν, δεν οδηγεί πάντως στην κλοπή ή μάλλον για την ακρίβεια τα κίνητρα των κλοπών έργων τέχνης είναι τελείως διαφορετικά. Η καθόλου ρομαντική αυτή διαπίστωση ανήκει στην Ούλι Ζέγκερς, τη διασημότερη Γερμανίδα ντετέκτιβ στην αναζήτηση κλεμμένων έργων τέχνης. Τη συναντήσαμε στο γραφείο της στην Κολωνία, στο κέντρο της παλιάς πόλης. Η 35χρονη ιστορικός τέχνης διευθύνει το παράρτημα της εταιρείας Art Loss Register, η οποία διαθέτει ακόμα γραφεία στο Λονδίνο, τη Νέα Υόρκη, το Αμστερνταμ και το Νέο Δελχί.

Πριν από μερικές ημέρες έγινε η μεγαλύτερη ληστεία έργων τέχνης στην Ευρώπη. Ενοπλοι αφαίρεσαν από το μουσείο Villa B­rhle στη Ζυρίχη τέσσερις πίνακες ζωγραφικής. Επρόκειτο για έργα των Μονέ, Ντεγκά, Βαν Γκονγκ και Σεζάν συνολικής αξίας 113 εκατομμυρίων ευρώ. Το εντυπωσιακό στην υπόθεση είναι ότι οι δύο από τους τέσσερις πίνακες εντοπίστηκαν έπειτα από μερικές μέρες, σε όχημα που βρέθηκε ξεκλείδωτο σε πάρκινγκ ψυχιατρικής κλινικής της Ζυρίχης. Οι κλοπές έργων τέχνης αυξάνονται δραματικά τα τελευταία χρόνια. Το γραφείο της κυρίας Ζέγκερς καταγράφει 1.000 περίπου κλεμμένα αντικείμενα το μήνα, περισσότερες δηλαδή από 30 κλοπές την ημέρα. Τις πληροφορίες τις συγκεντρώνει από καταγγελίες ασφαλιστικών εταιρειών, από συλλέκτες, από τη γερμανική Υπηρεσία Διώξεως του Εγκλήματος, από το FBI και την Ιντερπόλ.

Εκβιασμός για λύτρα

Ευγενική και με ένα βλέμμα που δείχνει πως γνωρίζει πολύ καλά το αντικείμενό της, η Ούλι Ζέγκερς είναι πρόθυμη να απαντήσει στις ερωτήσεις μας. Εχει ιδιαίτερη άνεση με τις συνεντεύξεις μια και πριν γίνει ντετέκτιβ, πριν από εννιά χρόνια, ήταν υπεύθυνη τύπου της Ομοσπονδιακής Ενωσης Γερμανικών Γκαλερί. Γιατί αποφασίζει κανείς να κλέψει ένα έργο τέχνης; Γιατί κλέβει κανείς με αυτόν τον τρόπο τόσο γνωστούς πίνακες από ένα μουσείο, όπως για παράδειγμα στη Ζυρίχη; «Αυτός είναι ο γρίφος και αυτό το ερώτημα θέτουμε και εμείς», μας απαντά. «Ξέρουμε πως αυτά τα έργα επειδή είναι πολύ γνωστά δεν μπορούν να πουληθούν στη διεθνή αγορά. Υποθέτουμε από την εμπειρία μας ότι έγινε για να ζητήσουν λύτρα, για εκβιασμό». Τα λεγόμενα της Ούλι Ζέγκερς, αποκτούν μεγαλύτερη σημασία αν κρίνουμε από την κατάληξη της κλοπής στη Ζυρίχη.

Η Art Loss Register ιδρύθηκε στο Λονδίνο το 1991 από μια σειρά ασφαλιστικών εταιρειών και μεγάλων οίκων δημοπρασιών με σκοπό να παρεμποδιστεί το παράνομο εμπόριο τέχνης, το οποίο κυρίως τα τελευταία χρόνια ανθεί. Η αστυνομία υπολογίζει ότι ο τζίρος από παράνομες πωλήσεις έργων τέχνης ανέρχεται περίπου στα 8 δισ. ευρώ το χρόνο σε όλο τον κόσμο.

Τράπεζα πληροφοριών

Τι ακριβώς κάνει, όμως, ένας ντετέκτιβ που κυνηγάει χαμένους θησαυρούς; «Η δουλειά μας είναι πολύ λιγότερο εντυπωσιακή από ό,τι φαντάζεται κανείς. Δεν περιφερόμαστε με μαύρα γυαλιά και σηκωμένους γιακάδες αλλά καθόμαστε μπροστά από τα κομπιούτερ μας και εργαζόμαστε βάσει μιας εσωτερικής τράπεζας πληροφοριών στην οποία έχουν πρόσβαση μόνο οι συνεργάτες της επιχείρησης. Σε αυτή την τράπεζα πληροφοριών είναι λεπτομερώς καταγεγραμμένα 190.000 έργα τέχνης. Και στην περίπτωση της Ζυρίχης έχουν φυσικά καταγραφεί τα έργα. Με τον τρόπο αυτό ελαχιστοποιούνται οι πιθανότητες πώλησής τους.»

Η επιχείρηση διαθέτει την μεγαλύτερη ιδιωτική τράπεζα πληροφοριών σε ολόκληρο τον κόσμο. Η κυρία Ζέγκερς επισημαίνει πως δουλειά της δεν είναι να ανταγωνίζεται το έργο της αστυνομίας. Οι 50 συνεργάτες που διαθέτει, όμως, η επιχείρηση σε όλο τον κόσμο είναι εξειδικευμένοι ιστορικοί τέχνης και αυτό είναι ένα πλεονέκτημα έναντι των διωκτικών αρχών, οι οποίες δεν διαθέτουν απαραίτητα εξειδικευμένο προσωπικό. Οι συνεργάτες της Art Loss Register δεν χάνουν δημοπρασία, επισκέπτονται μουσεία και γκαλερί, μελετούν καταλόγους, κρατούν σημειώσεις και ξέρουν πολύ καλά πώς λειτουργούν οι νόμοι της αγοράς.

Ενα είδος... νομίσματος

Κάποιες φορές πάντως η κυρία Ζέγκερς χρειάζεται να υποδυθεί κάποιο ρόλο. Οπως για παράδειγμα όταν πριν από χρόνια στο Μόναχο είχαν κλέψει ένα έργο του Πόλκε από μια γκαλερί. Λίγο αργότερα το έργο πουλιόταν σε μια δημοπρασία και η ντετέκτιβ εμφανίστηκε σαν συλλέκτρια έργων του Πόλκε. Εδωσε ραντεβού με τον πωλητή σε ένα καφέ, μόνο που συνοδευόταν και από έξι αστυνομικούς, οι οποίοι κάθονταν σε διπλανά τραπέζια. Η συνέχεια είναι ευνόητη.

Η Ούλι Ζέγκερς επισημαίνει: «Τα κίνητρα για την κλοπή έργων τέχνης είναι διάφορα. Δεν είναι εύκολη και απλή η απάντηση. Πρόκειται για εκβιασμούς ώστε να πάρουν χρήματα οι εκβιαστές, καμιά φορά δίνονται ως ενέχυρα, άλλες φορές ως αντίτιμο σε πωλήσεις όπλων, ναρκωτικών. Τα κλεμμένα έργα πολλές φορές χρησιμοποιούνται σαν ένα είδος νομίσματος». Είναι πολύ πιο εύκολο, δηλαδή, να μεταφερθούν αρκετά εκατομμύρια ευρώ με τη μορφή ενός πίνακα παρά να μπουν σε τσάντες και βαλίτσες. Το παράνομο εμπόριο έργων τέχνης αποτελεί μαζί με το εμπόριο λευκής σαρκός, τα όπλα και τα ναρκωτικά έναν από τους πιο προσοδοφόρους τρόπους πλουτισμού.

Και από την Ελλάδα

Αυτή τη στιγμή αναζητούνται γύρω στα 650 κλεμμένα έργα του Πικάσο, 400 του Μιρό, 300 του Σαγκάλ. Η μεγαλύτερη επιτυχία της Ούλι Ζέγκερς μέχρι σήμερα ήταν ο εντοπισμός του έργου του Σεζάν «Η τσαγιέρα και τα φρούτα», ύστερα από 20 ολόκληρα χρόνια. Συνήθως, πάντως, οι κλέφτες τολμούν να ξαναβγούν στην αγορά αναζητώντας πελάτες έπειτα από δύο - τρία χρόνια όταν νομίζουν ότι η υπόθεση έχει ξεχαστεί.

Οσο για χαμένους θησαυρούς από την Ελλάδα, η κυρία Ζέγκερς μάς λέει πως την τελευταία υπόθεση την κατέγραψε πριν από μερικές ημέρες. Για ευνόητους λόγους δεν δίνει στοιχεία αλλά αναφέρει γενικότερα: «Φυσικά και έχουμε καταγεγραμμένα στην τράπεζα πληροφοριών μας έργα που έχουν χαθεί από την Ελλάδα. Εχουμε καταγγελίες τόσο από κρατικές πηγές όσο και από ιδιώτες, από την Ιντερπόλ, από την ελληνική αστυνομία. Και φυσικά έχουμε τα μάτια μας και τα αυτιά μας ανοιχτά σε υποθέσεις παράνομης μεταφοράς πολιτιστικών αγαθών με σκοπό να περιορίσουμε το παράνομο εμπόριο».

Επιτυχία κατά 24%

Η διαλεύκανση των υποθέσεων είναι μια χρονοβόρα και απαιτητική υπόθεση. Το ποσοστό επιτυχίας της Art Loss Register κυμαίνεται στο 24%. Οσο για την αμοιβή της βασίζεται και αυτή σε ποσοστά, φθάνοντας μέχρι το 20% της αξίας του έργου. Κύριοι πελάτες είναι οι ασφαλιστικές εταιρείες, οι οίκοι δημοπρασιών, γκαλερί, μουσεία, ιδιώτες. Στην τράπεζα πληροφοριών δεν καταγράφονται μόνο πίνακες και γλυπτά αλλά και χαλιά, ασημικά, πορσελάνες και γενικότερα έργα τέχνης των οποίων η αξία ξεκινάει από τα 1.200 ευρώ.

Οποιος ενδιαφέρεται να αγοράσει ή να πουλήσει μπορεί να απευθυνθεί στην ALR και με 80 ευρώ να μάθει καταρχάς εάν το έργο είναι πιθανώς καταγεγραμμένο ως κλεμμένο. Η μη έγκαιρη γνώση μπορεί να έχει πολύ δυσάρεστες συνέπειες στο μέλλον ακόμα και για τον καλόπιστο αγοραστή, ο οποίος όχι μόνο θα πρέπει να επιστρέψει το έργο στο νόμιμο κάτοχό του αλλά θα χάσει και τα χρήματα που έδωσε για να το αγοράσει.

«Εξαφανίσεις» με αξία

Μερικές από τις μεγαλύτερες κλοπές έργων τέχνης στον κόσμο:

- «Η προσευχή των βοσκών» του Καραβάτζο. Εκλάπη το 1969, στο Παλέρμο. Αξία: 15 εκατ. ευρώ.

- «Το κονσέρτο» του Γιαν Βερμέερ. Εκλάπη μαζί με άλλους δέκα πίνακες, το 1990, στη Βοστώνη. Συνολική αξία των έργων: 243 εκατ. ευρώ.

- «Το πορτρέτο μιας γυναίκας» του Γκούσταβ Κλιμτ. Εκλάπη το 1997 από την Πιαντσέντζα στην Ιταλία. Αξία: 1,5 εκατ. ευρώ.

- «Η κοινότητα εγκαταλείπει την εκκλησία της Μεταρρύθμισης του Νύνεν» του Βίνσεντ Βαν Γκονγκ. Εκλάπη το 2002 από το ομώνυμο μουσείο στο Αμστερνταμ. Αξία: 23 εκατ. ευρώ.

- «Η κραυγή» και η «Παναγία» του Μουνκ. Εκλάπησαν το 2004 από το μουσείο Μουνκ στο Οσλο.

Δικαίωμα παρακολούθησης

Ν. υπ’ αριθμ. 3524/26.1.2007 (Α΄ 15). Εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας προς τις Οδηγίες 2001/84/ΕΚ και 2004/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Σεπτεμβρίου 2001 και 29ης Απριλίου 2004 σχετικά με το δικαίωμα παρακολούθησης υπέρ του δημιουργού ενός πρωτοτύπου έργου τέχνης και την επιβολή των δικαιωμάτων της διανοητικής ιδιοκτησίας αντίστοιχα και άλλες διατάξεις.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Εκδίδομε τον ακόλουθο νόμο που ψήφισε η Βουλή:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α&146;
ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ
ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΟΔΗΓΙΕΣ 2001/84/ΕΚ ΚΑΙ 2004/48/ΕΚ

Άρθρο 1
Δικαίωμα παρακολούθησης

Το άρθρο 5 του ν. 2121/1993 (ΦΕΚ 25 Α&146;) «Πνευματική Ιδιοκτησία, συγγενικά δικαιώματα και πολιτιστικά θέματα» αντικαθίσταται ως ακολούθως:

«Άρθρο 5
Δικαίωμα παρακολούθησης

1. Ο δημιουργός του πρωτοτύπου έργου τέχνης έχει δικαίωμα παρακολούθησης που είναι το ανεκχώρητο και αναπαλλοτρίωτο μεταξύ ζώντων δικαίωμα είσπραξης ενός ποσοστού επί του τιμήματος κάθε μεταπώλησης του εν λόγω έργου μετά την πρώτη μεταβίβαση του από το δημιουργό ή για λογαριασμό του. Παραίτηση από το δικαίωμα παρακολούθησης δεν χωρεί. Το δικαίωμα αυτό ισχύει αποκλειστικά σε κάθε μεταπώληση στην οποία συμμετέχουν, ως πωλητές, αγοραστές ή ενδιάμεσοι, επαγγελματίες της αγοράς έργων τέχνης, όπως οίκοι δημοπρασιών, γκαλερί έργων τέχνης και γενικά οποιοσδήποτε έμπορος έργων τέχνης. Το ποσοστό αυτό καταβάλλεται από τον πωλητή. Όταν συμπράττει και ενδιάμεσος επαγγελματίας της αγοράς έργων τέχνης, η ευθύνη για την καταβολή του ποσοστού βαρύνει αυτόν και τον πωλητή εις ολόκληρον. (άρθρο 1 παράγραφοι 1, 2 και 4 της Οδηγίας 2001/84).
2. Ως «πρωτότυπα έργα τέχνης» νοούνται τα έργα εικαστικών τεχνών, όπως οι πίνακες, τα κολάζ, τα έργα ζωγραφικής, τα σχέδια, οι εικόνες χαρακτικής, χαλκογραφίες και λιθογραφίες, τα γλυπτά, τα εργόχειρα χαλιά τοίχου (ταπισερί), τα κεραμικά και έργα υαλουργίας και οι φωτογραφίες, εφόσον τα έργα αυτά έχουν δημιουργηθεί εξ ολοκλήρου από τον δημιουργό ή πρόκειται για αντίτυπα που θεωρούνται ως πρωτότυπα έργα τέχνης. Τα αντίτυπα έργων τέχνης, τα οποία έχουν δημιουργηθεί ή παραχθεί σε περιορισμένο αριθμό από τον ίδιο τον δημιουργό ή υπό την ευθύνη του, θεωρούνται ως «πρωτότυπα έργα τέχνης» για την εφαρμογή του δικαιώματος παρακολούθησης. Κατά κανόνα τα αντίτυπα αυτά πρέπει να είναι αριθμημένα, να έχουν υπογραφεί ή να έχουν κατ&146; άλλο τρόπο εγκριθεί από τον δημιουργό, (άρθρο 2 της Οδηγίας 2001/84).
3. Το ποσοστό που προβλέπεται στην παράγραφο 1 ορίζεται βάσει των ακόλουθων συντελεστών:
α) 5% για το τμήμα της τιμής πώλησης έως 50.000,00 ευρώ.
β) 3% για το τμήμα της τιμής πώλησης από 50.000,01 έως 200.000,00 ευρώ.
γ) 1% για το τμήμα της τιμής πώλησης από 200.000,01 έως 350.000,00 ευρώ.
δ) 0,5% για το τμήμα της τιμής πώλησης από 350.000,01 έως 500.000,00 ευρώ.
ε) 0,25% για το τμήμα της τιμής πώλησης που υπερβαίνει τα 500.000,00 ευρώ.
Το συνολικό ποσοστό δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό των 12.500,00 ευρώ. (άρθρα 3 και 4 της Οδηγίας 2001/84).
4. Οι τιμές πώλησης που προβλέπονται στην προηγούμενη παράγραφο νοούνται προ φόρων, (άρθρο 5 της Οδηγίας 2001/84).
5. Το παραπάνω ποσοστό καταβάλλεται στον δημιουργό και μετά το θάνατο του στους κληρονόμους ή άλλους αιτία θανάτου δικαιοδόχους του.
6. Η διαχείριση και προστασία του δικαιώματος παρακολούθησης μπορεί να ανατεθεί σε οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης που λειτουργούν με απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού, για την κατηγορία των έργων τα οποία αναφέρονται στην παράγραφο 2. (άρθρο 6 της Οδηγίας 2001/84).
7. Επί τριετία μετά τη μεταπώληση, οι δικαιούχοι και οι οργανισμοί συλλογικής διαχείρισης μπορούν να απαιτούν από οποιονδήποτε επαγγελματία της αγοράς έργων τέχνης που μνημονεύεται στην παράγραφο 1, κάθε πληροφορία απαραίτητη για την καταβολή του ποσοστού που οφείλεται επί της μεταπώλησης. Το δικαίωμα συλλογής πληροφοριών έχει και το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος, (άρθρο 9 της Οδηγίας 2001/84).
8. Η διάρκεια προστασίας του δικαιώματος παρακολούθησης είναι αντίστοιχη με εκείνη που προβλέπεται στα άρθρα 29, 30, 31 παράγραφοι 1 και 2 του νόμου αυτού, (άρθρο 8 παράγραφος 1 της Οδηγίας 2001/84).
9. Οι δημιουργοί που είναι υπήκοοι τρίτων χωρών και οι δικαιοδόχοι τους απολαύουν του δικαιώματος παρακολούθησης, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, εφόσον η νομοθεσία της χώρας της ιθαγένειας του δημιουργού ή του δικαιοδόχου του προστατεύει το δικαίωμα παρακολούθησης στη συγκεκριμένη χώρα υπέρ των Ελλήνων δημιουργών ή δημιουργών από άλλα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και υπέρ των δικαιοδόχων τους. Το δικαίωμα παρακολούθησης εφαρμόζεται και για τους δημιουργούς που δεν είναι υπήκοοι κράτους - μέλους, αλλά έχουν τη συνήθη διαμονή τους στην Ελλάδα, (άρθρο 7 παράγραφοι 1 και 3 της Οδηγίας 2001/84)».

Άρθρο 2
Επιβολή των δικαιωμάτων

1. Η παράγραφος 3 του άρθρου 10 του ν. 2121/1993 αναριθμείται ως παράγραφος 4 και πριν από αυτήν προστίθεται παράγραφος 3, που έχει ως εξής:
«3. Η παράγραφος 1 του παρόντος άρθρου εφαρμόζεται αναλόγως στους δικαιούχους συγγενικών δικαιωμάτων ως προς το προστατευόμενο αντικείμενο τους, καθώς και στους κατασκευαστές βάσεων δεδομένων για το ειδικής φύσης δικαίωμα τους», (άρθρο 5 εδάφιο β&146; της Οδηγίας 2004/48).
2. Η παράγραφος 3 του άρθρου 63 του ν. 2121/1993 καταργείται και η παράγραφος 4 λαμβάνει τον αριθμό 3 και αναδιατυπώνεται ως εξής:
«3. Οι παράγραφοι 1 και 2 του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται αναλόγως και στην περίπτωση προσβολής των δικαιούχων συγγενικών δικαιωμάτων που προβλέπονται από τα άρθρα 46, 47 και 48 του παρόντος νόμου».
3. Στο Ενδέκατο Κεφάλαιο του ν. 2121/1993 που λαμβάνει τον τίτλο «Εννομη Προστασία» και πριν από το άρθρο 64 προστίθενται τα άρθρα 63Α και 63Β που έχουν ως εξής:

«ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΔΕΚΑΤΟ
Έννομη προστασία

Άρθρο 63Α
Απόδειξη

1. Όταν ένας διάδικος έχει προσκομίσει ευλόγως διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία επαρκή προς στήριξη των ισχυρισμών του περί προσβολής ή επικείμενης προσβολής δικαιωμάτων του παρόντος νόμου, ενώ παράλληλα επικαλείται αποδεικτικά στοιχεία που βρίσκονται υπό τον έλεγχο του αντιδίκου, το δικαστήριο ύστερα από αίτηση του διαδίκου, μπορεί να διατάξει την προσκόμιση των αποδεικτικών αυτών στοιχείων από τον αντίδικο. Αν συντρέχει προσβολή των δικαιωμάτων σε εμπορική κλίμακα, το δικαστήριο μπορεί επίσης, ύστερα από αίτηση διαδίκου, να διατάξει τη γνωστοποίηση τραπεζικών, χρηματοοικονομικών ή εμπορικών εγγράφων που βρίσκονται υπό τον έλεγχο του αντιδίκου. Η ύπαρξη περισσότερων αντιτύπων θεωρείται επαρκής ένδειξη προσβολής σε εμπορική κλίμακα. Σε κάθε περίπτωση το δικαστήριο φροντίζει για τη διασφάλιση της προστασίας των εμπιστευτικών πληροφοριών, (άρθρο 6 παράγραφοι 1 και 2 της Οδηγίας 2004/48).
2. Ύστερα από αιτιολογημένο αίτημα του διαδίκου, ελεγχόμενο από το δικαστήριο ως προς την αναλογικότητα του, που υποβάλλεται με την αγωγή ή και αυτοτελώς στο πλαίσιο δίκης για προσβολή δικαιωμάτων του παρόντος νόμου, ο πρόεδρος επί πολυμελούς δικαστηρίου ή ο δικαστής του μονομελούς δικαστηρίου μπορεί και πριν από την ορισμένη δικάσιμο να διατάσσει την παροχή από τον αντίδικο πληροφοριών για την προέλευση και για τα δίκτυα διανομής των εμπορευμάτων ή παροχής των υπηρεσιών, που προσβάλλουν δικαίωμα του παρόντος νόμου. Το ίδιο μπορεί να διατάσσεται και κατά οποιουδήποτε άλλου προσώπου, το οποίο: (α) βρέθηκε να κατέχει τα παράνομα εμπορεύματα σε εμπορική κλίμακα, (β) βρέθηκε να χρησιμοποιεί τις παράνομες υπηρεσίες σε εμπορική κλίμακα, (γ) διαπιστώθηκε ότι παρείχε, σε εμπορική κλίμακα, υπηρεσίες χρησιμοποιούμενες για την προσβολή δικαιώματος ή (δ) υποδείχθηκε από πρόσωπο των τριών προηγούμενων εδαφίων ως εμπλεκόμενο στην παραγωγή, κατασκευή ή διανομή των εμπορευμάτων ή στην παροχή των υπηρεσιών.
3. Οι πληροφορίες της παραγράφου 2 περιλαμβάνουν, εφόσον ενδείκνυται: (α) τα ονοματεπώνυμα και τις διευθύνσεις των παραγωγών, κατασκευαστών, διανομέων, προμηθευτών και λοιπών προηγούμενων κατόχων του προϊόντος ή της υπηρεσίας, καθώς και των παραληπτών χονδρεμπόρων και των εμπόρων λιανικής, (β) πληροφορίες για τις ποσότητες που παρήχθησαν, κατασκευάστηκαν, παραδόθηκαν, παραλήφθηκαν ή παραγγέλθηκαν, καθώς και για το τίμημα που αφορά στα εν λόγω εμπορεύματα ή υπηρεσίες.
4. Οι παράγραφοι 2 και 3 εφαρμόζονται με την επιφύλαξη άλλων διατάξεων, οι οποίες: (α) παρέχουν στον δικαιούχο δικαιώματα πληρέστερης ενημέρωσης, (β) διέπουν τη χρήση, στο πλαίσιο αστικής ή ποινικής διαδικασίας, των πληροφοριών που γνωστοποιούνται βάσει των παραγράφων 2 και 3 του παρόντος άρθρου, (γ) διέπουν την ευθύνη για καταχρηστική άσκηση του δικαιώματος ενημέρωσης ή (δ) παρέχουν τη δυνατότητα άρνησης της παροχής πληροφοριών που θα υποχρέωναν το κατά τις διατάξεις της παραγράφου 2 πρόσωπο να παραδεχθεί τη συμμετοχή του ιδίου ή των στενών συγγενών του στην προσβολή δικαιωμάτων του παρόντος νόμου ή (ε) διέπουν την προστασία της εμπιστευτικότητας των πηγών πληροφοριών ή την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων, (άρθρο 8 της Οδηγίας 2004/48).
5. Αν ο διάδικος κληθεί και αδικαιολόγητα δεν προσκομίσει τα αποδεικτικά στοιχεία κατά την παράγραφο 1, οι αντίστοιχοι προς απόδειξη ισχυρισμοί του διαδίκου που ζήτησε την προσκόμιση ή τη γνωστοποίηση των αποδεικτικών στοιχείων θεωρούνται ομολογημένοι. Όποιος αδικαιολόγητα παραβεί διαταγή του δικαστηρίου κατά την παράγραφο 2 καταδικάζεται εκτός από τα δικαστικά έξοδα και σε χρηματική ποινή ύψους πενήντα χιλιάδων (50.000) έως εκατό χιλιάδων (100.000) ευρώ, που περιέρχεται στο δημόσιο ταμείο.

Άρθρο 63Β
Δικαστικά έξοδα

Στις υποθέσεις του παρόντος νόμου τα εν γένει δικαστικά έξοδα και τέλη περιλαμβάνουν υποχρεωτικά και κάθε άλλη συναφή δαπάνη, όπως τα έξοδα των μαρτύρων, τις αμοιβές των πληρεξουσίων δικηγόρων, τις αμοιβές των πραγματογνωμόνων και τεχνικών συμβούλων των διαδίκων και τις δαπάνες για την ανακάλυψη των προσβολέων, στις οποίες ευλόγως υποβλήθηκε ο νικήσας διάδικος. Κατά τα λοιπά εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 173 επ. του Κ.Πολ.Δ.». (άρθρο 14 της Οδηγίας 2004/48).
4. Το άρθρο 64 του ν. 2121/1993 αντικαθίσταται ως εξής:

«Άρθρο 64
Ασφαλιστικά μέτρα και συντηρητική απόδειξη

1. Εφόσον πιθανολογείται προσβολή της πνευματικής ιδιοκτησίας ή συγγενικού δικαιώματος προβλεπομένου στα άρθρα 46 έως 48 και 51 ή του δικαιώματος ειδικής φύσης του κατασκευαστή βάσης δεδομένων, το Μονομελές Πρωτοδικείο διατάσσει ως ασφαλιστικό μέτρο τη συντηρητική κατάσχεση των αντικειμένων που κατέχονται από τον καθ&146; ου και αποτελούν μέσο τέλεσης ή προϊόν ή απόδειξη της προσβολής. Αντί για συντηρητική κατάσχεση, το δικαστήριο μπορεί να διατάξει την αναλυτική απογραφή των αντικειμένων αυτών περιλαμβανομένης και της φωτογράφησης τους. Στις παραπάνω περιπτώσεις εφαρμόζεται υποχρεωτικώς το άρθρο 687 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. και χορηγείται υποχρεωτικώς προσωρινή διαταγή κατά το άρθρο 691 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. (άρθρο 7 της Οδηγίας 2004/48).
2. Το δικαστήριο διατάσσει ασφαλιστικά μέτρα ή συντηρητική απόδειξη χωρίς να είναι αναγκαίος ο ειδικός προσδιορισμός των έργων, που απειλούνται με προσβολή ή προσβάλλονται.
3. Το δικαστήριο μπορεί να λαμβάνει κατά του καθ&146; ου ασφαλιστικά μέτρα, με σκοπό να προληφθεί κάθε επικείμενη προσβολή δικαιωμάτων του παρόντος νόμου ή να απαγορευθεί προσωρινά η συνέχιση της προσβολής, εφόσον απαιτείται, με την απειλή καταβολής χρηματικής ποινής κατ&146; άρθρο 947 Κ.ΠολΑ, για κάθε προσβολή ή συνέχιση των προσβολών των εν λόγω δικαιωμάτων. Για τη διαπίστωση της παράβασης του διαταχθέντος ασφαλιστικού μέτρου ή της συναφούς διατάξεως του άρθρου 691 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. εφαρμόζεται η διαδικασία των άρθρων 686 επ. Κ.Πολ.Δ. Το δικαστήριο μπορεί να εξαρτήσει τη συνέχιση της εν λόγω προσβολής από την παροχή εγγύησης με σκοπό να διασφαλισθεί η αποζημίωση του δικαιούχου. Το δικαστήριο μπορεί επίσης να διατάσσει τη συντηρητική κατάσχεση ή τη δικαστική μεσεγγύηση των εμπορευμάτων, για τα οποία υπάρχουν υπόνοιες ότι προσβάλλουν δικαιώματα του παρόντος νόμου, προκειμένου να εμποδισθεί η είσοδος ή η κυκλοφορία τους στο εμπόριο.
4. Στις περιπτώσεις προσβολών που διαπράττονται σε εμπορική κλίμακα το δικαστήριο μπορεί να διατάσσει ως ασφαλιστικό μέτρο τη συντηρητική κατάσχεση των περιουσιακών στοιχείων του φερόμενου ως παραβάτη, περιλαμβανομένης της δέσμευσης των τραπεζικών του λογαριασμών. Προς τούτο, το δικαστήριο μπορεί να διατάσσει οποιονδήποτε κατέχει τις σχετικές πληροφορίες να προβεί στη γνωστοποίηση τραπεζικών, χρηματοοικονομικών ή εμπορικών εγγράφων ή να εξασφαλίσει την προσήκουσα πρόσβαση στις σχετικές πληροφορίες.
5. Η απόφαση περί των ασφαλιστικών μέτρων των παραγράφων 3 και 4 μπορεί να λαμβάνεται, εφόσον ενδείκνυται, χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά κατ&146; άρθρο 687 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., ιδίως όταν τυχόν καθυστέρηση θα μπορούσε να προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημία στον αιτούντα. Όταν στις περιπτώσεις αυτές η απόφαση ή η διαταγή του δικαστηρίου δεν κοινοποιείται κατά νόμο στον καθ&146; ου πριν ή κατά την εκτέλεση αυτής, η κοινοποίηση αυτής στον καθ&146; ου γίνεται την πρώτη εργάσιμη ημέρα μετά την εκτέλεση, διαφορετικά οι διαδικαστικές πράξεις που συνιστούν αυτή καθίστανται άκυρες.
6. Στις περιπτώσεις των παραγράφων 1, 3 και 4 το δικαστήριο μπορεί να διατάσσει τα μέτρα με τον όρο να δοθεί από τον αιτούντα εγγύηση, που καθορίζεται με την απόφαση του ή την προσωρινή διαταγή ή και χωρίς εγγύηση και τάσσει υποχρεωτικώς προθεσμία για την άσκηση της αγωγής για την κύρια υπόθεση κατά το άρθρο 693 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., που δεν μπορεί να υπερβαίνει τις τριάντα ημέρες. Αν περάσει άπρακτη η προθεσμία αυτή αίρεται αυτοδικαίως το ασφαλιστικό μέτρο.
7. Αν τα ανωτέρω ασφαλιστικά μέτρα ανακληθούν εξαιτίας οποιασδήποτε πράξης ή παράλειψης του αιτούντος ή αν διαπιστωθεί εκ των υστέρων ότι δεν υπήρξε προσβολή ή απειλή προσβολής των δικαιωμάτων του παρόντος νόμου, το δικαστήριο μπορεί να καταδικάσει τον αιτούντα, εφόσον ενήργησε καταχρηστικά, ύστερα από αίτηση του καθ&146; ου, να καταβάλει στον καθ&146; ου προσήκουσα αποζημίωση για κάθε ζημία που υπέστη εξαιτίας των εν λόγω μέτρων», (άρθρα 7 και 9 της Οδηγίας 2004/48).
5. Η παράγραφος 1 του άρθρου 65 του ν. 2121/1993 αντικαθίσταται ως εξής:
«1. Σε κάθε περίπτωση προσβολής ή επαπειλούμενης προσβολής της πνευματικής ιδιοκτησίας ή του συγγενικού δικαιώματος ο δημιουργός ή ο δικαιούχος του συγγενικού δικαιώματος μπορεί να αξιώσει κατά περίπτωση την αναγνώριση του δικαιώματός του, την άρση της προσβολής και την παράλειψη της στο μέλλον. Η άρση της προσβολής μπορεί να περιλαμβάνει και αίτηση του ενάγοντος ενδεικτικά: α) την απόσυρση από το εμπόριο των εμπορευμάτων που κρίθηκε ότι προσβάλλουν δικαίωμα του παρόντος νόμου και, εφόσον απαιτείται, των υλικών που κυρίως χρησίμευσαν στη δημιουργία ή την κατασκευή των εν λόγω εμπορευμάτων, β) την οριστική απομάκρυνση αυτών από το εμπόριο ή γ) την καταστροφή αυτών. Τα δικαιώματα του πρώτου εδαφίου της παραγράφου αυτής έχουν οι δικαιούχοι και κατά διαμεσολαβητή, οι υπηρεσίες του οποίου χρησιμοποιούνται από τρίτον για την προσβολή δικαιωμάτων του παρόντος νόμου», (άρθρα 10 παρ.1 και 11 της Οδηγίας 2004/48).
6. Στο εδάφιο β&146; της παραγράφου 3 του άρθρου 66 του ν. 2121/1993 μετά τις λέξεις «κατ&146; επάγγελμα» προστίθενται οι λέξεις «ή σε εμπορική κλίμακα». Η παράγραφος 8 του άρθρου 66 καταργείται και οι επόμενες αναριθμούνται αντιστοίχως.
7. Στο ν. 2121Λ993 μετά το άρθρο 66Β προστίθενται άρθρα 66Γ και 66Δ που έχουν ως εξής:

«Άρθρο 66Γ
Δημοσιότητα αποφάσεων

Αποφάσεις αστικών ή ποινικών δικαστηρίων που αφορούν σε δικαιώματα του παρόντος νόμου μπορεί, ύστερα από αίτηση του ενάγοντος και με δαπάνες του παραβάτη, να διατάσσουν τα ενδεικνυόμενα μέτρα για τη διάδοση των πληροφοριών σχετικά με την απόφαση, συμπεριλαμβανομένης της ανάρτησης της απόφασης, καθώς και της πλήρους ή μερικής δημοσίευσης της στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ή στο διαδίκτυο.

Άρθρο 66Δ
Κώδικες δεοντολογίας και ανταλλαγή πληροφοριών

1. Οι ενδιαφερόμενες επιχειρηματικές ή επαγγελματικές ενώσεις, καθώς και οι οργανισμοί συλλογικής διαχείρισης ή προστασίας καταρτίζουν κώδικες δεοντολογίας με σκοπό να συμβάλουν σε εθνικό, κοινοτικό ή διεθνές επίπεδο στην επιβολή των δικαιωμάτων του παρόντος νόμου, συνιστώντας ειδικότερα τη χρήση κωδικού στους οπτικούς δίσκους για τον προσδιορισμό της προέλευσης της κατασκευής τους. Οι κώδικες δεοντολογίας και η ενδεχόμενη αξιολόγηση της εφαρμογής τους διαβιβάζονται στην Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2. Εθνικός ανταποκριτής για τα δικαιώματα του παρόντος νόμου ορίζεται ο Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας».
8. Στο τέλος του άρθρου 71 του ν. 2121/1993 προστίθενται παράγραφοι 7 και 8 που έχουν ως εξής:
«7. Το άρθρο 5 αποτελεί εφαρμογή της Οδηγίας 2001/84/ ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Σεπτεμβρίου 2001 σχετικά με το δικαίωμα παρακολούθησης υπέρ του δημιουργού ενός πρωτοτύπου έργου τέχνης.
8. Τα άρθρα 10 παρ. 3, 63Α, 63Β, 64, 65 παρ. 1, 66Γ και 66Δ αποτελούν εφαρμογή της Οδηγίας 2004/48 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας».
9. Μετά το άρθρο 65 του ν. 2121/1993 προστίθεται νέο άρθρο 65Α, ως εξής:
«Άρθρο 65Α
Διοικητικές κυρώσεις

1. Όποιος χωρίς δικαίωμα και κατά παράβαση των διατάξεων του παρόντος νόμου αναπαράγει, πωλεί ή κατ&146; άλλον τρόπο διανέμει στο κοινό ή κατέχει με σκοπό διανομής πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή, ανεξαρτήτως άλλων κυρώσεων, υπόκειται σε διοικητικό πρόστιμο ίσο με χίλια (1.000) ευρώ για κάθε παράνομο αντίτυπο προγράμματος ηλεκτρονικού υπολογιστή.
2. Πλανόδιος ή στάσιμος (εκτός καταστήματος) που καταλαμβάνεται να διανέμει στο κοινό με πώληση ή με άλλους τρόπους ή να κατέχει με σκοπό διανομής υλικούς φορείς ήχου, στους οποίους έχει εγγραφεί έργο που αποτελεί αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας, υπόκειται σε διοικητικό πρόστιμο ίσο με το γινόμενο των τεμαχίων των παράνομων υλικών φορέων που αποτελούν αντικείμενο της προσβολής επί είκοσι (20) ευρώ ανά τεμάχιο υλικού φορέα ήχου κατά την έκθεση κατάσχεσης που συντάσσεται κατά τη σύλληψη του δράστη. Το ελάχιστο ποσό του διοικητικού προστίμου ορίζεται σε χίλια (1.000) ευρώ.
3. Με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται με πρόταση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και Πολιτισμού μπορεί να αυξομοιώνονται τα προβλεπόμενα στις παραγράφους 1 και 2 ποσά υπολογισμού και ελάχιστου ορίου του διοικητικού προστίμου.
4. Αρμόδιες για τον έλεγχο της εφαρμογής των διατάξεων του παρόντος νόμου και την επιβολή των προβλεπόμενων κυρώσεων είναι η Υπηρεσία Ειδικών Ελέγχων (ΥΠ.Ε.Ε.), οι Αστυνομικές και Τελωνειακές Αρχές, οι οποίες μετά τη διαπίστωση της παράβασης, ενημερώνουν τους δικαιούχους μέσω του Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας.
5. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και Πολιτισμού, καθορίζονται η διαδικασία επιβολής και είσπραξης του προστίμου, οι αρμόδιες υπηρεσίες είσπραξης, καθώς και κάθε άλλη λεπτομέρεια για την εφαρμογή του παρόντος».
10. Στο άρθρο 66 του ν. 2121/1993, όπως ισχύει, προστίθενται παράγραφοι 11,12 ,13 και 14, ως εξής:
«11. Όταν το αντικείμενο της προσβολής αφορά σε προγράμματα ηλεκτρονικού υπολογιστή, η, κατά τη διάταξη της παραγράφου 1 του άρθρου 65Α και υπό τους προβλεπόμενους όρους, ανεπιφύλακτη καταβολή του διοικητικού προστίμου από τον δράστη έχει ως αποτέλεσμα την άρση του αξιοποίνου όταν η προσβολή αφορά σε ποσότητα μέχρι πενήντα (50) προγράμματα.
12. Όταν το αντικείμενο της προσβολής αφορά σε υλικούς φορείς ήχου, στους οποίους έχει εγγραφεί έργο που αποτελεί αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας, η, κατά τη διάταξη της παραγράφου 2 του άρθρου 65Α και υπό τους προβλεπόμενους όρους, ανεπιφύλακτη καταβολή του διοικητικού προστίμου από τον δράστη έχει ως αποτέλεσμα την άρση του αξιοποίνου όταν η προσβολή αφορά σε ποσότητα μέχρι πεντακόσιους (500) παράνομους υλικούς φορείς ήχου.
13. Η καταβολή του προστίμου, καθώς και η άρση του αξιοποίνου δεν απαλλάσσουν τους δράστες από την υποχρέωση καταβολής των αναλογούντων πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων, αποζημιώσεων και λοιπών επιβαρύνσεων στους δικαιούχους αυτών κατά τις διατάξεις των σχετικών νόμων.
14. Σε περίπτωση υποτροπής εντός του αυτού οικονομικού έτους το διοικητικό πρόστιμο που προβλέπεται στο άρθρο 65Α διπλασιάζεται».

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β&146; ΡΥΘΜΙΣΗ ΘΕΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Άρθρο 3
Τροποποίηση ρυμοτομικού σχεδίου

Μετά το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 9α του άρθρου 7 του ν. 3207/2003 (ΦΕΚ 302 Α&146;) προστίθεται εδάφιο ως εξής:
«Για τον ίδιο σκοπό τροποποιείται το ρυμοτομικό σχέδιο στο παραπάνω Ο.Τ. με κατάργηση της στοάς και των αποτμήσεων».

Άρθρο 4
Έναρξη ισχύος

1. Η ισχύς των διατάξεων του νόμου αυτού αρχίζει από τη δημοσίευση του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
2. Από την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού καταργείται η παράγραφος 6 του άρθρου 72 του ν. 2121/1993, καθώς και το άρθρο 4 του ν. 2173/1993.
3. Το άρθρο 2 του νόμου αυτού εφαρμόζεται και στις εκκρεμείς υποθέσεις, των οποίων η συζήτηση έχει προσδιορισθεί να γίνει μετά την 16.9.2006.
Παραγγέλλομε τη δημοσίευση του παρόντος στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και την εκτέλεσή του ως νόμου του Κράτους

Επαναπατριζόμενα έργα θρησκευτικής τέχνης

Χάρη στη γενναιότητα και το κουράγιο των εκτοπισμένων διασώθηκαν εικόνες όπως η εικόνα του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου με σκηνές από το βίο του, έργο του ζωγράφου Λεοντίου Ιερομονάχου του 1685 που μεταφέρθηκε από το ναό της Παναγίας Ασπροφορούσας στο Μπέλλαπαϊς και η εικόνα της Παναγία Κανακαριάς του 19ου αιώνα από τον ομώνυμο ναό της Καρπασιας

Στις κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου ήδη από το 1974 άρχισαν να δραστηριοποιούνται κυκλώματα λαθρεμπορίας αρχαιοτήτων και εκκλησιαστικών θησαυρών με σκοπό την παράνομη εξαγωγή. Ήδη το Νοέμβριο του 1974 οι τελωνιακές αρχές στο λιμάνι του του Ντόβερ, στο Ηνωμένο Βασίλειο, κατάσχεσαν από τουρκοκύπριο λαθρέμπορο 15 αρχαία αγγεία και 13 εικόνες, τα οποία επαναπατρίσθηκαν το 1977. Τέσσερις εικόνες κατασχέθηκαν επίσης από τα γραφεία πλειστηριασμού των Christies το 1975 και επαναπατρίστηκαν όπως και αριθμός εικόνων που κατασχέθηκαν από Τουρκοκύπριο αρχαιοκάπηλο από τις Βελγικές τελωνιακές αρχές την ίδια περίοδο.

Μεταξύ των ετών 1976 και 1979, οπότε είχαν εκδιωχθεί από τον Τουρκικό στρατό και οι τελευταίοι Ελληνοκύπριοι από τη Λυθράγκωμη, το Τμήμα Αρχαιοτήτων έλαβε την πληροφορία από ξένο διπλωμάτη, ότι τεμαχίστηκαν και αφαιρέθηκαν συστηματικά τα ψηφιδωτά της αψίδας της Παναγίας Κανακαριάς. Πρόκειται για την παλαιότερη σωζόμενη ψηφιδωτή παράσταση αψίδος στην Κύπρο και χρονολογείται στα χρόνια της βασιλείας του αυτοκράτορα Ιουστινιανού και συγκεκριμένα γύρω στο 525-530. Η παλαιοχριστιανική αψίδα είχε ενσωματωθεί στη νεώτερη φάση του ναού, που χρονολογείται τον 12ον αιώνα. Η ψηφιδωτή παράσταση παρουσίαζε σε παραδείσιο τοπίο με χρυσό βάθος την Παναγία ένθρονη σε δόξα, να φέρει τον Χριστό στα γόνατά της και να περιβάλλεται από τους αρχάγγελους Μιχαήλ και Γαβριήλ. Η όλη σύνθεση περιβαλλόταν από πλατειά διακοσμητική ταινία με μαίανδρο άκανθας, στην οποία εγγράφονταν δεκατρία μετάλλια: οι προτομές των δώδεκα Αποστόλων και στο κεντρικό μετάλλιο ο σταυρός ή η προτομή του Χριστού.

Την ίδια περίοδο 1976-1979 στο Μοναστήρι του Αντιφωνητή κοντά στα χωριά Καλογραία και Άγιος Αμβρόσιος της επαρχίας Κερύνειας άρχισε η συστηματική καταστροφή και αφαίρεση των τοιχογραφιών του Καθολικού. Ο ναός που κτίσθηκε στο 12ο αιώνα ανήκει στον τύπο του οκταγωνικού, τρουλλαίου ναού και είναι κατάγραφος με τοιχογραφίες που ανήκουν σε τρεις διαφορετικές περιόδους: Οι τοιχογραφίες στο ιερό και μέρος του κυρίως ναού χρονολογούνται γύρω στο 1200, ενώ οι υπόλοιπες ανήκουν στην μεταγενέστερη τοιχογράφηση του μνημείου που έγινε γύρω στο 1500. Ο νάρθηκας φέρει τοιχογραφίες που χρονολογούνται επακριβώς στο 1659 και αποδίδονται στον Παύλο Ιερογράφο. Οι τοιχογραφίες που αποτοιχίσθηκαν, φυγαδεύτηκαν στις αγορές του εξωτερικού μαζί με τις περίφημες εικόνες του ναού.

Στις 15 Σεπτεμβρίου 1979 αποκαλύφθηκε το παράνομο εμπόριο αρχαιοτήτων και εικόνων από τον πρίγκηπα Alfred zur Lippe, ύπατο αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο για τους πρόσφυγες. Ο Αυστριακός διπλωμάτης είχε ήδη εξαγάγει μεγάλο αριθμό αρχαιοτήτων και εικόνων πριν αποκαλυφθεί το σκάνδαλο. Στην κατοχή του ανευρέθηκαν 28 εικόνες οι οποίες μεταφέρθηκαν στην Ιερά Αρχιεπισκοπή.

To Μάρτιο του 1981 κατασχέθηκαν στο αεροδρόμιο της Άγκυρας τρία κιβώτια με εικόνες και άλλες αρχαιότητες που απεστάλησαν από το αεροδρόμιο Τύμπου με προορισμό τη Γερμανία. Σύμφωνα με δημοσιεύματα του Τουρκοκυπριακού τύπου ορισμένες εικόνες προέρχονταν από το μοναστήρι του Αποστόλου Βαρνάβα. απ’ όπου προηγουμένως είχαν κλαπεί 35 εικόνες ενώ οι αρχαιότητες προέρχονταν από το κάστρο της Κερύνειας.

Ο Διευθυντής του Τμήματος Αρχαιοτήτων τον Νοέμβριο του 1982 ανέφερε στο Υπουργείο Εξωτερικών την κλοπή των εικόνων από το ναό του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου στον Κουτσοβέντι (Άγγελος του 1200, και τη Δέηση, τον Άγιο Ιερώνυμο, τον Πρόδρομο και τη Παναγία με τη δωρήτρια Ντι Μολίνο του 16ου αιώνα), την κλοπή όλων των εικόνων από τη μονή Αποστόλου Βαρνάβα (17ος-19ος αιώνας), 120 περίπου εικόνων και άλλων εκκλησιαστικών θησαυρών από τη Μητρόπολη Κερύνειας, 150 εικόνων και χειρογράφων (ένα εκ των οποίων χρονολογείται στο 12ο αιώνα) από το Κέντρο Συντήρησης εικόνων και χειρογράφων στη Μονή Αγίου Σπυρίδωνος στην Τρεμετουσιά και τις εικόνες της μονής Θεοτόκου στην Κυθρέα (16ος και 18ος αιώνας). Ιδιαίτερη μνεία γινόταν για την καταστροφή και αφαίρεση τοιχογραφιών και ψηφιδωτών από τους ναούς Παναγίας Κανακαριάς, Παναγία Αψινθιώτισσα και Αρχάγγελο Μιχαήλ Αντιφωνητή.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1980 άρχισαν να παρουσιάζονται στις διεθνείς αγορές εκτός από εικόνες και οι πρώτες αποτοιχισμένες τοιχογραφίες και ψηφιδωτά. Η πρώτη ανακάλυψη αφορούσε στις τοιχογραφίες του 13ου αιώνα από την αψίδα και τον τρούλλο του ναού του Αγίου Ευφημιανού στη Λύση που απεικονίζουν στην αψίδα την Πλατυτέρα ανάμεσα στους Αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ και στον τρούλλο τον Χριστό Παντοκράτορα, τη Δέηση, την Ετοιμασία του Θρόνου και το χορό των Αγγέλων. Οι τοιχογραφίες αυτές αφαιρέθηκαν αριστοτεχνικά και μεθοδικά από το ναό από έμπειρο συνεργείο που εργάστηκε για λογαριασμό του Aydin Dikmen με την προστασία του τουρκικού στρατού κατοχής και εξήχθησαν παράνομα στο εξωτερικό. Το Ίδρυμα Μenil στο Χιούστον του Τέξας αγόρασε τις τοιχογραφίες αυτές το 1985 από τον Τούρκο αρχαιοκάπηλο, για το ποσό των $850,000 σε συνεννόηση με την Κυβέρνηση και την Εκκλησία της Κύπρου. Τα 26 τεμάχια από τον Παντοκράτορα του τρούλλου και τα 12 τεμάχια από την Πλατυτέρα της αψίδας συντηρήθηκαν και επανασυγκολλήθηκαν για ένα εκατομμύριο δολάρια σε αγγλικό εργαστήριο. Με τη συγκατάθεση του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου, το Ίδρυμα Μenil έκτισε εκεί μικρό ναό-μουσείο, στο οποίο τοποθετήθηκαν οι τοιχογραφίες αποκατεστημένες για να εκτεθούν στο αμερικανικό κοινό. Το Ίδρυμα Menil ανέλαβε την υποχρέωση, σε δεκαπέντε χρόνια, από την έκθεσή τους να τις επιστρέψει στην Κύπρο. Κατά τα εγκαίνια του ναϋδρίου αυτού ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος ανανέωσε την περίοδο έκθεσης των τοιχογραφιών στο εν λόγω Μουσείο για περίοδο 12 ετών. Οι τοιχογραφίες αναμένονται να επιστραφούν στην Κύπρο κατά το 2012.
Ο διαμεσολαβητής του Ιδρύματος Menil για την αγορά των τοιχογραφιών, ο Έλληνας έμπορος έργων τέχνης, Γιάννης Πετσόπουλος, κατά τις διαπραγματεύσεις αγοράς των τοιχογραφιών του Αγίου Ευφημιανού, με τον Aydin Dikmen στο διαμέρισμά του στο Μόναχο της Γερμανίας αναγνώρισε ένα από τα αποτοιχισμένα τεμάχια ψηφιδωτών από το ναό της Παναγίας Κανακαριάς. Μετά τις πιέσεις του Πετσόπουλου ο Dikmen αναγκάστηκε να αποστείλει στην Κύπρο στις 30 Νοεμβρίου 1984 τέσσερα τεμάχια ψηφιδωτών εκ των οποίων μόνο εκείνα με τον Άγιο Βαρθολομαίο και τον Ευαγγελιστή Λουκά αποδείχθηκαν γνήσια. Τα ψηφιδωτά μετά τη συντήρησή τους μεταφέρθηκαν προς έκθεση στο Βυζαντινό Μουσείο.
Το 1988 η έμπορος έργων τέχνης Peg Goldberg αγόρασε τέσσερα τεμάχια ψηφιδωτών από το ναό της Παναγίας Κανακαριάς του 6ου αιώνα από τον Dikmen προς ένα εκατομμύριο δολάρια με τον σκοπό να τα μεταπωλήσει για είκοσι εκατομμύρια. Όταν έγινε προσφορά στο Paul Getty Museum η Επιμελήτρια των Συλλογών ενημέρωσε τις Κυπριακές Αρχές οι οποίες μαζί με την Εκκλησία της Κύπρου κατέφυγαν στην αμερικανική δικαιοσύνη για τον επαναπατρισμό των ψηφιδωτών. Το Δικαστήριο της Ινδιανάπολης κατεδίκασε την Goldberg και τα ψηφιδωτά επέστρεψαν στην Κύπρο με λαμπρές δοξολογίες το 1991.
Το 1995 έγινε γνωστό ότι ζεύγος Ολλανδών επιχειρούσε να πωλήσει τέσσερις εικόνες από το ναό του Αρχαγγέλου Μιχαήλ Αντιφωνητή. Πρόκειται για τις εικόνες του Ευαγγελιστών Ιωάννη και Μάρκου και των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου από τη Μεγάλη Δέηση του εικονοστασίου του ναού που χρονολογούνται στα μέσα του 16ου αιώνα. Δυστυχώς το 1997 με τη λήξη της αγωγής το δικαστήριο αθώωσε τους δύο Ολλανδούς γιατί έκρινε ότι αγόρασαν τις εν λόγω εικόνες καλή τη πίστη.
Ο θόρυβος της ολλανδικής δίκης οδήγησε στην επιστροφή, από ανώνυμο Ολλανδό συλλέκτη, στις Κυπριακές Αρχές στις 8 Σεπτεμβρίου 1997, μιας εικόνας του 16ου αιώνα με τον Αρχάγγελο Μιχαήλ μεταξύ αγίων Ευδοκίας και Μαρίνας, που προέρχεται από το ναό του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στην Πλατανιστάσα και η οποία τον Ιούλιο του 1974 βρισκόταν στην Μητρόπολη Κερύνειας.
Την ίδια χρονιά εντοπίστηκε αναποδογυρισμένη στο έδαφος στην αυλή του Κumarcilar Chan, στην κατεχόμενη Λευκωσία, η εικόνα της Παναγίας Βλαχερνίτισσας, που χρονολογείται στις αρχές του 18ου αιώνα. Η εικόνα, που χρησιμοποιείτο πιθανότατα ως Ουρανία αγίας Τράπεζας, μεταφέρθηκε στις Ελεύθερες περιοχές της νήσου χάρη στην ιδιωτική πρωτοβουλία σε συντονισμό με τις μυστικές υπηρεσίες της Δημοκρατίας.
Το 1997 ο Ολλανδός έμπορος τέχνης Van Rijn σε διαδοχικές συναντήσεις του με την επίτιμο Υποπρόξενο της Κύπρου στην Ολλανδία, κ. Τασούλλα Γεωργίου Χατζητοφή την ενημέρωσε για την ύπαρξη ενός ψηφιδωτού με τον Απόστολο Θαδδαίο σε μετάλλιο του 6ου αιώνα από το ναό της Παναγίας Κανακαριάς και 32 τεμαχίων τοιχογραφιών από το ναό του Αρχαγγέλου Μιχαήλ Αντιφωνητή στην Καλογραία του 16ου αιώνα. Σύμφωνα με τον Ολλανδό αντικέρ τα έργα αυτά βρίσκονταν στην κατοχή Γερμανών και Αυστριακών συλλεκτών και θα κανόνιζε να τους συγκεντρώσει στο Μόναχο για να τα αγοράσει εκ μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η Εκκλησία της Κύπρου ενέκρινε την αγορά των έργων αυτών με την ελπίδα ότι θα οδηγούσε στην ανεύρεση ενός μεγαλυτέρου αριθμού κλαπέντων αντικειμένων. Η «εξαγορά» των τεμαχισμένων θησαυρών έγινε σε τράπεζα του Ρόττερνταμ για 124 χιλιάδες δολάρια (500,000 ολλανδικά φιορίνια), αφού προηγήθηκε η γνωμοδότηση του κ. Αθ. Παπαγεωργίου για τη γνησιότητα των έργων. Τα τεμάχια των τοιχογραφιών και του ψηφιδωτού με τον Απόστολο Ματθαίο μετά από έκθεση στην Ολλανδία επεστράφησαν στην Κύπρο το Δεκέμβριο του 1997.
Τον Δεκέμβριο του 1997 υπό την απειλή δικαστικής αγωγής ο Έλληνας έμπορος τέχνης Γιάννης Πετσόπουλος στο Λονδίνο που κατείχε παράνομα την εικόνα του αγίου Ιωάννη του Προδρόμου του 15ου αιώνα από το ναό της Αγίας Παρασκευής, στο χωριό Παλαιόσοφος της Κερύνειας αναγκάστηκε να την αποστείλει στην Κύπρο.
Στις 14 Σεπτεμβρίου 1998 με πρωτοβουλία του υπουργού Πολιτισμού της Ελλάδος κ. Ευάγγελου Βενιζέλου επαναπατρίστηκε η εικόνα της Ένθρονης Βρεφοκρατούσας από το ναό του Αρχαγγέλου Μιχαήλ Αντιφωνητή στην Καλογραία που χρονολογείται περί τα τέλη του 15ου αιώνα. Η εικόνα αγοράστηκε από τον Περβανά, Έλληνα μόνιμο κάτοικο Ελβετίας από τον Έλληνα έμπορο τέχνης Γιάννη Πετσόπουλο στο Λονδίνο. Στην κατοχή του Περβανά πιθανολογείται ότι ευρίσκεται και η εικόνα του Παντοκράτορα από το ίδιο εικονοστάσιο.
Το θόρυβο που προκάλεσε ο επαναπατρισμός από την Αθήνα της Βρεφοκρατούσας από τον Αντιφωνητή ακολούθησε η παράδοση στον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο την 1η Μαρτίου 1999 τεμαχίου τοιχογραφίας από τον Αντιφωνητή εκ μέρους της συλλέκτριας Μαριάννας Λάτση. Το τεμάχιο που τοποθετήθηκε από τη συλλέκτρια σε ειδικό πλαίσιο από πλέξιγκλας απεικονίζει κεφάλι Αγγέλου που αποτοιχίστηκε από τη σύνθεση της Δευτέρας Παρουσίας και χρονολογείται στα τέλη του 15ου αιώνα. Πρόκειται για χαρακτηριστικό παράδειγμα της προτίμησης των συλλεκτών στις μεμονωμένες μορφές και την έκθεση τους σε ειδικά πλαίσια ως προσωπογραφίες.
Στις 30 Σεπτεμβρίου 1999 επαναπατρίστηκε η εικόνα του Αποστόλου Ματθαίου από την Ζυρίχη της Ελβετίας που είχε αγοράσει ανώνυμος συμπατριώτης μας και την παρέδωσε μέσω του δικηγόρου του στους εκπροσώπους της Εκκλησίας της Κύπρου στο αεροδρόμιο της Ζυρίχης. Πρόκειται για εικόνα από τη Μεγάλη Δέηση του εικονοστασίου του Αρχαγγέλου Μιχαήλ Αντιφωνητή και χρονολογείται στα μέσα του 16ου αιώνα και φέρει μονογραφή Λ.Φ στο πίσω της μέρος. Την ίδια χρονιά επαναπατρίστηκε και η εικόνα του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου που χρονολογείται επακριβώς 1584. Πρόκειται για εικόνα που εκλάπη το 1973 από τη Μονή του Προδρόμου Μέσα Ποταμού και εντοπίστηκε το 1998 στο Diozesaner Muzeum του Freising. Η εικόνα επαναπατρίστηκε το 1999 με την προϋπόθεση να επιστραφεί στο ναό απ’ όπου εκλάπη.
Στη Γερμανία εκκρεμεί η υπόθεση των εικόνων, ψηφιδωτών και τοιχογραφιών από την κατεχόμενη Κύπρο που βρέθηκαν σε διαμερίσματα του Dikmen στο Μόναχο ανάμεσα σε άλλους παράνομους θησαυρούς τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 1997. Πρόκειται για τεμάχια ψηφιδωτών του 6ου αιώνα από την Παναγία Κανακαριά, σπάραγμα τοιχογραφίας με το κεφάλι του αγίου Ιγνατίου από το ναό της Παναγίας Αψινθιώτισσας στο Συγχαρί του 14ου αιώνα και σπαράγματα τοιχογραφιών από το ναό Αγίας Σολομονής του 9ου αιώνα, από το ναό της Παναγίας Περγαμηνιώτισσας στην Ακανθού που χρονολογούνται στο 12ο αιώνα, και σπαράγματα τοιχογραφιών από το ναό Αρχαγγέλου Μιχαήλ Αντιφωνητή (τέλη 15ου αι.).
Ανάμεσα στους ανευρεθέντες θησαυρούς υπάρχουν δεκάδες εικόνων από το 15ο μέχρι και τον 20ό αιώνα. Ξεχωρίζουν τα ενυπόγραφα βημόθυρα από το ναό του Αρχαγγέλου Μιχαήλ Αντιφωνητή, έργο του Παύλου Ιερογράφου του 1657 και το βημόθυρο από τη Μονή της Παναγίας στην Καντάρα, έργο του Λεοντίου Ιερομονάχου που χρονολογείται στο β΄ μισό του 17ου αιώνα.
Δυστυχώς δεν είμαι απόψε σε θέση να σας δώσω ευχάριστες ειδήσεις από τη Γερμανία. Οι γερμανικές δικαστικές αρχές δείχνουν μεγάλη κωλυσιεργία στην έκδοση οριστικής απόφασης για την επιστροφή των κυπριακών θησαυρών, οι οποίοι φυλάσσονται στο Μόναχο από το 1997. Παρά την απόφαση του Εισαγγελέα της Βαυαρίας πέρυσι για την επιστροφή 150 αντικειμένων τα οποία είναι πλήρως τεκμηριωμένα από την κυπριακή εισαγγελία και τον κ. Αθανάσιο Παπαγεωργίου, πρώην Διευθυντή του τμήματος Αρχαιοτήτων και Υπεύθυνο του Γραφείου Καταγραφής Βυζαντινών Εικόνων και Ιερών Σκευών της Ιεράς Αρχιεπισκοπής. Το Δικαστήριο έκρινε μη αντικειμενική την κυπριακή τεκμηρίωση και ανέθεσε στον Καθηγητή Ντάλερ του Πανεπιστημίου του Μονάχου την εξέταση των αντικειμένων. Στα υπό κατάσχεση έργα υπάρχουν 50 περίπου εικόνες των οποίων είναι αδύνατη η τεκμηρίωση με φωτογραφίες ή αρχειακά στοιχεία. Για τις εικόνες αυτές το Γραφείο Καταγραφής σε συνεργασία και με το Βυζαντινό Μουσείο ετοίμασε στοιχειοθέτηση και τεκμηρίωση της κυπριακής προέλευσης των εικόνων με βάση τεχνοτροπικά στοιχεία.
Ένα άλλο ενυπόγραφο βημόθυρο, εκείνο που υπογράφει το 1778 ο Ιερομόναχος Φιλάρετος και προέρχεται από το ναό της Αγίας Αναστασίας στην Περιστερώνα Αμ/στου εντοπίστηκε στο Japanese College of Art στην Οσάκα της Ιαπωνίας. Δυστυχώς όλες οι μέχρι σήμερα προσπάθειες επαναπατρισμού του έχουν αποτύχει.
Τέλος πέντε σπαράγματα ψηφιδωτών από το ναό της Παναγίας Κανακαριάς ακόμα δεν έχουν εντοπισθεί. Πρόκειται για τα μετάλλια με τις μορφές των Αποστόλων Ανδρέα, Μάρκου, Φιλίππου και Παύλου καθώς και το κάτω μισό της παράστασης της Θεοτόκου με τον Χριστό που είναι κρυμμένα πιθανότατα στα υπόγεια αδίστακτων συλλεκτών.
Χρειάζεται η Πολιτεία και οι Υπεύθυνοι στην Αρχιεπισκοπή και το Βυζαντινό Μουσείο να έχουν αγαστή συνεργασία για να επαγρυπνούν και να εξετάζουν έγκαιρα τις διάφορες πληροφορίες που τους δίδονται και προωθούν χωρίς χρονοτριβή τις δικαστικές μάχες που έπονται. Ήδη καθημερινά λαμβάνονται πληροφορίες για εικόνες που εκτίθενται σε συλλογές, σε αίθουσες πλειστηριασμού ή εκθέσεις στο εξωτερικό όπως η εικόνα των αγίων Ανδρονίκου και Αθανασίας από τον Καλοπαναγιώτη που κλάπηκε το 1935 και τρεις εικόνες από το ναό της Παναγίας της Ασίνου που κλάπηκαν κατά την Τουρκική εισβολή από την Μητρόπολη της Κερύνειας όπου φυλάσσονταν.
Κυπριακής προέλευσης πρέπει να είναι και οι εικόνες που παρουσιάστηκαν στην έκθεση Holy Image, Holy Space στην Βαλτιμόρη και την Ουάσιγκτον από το 1988 μέχρι το1990 με τον Άγιο Σπυρίδωνα και τον Αρχάγγελο Μιχαήλ του 12ου αιώνα που παρουσιάζουν εκπληκτικές ομοιότητες με την εικόνα του Προδρόμου από την Παναγία της Ασίνου.
Ομοίως τους Αγίους Ματθαίο και Μάρκο του 14ου αιώνα που μοιάζουν με την εικόνα της Παναγίας Οδηγήτριας από το ναό του Αγίου Σάββα στη Λευκωσία. Στην αρχιεπισκοπή της Βαμβέργης στη Γερμανία εκτέθηκαν το 1998 ανάμεσα σε άλλα εκθέματα και κυπριακές εικόνες από τις κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου όπως μία ιταλοβυζαντινή Μαντόννα Γαλακτοτροφούσατου 16ου αιώνα, ο Ευαγγελισμός και η Υπαπαντή έργα που μπορούν να αποδοθούν στον ζωγράφο Θωμά Ιερογράφο του τέλους του 17ου αιώνα και η Μεταμόρφωση του 18ου αιώνα της Σχολής Αγίου Ηρακλειδίου.

12/08/2009


«Ενας σύγχρονος οίκος δημοπρασιών ετοιμάζεται»

Της ΛΗΤΩΣ ΜΗΣΙΑΚΟΥΛΗ
missiakouli@axianews.gr

(Όπως δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Η ΑΞΙΑ")

Ευκαιρίες θα εμφανιστούν στην αγορά, την Τετάρτη 18 Μαρτίου 2009, στη Λευκωσία, καθώς ο οίκος "Ευάγγελος Καπόπουλος" θα διεξαγάγει την 7η δημοπρασία Σύγχρονης Τέχνης. Ευχάριστα έργα σε προσιτές τιμές είναι το στοιχείο που έχει εξάψει το ενδιαφέρον των αγοραστών αλλά και εκείνων που σκοπεύουν να επενδύσουν σε σύγχρονα έργα. Γνώστες της αγοράς μελετούν με προσοχή τον κατάλογο της δημοπρασίας βάζοντας θαυμαστικό στα έργα:

"Κορδέλες", Παύλου, 118x130, 17.000-25.000 ευρώ.
"Μορφές", Γιάννη Γαΐτη, 38x46, 8.000-12.000 ευρώ.
"Ναύτης", Γιάννη Κόττη, 220x160, 18.000-24.000 ευρώ.
"Αλπεις", Μάριου Πράσινου, 76x106, 8.000-12.000 ευρώ.
"Αφηρημένη Σύνθεση", Μάριου Πράσινου, 52x66, 4.000-6.000 ευρώ.
Χωρίς Τίτλο, Μάριου Πράσινου, 75x106, 8.500-12.500 ευρώ.
"Γυναίκα με Αγγελο", Δημήτρη Μυταρά, 100x70, 15.000-22.000 ευρώ.
"Doron", Κωστή Γεωργίου, 65x55, 3.200-4.500 ευρώ.
"Το Τρανζίστορ", Παύλου Σάμιου, 50x130, 7.000-10.000 ευρώ.
"Αφήνοντάς τα Ολα Πίσω", Κλαύδιου, 10x100, 2.200-3.400 ευρώ.
"Γρανάζια", Arman, 45x25, 5.000-7.000 ευρώ.
"Το Δάσος", Μαρίας Κτιστοπούλου, 70x130, 4.000-6.000 ευρώ.
"Νάια", Μιχάλη Μακρουλάκη, 60x60, 16.000-22.000 ευρώ.
"Σπλισ-Σπλας", Benoit Pare, 80x80, 1.600-2.400 ευρώ.
"Περιστέρια και Φοινικιά", Hunt Slonem, 102x76, 5.500-8.500 ευρώ.
"Ζευγάρι Αγκαλιά", 45x64, Γιώργου Σταθόπουλου, 1.700-2.000 ευρώ.
"Μηχανάκι", Αχιλλέας Αΐβάζογλου, 100x90, 1.000-1.500 ευρώ.

"Η δημοπρασία γίνεται στην Κύπρο στο ξενοδοχείο Χίλτον στη Λευκωσία στις 7.00 το απόγευμα. Είναι η εβδόμη δημοπρασία με κατάλογο που κάνουμε στην Κύπρο, στην προσπάθειά μας να δημιουργήσουμε αγορά και εκεί. Και το καταφέρνουμε σιγά-σιγά", εξηγεί ο Ευάγγελος Καπόπουλος, ιδιοτήτης της Fine Arts Kapopoulos.

- Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του αγοραστικού κοινού στις δημοπρασίες που κάνετε στην Κύπρο;

- Είναι Κύπριοι, Ελληνες, Κύπριοι του εξωτερικού, συλλέκτες από Αγγλία, Βέλγιο, Ρωσία. Πρόκειται για ανθρώπους που αγαπούν την τέχνη, οι οποίοι υπάρχουν σε όλες τις τάξεις και ανάλογα με το βαλάντιό τους επιλέγουν τα έργα.

- Τα τελευταία χρόνια τι ποσοστό επιτυχίας σημειώνουν οι δημοπρασίες σας;

- Εχουμε κάνει έξι δημοπρασίες στην Κύπρο. Ο οίκος μας ήταν ο πρώτος που διοργάνωσε δημοπρασία στην Κύπρο, έχοντας ως στόχο να διαμορφώσουμε αγορά. Στις έξι προηγούμενες δημοπρασίες που έχουμε κάνει το ποσοστό πώλησης των έργων ήταν λίγο πάνω από το 70%. Αρκετά ικανοποιητικό σε μια αγορά που δημιουργούμε, η οποία μεγαλώνει ολοένα και ενισχύει και τη δική μας αγορά.

- Υπάρχει κάποιος καλλιτέχνης του οποίου το έργο συμπεριλαμβάνεται για πρώτη φορά σε δική σας δημοπρασία;

- Είναι ο Αμερικάνος Χαντ Σλόνεμ, η Ειρήνη Κανά, ο Σπύρος Αντωνόπουλος και η Γιούλικα Λακερίδου.

- Ποια έργα αποτελούν ευκαιρίες στη δημοπρασία της 18ης Μαρτίου;

- Ολα τα έργα είναι ευκαιρίες, το καθένα για τους δικούς του διαφορετικούς λόγους. Στη συγκεκριμένη περίοδο που βρισκόμαστε προσπάθησα με τους συνεργάτες μου να έχουμε έργα υψηλής ποιότητας σε χαμηλές τιμές εκκινήσεως, ώστε να διαμορφωθούν τιμές ευκαιρίας για το κοινό. Βάσει αυτών και άλλων κριτηρίων θεωρώ ότι τα έργα των Γιάννη Κόττη, Πάρι Πρέκα, Δημήτρη Μυταρά, Μάριου Πράσινου, Αλέκου Φασιανού, Γιάννη Γαΐτη, Παύλου, Κώστα Τσόκλη, Ευγένιου Σπαθάρη συνδυάζουν πολλούς λόγους και είναι μεγάλες επενδυτικές ευκαιρίες.

- Με ποια κριτήρια καταλήξατε στις τιμές εκτίμησης της προσεχούς δημοπρασίας;

- Οπωσδήποτε σκεπτόμενος την περίοδο κρίσης που περνάμε στον ευρύτερο χώρο, την ψυχολογία του κοινού και φυσικά την ποιότητα των έργων, την πορεία του καλλιτέχνη, τη συμμετοχή του σε προηγούμενες δημοπρασίες και τις τιμές που είχαν πιάσει τα έργα του.

- Ποιοι Ελληνες σύγχρονοι ζωγράφοι πιστεύετε θα έχουν μεγάλο αγοραστικό μέλλον και πού βασίζετε την άποψή σας;

- Πιστεύω ότι οι σύγχρονοι καλλιτέχνες που επιλέγουμε για τις δημοπρασίες μας, και μάλιστα με πολύ αυστηρά κριτήρια, θα έχουν αγοραστικό μέλλον. Για να τους επιλέξουμε σημαίνει ότι κάτι βλέπουμε στο έργο τους. Και μόνο αυτό δίνει ασφάλεια στο κοινό μας.

- Ποιος Ελληνας ζωγράφος έχει ανταλλάξει περισσότερες φορές χέρια στις δημοπρασίες σας;

- Υπάρχουν αρκετοί. Μεγάλη κινητικότητα παρατηρείται στα έργα των Μάριου Πράσινου, Αλέκου Φασιανού, Βασίλη Σπεράντζα.


- Κύριε Καπόπουλε, είστε συλλέκτης έργων τέχνης, έμπορος, γκαλερίστας και βέβαια δημοπράτης. Πώς κρατάτε τις ισορροπίες σε όλες αυτές τις ιδιότητες;

- Θα έλεγα ότι κατά κύριο λόγο είμαι δημοπράτης και συλλέκτης. Τη διεύθυνση των γκαλερί την έχει η σύζυγος μου, Μαρίνα Καποπούλου. Κρατώ τις ισορροπίες με πολλή εργασία, αγάπη, πάθος και με αρκετές προσωπικές θυσίες. Πιστεύω ότι οι ιδιότητες αυτές συνδυάζονται μεταξύ τους και δεν ανταγωνίζονται η μία την άλλη, αλλά αντίθετα αλληλοσυμπληρώνονται.

- Ποιο ήταν το βασικό ερέθισμα για να μεταφέρετε την γκαλερί τού Φαλήρου στο καινούριο εμπορικό κέντρο Golden Hall;

- Αναζητώ συνεχώς το καινούργιο και μου αρέσει να είμαι πρωτοπόρος στη σύλληψη και στην υλοποίηση μιας σκέψης, ή ενός νέου σχεδίου. Αν ψάξετε τη διαδρομή μου θα καταλάβετε τι εννοώ. Πιστεύω ότι η γκαλερί που άνοιξε στον Αλιμο το 2003 επιτέλεσε τον στόχο της ως πρώτη γκαλερί του τίτλου Kapopoulos Fine Arts, διοργανώνοντας πολύ σημαντικές εκθέσεις Ελλήνων και Ευρωπαίων καλλιτεχνών. Μέσω αυτής έγινε γνωστό στην αγορά το brand name μας. Με τη μεταφορά μας στο Golden Hall θελήσαμε να ανταποκριθούμε στα νέα δεδομένα και τις απαιτήσεις της εποχής μας, πηγαίνοντας σ' ένα χώρο υψηλής ποιότητας, αισθητικής και μεγάλης επισκεψιμότητας. Ενα μεγάλο ποσοστό του κοινού σήμερα έχει έρθει σε επαφή με την τέχνη, οπότε είναι πιο εύκολο να μπει σε μια γκαλερί. Πιστεύω ότι η μεταφορά της Kapopoulos Fine Arts εντός του Golden Hall αποτελεί μια πρωτοποριακή κίνηση, μια νέα πρόταση στην Ελλάδα.

- Τι είδους έργα προτιμά να αγοράζει σήμερα ο κόσμος;

- Βασικό κριτήριο είναι ο διάλογος του συλλέκτη με το έργο. Στην εποχή μας το κοινό προτιμά να αγοράζει αυτά που λείπουν από την καθημερινότητά του. Αναζητεί έργα που αποπνέουν χαρά, αισιοδοξία, σε έντονα χρώματα και αποτελούν εικαστικές προτάσεις από την πλευρά των καλλιτεχνών, οι οποίοι προτείνουν κάτι διαφορετικό. Οι νέοι ηλικιακά συλλέκτες σήμερα δεν ενδιαφέρονται συνήθως να αποκτήσουν έργα παλαιότερων καλλιτεχνών, γιατί θεματολογικά δεν ταιριάζουν στη φιλοσοφία και τη γενικότερη νοοτροπία τους. Αν παρατηρήσουμε και τις δημοπρασίες που γίνονται στο εξωτερικό, ολοένα και περισσότερο αυξάνεται το ποσοστό των σύγχρονων καλλιτεχνών που συμμετέχουν με επιτυχία, ενώ μειώνεται των παλαιότερων καλλιτεχνών.

- Πώς κρίνατε τα αποτελέσματα των δύο τελευταίων Greek Sales;

- Οι συγκεκριμένες δημοπρασίες που έγιναν τον Νοέμβριο ήταν σχεδιασμένες ως προς τις εκτιμήσεις και τον αριθμό των έργων από το προηγούμενο καλοκαίρι, όταν δεν υπήρχε πρόβλεψη της επερχόμενης κρίσης. Κρίνοντας και από άλλες μεγάλες διεθνείς δημοπρασίες, τα Greek Sales είχαν το μεγαλύτερο ποσοστό επιτυχίας. Κινήθηκαν σε πολύ ικανοποιητικά επίπεδα για τη συγκεκριμένη περίοδο. Παρατηρήσαμε επιλεκτικότητα ως προς τους παλαιότερους καλλιτέχνες από το κοινό, το οποίο αρχίζει και έχει αυστηρότερα κριτήρια, ενώ πλέον οι σύγχρονοι καλλιτέχνες κατακτούν μεγαλύτερο μερίδιο. Προσωπικά προβλέπω συνεχόμενη αύξηση της ζήτησης των σύγχρονων καλλιτεχνών.

- Αρκετοί γκαλερίστες διαφωνούν με την πώληση έργων τέχνης στις δημοπρασίες. Γιατί δημιουργούνται εσωτερικές διαμάχες μεταξύ εμπόρων έργων τέχνης στην Ελλάδα;

- Διαφωνώ με τη σκέψη που έχουν οι γκαλερίστες όσον αφορά στο θέμα των δημοπρασιών. Διαφωνούσα από το 1991 και διαφωνώ και σήμερα. Μπορεί να υπάρχει αρμονική συνεργασία μεταξύ των γκαλερί και των οίκων δημοπρασιών, αρκεί η κάθε πλευρά να καταλάβει και να προασπίσει το δικό της έργο. Χώρος υπάρχει για όλους. Μπορούν και πρέπει, γκαλερί και οίκοι δημοπρασιών, να συνυπάρχουν και αυτό θα κάνει καλό στην τέχνη. Προβλέπω, πάντως, ότι το επόμενο διάστημα θα γίνει πιο ομαλή η συνεργασία ανάμεσα στις γκαλερί και τους οίκους δημοπρασιών, όπως συμβαίνει και στο εξωτερικό.

- Ασχολείστε με τον τομέα της δευτερογενούς αγοράς από το 1991. Ποιες δυσκολίες συναντήσατε; Πλαστά έργα σάς έχουν φέρει;

- Πολύ μεγάλες δυσκολίες. Πραγματοποιώ δημοπρασίες από το 1991 σε μια εποχή δύσκολη για τη δημοπρασία γενικά, όταν το κοινό ήταν δύσπιστο και διστακτικό. Και θα έλεγα δικαίως για εκείνη την εποχή. Αντιμετώπισα αρκετά προβλήματα με γκαλερί, οι οποίες είδαν ανταγωνιστικό αυτό που έκανα, μη βλέποντας από την πλευρά τους τις εξελίξεις. Ασχολήθηκα κατά κύριο λόγο με εν ζωή καλλιτέχνες, για να είμαι σίγουρος για την αυθεντικότητα, αλλά και για να κάνω κάτι δικό μου, που πίστευα ότι θα με δικαιώσει τα επόμενα χρόνια. Ενα έργο του μεγάλου δάσκαλου Ν. Γύζη δεν είναι δική μου επιλογή. Η πρόταση όμως και η στήριξη στο έργο του Β. Σπεράντζα, για παράδειγμα, ήταν μια δική μου επιλογή, που δικαιώθηκε από το κοινό. Προσωπικά δεν άντεχα το ψάξιμο στα παλαιά έργα και τις παγίδες που μπορεί να κρύβουν. Γι' αυτό ήρθα γρήγορα σε επαφή με καλλιτέχνες σύγχρονους, παίρνοντας τα έργα από τους ίδιους και το ατελιέ τους. Με αυτό τον τρόπο απέφυγα τον όποιο κίνδυνο. Σήμερα υπάρχει πολύ μεγάλος αριθμός καλλιτεχνών, υψηλό ποσοστό ζωγράφων που συνεργάζονται απευθείας με τον οίκο μας και με την γκαλερί που διευθύνει η σύζυγος μου Μαρίνα. Πλαστά μού έχουν φέρει κατά καιρούς.

- Πώς χειρίζεστε το θέμα αυτό; Τι μέτρα παίρνετε;

Τα επιστρέφουμε πίσω πάραυτα. Υπάρχει μηχανισμός ώστε να μπορούμε να ελέγξουμε το θέμα των πλαστών, αν και εμείς δεν ασχολούμαστε με τους παλιότερους ζωγράφους. Ωστόσο και στους σύγχρονους καλλιτέχνες μπορεί να συναντήσουμε πλαστά έργα, γι' αυτό απαιτείται προσοχή από το κοινό, το οποίο θα πρέπει να αγοράζει έργα από σημαντικές γκαλερί και από σοβαρούς οίκους δημοπρασιών.

- Ποιες θα είναι οι επόμενες κινήσεις σας;

- Ο οίκος δημοπρασιών που έχουμε στην Ελλάδα θα συνεχίσει να κάνει τις δημοπρασίες που κάνει με επιτυχία από το 1991. Μπορούμε να ανακοινώσουμε ότι το 2010 ετοιμάζεται ένας σύγχρονος οίκος δημοπρασιών από τον γιο μου, Γρηγόρη Καπόπουλο, ο οποίος, εκτός των άλλων σπουδών, τελείωσε και το Business Art στου Sotheby's του Λονδίνου και θα ασχοληθεί με την πώληση μέσω καταλόγου σύγχρονης ελληνικής τέχνης, αλλά και παγκόσμιας. Ο νέος οίκος δημοπρασιών του Γρηγόρη θα φέρει ένα καινούργιο μοντέλο δημοπρασίας στην Ελλάδα, ανταποκρινόμενος στις σύγχρονες τάσεις. Θα δημοπρατεί μόνο σύγχρονα έργα, με εντελώς διαφορετικό κατάλογο απ' ό,τι έχουμε δει έως τώρα. Πάντα με τη δική μου συμπαράσταση και στήριξη. Η γκαλερί στο Golden Hall θα διοργανώσει τους επόμενους μήνες έκθεση του Μπενουά Παρέ, ενός πολλά υποσχόμενου νέου καλλιτέχνη. Η γκαλερί στη Μύκονο θα φιλοξενήσει το καλοκαίρι έκθεση του καταξιωμένου Κωστή Γεωργίου, ενώ το φθινόπωρο θα εγκαινιασθεί επίσημα η γκαλερί στη Θεσσαλονίκη με έκθεση του κορυφαίου Ελληνα ζωγράφου Χρίστου Καρά. Κλείνοντας, θέλω να ευχαριστήσω το φιλότεχνο κοινό που μας συμπαραστέκεται όλα αυτά τα χρόνια, τους καλλιτέχνες που μας πίστεψαν, διαβεβαιώνοντας ότι θα συνεχίσουμε την προσπάθειά μας με ακόμα μεγαλύτερο ζήλο, υπευθυνότητα και συνέπεια.