A collector’s perspective: Worth may depend on beholder …
By Richard Lovrich
Thursday, September 30, 2010
The time: Quite a few years ago.
The setting: The Dakota, the legendary 1880s co-op complex on Manhattan's Central Park West.
I accompany my friend, art gallery manager Richard Stoddard, and his boss, Brooks Jackson, co-owner with Alexander Iolas of the Jackson-Iolas gallery, on a visit to an artist/housesitter at the home of an art patron on a long trip abroad.
The artist's name: Ioannis Kardamatis. He is working on a gold sculptural piece deep within the cavernous apartment. He entertains us in the living room -- the focal point of which is a huge, gold Buddha. The scale of this statue is enormous, its head nearly scraping the ceiling, notably high in this building already notable for so many things.
I recall that seeing it makes me wonder how it had gotten in there. But, I don’t ask, having already heard stories of removed outer walls, reinforced floors and other artistically accommodating sacrifices from other wealthy collectors at openings at the gallery.
Brooks stands before the glowing, peaceable behemoth with a rigid poise that betrays his youth as a dancer with the New York City Ballet. Lithely pointing at the Buddha, his other hand pinching his chin in a manner that suggested its complicity in an act of mental focus, Brooks asks Kardamatis, "Is it any good?"
Kardamatis rises from his chair and stands motionless, a more casual bookend partner by Jackson's side, both of their backs to me. After a moment of contemplation, matching Brooks' gaze in focus if not intensity, he answers, "It had better be. I pray before it every [expletive deleted] day!"
Worth to the art appreciator and worth to the art dealer still remain two different things entirely. World markets may decree that No. 5, 1948 by Jackson Pollock is valued at a purported $140,000,000. It can bring no greater joy to its owner, American record executive, film and theatrical producer and noted philanthropist David Geffen, however, than a cherished piece picked up on Art Night at Proctors or the annual Stockade Art Show can give to its lucky buyer.
Imbued with its beauty, message and associations, any painting or sculpture can be priceless. Works, once invited into the home, take up residence and insinuate themselves into the lives of its occupants as much as any living thing. Turning a corner in your own home and coming upon a piece can remind you of a time, place, person, feeling, or even of your own relevance or existence.
What is a piece of art worth? What is a memory worth? What is inspiration worth? What is beauty worth?
A most recent exhibit in the Fenimore Asset Gallery at Proctors highlighted the works-to-date of artist Patrick Porter. Most of Porter's smaller pieces topped out at less than $100. His work inspired the buying public to purchase 15 paintings -- the most ever sold from one of the Proctors exhibit spaces by a single artist in a normal two-month display period.
Who were the buyers? Contractors, other artists and just plain folk who were moved by the freedom of expression, quirky subjects and humor that are the hallmarks of Mr. Porter’s work. Are these little paintings spread now across the Capital Region any good?
I hope so –- and that they will give great joy to their owners every (expletive deleted) day!
Richard Lovrich is art director at Proctors arts and entertainment complex. He is the prime mover and curator of the monthly Art Night at Proctors events. This is the first in a series of three commentaries by Lovrich on the fun and excitement in collecting art -– that reflects individual taste and resources and meets one's personal assessments of value and worth. Lovrich produces Art Night at Proctors on the third Friday of each month. The event is always free and open to the public.
10/09/2010
ΜΑΡΙΧΟΥΑΝΑ STOP
ετά από 39 χρόνια το ΜΑΡΙΧΟΥΑΝΑ STOP του Γιάννη Δαλιανίδη επιστρέφει για να μας θυμίσει ότι ο έρωτας νικάει πάντα.....Έντεκα νέα παιδιά με μια βαλίτσα γεμάτη όνειρα , κέφι , ζωντάνια και με σύνθημά τους '' Ό,τι και να γίνεται γύρω μας τα λουλούδια δε σταματάνε ποτέ να ανθίζουν '' έρχονται να σκορπίσουν το χαμόγελο.....Γιατί για εμάς τους Έλληνες δεν υπάρχουν STOP.....
Η νεανική θεατρική ομάδα ‘ANGELS OF TOWN’ παρουσιάζει το…
ΜΑΡΙΧΟΥΑΝΑ STOP
του Γιάννη Δαλιανίδη
μια νεανική κωμωδία
ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΣΥΝΑΝΤΑΕΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ....
ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟ!!!!
Μετά από 39 χρόνια το ΜΑΡΙΧΟΥΑΝΑ STOP του Γιάννη Δαλιανίδη επιστρέφει για να μας θυμίσει ότι ο έρωτας νικάει πάντα.....Έντεκα νέα παιδιά με μια βαλίτσα γεμάτη όνειρα , κέφι , ζωντάνια και με σύνθημά τους '' Ό,τι και να γίνεται γύρω μας τα λουλούδια δε σταματάνε ποτέ να ανθίζουν '' έρχονται να σκορπίσουν το χαμόγελο.....Γιατί για εμάς τους Έλληνες δεν υπάρχουν STOP.....
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ : ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ
ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΑ....
Αντωνιάδης Χριστόφορος
Βέλτσος Βαγγέλης
Θεοδωροπούλου Δήμητρα
Θεοφιλάκου Μαντώ
Θεοχάρη Άννη
Κανελάκη Πέγκυ
Μυσίρη Χριστίνα
Ντρέκη Πηνελόπη
Ρέππα Γλυκερία
Σαμαρά Γεωργία
Συνετός Κώστας
ΣΚΗΝΙΚΑ: Angels Of Town
ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: ΕΥΑ ΚΑΝΕΛΑΚΗ
ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΦΩΤΕΙΝΑΚΗ
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙA: ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ
ΦΩΤΙΣΜΟΙ : ΝΙΚΟΣ ΒΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ
ΒΟΗΘΟΙ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ : ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΜΥΣΙΡΗ
ΘΕΟΦΙΛΑΚΟΥ ΜΑΝΤΩ
ΠΡΩΤΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ 11 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2010
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
ΔΕΥΤΕΡΑ - ΤΡΙΤΗ 9.00 μ.μ
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΗΤΗΡΙΩΝ 15e Κανονικό & 12e Φοιτητικό
ΔΩΡΕΑΝ ΕΙΣΟΔΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΔΕΙΞΗ ΚΑΡΤΑΣ
Η νεανική θεατρική ομάδα ‘ANGELS OF TOWN’ παρουσιάζει το…
ΜΑΡΙΧΟΥΑΝΑ STOP
του Γιάννη Δαλιανίδη
μια νεανική κωμωδία
ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΣΥΝΑΝΤΑΕΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ....
ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟ!!!!
Μετά από 39 χρόνια το ΜΑΡΙΧΟΥΑΝΑ STOP του Γιάννη Δαλιανίδη επιστρέφει για να μας θυμίσει ότι ο έρωτας νικάει πάντα.....Έντεκα νέα παιδιά με μια βαλίτσα γεμάτη όνειρα , κέφι , ζωντάνια και με σύνθημά τους '' Ό,τι και να γίνεται γύρω μας τα λουλούδια δε σταματάνε ποτέ να ανθίζουν '' έρχονται να σκορπίσουν το χαμόγελο.....Γιατί για εμάς τους Έλληνες δεν υπάρχουν STOP.....
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ : ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ
ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΑ....
Αντωνιάδης Χριστόφορος
Βέλτσος Βαγγέλης
Θεοδωροπούλου Δήμητρα
Θεοφιλάκου Μαντώ
Θεοχάρη Άννη
Κανελάκη Πέγκυ
Μυσίρη Χριστίνα
Ντρέκη Πηνελόπη
Ρέππα Γλυκερία
Σαμαρά Γεωργία
Συνετός Κώστας
ΣΚΗΝΙΚΑ: Angels Of Town
ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: ΕΥΑ ΚΑΝΕΛΑΚΗ
ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΦΩΤΕΙΝΑΚΗ
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙA: ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ
ΦΩΤΙΣΜΟΙ : ΝΙΚΟΣ ΒΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ
ΒΟΗΘΟΙ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ : ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΜΥΣΙΡΗ
ΘΕΟΦΙΛΑΚΟΥ ΜΑΝΤΩ
ΠΡΩΤΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ 11 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2010
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
ΔΕΥΤΕΡΑ - ΤΡΙΤΗ 9.00 μ.μ
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΗΤΗΡΙΩΝ 15e Κανονικό & 12e Φοιτητικό
ΔΩΡΕΑΝ ΕΙΣΟΔΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΔΕΙΞΗ ΚΑΡΤΑΣ
Το Μαριχουάνα Stop επιστρέφει
Το Μαριχουάνα Stop επιστρέφει
Μετά από 39 χρόνια το ΜΑΡΙΧΟΥΑΝΑ STOP του Γιάννη Δαλιανίδη επιστρέφει για να μας θυμίσει ότι ο έρωτας νικάει πάντα...
Το Μαριχουάνα Stop επιστρέφει
Έντεκα νέα παιδιά, η θεατρική ομάδα «Angels Of Town», με μια βαλίτσα γεμάτη όνειρα , κέφι , ζωντάνια και με σύνθημά τους «Ό,τι και να γίνεται γύρω μας τα λουλούδια δε σταματάνε ποτέ να ανθίζουν» έρχονται να σκορπίσουν το χαμόγελο από τις 11 Οκτωβρίου στο Θέατρο Ιλίσια Ντενίση.
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ : ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ
ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΑ: Αντωνιάδης Χριστόφορος, Βέλτσος Βαγγέλης, Θεοδωροπούλου Δήμητρα, Θεοφιλάκου Μαντώ, Θεοχάρη Άννη, Κανελάκη Πέγκυ, Μυσίρη Χριστίνα, Ντρέκη Πηνελόπη, Ρέππα Γλυκερία, Σαμαρά Γεωργία, Συνετός Κώστας
ΣΚΗΝΙΚΑ: Angels Of Town
ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: ΕΥΑ ΚΑΝΕΛΑΚΗ
ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΦΩΤΕΙΝΑΚΗ
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙA: ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ
ΦΩΤΙΣΜΟΙ : ΝΙΚΟΣ ΒΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ
ΒΟΗΘΟΙ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ : ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΜΥΣΙΡΗ, ΘΕΟΦΙΛΑΚΟΥ ΜΑΝΤΩ
ΠΡΩΤΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ 11 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2010
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ : ΔΕΥΤΕΡΑ - ΤΡΙΤΗ 9.00 μ.μ
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ: 15 Κανονικό & 12 Φοιτητικό
ΔΩΡΕΑΝ ΕΙΣΟΔΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΔΕΙΞΗ ΚΑΡΤΑΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΣΕ ΙΣΧΥ.
Μετά από 39 χρόνια το ΜΑΡΙΧΟΥΑΝΑ STOP του Γιάννη Δαλιανίδη επιστρέφει για να μας θυμίσει ότι ο έρωτας νικάει πάντα...
Το Μαριχουάνα Stop επιστρέφει
Έντεκα νέα παιδιά, η θεατρική ομάδα «Angels Of Town», με μια βαλίτσα γεμάτη όνειρα , κέφι , ζωντάνια και με σύνθημά τους «Ό,τι και να γίνεται γύρω μας τα λουλούδια δε σταματάνε ποτέ να ανθίζουν» έρχονται να σκορπίσουν το χαμόγελο από τις 11 Οκτωβρίου στο Θέατρο Ιλίσια Ντενίση.
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ : ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ
ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΑ: Αντωνιάδης Χριστόφορος, Βέλτσος Βαγγέλης, Θεοδωροπούλου Δήμητρα, Θεοφιλάκου Μαντώ, Θεοχάρη Άννη, Κανελάκη Πέγκυ, Μυσίρη Χριστίνα, Ντρέκη Πηνελόπη, Ρέππα Γλυκερία, Σαμαρά Γεωργία, Συνετός Κώστας
ΣΚΗΝΙΚΑ: Angels Of Town
ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: ΕΥΑ ΚΑΝΕΛΑΚΗ
ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΦΩΤΕΙΝΑΚΗ
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙA: ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ
ΦΩΤΙΣΜΟΙ : ΝΙΚΟΣ ΒΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ
ΒΟΗΘΟΙ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ : ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΜΥΣΙΡΗ, ΘΕΟΦΙΛΑΚΟΥ ΜΑΝΤΩ
ΠΡΩΤΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ 11 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2010
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ : ΔΕΥΤΕΡΑ - ΤΡΙΤΗ 9.00 μ.μ
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ: 15 Κανονικό & 12 Φοιτητικό
ΔΩΡΕΑΝ ΕΙΣΟΔΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΔΕΙΞΗ ΚΑΡΤΑΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΣΕ ΙΣΧΥ.
Λαμόγια στο Δήμο Υμηττού
Θα μπεί αραγε εισαγγελέας στο Δημο Υμηττού να σκαλίσει τις λαμογιές που σκάρωσαν οι ...δημαρχοποιημένοι αγάδες???
Εικαστικές Μαλακίες
Έκθεση του Cesare Barro στο Σχολείον
cesare.jpg
Έκθεση γλυπτικής με τίτλο «Ειμαρμένη» του Βενετού Cesare Barro παρουσιάζει από τις 7 Οκτωβρίου έως τις 7 Νοεμβρίου 2010 το Πολιτιστικό Κέντρο "Το Σχολείον".
Η έκθεση του, με 61 γλυπτά σε πίνακες (25 έργα διαστάσεων 130Χ100 εκ., 12 έργα διαστάσεων 210Χ130εκ., 24 έργα 50Χ65 εκ., και 2 έργα διαστάσεων 220Χ170 εκ.), αντλεί την έμπνευση της από τον Όμηρο και τη σημειολογία της ελληνικής αλφαβήτου.
Ο Cesare Barro, έχει άρρηκτους δεσμούς με την Ελλάδα.Λάτρης της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας και ποίησης, εγκαταστάθηκε στο νησί της Τήνου για 13 ολόκληρα χρόνια, ήρθε σε επαφή με τους παραδοσιακούς τεχνίτες μαρμάρου του νησιού και συμμετείχε ενεργά στην αναστήλωση ενός ορεινού χωριού (Σμαρδάκι), που κατάφερε να του δώσει νέα ζωή.
Προλογίζει η Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ.
Η έκθεση τελεί υπό την αιγίδα της Πόλεως της Βενετίας,και το Istituto Italiano di Cultura di Atene. Εγκαινιάζεται στην Αθήνα, ως φόρος τιμής στη χώρα που ο Cesare Barro θεωρεί δεύτερη πατρίδα του, με την προοπτική να ταξιδέψει στην Ιταλία (2011, Μιλάνο & Βενετία), Γενεύη, Παρίσι, Μόναχο, Νέα Υόρκη, Μαϊάμι.
Διεύθυνση & Οργάνωση Παραγωγής: Alessandro Pirounis
Μελέτη Φωτισμού: Ελευθερία Ντεκώ
Καλλιτεχνική Επιμέλεια: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική Επιμέλεια: Δάφνη Αλεξανδρή
Σκηνοθεσία Τηλεοπτικού Υλικού: Milena Kaneva
Το «Σχολείον»: Πειραιώς 52 ,Πειραιάς
Ώρες λειτουργίας καθημερινά :10.00-18.00
Ειλικρινα... ακουσα μια κυρία ΚΑΣΙΜΆΤΗ να αναλύει το έργο του καλλιτέχνη και τρελαθηκα... Ποτε δεν ειχα ακουσει τόσες μαζεμένες μαλακίες μαζί... Το κακό είναι οτι πληρώθηκε και μάλιστα αδρά για να τισ πεί...
cesare.jpg
Έκθεση γλυπτικής με τίτλο «Ειμαρμένη» του Βενετού Cesare Barro παρουσιάζει από τις 7 Οκτωβρίου έως τις 7 Νοεμβρίου 2010 το Πολιτιστικό Κέντρο "Το Σχολείον".
Η έκθεση του, με 61 γλυπτά σε πίνακες (25 έργα διαστάσεων 130Χ100 εκ., 12 έργα διαστάσεων 210Χ130εκ., 24 έργα 50Χ65 εκ., και 2 έργα διαστάσεων 220Χ170 εκ.), αντλεί την έμπνευση της από τον Όμηρο και τη σημειολογία της ελληνικής αλφαβήτου.
Ο Cesare Barro, έχει άρρηκτους δεσμούς με την Ελλάδα.Λάτρης της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας και ποίησης, εγκαταστάθηκε στο νησί της Τήνου για 13 ολόκληρα χρόνια, ήρθε σε επαφή με τους παραδοσιακούς τεχνίτες μαρμάρου του νησιού και συμμετείχε ενεργά στην αναστήλωση ενός ορεινού χωριού (Σμαρδάκι), που κατάφερε να του δώσει νέα ζωή.
Προλογίζει η Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ.
Η έκθεση τελεί υπό την αιγίδα της Πόλεως της Βενετίας,και το Istituto Italiano di Cultura di Atene. Εγκαινιάζεται στην Αθήνα, ως φόρος τιμής στη χώρα που ο Cesare Barro θεωρεί δεύτερη πατρίδα του, με την προοπτική να ταξιδέψει στην Ιταλία (2011, Μιλάνο & Βενετία), Γενεύη, Παρίσι, Μόναχο, Νέα Υόρκη, Μαϊάμι.
Διεύθυνση & Οργάνωση Παραγωγής: Alessandro Pirounis
Μελέτη Φωτισμού: Ελευθερία Ντεκώ
Καλλιτεχνική Επιμέλεια: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική Επιμέλεια: Δάφνη Αλεξανδρή
Σκηνοθεσία Τηλεοπτικού Υλικού: Milena Kaneva
Το «Σχολείον»: Πειραιώς 52 ,Πειραιάς
Ώρες λειτουργίας καθημερινά :10.00-18.00
Ειλικρινα... ακουσα μια κυρία ΚΑΣΙΜΆΤΗ να αναλύει το έργο του καλλιτέχνη και τρελαθηκα... Ποτε δεν ειχα ακουσει τόσες μαζεμένες μαλακίες μαζί... Το κακό είναι οτι πληρώθηκε και μάλιστα αδρά για να τισ πεί...
A collector’s perspective: Worth may depend on beholder …
A collector’s perspective: Worth may depend on beholder …
By Richard Lovrich
Thursday, September 30, 2010
The time: Quite a few years ago.
The setting: The Dakota, the legendary 1880s co-op complex on Manhattan's Central Park West.
I accompany my friend, art gallery manager Richard Stoddard, and his boss, Brooks Jackson, co-owner with Alexander Iolas of the Jackson-Iolas gallery, on a visit to an artist/housesitter at the home of an art patron on a long trip abroad.
The artist's name: Ioannis Kardamatis. He is working on a gold sculptural piece deep within the cavernous apartment. He entertains us in the living room -- the focal point of which is a huge, gold Buddha. The scale of this statue is enormous, its head nearly scraping the ceiling, notably high in this building already notable for so many things.
I recall that seeing it makes me wonder how it had gotten in there. But, I don’t ask, having already heard stories of removed outer walls, reinforced floors and other artistically accommodating sacrifices from other wealthy collectors at openings at the gallery.
Brooks stands before the glowing, peaceable behemoth with a rigid poise that betrays his youth as a dancer with the New York City Ballet. Lithely pointing at the Buddha, his other hand pinching his chin in a manner that suggested its complicity in an act of mental focus, Brooks asks Kardamatis, "Is it any good?"
Kardamatis rises from his chair and stands motionless, a more casual bookend partner by Jackson's side, both of their backs to me. After a moment of contemplation, matching Brooks' gaze in focus if not intensity, he answers, "It had better be. I pray before it every [expletive deleted] day!"
Worth to the art appreciator and worth to the art dealer still remain two different things entirely. World markets may decree that No. 5, 1948 by Jackson Pollock is valued at a purported $140,000,000. It can bring no greater joy to its owner, American record executive, film and theatrical producer and noted philanthropist David Geffen, however, than a cherished piece picked up on Art Night at Proctors or the annual Stockade Art Show can give to its lucky buyer.
Imbued with its beauty, message and associations, any painting or sculpture can be priceless. Works, once invited into the home, take up residence and insinuate themselves into the lives of its occupants as much as any living thing. Turning a corner in your own home and coming upon a piece can remind you of a time, place, person, feeling, or even of your own relevance or existence.
What is a piece of art worth? What is a memory worth? What is inspiration worth? What is beauty worth?
A most recent exhibit in the Fenimore Asset Gallery at Proctors highlighted the works-to-date of artist Patrick Porter. Most of Porter's smaller pieces topped out at less than $100. His work inspired the buying public to purchase 15 paintings -- the most ever sold from one of the Proctors exhibit spaces by a single artist in a normal two-month display period.
Who were the buyers? Contractors, other artists and just plain folk who were moved by the freedom of expression, quirky subjects and humor that are the hallmarks of Mr. Porter’s work. Are these little paintings spread now across the Capital Region any good?
I hope so –- and that they will give great joy to their owners every (expletive deleted) day!
Richard Lovrich is art director at Proctors arts and entertainment complex. He is the prime mover and curator of the monthly Art Night at Proctors events. This is the first in a series of three commentaries by Lovrich on the fun and excitement in collecting art -– that reflects individual taste and resources and meets one's personal assessments of value and worth. Lovrich produces Art Night at Proctors on the third Friday of each month. The event is always free and open to the public.
By Richard Lovrich
Thursday, September 30, 2010
The time: Quite a few years ago.
The setting: The Dakota, the legendary 1880s co-op complex on Manhattan's Central Park West.
I accompany my friend, art gallery manager Richard Stoddard, and his boss, Brooks Jackson, co-owner with Alexander Iolas of the Jackson-Iolas gallery, on a visit to an artist/housesitter at the home of an art patron on a long trip abroad.
The artist's name: Ioannis Kardamatis. He is working on a gold sculptural piece deep within the cavernous apartment. He entertains us in the living room -- the focal point of which is a huge, gold Buddha. The scale of this statue is enormous, its head nearly scraping the ceiling, notably high in this building already notable for so many things.
I recall that seeing it makes me wonder how it had gotten in there. But, I don’t ask, having already heard stories of removed outer walls, reinforced floors and other artistically accommodating sacrifices from other wealthy collectors at openings at the gallery.
Brooks stands before the glowing, peaceable behemoth with a rigid poise that betrays his youth as a dancer with the New York City Ballet. Lithely pointing at the Buddha, his other hand pinching his chin in a manner that suggested its complicity in an act of mental focus, Brooks asks Kardamatis, "Is it any good?"
Kardamatis rises from his chair and stands motionless, a more casual bookend partner by Jackson's side, both of their backs to me. After a moment of contemplation, matching Brooks' gaze in focus if not intensity, he answers, "It had better be. I pray before it every [expletive deleted] day!"
Worth to the art appreciator and worth to the art dealer still remain two different things entirely. World markets may decree that No. 5, 1948 by Jackson Pollock is valued at a purported $140,000,000. It can bring no greater joy to its owner, American record executive, film and theatrical producer and noted philanthropist David Geffen, however, than a cherished piece picked up on Art Night at Proctors or the annual Stockade Art Show can give to its lucky buyer.
Imbued with its beauty, message and associations, any painting or sculpture can be priceless. Works, once invited into the home, take up residence and insinuate themselves into the lives of its occupants as much as any living thing. Turning a corner in your own home and coming upon a piece can remind you of a time, place, person, feeling, or even of your own relevance or existence.
What is a piece of art worth? What is a memory worth? What is inspiration worth? What is beauty worth?
A most recent exhibit in the Fenimore Asset Gallery at Proctors highlighted the works-to-date of artist Patrick Porter. Most of Porter's smaller pieces topped out at less than $100. His work inspired the buying public to purchase 15 paintings -- the most ever sold from one of the Proctors exhibit spaces by a single artist in a normal two-month display period.
Who were the buyers? Contractors, other artists and just plain folk who were moved by the freedom of expression, quirky subjects and humor that are the hallmarks of Mr. Porter’s work. Are these little paintings spread now across the Capital Region any good?
I hope so –- and that they will give great joy to their owners every (expletive deleted) day!
Richard Lovrich is art director at Proctors arts and entertainment complex. He is the prime mover and curator of the monthly Art Night at Proctors events. This is the first in a series of three commentaries by Lovrich on the fun and excitement in collecting art -– that reflects individual taste and resources and meets one's personal assessments of value and worth. Lovrich produces Art Night at Proctors on the third Friday of each month. The event is always free and open to the public.
9/22/2010
Το ΠΑΣΟΚ ξευτελισε τον Αλέξανδρο Ιολα
Της Μαρίας Λεμονιά
Νέα μάχη αναμένεται να δοθεί για τα ασύλληπτης αξίας γλυπτά, του πασίγνωστου αλλά και αμφιλεγόμενου συλλέκτη, Ιόλα. Εικοσιτρία χρόνια... μετά τον θάνατό του, το θέμα της περιουσίας του έρχεται ξανά στο προσκήνιο.
Η ανιψιά του Ελένη Κουτσούδη (κόρη του αδελφού του Δημήτρη Κουτσούδη) ζητά να της επιστραφούν εξηνταεπτά αρχαία γλυπτά που φυλάσσονται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.
Οι διεκδικήσεις όμως, δεν σταματούν εδώ. Μαζί ζητά και έξι τεράστιας αξίας εικόνες (μερικές από την Μονή Αγιας Αικατερίνης του Ορους Σινά) που κρατούνται στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο.
Πώς έχει όμως η ιστορία; Τo 1988, ένα δηλαδή χρόνο μετά τον θάνατο του Έλληνα συλλέκτη, σημειώνονται κλοπές στο περίφημο σπίτι του στην Αγία Παρασκευή. Κάποια μέρα, σύμφωνα με καταγγελίες ανθρώπων που δούλευαν για τον Ιόλα, γίνεται γνωστό ότι συγγενείς του έχουν τοποθετήσει μέσα κοντέινερς της μεταφορικής εταιρίας Βεϊνόγλου, αρχαία γλυπτά μοναδικής αξίας, τα οποία είχαν πακεταριστεί προκειμένου να φυγαδευτούν στο εξωτερικό.
Κατόπιν ειδοποίησης των αρχών και εξαιτίας του ότι δεν είχαν τα ανάλογα χαρτιά για να βγουν εκτός συνόρων, κατάσχονται.
Λίγο καιρό μετά το όλο θέμα φτάνει στο δικαστήριο και αποφασίζεται να σταλούν τα «μοναδικά» αυτά κομμάτια στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, όπως και στο Βυζαντινό (ανάλογα με το είδος) έως ότου να ρυθμιστεί η κληρονομιά.
Εντέλει το 2000 το Πρωτοδικείο αποφασίζει δικαστική διανομή με κλήρωση.
Πέρσι η Ελένη Κουτσούδη ζητά την απόδοση των αρχαίων που κληρονομεί μετά την κλήρωση με αποτέλεσμα το όλο θέμα να συζητείται αυτές τις ημέρες από το ΚΑΣ ,δηλαδή από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Θα βγουν εντέλει τα αρχαιοελληνικά αγάλματα από τα Ελληνικά Μουσεία, στα οποία συντηρούνται και «περιθάλπονται» προκειμένου να περάσουν στα χέρια των κληρονόμων;
Αντιδρούν φίλοι και συνεργάτες
O στενός κύκλος φίλων και συνεργατών του Ιόλα αντιδρά.
«Τα συγκεκριμένα έργα εμπίπτουν στον αρχαιολογικό νόμο γι’ αυτό και κατασχέθηκαν κατά το παρελθόν. Η μοναδικότητα αυτών των κομματιών ενδιαφέρει τον εθνικό πολιτισμικό μας πλούτο. Το όραμα του Ιόλα ήταν να μείνουν στην Ελλάδα κι όχι να τροφοδοτήσουν την απληστία των κληρονόμων του. Οποιος υπογράψει να βγουν από την χώρα μας θα είναι ο επόμενος Ελγιν» δηλώνει ο Νίκος Σταθούλης –Σύμβουλος Τέχνης και βιογράφος του Ιόλα.
Aνθρωποι του περιβάλλοντος Ιόλα, όπως ο φροντιστής του Λάζαρος Πολίτης και η οικονόμος του Σούλα, ισχυρίζονται ότι ο γνωστός Έλληνας συλλέκτης πληγωμένος από όσα του καταλόγιζαν τα media και οι πολιτικοί της εποχής, ήθελε να τα αφήσει όλα στο Ελληνικό Δημόσιο, αρκεί να υπήρχε αποκατάσταση του ονόματός του.
Τον είχε πειράξει το γεγονός ότι παρόλο που στο σπίτι του, μπαινόβγαιναν όλα τα σημαντικά ονόματα της εποχής, όταν ξέσπασε ο σάλος περί δήθεν αρχαιοκαπηλίας, ένας ένας λάκισαν.
Πληγωμένος από το εγχώριο τζετ σετ παρήγγειλε στον Αndy Warhol (που αναμφισβήτητα τον έκανε γνωστό αυτός) μια σειρά από έργα. Χάρη στην πικρία αυτή ο Warhol του έφτιαξε μια μοναδική συλλογή που αποτελείται από σαρανταπέντε κομμάτια που είχαν σαν θέμα τι άλλο; Toν σημαδιακό «Μυστικό Δείπνο».
Ο Ιόλας φωνάζει στο σπίτι του, τον αρχιτέκτονα και φίλο του Στέφανο Ζουγανέλη και τον συνεργάτη του, Λάζαρο Πολίτη και τους ζητά να γράψουν την παρακάτω επιστολή που θα τους υπαγορεύσει.
«Ο κάτωθι υπογεγραμμένος Αλέξανδρος Ιόλας σήμερον, τη 17 Φεβρουαρίου 1987, δια της παρούσης επιστολής μου θέλω να δηλώσω , παρά τις βεβαιωμένες μου απογοητεύσεις στην Ελλάδα δια την κατηγορία μου περί αρχαιοκαπηλίας και τον διασυρμό του ονόματός μου από τον τύπο, ότι αποφάσισα μετά θάνατον , όλα τα αρχαία της συλλογής μου να περιέλθουν ως δωρεά δική μου εις την Ιδιοκτησία του Ελληνικού Δημοσίου. Εφ΄όσον δε ζω πλέον, να φροντίσετε να αποκατασταθεί το όνομά μου, διότι αρχαιοκάπηλος δεν υπήρξα ποτέ μου. Με αγάπη για την Ελλάδα
Σπάνια αγγεία και εντυπωσιακά αγάλματα
Η συλλογή γλυπτών αλλά και εικόνων Ιόλα, μέρος της οποίας θα περιέλθει στα χέρια των κληρονόμων του σε λίγες ημέρες , είναι αναμφισβήτητα ένας μοναδικός ιστορικός θησαυρός.
Περιλαμβάνει αρκετά αγγεία (μελαμβαφείς, κανθάρους, σφαιρικούς αρύβαλλους, μελανόμορφο πινάκιο και μυκηναϊκό αμφορίσκο) αλλά και εξαιρετικά σημαντικά αγάλματα. Όπως είναι ένα ξύλινο αγαλματίδιο βαφέα, ο μαρμάρινος κορμός Φαραώ, τμήμα κορμού Φαραώ από ψαμμόλιθο, αριστερό χέρι μαρμάρινου αγάλματος, άγαλμα Σάτυρου, μαρμάρινο πορτρέτο του αυτοκράτορα Τραϊανού, μαρμάρινο επίκρανο, κεφαλή γυναικείου αγάλματος από μάρμαρο, γυμνός ανδρικός κορμός από το ίδιο υλικό, κορμός Αφροδίτης και τόσα άλλα.
Εξίσου ενδιαφέρον έχουν και οι εικόνες που έχουν περιέλθει στο Χριστιανικό Μουσείο.
O συλλέκτης που φορούσε γούνινα παλτό και παπούτσια με ψαράκια
Ονόματα όπως ο Μαξ Ερνστ, ο Giorgio de Cirico, ο Andy Warhol , o Mαγκρίτ, ο Τakis, ο Φασιανός , ο Ακριθάκης και ο Τσαρούχης, οφείλουν την καριέρα τους σε εκείνον.
Ο Κωνσταντίνος Κουτσούδης, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1908. Γιος εύπορης οικογένειας βαμβακέμπορων, ξεφεύγει από τα πρέπει και τελικά αποκληρώνεται.
Το 1927, διαθέτοντας μια συστατική επιστολή από τον Καβάφη, μένει μόνιμα στην Αθήνα, χορεύει και φωτογραφίζεται από την διάσημη φωτογράφο Nelly’s.
Το πάθος του για χορό, του ανοίγει εύκολα τις πόρτες στην Ευρώπη. Συνεργάζεται με τα σημαντικότερα θέατρα. Ο τύπος της εποχής κάνει λόγο για ένα φαινόμενο. Ένας τραυματισμός στο πόδι τον αναγκάζει, όμως, να αλλάξει ρότα.
Στα διάσημα σπίτια που μπαινοβγαίνει γνωρίζει την Θεοδώρα, εγγονή του Ρούσβελτ, που επρόκειτο να την παντρευτεί. Εκείνη τον βαπτίζει Ιόλα.
Το 1940 ανοίγει την πρώτη του γκαλερί στην Νέας Υόρκη . Ταξιδεύει παντού, γνωρίζει καλλιτέχνες και γίνεται ο απόλυτος άρχοντας στο χρηματιστήριο της τέχνης.
Αρκεί να σε συμπαθούσε ο Ιόλας και έκανες καριέρα…
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Andy Warhol. Δούλευε ως σχεδιαστής παπουτσιών , απέναντι από την γκαλερί του Έλληνα συλλέκτη. Μια μέρα ο Ιόλας τον βλέπει και τον παρακινεί «Ζωγράφισε κάτι άλλο. Θα κάνω το όνομά σου πασίγνωστο σ’ όλη την οικουμένη!»
Πολύ σύντομα ο Ιόλας θα γίνει ο απόλυτος άρχοντας της παγκόσμια τέχνης. Συναναστρέφεται το διεθνές jet set και ανοίγει γκαλερί με την ονομασία «Αlexander Iolas Gallery» παντού: Στην Γενεύη, το Παρίσι, το Μιλάνο και την Μαδρίτη.
Η επάνοδός του στην Ελλάδα θα συνδυαστεί και με την πτώση του. Αγοράζει 25 στρέμματα στην Αγία Παρασκευή και φτιάχνει μια βίλα 1700 τετραγωνικών μέτρων που φαντάζει ανάκτορο. Πολυτέλεια και το γκλάμουρ. Παρότι στο σπίτι του μπαίνουν προσωπικότητες όπως ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Δημήτρης Χορν, ο τύπος του ασκεί έντονη κριτική.
Το 1983 τα πρωτοσέλιδα της εποχής μιλούν «για ρωμαϊκά όργια στο σπίτι του ανώμαλου συλλέκτη» και το όλο θέμα θα φτάσει μέχρι τα δικαστήρια. Στις 8 Ιουνίου , ο Ιόλας, ο πιο πλούσιος αλλά και δυνατός συλλέκτης της εποχής του, θα φύγει από την ζωή κουρασμένος και σαφώς… εξευτελισμένος. protothema
Νέα μάχη αναμένεται να δοθεί για τα ασύλληπτης αξίας γλυπτά, του πασίγνωστου αλλά και αμφιλεγόμενου συλλέκτη, Ιόλα. Εικοσιτρία χρόνια... μετά τον θάνατό του, το θέμα της περιουσίας του έρχεται ξανά στο προσκήνιο.
Η ανιψιά του Ελένη Κουτσούδη (κόρη του αδελφού του Δημήτρη Κουτσούδη) ζητά να της επιστραφούν εξηνταεπτά αρχαία γλυπτά που φυλάσσονται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.
Οι διεκδικήσεις όμως, δεν σταματούν εδώ. Μαζί ζητά και έξι τεράστιας αξίας εικόνες (μερικές από την Μονή Αγιας Αικατερίνης του Ορους Σινά) που κρατούνται στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο.
Πώς έχει όμως η ιστορία; Τo 1988, ένα δηλαδή χρόνο μετά τον θάνατο του Έλληνα συλλέκτη, σημειώνονται κλοπές στο περίφημο σπίτι του στην Αγία Παρασκευή. Κάποια μέρα, σύμφωνα με καταγγελίες ανθρώπων που δούλευαν για τον Ιόλα, γίνεται γνωστό ότι συγγενείς του έχουν τοποθετήσει μέσα κοντέινερς της μεταφορικής εταιρίας Βεϊνόγλου, αρχαία γλυπτά μοναδικής αξίας, τα οποία είχαν πακεταριστεί προκειμένου να φυγαδευτούν στο εξωτερικό.
Κατόπιν ειδοποίησης των αρχών και εξαιτίας του ότι δεν είχαν τα ανάλογα χαρτιά για να βγουν εκτός συνόρων, κατάσχονται.
Λίγο καιρό μετά το όλο θέμα φτάνει στο δικαστήριο και αποφασίζεται να σταλούν τα «μοναδικά» αυτά κομμάτια στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, όπως και στο Βυζαντινό (ανάλογα με το είδος) έως ότου να ρυθμιστεί η κληρονομιά.
Εντέλει το 2000 το Πρωτοδικείο αποφασίζει δικαστική διανομή με κλήρωση.
Πέρσι η Ελένη Κουτσούδη ζητά την απόδοση των αρχαίων που κληρονομεί μετά την κλήρωση με αποτέλεσμα το όλο θέμα να συζητείται αυτές τις ημέρες από το ΚΑΣ ,δηλαδή από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Θα βγουν εντέλει τα αρχαιοελληνικά αγάλματα από τα Ελληνικά Μουσεία, στα οποία συντηρούνται και «περιθάλπονται» προκειμένου να περάσουν στα χέρια των κληρονόμων;
Αντιδρούν φίλοι και συνεργάτες
O στενός κύκλος φίλων και συνεργατών του Ιόλα αντιδρά.
«Τα συγκεκριμένα έργα εμπίπτουν στον αρχαιολογικό νόμο γι’ αυτό και κατασχέθηκαν κατά το παρελθόν. Η μοναδικότητα αυτών των κομματιών ενδιαφέρει τον εθνικό πολιτισμικό μας πλούτο. Το όραμα του Ιόλα ήταν να μείνουν στην Ελλάδα κι όχι να τροφοδοτήσουν την απληστία των κληρονόμων του. Οποιος υπογράψει να βγουν από την χώρα μας θα είναι ο επόμενος Ελγιν» δηλώνει ο Νίκος Σταθούλης –Σύμβουλος Τέχνης και βιογράφος του Ιόλα.
Aνθρωποι του περιβάλλοντος Ιόλα, όπως ο φροντιστής του Λάζαρος Πολίτης και η οικονόμος του Σούλα, ισχυρίζονται ότι ο γνωστός Έλληνας συλλέκτης πληγωμένος από όσα του καταλόγιζαν τα media και οι πολιτικοί της εποχής, ήθελε να τα αφήσει όλα στο Ελληνικό Δημόσιο, αρκεί να υπήρχε αποκατάσταση του ονόματός του.
Τον είχε πειράξει το γεγονός ότι παρόλο που στο σπίτι του, μπαινόβγαιναν όλα τα σημαντικά ονόματα της εποχής, όταν ξέσπασε ο σάλος περί δήθεν αρχαιοκαπηλίας, ένας ένας λάκισαν.
Πληγωμένος από το εγχώριο τζετ σετ παρήγγειλε στον Αndy Warhol (που αναμφισβήτητα τον έκανε γνωστό αυτός) μια σειρά από έργα. Χάρη στην πικρία αυτή ο Warhol του έφτιαξε μια μοναδική συλλογή που αποτελείται από σαρανταπέντε κομμάτια που είχαν σαν θέμα τι άλλο; Toν σημαδιακό «Μυστικό Δείπνο».
Ο Ιόλας φωνάζει στο σπίτι του, τον αρχιτέκτονα και φίλο του Στέφανο Ζουγανέλη και τον συνεργάτη του, Λάζαρο Πολίτη και τους ζητά να γράψουν την παρακάτω επιστολή που θα τους υπαγορεύσει.
«Ο κάτωθι υπογεγραμμένος Αλέξανδρος Ιόλας σήμερον, τη 17 Φεβρουαρίου 1987, δια της παρούσης επιστολής μου θέλω να δηλώσω , παρά τις βεβαιωμένες μου απογοητεύσεις στην Ελλάδα δια την κατηγορία μου περί αρχαιοκαπηλίας και τον διασυρμό του ονόματός μου από τον τύπο, ότι αποφάσισα μετά θάνατον , όλα τα αρχαία της συλλογής μου να περιέλθουν ως δωρεά δική μου εις την Ιδιοκτησία του Ελληνικού Δημοσίου. Εφ΄όσον δε ζω πλέον, να φροντίσετε να αποκατασταθεί το όνομά μου, διότι αρχαιοκάπηλος δεν υπήρξα ποτέ μου. Με αγάπη για την Ελλάδα
Σπάνια αγγεία και εντυπωσιακά αγάλματα
Η συλλογή γλυπτών αλλά και εικόνων Ιόλα, μέρος της οποίας θα περιέλθει στα χέρια των κληρονόμων του σε λίγες ημέρες , είναι αναμφισβήτητα ένας μοναδικός ιστορικός θησαυρός.
Περιλαμβάνει αρκετά αγγεία (μελαμβαφείς, κανθάρους, σφαιρικούς αρύβαλλους, μελανόμορφο πινάκιο και μυκηναϊκό αμφορίσκο) αλλά και εξαιρετικά σημαντικά αγάλματα. Όπως είναι ένα ξύλινο αγαλματίδιο βαφέα, ο μαρμάρινος κορμός Φαραώ, τμήμα κορμού Φαραώ από ψαμμόλιθο, αριστερό χέρι μαρμάρινου αγάλματος, άγαλμα Σάτυρου, μαρμάρινο πορτρέτο του αυτοκράτορα Τραϊανού, μαρμάρινο επίκρανο, κεφαλή γυναικείου αγάλματος από μάρμαρο, γυμνός ανδρικός κορμός από το ίδιο υλικό, κορμός Αφροδίτης και τόσα άλλα.
Εξίσου ενδιαφέρον έχουν και οι εικόνες που έχουν περιέλθει στο Χριστιανικό Μουσείο.
O συλλέκτης που φορούσε γούνινα παλτό και παπούτσια με ψαράκια
Ονόματα όπως ο Μαξ Ερνστ, ο Giorgio de Cirico, ο Andy Warhol , o Mαγκρίτ, ο Τakis, ο Φασιανός , ο Ακριθάκης και ο Τσαρούχης, οφείλουν την καριέρα τους σε εκείνον.
Ο Κωνσταντίνος Κουτσούδης, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1908. Γιος εύπορης οικογένειας βαμβακέμπορων, ξεφεύγει από τα πρέπει και τελικά αποκληρώνεται.
Το 1927, διαθέτοντας μια συστατική επιστολή από τον Καβάφη, μένει μόνιμα στην Αθήνα, χορεύει και φωτογραφίζεται από την διάσημη φωτογράφο Nelly’s.
Το πάθος του για χορό, του ανοίγει εύκολα τις πόρτες στην Ευρώπη. Συνεργάζεται με τα σημαντικότερα θέατρα. Ο τύπος της εποχής κάνει λόγο για ένα φαινόμενο. Ένας τραυματισμός στο πόδι τον αναγκάζει, όμως, να αλλάξει ρότα.
Στα διάσημα σπίτια που μπαινοβγαίνει γνωρίζει την Θεοδώρα, εγγονή του Ρούσβελτ, που επρόκειτο να την παντρευτεί. Εκείνη τον βαπτίζει Ιόλα.
Το 1940 ανοίγει την πρώτη του γκαλερί στην Νέας Υόρκη . Ταξιδεύει παντού, γνωρίζει καλλιτέχνες και γίνεται ο απόλυτος άρχοντας στο χρηματιστήριο της τέχνης.
Αρκεί να σε συμπαθούσε ο Ιόλας και έκανες καριέρα…
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Andy Warhol. Δούλευε ως σχεδιαστής παπουτσιών , απέναντι από την γκαλερί του Έλληνα συλλέκτη. Μια μέρα ο Ιόλας τον βλέπει και τον παρακινεί «Ζωγράφισε κάτι άλλο. Θα κάνω το όνομά σου πασίγνωστο σ’ όλη την οικουμένη!»
Πολύ σύντομα ο Ιόλας θα γίνει ο απόλυτος άρχοντας της παγκόσμια τέχνης. Συναναστρέφεται το διεθνές jet set και ανοίγει γκαλερί με την ονομασία «Αlexander Iolas Gallery» παντού: Στην Γενεύη, το Παρίσι, το Μιλάνο και την Μαδρίτη.
Η επάνοδός του στην Ελλάδα θα συνδυαστεί και με την πτώση του. Αγοράζει 25 στρέμματα στην Αγία Παρασκευή και φτιάχνει μια βίλα 1700 τετραγωνικών μέτρων που φαντάζει ανάκτορο. Πολυτέλεια και το γκλάμουρ. Παρότι στο σπίτι του μπαίνουν προσωπικότητες όπως ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Δημήτρης Χορν, ο τύπος του ασκεί έντονη κριτική.
Το 1983 τα πρωτοσέλιδα της εποχής μιλούν «για ρωμαϊκά όργια στο σπίτι του ανώμαλου συλλέκτη» και το όλο θέμα θα φτάσει μέχρι τα δικαστήρια. Στις 8 Ιουνίου , ο Ιόλας, ο πιο πλούσιος αλλά και δυνατός συλλέκτης της εποχής του, θα φύγει από την ζωή κουρασμένος και σαφώς… εξευτελισμένος. protothema
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)