Fuck Off" was a notorious art exhibition which ran alongside the Third Shanghai Biennale (2000), which itself was the city's first attempt at a truly international survey of contemporary art. The exhibition’s title reportedly transliterates as "Uncooperative Approach" in Mandarin, but the blunter English language sentiment was deemed preferable.

The exhibition was held in an Eastlink Gallery warehouse by Feng Boyi and the 43-year-old Ai Weiwei, revered as something of a mage by young Chinese artists.^[1] Ai encapsulated Fuck Off's artistic-curatorial attitude with one set of photos in which he gives the finger in turn to the White House, the Forbidden City and the viewer, and another in which he releases an ancient Han Dynasty Chinese vase that smashes to at his feet.^[1]

The exhibition included 46 avant-garde artists’ works: Ai Weiwei, Cao Fei, Chen Lingyang, Chen Shaoxiong, Chen Yunquan, Ding Yi, Feng Weidong, Gu Dexin, He An, He Yunchang (in a color photograph as a bare-torsoed figure suspended from a crane by his ankles over a rushing river which he "cut" with the same knife he later used to knick himself in the arm),^[1] Huang Lei, Huang Yan, Jin Lei, Li Wen, Li Zhiwang, Liang Yue, Liang Yue, Lin Yilin, Lu Chunsheng, Lu Qing, Meng Huang, Peng Yu, Peng Donghui, Qin Ga, Rong Rong, Song Dong, Sun Yuan (creator of Solitary Animal, a glass case containing an animal skeleton and--purportedly--enough poison gas to wipe out the show's entire audience),^[1] Wang Bing, Wang Yin, Wang Chuyu (whose performance consisted of a four-day fast),^[1] Wang Xingwei, Wu Ershan, Xiao Yu, Xu Tan, Xu Zhen, Yang Yong, Yang Fudong, Yang Maoyuan, Zhang Zhenzhong, Yang Zhichao, Zhang Dali, Zhang Shengquan, Zheng Guogu, Zhu Ming (who floated down the Huangpu River in a plastic bubble wearing a diaper)^[1] and Zhu Yu.Chen Hao, Zheng Jishun and Song Tao, exhibited a video documenting their stroll through the city with blood leaking from plastic tubes that had been surgically inserted in the veins of their arms.^[1]

A catalog of this exhibition has been published. It is a small black book with the simple title "FUCK OFF" on the cover.

One of the most famous examples from this exhibition was the performance of "Eating People" by Zhu Yu. It consisted of a series of photographs of him cooking and eating what is alleged to be a human fetus. One picture, circulated on the internet via e-mail in 2001, provoked investigations by both the FBI and Scotland Yard. The piece's cannibalistic theme caused a stir in Britain when Yu's work was featured on a Channel 4 documentary exploring Chinese modern art in 2003. In response to the public reaction, Mr. Yu stated, "No religion forbids cannibalism. Nor can I find any law which prevents us from eating people. I took advantage of the space between morality and the law and based my work on it". Yu has claimed that he used an actual fetus which was stolen from a medical school.

Many influential artists of the current Chinese art scene took part, many of whom have since been included in international exhibitions, catalogues and television documentaries.

The exhibition was closed by the Shanghai police before its closing date.^[2]

Post-it note drawing. I drew this a while ago, but seems to have a bit of extra irony what with Bear Stearns collapsing today and all that. Maybe the overheated art market will implode now too.

** Wow - 24 Faves in a little over a day - Thanks folks! **

** August 20, 2008 - over 100 Faves!! This is a first for me. Thanks so much, everyone!! **

Ενδιαφέρον ιστολόγιο για την Ακαδημία Πλάτωνος

Στο πόδι η γειτονιά του Πλάτωνα

Ελευθεροτυπία 07.11.2009
της Χαράς Τζαναβαρα

Με το σύνθημα «Οχι στην τακτοποίηση, ναι στην ανάπλαση», οι κάτοικοι της Ακαδημίας Πλάτωνος οργανώνουν αύριο συγκέντρωση στα γραφεία του 4ου διαμερίσματος (Λένορμαν και Αλεξάνδρειας) ζητώντας να αποσυρθεί η μελέτη του δήμου, να επεκταθεί το όριο του αρχαιολογικού πάρκου και να εφαρμοστεί ολοκληρωμένο πρόγραμμα ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων, με τη συνεργασία όλων των φορέων που είναι αρμόδιοι για τον σχεδιασμό της πόλης.

Η Ακαδημία Πλάτωνος δεν είναι μια οποιαδήποτε γειτονιά της πρωτεύουσας. Το ειδικό της βάρος δείνει και μόνον το γεγονός ότι εδώ βρίσκονται το αρχαιολογικό άλσος και το παλαιότερο πανεπιστήμιο του κόσμου, όπου δίδαξε ο Πλάτωνας και λειτούργησε από τον 6ο π.Χ. έως τον 6ο μ.Χ. αιώνα. Εκλεισε το 526 μ.Χ., μαζί με το Λύκειο και το Κυνόσαργες με διάταγμα του Ιουστινιανού. Είναι μνημείο του παγκόσμιου πολιτισμού, αλλά αυτό δεν αρκεί για να φέρει σε καλύτερη μοίρα την περιοχή του ενός περίπου τετραγωνικού χιλιομέτρου, των 15.000 κατοίκων. Τα τυπικά διώροφα αθηναϊκά σπίτια έχουν από καιρό δώσει τη θέση τους σε επταώροφες οικοδομές, που φτάνουν έως και τα 27 μέτρα. Δεν είναι τυχαίο ότι σε μια συνοικία με μεγάλη ιστορία και εγκαταλελειμμένα βιομηχανικά συγκροτήματα, με ξεχωριστή αρχιτεκτονική αξία, έχει κηρυχθεί διατηρητέο μόνον ένα κτίριο και αυτό από το υπουργείο Πολιτισμού! Ελάχιστο είναι το πράσινο, που καλύπτει μόνον δύο στρέμματα (!), ενώ η εικόνα της περιοχής διασώζεται μόνον από τα αρχαιολογικό πάρκο των 127 στρεμμάτων. Οι περισσότεροι δρόμοι είναι αδιαμόρφωτοι, με σοβαρές ελλείψεις σε δίκτυα κοινής ωφέλειας, ενώ ακόμη και η πρόσβαση στο αρχαιολογικό άλσος δεν είναι εύκολη.

Ακόμη και οι αρχαιολογικές ανασκαφές, που είχαν ξεκινήσει από το 1929, σήμερα έχουν ατονήσει λόγω της έντονης οικοδόμησης της περιοχής και έχουν μόνον σωστικό χαρακτήρα, με την εποπτεία της Γ' Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.

Η δημοτική αρχή της Αθήνας παρουσίασε τον περασμένο μήνα μια μελέτη για την περιοχή και παράλληλα ανακοίνωσε την αναστολή έκδοσης οικοδομικών αδειών. Είχε, πάντως, προλάβει να ξεκινήσουν τα έργα σε ακίνητο που ανήκει σε μεγάλο κατασκευαστικό όμιλο και εντάσσεται καταφανώς μέσα στα προτεινόμενα όρια του αρχαιολογικού χώρου! Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι το 2008 εκδόθηκε διάταγμα και έγιναν αλλαγές στο ρυμοτομικό σχέδιο που επηρεάζουν τα όρια του αρχαιολογικού χώρου.

Οι βασικές προτάσεις της μελέτης του δήμου προβλέπουν:

* Μείωση του μέσου συντελεστή δόμησης από 3 σε 2,1.

* Αύξηση του πράσινου στα 40 στρέμματα, ώστε να αναλογούν 7,73 τετραγωνικά ανά κάτοικο.

* Διαμόρφωση πλατείας στη συμβολή Αμφιαράου και Αίμονος.

* Θύλακας πράσινου στην Αλκμέωνος, που θα λειτουργεί ως είσοδος στο αρχαιολογικό πάρκο.

* Εξαπλασιασμός των πεζόδρομων σε σχέση με τα σημερινά δεδομένα. Οι σημαντικότεροι θα κατασκευαστούν στις οδούς Τριπόλεως και Μοναστηρίου.

* Κατάργηση της κυκλοφορίας των οχημάτων στην περίμετρο του αρχαιολογικού χώρου.

* Δημιουργία δικτύου βασικών δρόμων, μέσω του άξονα Αίμωνος-Σβώλου και Αντιγόνης-Ιφιγένειας-Ηρούς.

* Κατάργηση της κυκλοφορίας στην οδό Κρατύλου, που σήμερα διχοτομεί το αρχαιολογικό πάρκο.

* Ανάδειξη των βιομηχανικών κτιρίων Λαναρά και Μουζάκη, παρά το γεγονός ότι δεν διατηρούν την αρχική τους μορφή.

«Η μελέτη της Ακαδημίας Πλάτωνος είναι ευρύτερο θέμα από την τακτοποίηση των ορίων του αρχαιολογικού άλσους σύμφωνα με τις ιδιοκτησιακές δουλείες και τις πιέσεις που έχουν δημιουργηθεί στην περιοχή», επισημαίνει η Ελένη Πορτάλιου, καθηγήτρια του Πολυτεχνείου και δημοτική σύμβουλος της «Ανοιχτής Πόλης», που θέτει ως προϋπόθεση για την προώθηση των παρεμβάσεων τη συνεργασία του Δήμου Αθηναίων με τις συναρμόδιες υπηρεσίες των υπουργείων Πολιτισμού και Περιβάλλοντος, τον Οργανισμό Αθήνας και την Εταιρεία Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων.

Οι νέοι σχεδιασμοί που προτείνει θα πρέπει να εξασφαλίζουν πύλη εξόδου προς την εθνική οδό, να συνδυάζονται με τα προγράμματα για τον Βοτανικό και να εξασφαλίζουν κεφάλαια για τις απαιτούμενες απαλλοτριώσεις.

«Η Ακαδημία Πλάτωνος πρέπει να συνδεθεί με τον λόφο του Ιππείου Κολωνού», επισημαίνει και προσθέτει: «Στο σχέδιο ο συνδετήριος άξονας δεν αποκτά καμία βαρύτητα σε αντίθεση με την οδό Σβώλου, η οποία έχει προκύψει από ρυμοτομικό σχέδιο άλλης εποχής και αντίληψης. Ξεκινάς από το πουθενά και καταλήγεις στο πουθενά»! Θεωρεί ότι ακόμη και αν διατηρηθεί η οδός Σβώλου, θα πρέπει να συνδεθεί με το αρχαιολογικό άλσος, όπου υπάρχει ακόμα η δυνατότητα απαλλοτριώσεων καθώς η περιοχή είναι αραιοδομημένη. Με το ίδιο πνεύμα προσεγγίζει και τη σύνδεση με το Δημόσιο Σήμα, παρά το γεγονός ότι δεν έχουν προχωρήσει οι ανασκαφές.

Η Ελένη Πορτάλιου χαρακτηρίζει «οφθαλμοφανές πρόβλημα» την προτεινόμενη δημιουργία αρχαιολογικού μουσείου της πόλης των Αθηνών μέσα στο άλσος. Για το θέμα αυτό έχει εκδοθεί και σχετική απόφαση αλλά, όπως υπογραμμίζει, δεν είναι νόμιμη αφού προβλέπει οικοδόμηση σε άλσος, με αποχαρακτηρισμό χώρου πρασίνου.

Για τα δύο εργοστάσια, όπως τονίζει, παραμένουν οι ίδιοι συντελεστές δόμησης παρά το γεγονός ότι μειώνονται στην υπόλοιπη περιοχή.

Οι πρώτες εντυπώσεις από τη συγκέντρωση

Ξεπέρασε κάθε προσδοκία η διαβούλευση
Αυτό που ζήσαμε το πρωί της Κυριακής ήταν κάτι το εκπληκτικό. 11.30 το μεσημέρι δεν έπεφτε καρφίτσα από τον κόσμο που είχε έρθει να πάρει μέρος στη δική μας διαβούλευση. Ναι, ο κόσμος ενδιαφέρεται πραγματικά και θέλει να μάθει για το εγχείρημα του Δήμου. Το βίντεο και η καλή δουλειά του Κώστα Κίτσιου έδωσε και στον τελευταίο να κατανοήσει για τι πράγμα μιλούμε. Και η Κική η πολιτικός Μηχανικός μας βοήθησε τα μέγιστα καθώς με απλά λόγια ανέλυσε όλη την υπόθεση “τακτοποίησης” και όχι ανάπλαση του πολεοδομικού σχεδίου.
Ο Προβολέας από το κομπιούτερ, η καλή, δική μας, μικροφωνική οι άνθρωποι που μίλησαν και, επιτέλους ακουγόντουσαν, όλα ήταν καλά. Τα πάντα κύλησαν πέρα από τις προσδοκίες μας. Μις μικρή εξαίρεση από ανθρώπους του Δήμου που ήρθαν αν υπερασπισθούν το έργο του κατέληξε σε φιάσκο. Η πρόεδρος του Διαμερίσματος κ. Καραγιάννη είχε τον άχαρο ρόλο της υπεράσπισης του έργου της πλειοψηφίας του Δήμου.
Θετικά καταγράψαμε την παρουσία δύο δημοτικών συμβούλων, της κ. Πορτάλιου από την παράταξη της Ανοιχτής Πόλης και του κ. Αναγνωστόπουλου από την παράταξη της Αθήνας ΑλλάΖΕΙ. Τοποθετήθηκαν ευθαρσώς, επαίνεσαν το έργο της Επιτροπής των Κατοίκων και δήλωσαν ότι θα είναι δίπλα μας σε κάθε στρατηγικό βήμα που θα αποφασίσουμε.
Από την άλλη μεριά οι κάτοικοι μίλησαν, τοποθετήθηκαν, ακούμπησαν στο πρόβλημα όπως αυτή το βιώνουν.
Είδαμε και ακούσαμε πρώτη φορά τα παιδιά του Συλλόγου για τον Πλάτωνα “Ευ πράττειν”. Και μας κέρδισαν. Έβαλαν μια πινελιά με συναίσθημα και ακούμπησαν τις καρδιές μας. Στην ίδια γραμμή πλεύσης, θύμισαν σε όλους την ιστορία αυτού του τόπου και ζήτησαν περισσότερο σεβασμό.
Δυο και ολοκληρώθηκε η διαδικασία. Που συνεχίστηκε και στους διαδρόμους του πρώτου ορόφου. Εντύπωση καλή έκανε το πρώτο φύλλο της “Ακαδημίας Πλάτωνος” έστω και στην πρωτόλια μορφή της εκτύπωσης του, ενώ ακόμα και κάτω στο δρόμο ο κόσμος συζητούσε τις προτάσεις με τις ημερομηνίες σταθμούς που θα έχουμε μπροστά μας για να μπούμε εμπόδιο στα σχέδια τους.
Η συγκέντρωση ήταν πολύ καλή. Και το γεγονός ότι θορυβήθηκαν και προσπάθησαν να πάρουν το λόγο από την πλευρά του Δήμου, έστω και δυο μόνο στελέχη του, δείχνει καθαρά ότι φοβούνται τη δύναμή μας.

11.04.2009

Στις 8 Νοεμβρίου λέμε τα δικά μας ΝΑΙ

11.03.2009

Παρέμβαση στη διαβούλευση για την Ακαδημία Πλάτωνος

Κριτική προσέγγιση της μελέτης της δ/νσης σχεδίου πόλεως του τμήματος πολεοδομικών μελετών του Δήμου Αθηναίων


Η δημοτική σύμβουλος Ελένη Πορτάλιου, κατέθεσε κείμενο-παρέμβαση της Ανοιχτής Πόλης στην διαδικασία διαβούλευσης για το ζήτημα της πολεοδομικής μελέτης της Ακαδημίας Πλάτωνος. Παρουσιάζοντας την παρέμβαση της Ανοιχτής Πόλης στην διαβούλευση, η Ελένη Πορτάλιου μεταξύ άλλων τόνισε:

«Θεωρούμε ότι πρέπει να διερευνηθούν οι δυνατότητες μιας άλλης προσέγγισης των βασικών επιλογών και κατευθύνσεων της μελέτης, που συνδέονται με την παγκόσμια σημασία του Αρχαιολογικού Άλσους, σύμφωνα με τις οποίες θα προκύψει και η ανάλογη σχεδιαστική αντιμετώπιση της γειτονιάς.

Η γειτονιά της Ακαδημίας Πλάτωνος δεν είναι μια οποιαδήποτε γειτονιά, καθώς στο εσωτερικό της εγκλείεται το Αρχαιολογικό Άλσος της Ακαδημίας Πλάτωνος. Σε κάθε περίπτωση, ο χώρος της Ακαδημίας, στην οποία δίδαξε ο Πλάτων, είναι Μνημείο του Παγκόσμιου Πολιτισμού, καθώς το αρχαιότερο πανεπιστήμιο του κόσμου, που λειτούργησε αδιάλειπτα από τον 6ο π.Χ. μέχρι τον 6ο μ.Χ. αιώνα, αποτέλεσε την κοιτίδα των επιστημών και της φιλοσοφίας για τον δυτικό και ανατολικό κόσμο και χωρίς αυτό, ενδεχομένως, η ιστορία της ανθρωπότητας θα είχε λάβει διαφορετική τροπή.

Η μελέτη της Ακαδημίας Πλάτωνος είναι λοιπόν πολύ ευρύτερο θέμα από την τακτοποίηση των ορίων σύμφωνα με τις ιδιοκτησιακές δουλείες και τις πιέσεις που έχουν διαμορφωθεί στην περιοχή.

Η μελέτη θα πρέπει να εκπονηθεί σε συνεργασία Δήμου, ΥΠΠΟ, ΥΠΕΧΩΔΕ (ΟΡΣΑ), ΕΑΧΑ. Ειδικότερα, χρειάζεται νέα μελέτη των ορίων του αρχαιολογικού χώρου, ένταξή του στο ευρύτερο δίκτυο της Ενοποίησης των Αρχαιολογικών Χώρων και προσαρμογή του σχεδιασμού της γειτονιάς και ειδικότερα της περιβάλλουσας περιοχής, ώστε να ανταποκρίνονται όχι μόνο σε τοπικές ανάγκες αλλά και στην ανάδειξη του Άλσους και την ενοποίησή του με τους υπόλοιπους αρχαιολογικούς χώρους.» (αναλυτικά στο http://anoihtipoli.gr/anakoinoseis/i-anoichti-poli-sto-dimotiko-symboylio-19)

10.31.2009

Γιατί λέμε ΟΧΙ στη μελέτη του δήμου

Η απάντηση της Επιτροπής δόθηκε στο δήμο με την κατάθεση εγγράφου με τις δικές μας θέσεις. Στις 8 Νοεμβρίου διαμορφώνουμε τις δικές μας προτάσεις τις οποίες θα καταθέσουμε στο δήμο. Για την πραγματική ΑΝΑΠΛΑΣΗ της Ακαδημίας Πλάτωνα.

ΠΡΟΣ:ΤΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΣΧΕΔΙΟΥ ΠΟΛΕΩΣ
ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ
ΤΜΗΜΑ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ
KOIN: 1) ΔΗΜΟ ΑΘΗΝΑΙΩΝ
α)Δήμαρχο Αθηναίων κ. Ν. Κακλαμάνη, β)Αντιδήμαρχο Αθηναίων κ. Ν. Αβραμίδη, γ) 4ο Διαμέρισμα Δήμου Αθηναίων
2)ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ,ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ & ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ, 3)ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ 4)ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΑΘΗΝΑΣ

Κυρίες και Κύριοι,

Απευθυνόμαστε σε εσάς , ως αρμόδιους για την εκπόνηση της μελέτης Πολεοδομικού Ανασχεδιασμού της γειτονιάς Ακαδημίας Πλάτωνος και την οργάνωση των διαδικασιών διαβούλευσης του Δήμου, για να εκφράσουμε του λόγους για τους οποίους διαφωνούμε επί της αρχής με την μελέτη που έχει εκπονηθεί από την Διεύθυνση Σχεδίου Πόλεως και έχει τίτλο « Μελέτη Πολεοδομικού Ανασχεδιασμού της γειτονιάς Ακαδημίας Πλάτωνος και της περιοχής που περιβάλλει την γειτονιά και το Αρχαιολογικό Άλσος» και να καταθέσουμε τις προτάσεις μας.
Οι λόγοι για τους οποίους διαφωνούμε είναι οι ακόλουθοι: 1. Γιατί ο ίδιος ο τίτλος είναι παραπλανητικός αφού όπως αναφέρεται και στο ίδιο το τεύχος (σελ. 16)της μελέτης δεν πρόκειται για Μελέτη Πολεοδομικού Ανασχεδιασμού, αλλά για τη «συνήθη διαδικασία πολεοδομικών ρυθμίσεων», δηλαδή για τροποποίηση του σχεδίου πόλης του 1968, κυρίως στο τμήμα περί την οδό Σβώλου στη γειτονιά κατοικίας(που δεν είχε διανοιχτεί ποτέ) ,καθως και τακτοποίηση των ζητημάτων που προέκυψαν στο σχέδιο πόλης και την έκδοση οικοδομικών αδειών, νότια του αρχαιολογικού χώρου, από τη θεσμοθέτηση του ορίου του χώρου με απόφαση του πρώην ΥΠΠΟ (2000).

2. Γιατί η προώθηση της παρούσας μελέτης προϋποθέτει την έγκριση, από τα Υπουργεία Πολιτισμού και Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, προηγούμενης μελέτης που είχε υποβάλει ο Δήμος Αθηναίων (Μάρτιος 2009) για την «Τακτοποίηση του ορίου του Αρχαιολογικού Άλσους της Ακαδημίας Πλάτωνος». Στην μελέτη εκείνη προτείνεται μείωσης του ορίου στο νότιο τμήμα του χώρου,που υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για την ανέγερση κτιρίων γραφείων και το θεσμοθετημένο όριο του αρχαιολογικού χώρου εμποδίζει την έκδοση νόμιμων οικοδομικών αδειών. Με βάση τις προτάσεις του Δήμου, χώροι που έχουν απαλλοτριωθεί από το ΥΠΠΟ υπέρ του Αρχαιολογικού Άλσους δίνονται για τη διάνοιξη οδών προκειμένου στη συγκεκριμένη περιοχή να ισχύσει ως έχει το σχέδιο πόλης του 1968 (!) και να παραμείνουν αλώβητες οι ιδιοκτησίες, οι οποίες στην πλειοψηφία τους είναι πολύ μεγάλες.

3. Γιατί η μελέτη αγνοεί το πάγιο αίτημα των κατοίκων για επέκταση του Αρχαιολογικού Χώρου και ουσιαστική αναβάθμισή του, κάνοντας μόνο μία πρόταση: την κατάργηση της οδού Κρατύλου που τον διασχίζει. Έτσι:
• αγνοεί τη δυνατότητα πρότασης προς το ΥΠΠΟ για επανεξέταση της χωροθέτησης του Μουσείου της Πόλης των Αθηνών σε γειτονικούς αδόμητους χώρους και όχι σε τμήμα του υπάρχοντος Άλσους, όπου μάλιστα πρόσφατα εγκαινιάστηκε πανηγυρικά γήπεδο πληρωμένο από τους δημότες
• αγνοεί τη δυνατότητα πρότασης για αλλαγή των χρήσεων στη Ζώνη Προστασίας του Αρχαιολογικού Άλσους και σε άμεση επαφή με το νέο Μουσείο, όπου έχει θεσμοθετηθεί από το ΥΠΠΟ το Σεπτέμβριο του 2004 «Βιομηχανικό Πάρκο» (!!) κατ΄ επιταγή του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου του Δήμου, που κατά τα άλλα «δεν είναι δεσμευτικό», όπως μας πληροφορεί η μελέτη
• δεν ερμηνεύει σωστά το χάρτη του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου του Δήμου, που νότια του ορίου του Αρχαιολογικού χώρου, σε επαφή με αυτό αλλά μέσα στην περιοχή που χαρακτηρίζει «Βιομηχανικό Πάρκο» προβλέπει ζώνη Πρασίνου. Αποτέλεσμα να παραμένουν τα γνωστά τετράγωνα προς ανέγερση. Τελικά έχουμε μπερδευτεί πότε ισχύει και πότε δεν ισχύει το Γενικό Πολεοδομικό
• δεν παίρνει υπόψη έστω το γενικό σχεδιασμό (Πρόγραμμα ΕΑΧΑ, Σχέδιο Νόμου για το Ρυθμιστικό Σχέδιο Αττικής) για την ένταξη του χώρου στο πρόγραμμα Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων Αθήνας μέσω της οδού Μοναστηρίου που ανήκει στην άλλη γειτονιά της Συνοικίας Ακαδημίας Πλάτωνος, τον Άγιο Γεώργιο.

Έτσι, ο μοναδικός και πολύ σημαντικός Αρχαιολογικός Χώρος της Ακαδημίας Πλάτωνος αλλά και το νέο Μουσείο που αποτελεί υποδομή μητροπολιτικού χαρακτήρα:
• θα εξακολουθήσουν να παραμένουν αποκομμένα από τους υπόλοιπους αρχαιολογικούς χώρους, με ακατάλληλη έως άγνωστη πρόσβαση και κυρίως με υποθηκευμένη την προοπτική ένταξής τους στο πρόγραμμα της ΕΑΧΑ
• θα πνιγούν μέσα σε μια σύγχρονη υποβάθμιση που θα δημιουργήσει η ταχύτατη ανέγερση κτιρίων γραφείων, η μόνη από τις λειτουργίες της χρήσης «Βιομηχανικό Πάρκο» που έχει ζήτηση στην περιοχή μεταξύ του Άλσους, της Λ. Αθηνών και της Λ. Κηφισού, και που προτείνει η μελέτη ως πολεοδομική ρύθμιση του πολεοδομικού ανασχεδιασμού.
Παράλληλα, δημιουργούνται παρενέργειες που οδηγούν σε νέα σοβαρά προβλήματα για την ποιότητα ζωής: η μοναδική πρόταση αναβάθμισης του Αρχαιολογικού Χώρου που αφορά την κατάργηση της οδού Κρατύλου, αφού δεν εντάσσεται σε μια συνολική κυκλοφοριακή μελέτη για μια πολύ ευρύτερη περιοχή, καταλήγει σε προτάσεις όπως να διέρχεται η λεωφορειακή γραμμή 051 από την οδό Αίμωνος όπου σήμερα βρίσκονται τρία Δημοτικά Σχολεία ενώ θα κτιστεί και νέα σχολική μονάδα!

4. Γιατί η μοναδική πρόταση, που περιλαμβάνεται στην μελέτη, για την περιοχή μεταξύ του Αρχαιολογικού Άλσους, της Λ. Αθηνών και της Λ. Κηφισού είναι η μείωση του Συντελεστή δόμησης σε κάποια τμήματά της. Πρόκειται για την περιοχή με τη μεγαλύτερη υποβάθμιση και τα περισσότερα προβλήματα. Σε αυτήν ούτε το σχέδιο πόλης του 1968 δεν αλλάζει. Οικοδομικά Τετράγωνα για κτίσιμο υπήρχαν, Οικοδομικά Τετράγωνα για κτίσιμο με χρήσεις «Βιομηχανικού Πάρκου» προτείνονται. Η απάντηση ότι η περιοχή θα έχει χώρους εργασίας και γι αυτό δεν χρειάζονται κοινόχρηστοι, πράσινο, κλπ, βεβαίως και δεν είναι δυνατό να μας καλύπτει, ούτε εμάς- που κατοικούμε στην ευρύτερη περιοχή- ούτε τους εργαζόμενους εκεί. Όποιος μας θέλει Ευρώπη έχει υποχρέωση να γνωρίζει τι γίνεται στην Ευρώπη σε αντίστοιχες περιοχές.
Α) Η μελέτη ισχυρίζεται ότι θα διαμορφωθεί μια γειτονιά κατοικίας πρότυπο μέσα από τη μέθοδο της τροποποίησης του σχεδίου. Η εμπειρία μας λέει ότι δεν αρκεί να υπάρχει σχέδιο. Σχέδιο υπήρχε εδώ και 40 χρόνια αλλά οι κοινόχρηστοι χώροι χάνονται στα δικαστήρια. Κάποιους από αυτούς τους προτείνει σε άλλη θέση. Πως τους εξασφαλίζει;
Β)Η μελέτη εξετάζει αποκομμένη τη μία από τις δύο γειτονιές της Συνοικίας Ακαδημίας Πλάτωνος. Η Συνοικία με βάση τα πολεοδομικά πρότυπα έχει συγκεκριμένες ανάγκες σε κοινόχρηστους και κοινωφελείς χώρους. Που και πως θα καλυφθούν αυτές; Π.χ. ως πότε θα πρέπει οι γενιές παιδιών να ρωτούν «γιατί εμείς δεν έχουμε κλειστό όπως άλλοι», εννοώντας άλλους δήμους. Η μελέτη αγνοεί ότι και η γειτονιά του Αγίου Γεωργίου πληρώνει διαχρονικά με βαρύ τρόπο την υποβάθμιση της θέσης της. Π.χ. τα νήπιά της φοιτούν σε ισόγειο κατάστημα. Αντίθετα, η μελέτη με υπολογισμούς πληθυσμού για τη μια γειτονιά, χωρίς επίσημα στατιστικά στοιχεία που υπάρχουν, μακριά από κάθε πραγματικότητα (6.500 κάτοικοι) και συνυπολογίζοντας από την άλλη χώρους των διπλανών γειτονιών, όπως π.χ. τον άθλιο χώρο μπάσκετ στον Άγιο Γεώργιο ή τις αυλές των σχολείων, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι με τις προτάσεις της υπερκαλύπτει τις ανάγκες!
Συνοψίζοντας τα παραπάνω, θα λέγαμε ότι η μελέτη προσπαθώντας να ανταποκριθεί στο σκοπό της τακτοποίησης του σχεδίου νότια του Αρχαιολογικού Άλσους υπονομεύει τη σημασία και το μέλλον του Αρχαιολογικού Χώρου και την αξία της δημιουργία Μουσείου για την πόλη της Αθήνας.
Ακόμα, η παρούσα μελέτη στερεί τη δυνατότητα στην Αθήνα να διατηρήσει με μοναδικές χρήσεις και λειτουργίες, που τις έχει απόλυτη ανάγκη , μερικούς από τους τελευταίους αδόμητους χώρους στο κέντρο της και στη συνοικία της Ακαδημίας Πλάτωνος την ευκαιρία να αποκτήσει τους κοινωφελείς χώρους που απαιτούν οι σύγχρονες ανάγκες.
Ενώ τέλος, η τροποποίηση του σχεδίου στη γειτονιά κατοικίας της Ακαδημίας Πλάτωνος, αντιμετωπίζοντας το ζήτημα της παλιάς χάραξης της Σβώλου, δεν προτείνει ξανά τους μεγάλους ενιαίους χώρους όπως τους προβλέπει το Γενικό Πολεοδομικό ή το παλιό Ρυμοτομικό Σχέδιο και δεν εξασφαλίζει τους μικρότερους και διάσπαρτους νέους χώρους που προτείνει.

Απέναντι σε αυτή την μελέτη που, κατά την γνώμη μας, δεν καλύπτει όχι μόνο τις μελλοντικές αλλά ακόμα και τις σύγχρονες ανάγκες των κατοίκων και οδηγεί σε πλήρη τσιμεντοποίηση της περιοχής αντιπροτείνουμε τα εξής:

1. Να αποσυρθεί η μελέτη που έχει υποβληθεί από το Δήμο στο Υπουργείο Πολιτισμού και στο Υπουργείο Περιβάλλοντος περί «Τακτοποίησης του ορίου του Αρχαιολογικού Άλσους Ακαδημίας Πλάτωνος».

2. Να σταματήσουν οι μεμονωμένες διαδικασίες τροποποίησης του σχεδίου πόλης που θίγουν το θεσμοθετημένο όριο του Αρχαιολογικού Άλσους στο νοτιοδυτικό τμήμα του.

3. Να καταργηθεί η Απόφαση του πρώην Υπουργείου Πολιτισμού του 2004 για τις επιτρεπόμενες χρήσεις και όρους δόμησης μέσα τη Ζώνη Προστασίας του Αρχαιολογικού Άλσους. Ο Δήμος να το συμπεριλάβει στις όποιες προτάσεις του προς το Υπουργείο Πολιτισμού & Τουρισμού.

4. Να επεκταθεί ο Αρχαιολογικός Χώρος στις αδόμητες γειτονικές εκτάσεις. Να ανεγερθεί το νέο Μουσείο της Πόλης των Αθηνών καθώς και η Ακαδημία των Εθνών που έχει εξαγγελθεί σε χώρους κοντά αλλά εκτός του σημερινού Αρχαιολογικού Χώρου. Να παρθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα (χάραξη οδικού δικτύου, κυκλοφορία, πρόσβαση, χρήσεις γης στην άμεση περιοχή) για τη δημιουργία ενός σύγχρονου και πολεοδομικά αναβαθμισμένου πολιτιστικού πόλου μητροπολιτικής εμβέλειας.

5. Να ενταχθεί άμεσα το Αρχαιολογικό Άλσος στο πρόγραμμα της ΕΑΧΑ. Να μην προωθηθεί καμία παρέμβαση από το Δήμο που δημιουργεί αρνητικά δεδομένα για την προοπτική αυτή.

6. Όλη η Συνοικία της Ακαδημίας Πλάτωνος και οπωσδήποτε η περιοχή μεταξύ του νοτιοδυτικού ορίου της, της Λ. Αθηνών και της Λ. Κηφισού, να υπαχθεί στις διατάξεις του άρθρου 15 του Νόμου 2508/ 1997 «Πολεοδομική αναμόρφωση προβληματικών περιοχών εγκεκριμένων σχεδίων πόλεως» γιατί συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις, θα εξεταστεί συνολικά η περιοχή και οι ανάγκες της και θα υπάρξει δυνατότητα κάλυψης, κυρίως των συνοικιακών όπως είναι ένα κλειστό αθλητικό κέντρο, στους χώρους που θα προκύψουν στις μεγάλες αδόμητες εκτάσεις. Παρά τη μη εξοικείωση της διοίκησης με τη συγκεκριμένη διαδικασία είναι η μόνη που μπορεί να εξασφαλίσει κοινόχρηστους και κοινωφελείς χώρους και, ταυτόχρονα, οικονομία πόρων αφού οι κοινόχρηστοι και κοινωφελείς χώροι θα προκύψουν από εισφορά σε γη των μεγάλων ιδιοκτησιών, κάτι που δεν γίνεται με τη μέθοδο της αναθεώρησης - τροποποίησης του σχεδίου πόλης.

7. Η Μελέτη Πολεοδομικής Αναμόρφωσης να αποτελέσει αντικείμενο Αρχιτεκτονικού Διαγωνισμού. Πιστεύοντας πως μια τέτοια μελέτη θα έχει την ευκαιρία να προτείνει εναλλακτικές λύσεις για το σύνολο των προβλημάτων της περιοχής αλλά και των σημαντικών δυνατοτήτων και προκλήσεων, δεν μπαίνουμε σήμερα στη διαδικασία να υποβάλλουμε επί μέρους προτάσεις για επί μέρους ζητήματα, όπως π.χ. κυκλοφοριακές ρυθμίσεις, κοινόχρηστοι και κοινωφελείς χώροι και επιλογές θέσεων, κλπ.

Ελπίζουμε ότι θα λάβετε σοβαρά υπόψη σας τις παραπάνω διαφωνίες και προτάσεις μας και θα προχωρήσετε στην εκπόνηση μίας νέας μελέτης που θα έχει στο κέντρο της την ανάγκη των κατοίκων για μια γειτονιά ανθρώπινη, μια γειτονιά που θα αποτελέσει ζώνη προστασίας απέναντι στις μεγάλες κλιματικές αλλαγές και αντιστάθμισμα στη μεγάλη περιβαλλοντική καταστροφή που έχει υποστεί η Αττική. .

10.27.2009

ΣτΕ: Κατεδαφιστέα όλα τα -μετά το 1983- αυθαίρετα

Αντισυνταγματικοί οι ημιυπαίθριοι χώροι


Αντισυνταγματική έκρινε το Συμβούλιο της Επικρατείας τη νομιμοποίηση της «νέας γενιάς» αυθαιρέτων, που ανεγέρθηκαν μετά το 1983. Σε διάσκεψή της, η Ολομέλεια του ΣτΕ με πρόεδρο τον κ. Μιχάλη Βροντάκη και εισηγητή τον κ. Νίκο Ρόζο έκρινε κατά πλειοψηφία ότι όλα τα αυθαίρετα μετά το 1983 θα έπρεπε να είναι κατεδαφιστέα, ανεξαρτήτως αν βρίσκονται σε εντός ή εκτός σχεδίου πόλεως περιοχές, κρίνοντας παράλληλα παράνομη την εξαίρεση αυθαιρέτων από την κατεδάφιση.

Oπως αναφέρεται στο σκεπτικό της απόφασης, που στηρίζεται στο άρθρο 24 του Συντάγματος, τον Γενικό Οικοδομικό Κανονισμό και την πολεοδομική νομοθεσία (ν. 1337/83), η νομιμοποίηση αυθαιρέτων θα επέφερε ανεπίτρεπτη επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης των πολιτών. Μάλιστα, η απόφαση κάνει μια έμμεση αναφορά στην υπόθεση των ημιυπαίθριων χώρων, κρίνοντας ότι αν χτιστούν ή κλειστούν με τζαμαρία ή άλλη κατασκευή τότε θεωρούνται αυθαίρετοι και δεν μπορεί να νομιμοποιηθούν. Η απόφαση αυτή (την οποία προανήγγειλε η «Κ» στις 20/6/2009) «γκρεμίζει» όλο το νομικό καθεστώς στο οποίο βασίστηκε η ρύθμιση Σουφλιά για την «τακτοποίηση» των ημιυπαίθριων, την οποία «πάγωσε» για έξι μήνες η υπουργός Περιβάλλοντος. Ταυτόχρονα θα κλονίσει την τύχη διαφόρων «επώνυμων» αυθαιρέτων, που εξαιρέθηκαν της κατεδάφισης με χαριστικές ρυθμίσεις. (πηγή: "Καθημερινή" 25.10.2009)

10.24.2009

Γιατί λέω ΟΧΙ

...στην πρόταση του δήμου για πολεοδομικό ανασχεδιασμό της Ακαδημίας Πλάτωνος.
Υπάρχει άλλη πρόταση;

Η μελέτη του δήμου για τον πολεοδομικό ανασχεδιασμό έρχεται για να τακτοποιήσει το πολεοδομικό χάος που υπάρχει στην περιοχή, από το πάρκο μέχρι και την Λ. Αθηνών και από τον Αγ. Τρύφωνα μέχρι τον Κηφισό. Έρχεται να τακτοποιήσει την περιοχή γύρω από τον «λαχανόκηπο» , την περιοχή δηλαδή Αντιγόνης – Λένορμαν – Ιφιγενείας – Αίμωνος , καθώς και μικρές παρεμβάσεις σε όλη την περιοχή της Ακαδημίας Πλάτωνος.

Μας φέρνει δηλαδή έναν πολεοδομικό σχεδιασμό που μας λέει ότι εδώ θα γίνει δρόμος , εδώ κατοικίες, εδώ κτίρια και βιοτεχνίες, εδώ σχολεία, εδώ πλατείες και αθλητικές εγκαταστάσεις , έρχεται δηλαδή να δείξει στους κατοίκους και στους μεγαλοεργολάβους πού μπορούν να κτίσουν.

Είναι μια μελέτη καλή για τους μεγαλοεργολάβους , και μια μελέτη κακή για τις πραγματικές ανάγκες των κατοίκων της Ακαδημίας Πλάτωνος και γενικότερα της Αθήνας. Είναι μια μελέτη καλή για τους μεγαλοεργολάβους, γιατί:

 Δίνει το δικαίωμα να κτίσουν μεγάλα πολυώροφα κτίρια από την Λ. Αθηνών μέχρι το αρχαιολογικό πάρκο. Τους φτιάχνει νέους ωραίους δρόμους – Αντιγόνης, Ιφιγενείας, Σβώλου (νέα χάραξη) , Φάωνος – για να μπορούν εύκολα και γρήγορα να πηγαίνουν στα γραφεία των πολυώροφων κτιρίων τους.

 Δίνει το δικαίωμα στους μεγαλοεργολάβους να χτίσουν πίσω από το Χρηματιστήριο και τον Βωβό, και άλλα κτίρια τύπου Χρηματιστηρίου, Βωβού, WIND, μέχρι το αρχαιολογικό πάρκο.

 Δίνει το δικαίωμα στην εταιρεία REDS να χτίσει – νόμιμα μεν "ανήθικα" δε – «μέσα» στο αρχαιολογικό πάρκο, εκμεταλλευόμενη την αδιαφορία της αρχαιολογικής υπηρεσίας και του Υπουργείου Πολιτισμού.

 Δίνει το δικαίωμα να κατασκευαστούν πολυώροφες πολυκατοικίες με σ.δ 3,0 ή 2,4 εκεί που υπάρχει σήμερα ο λαχανόκηπος , δηλαδή το οικοδομικό τετράγωνο ΗΡΟΥΣ – ΙΦΙΓΕΝΕΙΑΣ – ΛΕΝΟΡΜΑΝ , κομμάτια του λαχανόκηπου, μεταξύ της Ιφιγενείας και των πολυκατοικιών, από την Ηρούς μέχρι την Αίμωνος - πάνω από την Αίμωνος στο εκκλησάκι του Αγ. Νικολάου μέχρι την Αντιγόνης - κάτω από την Αίμωνος στο οικόπεδο του τελωνείου - το οικόπεδο κάτω από την Αίμωνος μεταξύ Καλικλέους και Ιφιγενείας κ.λ.π.

Δηλαδή χώροι που σήμερα είναι καλλιεργήσιμοι ή αδόμητα οικόπεδα, θα γίνουν σύγχρονες πολυώροφες πολυκατοικίες . Για τα χάλια του αρχαιολογικού πάρκου δεν κάνει καμία πρόταση. Για την ολοκλήρωση – επέκταση της πλατείας της Ακαδημίας Πλάτωνος δεν κάνει καμία αναφορά. Κανένα σχέδιο. Αυτό το κομμάτι δεν αφορά τον Δήμο; Και αν είναι αρμοδιότητας της αρχαιολογικής υπηρεσίας, ο Δήμος δεν έχει να κάνει καμία πρόταση;

Όμως το μεγάλο ερώτημα είναι: ΑΥΤΑ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ οι κάτοικοι της Ακαδημίας Πλάτωνος; Να υποδείξει ο Δήμος που θα κατασκευάσουν οι μεγαλοεργολάβοι τα κτίρια τους ή που γίνουν οι πολυώροφες πολυκατοικίες; Αυτά είναι τα προβλήματα που έχουμε σαν κάτοικοι της περιοχής και γενικότερα σαν κάτοικοι της Αθήνας; Έχουμε σκεφτεί πως θα είναι η περιοχή μας 30 – 50 χρόνια μετά , εάν εφαρμοστεί το προτεινόμενο πολεοδομικό σχέδιο;

Τα κομμάτια πρασίνου ή πλατείας που προτείνονται , πολύ φοβάμαι ότι θα μείνουν στο χαρτί. Και είναι πολύ λιγότερα από το υπάρχον πράσινο. Η περιοχή μας θα έχει 3-4 ωραίους δρόμους με πεζοδρόμια, πολυώροφα κτίρια ωραίων γραφείων οκταώροφες και εξαώροφες σύγχρονες πολυκατοικίες , που όμως θα τσούζουν τα μάτια μας από το νέφος και την ατμοσφαιρική ρύπανση Τα καλοκαίρια θα είναι πιο θερμά με παρατεταμένους καύσωνες , οι κλιματικές συνθήκες θα είναι οδυνηρές για τον άνθρωπο, όπως ισχυρίζονται όλοι οι επιστημονικοί φορείς

Είμαστε κάτοικοι της Αθήνας και οι επιστήμονες κρούουν το καμπανάκι του κινδύνου. Έχουμε μια πόλη που η ατμοσφαιρική ρύπανση είναι μεγάλη. Μια πόλη που η αντιστοιχία πράσινου ανά κάτοικο είναι 2,3 τ.μ ενώ το ελάχιστο πρέπει να είναι 7,5 τ.μ ανά κάτοικο. Σε άλλες σύγχρονες ευρωπαϊκές πόλεις είναι 12 τ.μ, 15 τ.μ και σε κάποιες άλλες τα 17 τ.μ ανά κάτοικο.

Η θερμοκρασία συνεχώς αυξάνεται , τα δάση μας τα κάψαμε (Πάρνηθα, Γραμματικό, Υμηττός) , τα ποτάμια τα σκεπάσαμε με μπετόν, κλείσαμε δηλαδή όλους τους φυσικούς αεραγωγούς.

Όλοι οι επιστημονικοί φορείς, όλες οι περιβαλλοντικές οργανώσεις φωνάζουν. Φτιάξτε πάρκα, φυτέψτε δέντρα, δεν μπορούμε να γκρεμίσουμε πολυκατοικίες , μπορούμε όμως όλες τις αδόμητες περιοχές να τις χρησιμοποιήσουμε για να καλυτερεύσουμε το περιβάλλον όπου ζούμε.

Στην Αθήνα, οι αδόμητες περιοχές είναι ελάχιστες. Είναι η περιοχή του Βοτανικού και της Ακαδημίας Πλάτωνος. Γι’ αυτό , για όλους τους λόγους που προανέφερα, πρέπει λοιπόν τώρα, σήμερα, να πάρουμε τη μεγάλη απόφαση για το μέλλον των παιδιών μας.

Να κατασκευάσουμε έναν μεγάλο πνεύμονα πρασίνου, που θα εκτείνεται από τον Άγιο Τρύφωνα μέχρι τον Κηφισό και από την Λένορμαν μέχρι τη Λ. Αθηνών. Ένα πάρκο με δέντρα, νερά, αθλητικές εγκαταστάσεις, ποδηλατοδρόμιο, ανοικτό θέατρο, σχολεία κ.λ.π. Ένα πάρκο ανάσα για όλη την Αθήνα, ασπίδα προστασίας για το περιβάλλον. Και έχουμε την τύχη στην περιοχή μας να υπάρχει το αρχαιολογικό πάρκο.

Αυτό το πάρκο λοιπόν τώρα πρέπει να το αναδείξουμε για την μεγάλη παγκόσμια ιστορία του. Γιατί η Ακαδημία του Πλάτωνα ήταν το πνευματικό κέντρο της αρχαίας Ελλάδας, με την φιλοσοφική σχολή του Πλάτωνα , με το πρώτο πανεπιστήμιο του κόσμου. Πιστεύω λοιπόν ότι η πραγματική ανάγκη της κοινωνίας μας είναι η ανάπλαση - επέκταση του αρχαιολογικού πάρκου μέχρι τον Κηφισό και τη Λ. Αθηνών.

Στο πολεοδομικό χάος που υπάρχει σήμερα στην Ακαδημία Πλάτωνος η απάντηση είναι ένα νέος πολεοδομικός ανασχεδιασμός με επίκεντρο το νέο μεγάλο αρχαιολογικό – περιβαλλοντικό πάρκο που θα εκτείνεται από την Λένορμαν μέχρι την Λ. Αθηνών και από τον Αγ. Τρύφωνα μέχρι τον Κηφισό. Να καταλάβουν οι τεχνοκράτες και οι πολιτικοί του δήμου ότι οι ανάγκες των κατοίκων και της κοινωνίας μας ΔΕΝ είναι πού θα κτίσουν οι εργολάβοι αλλά πως θα συμβάλουμε στο να σώσουμε την ατμόσφαιρα, το περιβάλλον που ζούμε, την Αθήνα μας. Στα έργα και όχι στα λόγια.

Γι’ αυτό λοιπόν λέμε ΟΧΙ στην τακτοποίηση με το πολεοδομικό σχέδιο που προτείνει ο Δήμος. Λέω ΝΑΙ στο «ΟΡΑΜΑ» , ένα πραγματικό σχέδιο για την ανάπλαση της Ακαδημίας Πλάτωνος από την Επιτροπή των Κατοίκων.

Δύο προτάσεις για το κυκλοφοριακό: 1) δεν πρέπει να γίνει λεωφορειόδρομος η Αίμωνος λόγω των σχολείων και 2) δεν προέβλεψαν την σύνδεση της Ακαδημίας Πλάτωνος με στάση του ΜΕΤΡΟ. Δηλαδή να υπάρχει τοπικό λεωφορείο που να συνδέει τις γειτονιές με τη στάση του ΜΕΤΡΟ στα ΣΕΠΟΛΙΑ.


Οι δρόμοι Σβώλου, Αντιγόνης, Ιφιγενείας, δεν θα έχουν να παίξουν κανένα ρόλο στο πάρκο μας. Το αρχαιολογικό μουσείο Αθηνών θα μπορούσε να γίνει δίπλα στο υπάρχον πάρκο, στα διπλανά οικόπεδα ώστε να μην στριμώχνει – ενταφιάζει την ιερά οικία του Ακάδημου. Οι νέοι συντελεστές δόμησης , στο δικό μας το πάρκο, να είναι οι συντελεστές των δέντρων, των λουλουδιών , του θεάτρου και των σχολείων.

Να δημιουργηθεί, μέσα στην πράσινη νησίδα, ένα παιδικό χωριό , όπου τα παιδιά θα έρχονται κοντά στη φύση, στα πουλιά και τα ζωάκια. Θα γνωρίζουν τα ξεχασμένα επαγγέλματα του χωριού , με νερόμυλο και παραδοσιακό φούρνο. Καλό είναι τα παιδιά μας να γνωρίζουν το INTERNET και το laptop, όμως πρέπει να γνωρίζουν και τον πλάτανο, την ελιά, το χελιδόνι, το σπουργίτι. Τη φύση αν δεν την σεβαστείς δεν θα σε σεβαστεί και αυτή.


Σας ευχαριστώ που με διαβάσατε

Γαβριήλ Τ.
κάτοικος Ακαδημίας Πλάτωνος

ΨΥΡΡΗ ΤΡΙΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Ανθρώπινη χωματερή πίσω από την Ομόνοια

Το «ιστορικό κέντρο» της πρέζας, της πορνείας, της ανεργίας και της ανέχειας

ΑΧ. ΧΕΚΙΜΟΓΛΟΥ |

ΤΟ ΑΤΤΙΚΟ φως αντανακλάται εκτυφλωτικά πάνω στις πλάκες της ανακαινισμένης πλατείας στο Μοναστηράκι. Στο κέντρο της, ένας βαλκάνιος πλανόδιος μουσικός παίζει τη «Λίμνη των κύκνων», χαϊδεύοντας τα στόμια των γεμισμένων με νερό ποτηριών που έχει αραδιάσει επάνω σε μια σκούρα θήκη. Ο μικρός ενισχυτής που έχει συνδέσει, αρκεί για να φθάσει η μουσική στη μέσα πλευρά της οδού Ερμού. Εκεί, στη γωνία, τρεις νεαροί αστυνομικοί ελέγχουν τα έγγραφα ενός σακατεμένου
άνδρα, απροσδιόριστης καταγωγής. Το μόνο σίγουρο είναι ότι προ ολίγου είχε πάρει ηρωίνη και ότι την αγόρασε από την πιάτσα της χωματερής ανθρώπων που αφέθηκε να δημιουργηθεί από ένα αδιάφορο κράτος μέσα στο κέντρο του κέντρου της Αθήνας. Μετά τα νεομποέμ καταστήματα ντιζάιν και τα θορυβώδη μπαράκια του Ψυρρή, μέσα στον ορυμαγδό των θορύβων από τα φορτηγά και τη μυρωδιά του κάρυ και του κύμινου, πίσω και πέρα από την πλατεία Θεάτρου κείται μια μικρή πολυεθνική Βαβέλ απελπισμένων, «αμαρτωλών», διαβόλων και αγγέλων.

Είναι η τριτοκοσμική πλευρά μιας Αθήνας που έχει χάσει την αθωότητά της προ πολλού. Είναι η Αθήνα της πρέζας, της πορνείας, της ανεργίας και της ανέχειας. Γύρω από το μεσοπολεμικό κτίριο της ιστορικής Διπλαρείου Σχολής- που σε μια πολιτισμένη πόλη θα φιλοξενούσε και ένα λαμπρό μουσείο βιομηχανικού σχεδιασμού- εκτείνεται το κολαστήριο της πρωτεύουσας. « Αυτή η γειτονιά πια είναι ένα καρκίνωμα που κάνει μετάσταση σε όλο το κέντρο και παρασύρει την πόλη σε βέβαιο θάνατο », μας λέει ένας υπάλληλος ξενοδοχείου της περιοχής. « Τα πράγματα είναι δύσκολα και για εμάς.Ολα και όλοι έχουν θεριέψει » ομολογεί ένας πακιστανός ψιλικατζής. Φοβάται και δεν θέλει να πει περισσότερα, όπως όλοι όσοι δεν έχουν χαρτιά.

▅ Τσακισμένα κορμιά

Εμπόριο ναρκωτικών εν μέση οδώ

Τσακισμένα κορμιά, σε ομάδες των δύο και των τριών, χτυπάνε ενέσεις το ένα στο άλλο. Κάποιοι το κάνουν άγαρμπα και το πεζοδρόμιο γεμίζει αίματα. Αλλοι περπατούν με χίλια ζόρια και ψάχνουν στα σκουπίδια για να φάνε. Στην είσοδο της στοάς μπαινοβγαίνουν άνδρες καλοντυμένοι με σπορ αμφίεση και «καθαροί». Μοιράζουν «τσίκια» και φεύγουν, ενώ ύστερα από λίγο εμφανίζονται αστυνομικοί. Το «πάρτι» σταματάει προσωρινά για να ξαναρχίσει δριμύτερο. Ο φαύλος κύκλος δεν ολοκληρώνεται ποτέ και το παιχνίδι «πρέζα και αστυνόμοι» παίζεται όλη την ημέρα. Συνήθως την πληρώνουν με σύλληψη οι ναρκομανείς, που ειδικά αν έχουν πιει τη « ζουζού », μπορεί και να μην καταλαβαίνουν τι συμβαίνει.

Οι έμποροι παραδέχονται ότι τους τελευταίους μήνες η αστυνόμευση έχει αυξηθεί. « Και πάλι,όμως,δεν αλλάζει τίποτε.Είμαστε καταδικασμένοι » λέει με θυμό ένας ξενοδόχος. « Σε λίγο καιρό θα το κλείσω και θα φύγω.Αν διαβάσετε τι γράφουν οι ξένοι τουρίστες στο Διαδίκτυοόταν φεύγουν από την Αθήνα,θα ντραπείτε που είστε Ελληνες » επιμένει. Λίγο πιο πίσω, σε ένα μπακάλικο «εποχής», από αυτά που διατήρησαν χρώμα και χαρακτήρα αναλλοίωτο στον χρόνο, ο ιδιοκτήτης μιλάει και βρίζει: « Τους βλέπω τέσσερις- τέσσερις να φυλάνε καρτέρι.Κλέβουν και τα πρεζάκια,αλλά οι ξένοι κλέβουν παραπάνω. Τους Κινέζους,που είναι ήσυχοι,τους έχουνε τσακίσει.Είμαστε όλοι μέχρις εδώ! ». Παρόμοιες ιστορίες αφηγούνται και άλλοι επιχειρηματίες της περιοχής. Μέσα σε αυτή την « ωραία ατμόσφαιρα » Ελληνες και ξένοι προσπαθούν να επιβιώσουν και να βγάλουν τα προς το ζην.

« Είμαι 26 χρόνια εδώ,όμως μεγαλώνω παιδιά και πιάνεται η ψυχή μουόποτε βλέπω τους νέους με τις σύριγγες. Με έχουν μάθει και συχνά με φωνάζουν “θεία”,ενώ μια κοπέλα με αποκαλεί “μάνα” » σημειώνει μια ευγενέσταση ιδιοκτήτρια φούρνου. Οι λιγοστοί κάτοικοι και οι εναπομείναντες επιχειρηματίες διηγούνται πρωτοφανή στιγμιότυπα της νέας τοπικής ιστορίας που βρίσκεται υπό δημιουργία.

« Τις προάλλες έβλεπα έναν πατέραο οποίος είχε φέρει εδώ το παιδί του για να δει από κοντά τα πρεζάκια και να μάθει τι είναι η πρέζα » διηγείται ένας δάσκαλος της περιοχής. Σε αυτή την κακή ταινία, που μοιάζει με ζωντανό εφιάλτη, λίγοι έξω από την περιοχή αντιλαμβάνονται το μέγεθος του προβλήματος. « Δεν θα το ξεχάσω ποτέόταν είδα έναν μικρό παιδί να χτυπά ένεση στο κεφάλι του.Ημαρτον! » λέει με τρόμο άλλος επαγγελματίας. ▅ Εθνοτικές διενέξεις

Ενεση απελπισίας στον λαιμό

Πίσω από την πλατεία, δίπλα σε κάδους από όπου ξεχειλίζουν τα σκουπίδια, μια λαϊκή αγορά που παραπέμπει περισσότερο σε κωμόπολη της Ανατολής και λιγότερα στα κλασικά παζάρια της Αθήνας, ένα πολυεθνικό μπούγιο, αυστηρά ανδρικό, διαπραγματεύεται σκληρά τις τιμές στις ντομάτες και στα παντζάρια.

Σε ακτίνα δεκάδων μέτρων κτίρια- ερείπια φιλοξενούν εμιγκρέδες από κάθε γωνιά του πλανήτη. Ο Τρίτος Κόσμος έχει ανοίξει μια άτυπη πρεσβεία μέσα στην καρδιά των Αθηνών, με ένα δειγματολόγιο από όλες τις φυλές του Ισραήλ. Λίγοι αντιλαμβάνονται γιατί στην «εύφορη» πλευρά του Ψυρρή, τα εγκαταλειμμένα κτίρια είναι ερμητικά κλειστά. « Είναι ο μόνος τρόπος για να μην τα καταλάβουνοι ξένοι » θα μας πει μια παλαίμαχη σερβιτόρα της περιοχής.

Αν οι δρόμοι του αθηναϊκού κέντρου μεταφέρονταν στη γεωπολιτική σκακιέρα, η οδός Αγίου Κωνσταντίνου θα έπαιζε τον ρόλο της χερσονήσου του Σινά, δηλαδή το σύνορο Ασίας- Αφρικής. Πίσω από την Πειραιώς, προς του Ψυρρή, διαμένουν οι Ασιάτες- Πακιστανοί, Αφγανοί, Μπαγκλαντεσιανοί οι περισσότεροι. Πέρα από την Αγίου Κωνσταντίνου ζει ένα μωσαϊκό Σομαλών, Ερυθραίων, Νιγηριανών και Σουδανών- με τους τελευταίους να έχουν μεταφέρει στην Ελλάδα και τις εθνοτικές τους διενέξεις. Στη γκρίζα ζώνη του μεγάλου δρόμου για τον Πειραιά τα πρεζάκια στην Ομόνοια διατηρούν την «ελληνικότητα» της περιοχής, ενώ στον ρόλο κυανόκρανου λιγοστοί Ρώσοι και Γεωργιανοί, κοντά στην εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου.

Στην επέκταση της Μενάνδρου, πέρα από την Πειραιώς, το πληθυσμικό μείγμα αλλάζει. Οι φάτσες σκουραίνουν, οι γυναίκες κάνουν την αναπάντεχη εμφάνισή τους, ενώ τα παιδικά κλάματα ακούγονται νοερά μέσα στη βοή μιας αλλόκοτη πόλης. Στο εσωτερικό κτιρίων μονολιθικής αισθητικής, χτισμένων όπως όπως στην περίοδο της ανοικοδόμησης, με σκόνη να συσσωρεύεται πάνω τους για δεκαετίες, εκατοντάδες άνθρωποι στοιβάζονται σε μικρά, ανήλιαγα δωμάτια.

▅ Το Εθνικό Θέατρο
Ανάμεσα σε παλιά πορνεία, «ροζ» δωμάτια και ξενοδοχεία και ξενώνες για τους απελπισμένους του Τρίτου Κόσμου, στέκει ανακαινισμένο το Εθνικό Θέατρο. Ακροβολισμένοι τσιλιαδόροι σε κάθε γωνιά βλέπουν ποιος περνάει και τι κουβαλάει. Ενας άλλος κώδικας, μη κατανοητός από τους ντό πιους, εφαρμόζεται εδώ. Αλλα βλέμματα, άλλες συνήθειες και συχνά άλλες επιδιώξεις. Λίγο πιο πάνω, στο χειμαζόμενο Παλιό Εφετείο, κρέμονται στρώματα και κουβέρτες από τα παράθυρα. « Ενας θεός ξέρει τι γίνεται εκεί μέσα » λέει μια καθαρίστρια που μόλις τελείωσε το μεροκάματο. Αλλοι καταστηματάρχες αρνούνται να μιλήσουν, όχι από φόβο αλλά από αγανάκτηση. « Είμαι 62 χρονών.Ξέρετε τι έχω τραβήξει εδώ;Πού ήσασταν τόσα χρόνια; » αναρωτιέται με οργή μια έμπορος της γειτονιάς. Απέναντι ακούγονται ακαταλαβίστικες βρισιές. « Η συνήθης ώρα της μάχης » λένε οι άνθρωποι της περιοχής. Αφρικανές με όμορφες, λινές μαντίλες παίρνουν τα μωρά και φεύγουν τρέχοντας. Μέσα, στον διάδρομο της πολυκατοικίας-«κολαστηρίου», οι άνδρες ανταλλάσσουν μπουνιές. Εκεί μένουν εκατοντάδες άνθρωποι όπως όπως, με ανύπαρκτη υγιεινή και υπό άθλιες συνθήκες.

Στη μέση της Μενάνδρου ο δήμος έχει σπάσει την άσφαλτο για να επιδιορθώσει το δίκτυο της αποχέτευσης. « Εδώ είναι η πολυκατοικία που ψάχνεις » λένε οι εργάτες. Σε ένα κτίριο του 1950, σκοτεινό, βγαλμένο από ταινία του Φριτς Λανγκ, με σπασμένα θυροτηλέφωνα, αναρίθμητοι παρίες της παγκοσμιοποίησης ζούσαν για μήνες χωρίς αποχέτευση. Ολα έπεφταν στον ακάλυπτο και η οσμή είναι απαίσια. Η είσοδος στην πολυκατοικία δεν είναι καθόλου καλή ιδέα, αφού δεκάδες βλέμματα κοιτούν απειλητικά. Στην ψυχή της πόλης, η ελληνική δημοκρατία αποδήμησε προ πολλού και μια πολυπλόκαμη ανθρωπιστική κρίση, με πρόσφυγες, ανέργους, λαθρομετανάστες, κακοποιούς, ντίλερ και θύματα του τράφικινγκ, «τρέχει» μόνη της και ιλιγγιωδώς. Οσο ο ήλιος πέφτει, κοπέλες από τη Νιγηρία, ντυμένες «ελαφρά», ετοιμάζονται να λάβουν τις γνωστές θέσεις στην οδό Ευριπίδου.

▅ Το βλέμμα της πείνας

Μοιρασιά στην πόρτα του ΟΚΑΝΑ

Πίσω στο Δημαρχείο της πλατείας Κοτζιά, το άγαλμα του Περικλή ατενίζει τον Λυκαβηττό. Απέναντί του, πίσω από τους κάδους, ένα πρεζάκι κοιμάται καθιστό, πάνω σε χαρτόνια και πλαστικές σακούλες. Στο χέρι του κρατάει ακόμη ένα μισοφαγωμένο κρουασάν. Ενα άπλυτο, κοκαλιάρικο πιτσιρίκι από την Ασία πάει να του το αρπάξει. Το βλέμμα του παιδιού ανακλάται πάνω στα φυμέ τζάμια των σκούρων, υπηρεσιακών πολυτελών αυτοκινήτων. Είναι αυτό της πείνας.

Ο Μύθος του Ψυρρή

Ψυρρή

Πού είσαι καημένε φιλέλληνα \Βύρωνα\ να δεις την περιοχή του \Ψυρρή\ όπου έζησε τα νεανικά της χρόνια η αγαπημένη σου Τερέζα, για την οποία και έγραψες το περίφημο ποίημά σου \"Κόρη των Αθηνών"\... Μπάχαλο την κάνανε οι Νεοέλληνες. Δεν γκρέμισαν μόνο το πατρικό της σπίτι (αυτό είναι το λιγότερο, αν και θα έφριττες βέποντας πώς κατάντησαν την Αθήνα γενικά), αλλά γέμισαν όλη την περιοχή με μπαρ και μπουζουξίδικα, "χοροπηδάδικα" και "ορθάδικα". Είχαν "προλειάνει" βέβαια το έδαφος κάποια χρόνια μετά τον θάνατό σου στο ηρωικό Μεσολόγγι οι άγνωστοί σου φυσικά \Κουτσαβάκηδες\, οι \Τραμπούκοι\ και οι \Βλάμηδες\, οι \Μόρτες\. Άνθρωποι του κοινωνικού περιθωρίου, φτωχοί και άνεργοι, που έκαναν διάφορες δουλειές του ποδαριού (από κλακαδόροι στις προεκλογικές εκστρατείες, μέχρι και νεκροθάφτες σε περιόδους επιδημίας), σύχναζαν στην Πλατεία Ηρώων και συνεχώς απασχολούσαν με τα νταηλίκια τους την τότε αστυνομία.

Περιθωριακοί τύποι με πηγαίο ωστόσο "στυλ" που επίσης θα \ασφυκτιούσαν\ αν τους υποχρέωνες να ζήσουν έστω και μια στιγμή στη σημερινή Πλατεία Ηρώων και τη γύρω περιοχή του Ψυρρή, \όπου το εισαγόμενο life (και light) style περισσεύει\, όπως περισσεύει και το θράσος των σύγχρονων "νταήδων" (συγγνώμην μπάρμαν) που ανενόχλητοι από τις Αρχές εξαργυρώνουν το νταηλίκι τους σε πολύ χρήμα, σε αντίθεση με τους δύστυχους (και γραφικούς σήμερα) νταήδες του περασμένου αιώνα που ψωμολυσσούσαν διωκόμενοι.
Στη γειτονιά του Ψυρρή θα οδοιπορήσει σήμερα η "Αυγή". Την παλιά \βυζαντινή γειτονιά\, που στις μέρες μας μετατράπηκε σε ένα \απέραντο υπαίθριο μπαρ\ (όπως άλλωστε κι όλο το ιστορικό κέντρο της Αθήνας) με τις ευλογίες της επίσημης πολιτείας. Ξεναγός μας (στη σύγχρονη μορφή του Ψυρρή) θα είναι ο γραφίστας \Δημήτρης Ποντίδας,\ αναπληρωτής πρόεδρος του Συλλόγου Κατοίκων Επαγγελματοβιοτεχνών Ψυρρή, και μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα κατά της κατ' ευφημισμόν "ανάπλασης" της περιοχής.
Η γειτονιά του Ψυρρή, που πήρε την ονομασία της πιθανότατα από την παραφθορά του επωνύμου κάποιου ανθρώπου που είχε ιδιοκτησίες στην περιοχή (Ψαρρής, Σαρρής, Ψαριανός) ήταν μια γειτονιά που κατοικείτο από τα μεσαιωνικά ακόμη χρόνια, κυρίως από τη μεσαία και την κατώτερη τάξη. Εκτός από τις μετρημένες στα δάχτυλα οικογένειες των αρχόντων και των πλούσιων νοικοκυραίων με κτήματα στα Μεσόγεια οι υπόλοιποι κάτοικοι ήταν έμποροι που είχαν μαγαζιά στο Παζάρι, τεχνίτες κ.λπ. Το κέντρο του Ψυρρή (που και σήμερα διατηρεί τη μεσαιωνική πολεοδομία του) ήταν η \Πλατεία Ηρώων\. Ονομάστηκε έτσι για να τιμηθούν οι ήρωες του 1821, και κυρίως οι υπερασπιστές της Ακρόπολης και στις δύο πολιορκίες της, που ήταν στην πλειοψηφία τους από του Ψυρρή και έδωσαν τη ζωή τους για την Αθήνα. Στην Πλατεία Ηρώων είχαν το στέκι τους και οι διάφοροι νταήδες που προαναφέραμε, που βασικά ήταν απογοητευμένοι άνεργοι αγωνιστές (αφού όλα τα πόστα τα είχαν καταλάβει οι Βαυαροί του Όθωνα) που αντί να πάρουν τα βουνά (όπως έκαναν κάποιοι άλλοι κατατρεγμένοι αγωνιστές: οι λήσταρχοι) κατέληξαν στου Ψυρρή να ζητιανεύουν δουλειές και να εξετευλίζονται από την αστυνομία. Τους κούρευε με την ψιλή μηχανή, στραπατζαρίζοντας ταυτόχρονα την αμφίεση του μάγκα, π.χ. το ριχτό σακάκι και τα μυτερά παπούτσια. Τα πολλά και ταπεινά \εκκλησάκια\ ήταν ένα άλλο σήμα κατατεθέν του Ψυρρή. Τα περισσότερα κατεδαφίστηκαν. Το υλικό μάλιστα από 73 (!) τέτοια εκκλησάκια χρησιμοποιήθηκε για να ανεγερθεί η Μητρόπολη της Αθήνας. Στη γειτονιά σώζονται και βυζαντινές εκκλησίες, όπως για παράδειγμα οι Άγιοι Ανάργυροι (πολιορκημένοι σήμερα από μπαρ, τραπεζοκαθίσματα, και αυτοκίνητα - μοτοσικλέτες των θαμώνων) στον περίβολο των οποίων έχουν ταφεί πολλοί από τους αγωνιστές που έπεσαν στις πολιορκίες της Ακρόπολης.

\"Προς Θεού! Δεν θέλουμε πεζοδρόμηση!"\. Η έντρομη αντίδραση των κατοίκων πολλών περιοχών, ιδίως του ιστορικού κέντρου της Αθήνας, προς την πεζοδρόμηση δρόμων δεν είναι καθόλου αδικαιολόγητη, αν αναλογιστεί κανείς τη χρήση που έχουν πια αποκτήσει οι κατ' ευφημισμόν πεζόδρομοι, που από δημόσιοι χώροι περιπάτου έχουν μετατραπεί σε ιδιωτικούς μπαρόδρομους και παρκόδρομους. Η γειτονιά του Ψυρρή αποτελεί ένα τελευταίο τρανταχτό παράδειγμα για την κατασπατάληση δημοσίου χρήματος προκειμένου να πλουτίσουν οι επιτήδειοι. Όλα ξεκίνησαν εκεί στις αρχές της δεκαετίας του \1990\. Η Πλάκα είχε κορεστεί από καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, το Θησείο όδευε προς κορεσμό, στο Μοναστηράκι επικρατούσε το αδιαχώρητο λόγω του Παζαριού (δεν το είχε ακόμη διαλύσει ο κ. Αβραμόπουλος), ε, επόμενο ήταν να έρθει η σειρά προς "ανάπλαση" του δύσμοιρου Ψυρρή. Άρχισε λοιπόν το ΥΠΕΧΩΔΕ τα μεγαλεπήβολα έργα, δηλαδή τις πεζοδρομήσεις. Μπήκαν και οι σχετικές πινακίδες ελληνικής πατέντας με το ύψος του προϋπολογισμού, τον φορέα κ.λπ. Αναγράφηκε και ο βαρύγδουπος στόχος: Όαση ζωής και πολιτισμού, και όλα ήταν έτοιμα για την επέλαση των μυρίων.
Και ας προμήνυαν οι κάτοικοι και οι βιοτέχνες του Ψυρρή τα δεινά ως νέες Κασσάνδρες. Και ας έρχονταν με τις δικές τους προτάσεις για την ανάπλαση (χωρίς εισαγωγικά η λέξη) της περιοχής, που είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια είχε εγκαταλειφθεί από τους υπευθύνους με τα σπίτια να ερημώνουν ή να κατεδαφίζονται. \"Σκόπιμα"\ πιστεύουν οι Ψυρριώτες, για να προλειανθεί το έδαφος μετατροπής του Ψυρρή σε γκέτο νυχτερινής διασκέδασης. Τα χρόνια που ακολούθησαν δικαίωσαν δυστυχώς τους Ψυρριώτες. Το \1998\ υπογράφεται (κατόπιν εορτής) και το Προεδρικό Διάταγμα \233Δ\ "Περί καθορισμού χρήσεων γης και ειδικών όρων και περιορισμών δόμησης στην περιοχή Ψυρρή - Κέντρου (Ομονοίας)". Το Διάταγμα δεν καθορίζει ζώνη αμιγούς κατοικίας, παρά τις σχετικές προτάσεις που είχαν καταθέσει οι κάτοικοι, οι οποίοι επίσης αγνοήθηκαν και όσον αφορά την πρόταση να υπάρχει απόσταση 50 μέτρων μεταξύ των καταστημάτων αναψυχής.

Η πρόβλεψη περί κορεσμού που περιλαμβάνεται στο Διάταγμα δεν εφαρμόζεται, με αποτέλεσμα σήμερα να λειτουργούν στην περιοχή, σύμφωνα με τον Σύλλογο Κατοίκων και Επαγγελματοβιοτεχνών Ψυρρή, \πάνω από σαράντα πέντε\ καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος (εστιατόρια, μπαρ, κέντρα διασκέδασης κ.λπ.), τα μισά χωρίς καν άδεια λειτουργίας. Αλλά και αυτά που έχουν άδεια λειτουργίας τροποποιούν ως γνωστόν τους όρους, αφού δεν υπάρχει έλεγχος. Η ολιγωρία των υπηρεσιών και το γνωστό αλαλούμ που επικρατεί μεταξύ των εμπλεκομένων φορέων (ΥΠΕΧΩΔΕ, Δήμος Αθηναίων, Διεύθυνση Υγιεινής και Αστυνομία) με τον έναν να ρίχνει τις ευθύνες στον άλλον κι όλοι μαζί να παρανομούν βρίσκουν στην περίπτωση της γειτονιάς του Ψυρρή την τέλεια έκφρασή τους. "Αν η Πάτρα έχει καρναβάλι μια φορά τον χρόνο, εμείς στου Ψυρρή έχουμε κάθε μέρα, με αποκορύφωμα τα Σαββατοκύριακα", θα μας πει ο Δημήτρης Ποντίδας. "Λαϊκό Ξεφάντωμα", με μπουζούκια, με ορχήστρα έξω στους δρόμους μέχρι και τις 5 η ώρα το πρωί! Παράνομα καφέ μπαρ βαφτίζονται "καλλιτεχνικοί οργανισμοί", χρεώνοντας το ουίσκι σε εισιτήρια για υποτιθέμενες παραστάσεις. Τα πάρκιγκ γίνονται μπαρ, οι πεζόδρομοι γίνονται πάρκιγκ και μπαρ. Οι κάτοικοι ξαγρυπνούν και οι βιοτέχνες βρίσκονται υπό διωγμόν γιατί οχλούν! \Κι όμως οι Ψυρριώτες ελπίζουν επιμένοντας.\ Εκτός από την αστυνόμευση του χώρου και την εφαρμογή της νομοθεσίας προτείνουν την τροποποίηση του Προεδρικού Διατάγματος, στο οποίο να προβλέπεται και αμιγής κατοικία, πέρα από την κήρυξη της περιοχής ως κορεσμένη από κέντρα αναψυχής. Προτείνουν επίσης τη δημιουργία κινήτρων για την επιστροφή των παλιών κατοίκων και την προσέλκυση νέων, το άνοιγμα των δρόμων που σήμερα έχουν μετατραπεί σε τσιφλίκια των μπάρμαν και την υποστήριξη της μη οχλούσας βιοτεχνίας που ανέκαθεν ήταν συνδεδεμένη με την περιοχή.

Το 'χει η μοίρα των περιοχών που γλύτωσαν από τη λαίλαπα της ανοικοδόμησης που έπληξε την Αθήνα και την Ελλάδα να μπαίνουν στη γυάλα. Στην αρχή είναι οι καλλιτέχνες και οι πιο ευαίσθητοι αισθητικά που αναζητούν ψήγματα από το χαμένο χρώμα της πόλης. Και μετά έρχεται δυστυχώς η μόδα που ισοπεδώνει τα πάντα.
Έτσι έγινε και με τη γειτονιά του Ψυρρή. "Ο Ψυρρής κινδυνεύει και νιώθουμε ότι κι εμείς με τη δουλειά μας μπορεί να πριμοδοτήσαμε άθελά μας όλη αυτή την καινούργια μόδα γύρω από τον Ψυρρή" θα μας δηλώσει απογοητευμένη το 1998 η \Πέπη Ρηγοπούλου\, αναπληρώτρια καθηγήτρια Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αθηνών που μαζί με τους φοιτητές της είχαν δουλέψει στου Ψυρρή, γυρίζοντας μάλιστα κι ένα ντοκιμαντέρ. Λόγια "προφητικά" αν αναλογιστεί κανείς την αρνητική εξέλιξη που έχει πάρει η μόδα "ανακάλυψη της παράδοσης" όχι μόνο για τη γειτονιά του Ψυρρή, αλλά για όλες τις παλιές γειτονιές που μόνον παραδοσιακές δεν μπορούν να χαρακτηριστούν πια.(Της Δήμητρας ΚΟΚΚΟΤΑΚΗ ΑΥΓΗ 22-11-2001)

Από τον κ. Νικόλαο Γεωργίου, κάτοικο του Ψυρή, πήραμε επιστολή στην οποία μεταξύ άλλων σημειώνεται:

"Στην περιοχή του Ψυρή ξεφυτρώνουν καθημερινά αμέτρητα μαγαζιά με υποτυπώδεις άδειες (π.χ. γαλακτοπωλείου, μπουγατσάδικου) ενώ στην ουσία είναι νυχτερινά κέντρα με ζωντανή μουσική χωρίς την απαραίτητη υποδομή και τα κατάλληλα μέτρα ασφαλείας. Ως τις 5-6 το πρωί είμαστε υποχρεωμένοι να ξαγρυπνούμε. Αυτή είναι η αναβάθμιση της περιοχής; Άραγε οι εισαγγελικές και αστυνομικές αρχές, καθώς και οι υπηρεσίες του δήμου, δεν γνωρίζουν; Δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την κατάσταση;". ΤΑ ΝΕΑ , 23-03-2002

Του Ψυρρή δεν έγινε το Σόχο της Αθήνας Αντί για πραγματική καλλιτεχνική συνοικία έγινε μια γειτονιά που παγιδεύτηκε ανάμεσα στα φτηνά ρούχα και τις ουζοποικιλίες Της Μαργαριτας Πουρναρα Σούρουπο Σαββάτου. Ο ήλιος δύει στο βάθος της Πειραιώς. Στην πλατεία Κουμουνδούρου παίρνεις μια γεύση από την πανσπερμία των ανθρώπων που κυκλοφορούν στην Αθήνα. Στα «Μπριζολάκια» του Τέλη, έχουν ξεμείνει κάποιοι θαμώνες. Πριν από μερικά χρόνια ήταν στέκι όλων όσοι έκαναν τη σαββατιάτική τους βόλτα στις γκαλερί της περιοχής. Μια στάση για φαγητό, για να κατακάτσουν οι εικόνες που εγγράφονται στο μυαλό από τις εκθέσεις. Οχι πια. Τίποτα δεν θυμίζει την αύρα της αισιοδοξίας που έπνεε στη γειτονιά στα μέσα της δεκαετίας του '90. Η συνοικία του Ψυρρή δεν έμελλε να γίνει το Σόχο της Αθήνας, αλλά το γόνιμο έδαφος όπου ανθεί η μονοκαλλιέργεια των μπαρ και της ταβέρνας. Μαζί εξανεμίστηκαν και οι ελπίδες για τη συνολικότερη αναβάθμιση της περιοχής που σήμερα βρίσκουν φιλόξενη μόνο οι Κινέζοι έμποροι. Πληρώνουν cash και με συνοπτικές διαδικασίες καταλαμβάνουν κάθε ελεύθερο χώρο. Η κοιτίδα της contemporary art αναζητά διέξοδο, αφού παγιδεύτηκε ανάμεσα στα φτηνά ρούχα και τις ουζοποικιλίες. Αλλαγή σκηνικού Ηταν φυσικό. Οι συσχετισμοί δυνάμεων άλλαξαν πολύ γρήγορα. Από το 1994 όταν άνοιξε την γκαλερί της η Ρεβέκκα Καμχή στον 5ο όροφο ενός παλιού ξενοδοχείου επί της Σοφοκλέους μέχρι σήμερα, το μόνο που έχει μείνει ίδιο στου Ψυρρή είναι τα βρώμικα, στενά πεζοδρόμια και τα εγκαταλελειμμένα κτίρια. Αρχικά, η ντεκαντάνς αυτή είχε γοητεία και νόημα. Οι παλιοί τεχνίτες που έφτιαχναν από σέλες αλόγων μέχρι βίδες έδιναν ένα διαφορετικό στίγμα αυθεντικότητας στην ανθρωπογεωγραφία της γειτονιάς. Τα φτηνά ενοίκια προσείλκυσαν πολλούς καλλιτέχνες που έστησαν εκεί τα ατελιέ τους. Οι γκαλερίστες με τη σειρά τους προσπάθησαν να σχηματίσουν έναν εναλλακτικό πόλο στο Κολωνάκι που παραείχε γίνει ακριβό. Τότε ξεφύτρωσαν και οι πρώτες ταβέρνες με τους μεζέδες, τα παλιά ελαφρολαϊκά και το τεχνητό κέφι που ξεκινούσε από τις πρώτες μεσημεριανές ώρες τα Σαββατοκύριακα. Κλείνουν οι γκαλερί Σήμερα οι γκαλερί φυλλορροούν. Πρώτα έκλεισε το Artio, για να ακολουθήσουν η Unlimited, η Els Hanappe, η Ρεβέκκα Καμχή. Το πείραμα του Artower στην Αρμοδίου απέτυχε, ενώ πολλές αίθουσες τέχνης όπως η Breeder θα ήθελαν να φύγουν. Παραμένουν βέβαια η A.Δ., η a.antonopoulou.art, η Βatayianni και προσετέθησαν η Qbox, η E31, η γκαλερί του Xippas κ.ά. Είναι όμως σαφές ότι η κινητικότητα που παρατηρείται αυτήν την περίοδο στρέφει την πλάτη στη γειτονιά. Αντιθέτως, η Κριεζώτου έχει πάρει τα πάνω της με την αίθουσα τέχνης του Θανάση Φρυσίρα, το νέο καλαίσθητο παράρτημα της γκαλερί Ζουμπουλάκη και το Μουσείο Γκίκα που θα ανοίξει το 2007. Οι αδελφοί Καλφαγιάν ετοιμάζουν νέα γκαλερί στη Χάρητος. Oι τέως ένοικοι του Ψυρρή γλυκοκοιτάζουν το Γκάζι και το Μεταξουργείο, όπου η Gazon Rouge έγινε trendsetter μετακομίζοντας εκεί από την Κολοκοτρώνη. Οι αίθουσες τέχνης μετακομίζουν προς το Μεταξουργείο Η σαββατιάτικη βόλτα στη γειτονιά που εξέθρεψε τόσες προσδοκίες, μας βάζει αναπόφευκτα σε σκέψεις. Χάθηκε το στοίχημα της τέχνης για του Ψυρρή; Χάθηκε μαζί και το εμπορικό στοίχημα της contemporary art; Θα έχει μελλοντικά την ίδια μοίρα και το Μεταξουργείο; Η σύντομη άνοδος και πτώση της περιοχής είναι ένα χρήσιμο μάθημα για το πώς ο Δήμος Αθηναίων θα έπρεπε να δώσει πολύ λιγότερες άδειες λειτουργίας σε κέντρα διασκέδασης και εστιατόρια, φροντίζοντας παράλληλα να βελτιώσει την εικόνα της γειτονιάς που παραμένει άθλια. Αθλια εικόνα «Οταν πρωτοάνοιξα την γκαλερί, υπήρχε στον αέρα κέφι και θετική ατμόσφαιρα», λέει στην «Κ» η Βελγίδα Els Hanappe που έκλεισε τον χώρο της στην Παλλάδος πριν από λίγο καιρό. «Μου άρεσε το γεγονός ότι υπήρχαν τριγύρω πολλές άλλες αίθουσες τέχνης και πως ήταν πολύ κοντά στο εμπορικό και ιστορικό κέντρο. Στη συνέχεια όμως οι ελπίδες μας διαψεύσθηκαν. Δεν υπήρχε καμία πρόνοια για ένα οργανωμένο σχέδιο ανάπλασης στη περιοχή, ούτε καν αστυνόμευση. Προσωπικά με είχαν ληστέψει δύο φορές. Γιατί να πηγαίνει ο κόσμος να δει τέχνη σε μια γειτονιά που νιώθει ανασφαλής; Η πολιτεία θα έπρεπε να είχε δείξει μεγαλύτερη φροντίδα. Να μην αδειοδοτήσει όλες τις ταβέρνες, να δώσει έμφαση στην καθαριότητα και την αρχιτεκτονική αποκατάσταση. Η αρχική ευφορία θα μπορούσε να κρατήσει μόνο αν είχαν γίνει έργα υποδομής. Τελικά το μόνο που έγινε ήταν καφέ και μπαρ», υπογραμμίζει η γκαλερίστα, συμπληρώνοντας για το θέμα της αγοράς του contemporary art στην Ελλάδα: «Ο κύκλος των ανθρώπων που αγόραζαν ήταν και θα παραμείνει μικρός. Συνεπώς, ο τζίρος είναι περιορισμένος. Η μόνη λύση είναι να δουλεύεις και με πελάτες από το εξωτερικό. Οταν ξανανοίξω την γκαλερί στο Γκάζι ή στο Θησείο, θα αλλάξω την πολιτική μου». Ξένη πελατεία Αυτό ακριβώς έκαναν ο Στάθης Παναγούλης και ο Γιώργος Βαμβακίδης από την γκαλερί Breeder. Για να διαβούμε το κατώφλι τους στην οδό Ευμορφοπούλου, περνάμε δίπλα από μια ομάδα ημιλιπόθυμων νεαρών που έχουν μόλις κάνει χρήση ναρκωτικών. «Σκεφτόμαστε να φύγουμε», μας λέει ο Γιώργος Βαμβακίδης. «Μάλλον θα πάμε προς το Μεταξουργείο. Αλλωστε, πιστεύουμε ότι δεν έχει σημασία πού βρίσκεται γεωγραφικά η γκαλερί αλλά τι επιλέγουμε να δείξουμε στον χώρο μας. Συμμετέχουμε σε όλες τις μεγάλες φουάρ του εξωτερικού και δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί από τους Ελληνες καλλιτέχνες που εκπροσωπούμε δείχνουν δουλειά τους εκτός συνόρων. Το άνοιγμα προς το εξωτερικό ισχύει και για το πελατολόγιό μας. Οταν διατηρείς σήμερα γκαλερί έχεις ανταγωνιστές σε όλον τον κόσμο και όχι μόνο στην Αθήνα. Οι δικοί μας πελάτες είναι κυρίως νέοι Ελληνες που ταξιδεύουν συνεχώς. Είναι πολύ ενημερωμένοι. Αν δεν τους ικανοποιούμε εμείς θα αγοράσουν έργα από κάποια γκαλερί του εξωτερικού. Οσο για την αγορά του contemporary art στην Ελλάδα, θεωρούμε ότι είναι στο πιο υψηλό σημείο της. Πιστεύουμε μάλιστα ότι σύντομα θα ανοίξουν στην Αθήνα και ξένες αίθουσες τέχνης. Μπορεί να υπάρχει κινητικότητα στο κέντρο, αλλά αφορά κυρίως γκαλερί που πουλάνε πίνακες για σαλονάκια και η πελατεία τους τριγυρίζει στο Κολωνάκι». Μια ακόμα χαμένη ευκαιρία Πικραμένη από την περιοχή δηλώνει και η πρώτη διδάξασα Ρεβέκα Καμχή που δεν έχει σταματήσει τις εμπορικές της δραστηριότητες αλλά αναζητά χώρο εδώ και τρία χρόνια. Μάλλον θα καταλήξει στο Μεταξουργείο. «Νιώθω λυπημένη. Η γειτονιά του Ψυρρή έγινε μια ατέλειωτη μπουζουκλερί. Ενα γιγαντιαίο καφενεδάκι με ψεύτικα τούβλα. Αντ' αυτού θα μπορούσαν να υπάρχουν ακόμα πολλές γκαλερί, προσεγμένα εστιατόρια, βιβλιοπωλεία με εκδόσεις τέχνης και μαγαζάκια με ωραία αντικείμενα. Μια πραγματικά καλλιτεχνική γειτονιά με ενδιαφέροντες κατοίκους. Τώρα, τα νοίκια είναι τόσο υψηλά που κανείς δεν τολμά να πλησιάσει. Ομως η επιβίωση των γκαλερί είναι και θέμα χωροταξικό. Εξηγούμαι: Η γκαλερότσαρκα του Ψυρρή μπορούσε να λειτουργήσει εκπαιδευτικά. Μπορεί το κοινό που περνούσε από τις αίθουσες τέχνης να μην αγόραζε τον πρώτο χρόνο. Σιγά σιγά όμως υπήρχε μια μικρή κινητικότητα. Τον δεύτερο χρόνο μπορεί να έπαιρναν κάτι, ένα δώρο γάμου σε φίλους τους λ.χ. Ηταν ένα σημείο συνάντησης. Τώρα το Μεταξουργείο θα γίνει ο νέος Ψυρρής. Μακάρι ο Δήμος να δείξει μεγαλύτερη πρόνοια και να μην ξαναδούμε το ίδιο σενάριο». Ο Παντελής Αραπίνης -αιρετικός όπως πάντα- έχει μια άλλη οπτική στο θέμα: «Ναι μεν έφυγαν αρκετές γκαλερί από του Ψυρρή αλλά άνοιξαν καινούργιες. Η αλήθεια είναι ότι η μετατόπιση των αιθουσών τέχνης από το Κολωνάκι προς τη γειτονιά αυτή έγινε αυθόρμητα και χωρίς πολύ σκέψη. Τίποτα δεν ήταν μελετημένο. Είχε συγκυριακό χαρακτήρα. Ηταν λοιπόν επόμενο ορισμένα πράγματα να μην πάνε καλά. Εξάλλου γνωρίζουμε ότι ο τζίρος των γκαλερί που πουλάνε σύγχρονη τέχνη είναι περιορισμένος στην Ελλάδα. Οσο για το Μεταξουργείο, δεν θα έλεγα ότι μπορεί να χαρακτηριστεί το επόμενο Ψυρρή. Trend δεν είναι όταν ανοίγεις εκ νέου μια γκαλερί που έχεις κλείσει εδώ και χρόνια σε μια γειτονιά αλλά όταν τη μεταφέρεις όσο είναι ακόμα ανοιχτή». Οι αδελφοί Καλφαγιάν πάντως δεν αμφιταλαντεύτηκαν καθόλου. Η νέα τους γκαλερί είναι ένας ωραίος ισόγειος χώρος στη Χάριτος μεταξύ Ηροδότου και Λουκιανού: «Πιστεύουμε στο κέντρο. Δεν χάνει ποτέ την αξία του. Οι πελάτες μας θέλουν εύκολη πρόσβαση. Να μπαίνουν σε ένα καλαίσθητο περιβάλλον που τους φτιάχνει τη διάθεση. Μπορούν να δουν τις εκθέσεις μας και μετά να κανονίσουν την βραδινή τους έξοδο». Πρώιμο timing; Ο Βασίλης Μπαλατσός της Unlimited στην Κριεζή που έκλεισε το 2005, είναι πολύ πιο απαισιόδοξος απ΄o τους ιδιοκτήτες της Breeder: «Για να φτάσουμε σε ένα οικονομικό επίπεδο όπου θα ήταν βιώσιμη η γκαλερί, θα έπρεπε να κάνουμε υποχωρήσεις στις αρχές μας. Να διοργανώνουμε εμπορικές εκθέσεις κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα και να δείχνουμε καλλιτέχνες που δεν μας άρεσαν. Ακόμα και αν είχαμε επιβιώσει θα είχαμε φύγει από του Ψυρρή. Εχει γίνει μια γειτονιά μόνο για βραδiνή διασκέδαση. Οι προσδοκίες μας, όταν ανοίξαμε το 1996, διαψεύσuηκαν με τοn χειρότερο τρόπο. Οχι μόνο πέσαμε έξω για την εξέλιξη της περιοχής αλλά και για το αγοραστικό κοινό της σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα. Δεν «σήκωνε» τόσες γκαλερί. Από την άλλη θεωρούμε απαράδεκτο να γυρίσουμε την πλάτη στην ελληνική αγορά και να κρατηθούμε στη ζωή από το εξωτερικό. Δεν είναι ωραίο να μην υπολογίζεις τους συμπατριώτες σου. Δεν ζούμε στο Iντερνετ αλλά σε μια πραγματική πόλη, στον πραγματικό κόσμο. Δυστυχώς είμαστε περικυκλωμένοι από νεόπλουτους που ξέρουν την Πέγκυ Ζήνα αλλά όχι τον Νίκο Κεσσανλή. Αποκλείεται να δώσουν χρήματα για τη σύγχρονη τέχνη. Ενδεχομένως στο μέλλον να είναι καλύτερα τα πράγματα και να υπάρχουν περισσότεροι αγοραστές. Μπορεί το πείραμα του Ψυρρή να απέτυχε διότι ήταν πρώιμο το timing», λέει ο καλλιτέχνης και τέως γκαλερίστας στην «Κ» συμπληρώνοντας ότι δεν πρόκειται να ανοίξει εκ νέου την Unlimited.

Στου Ψυρή εφυγε η πρέζα και τα σκατά και μείνανε οι Σκυλάδες και τα σκυλάδικά τους...

Πού είσαι καημένε φιλέλληνα \Βύρωνα\ να δεις την περιοχή του \Ψυρρή\ όπου έζησε τα νεανικά της χρόνια η αγαπημένη σου Τερέζα, για την οποία και έγραψες το περίφημο ποίημά σου \"Κόρη των Αθηνών"\... Μπάχαλο την κάνανε οι Νεοέλληνες. Δεν γκρέμισαν μόνο το πατρικό της σπίτι (αυτό είναι το λιγότερο, αν και θα έφριττες βέποντας πώς κατάντησαν την Αθήνα γενικά), αλλά γέμισαν όλη την περιοχή με μπαρ και μπουζουξίδικα, "χοροπηδάδικα" και "ορθάδικα". Είχαν "προλειάνει" βέβαια το έδαφος κάποια χρόνια μετά τον θάνατό σου στο ηρωικό Μεσολόγγι οι άγνωστοί σου φυσικά \Κουτσαβάκηδες\, οι \Τραμπούκοι\ και οι \Βλάμηδες\, οι \Μόρτες\. Άνθρωποι του κοινωνικού περιθωρίου, φτωχοί και άνεργοι, που έκαναν διάφορες δουλειές του ποδαριού (από κλακαδόροι στις προεκλογικές εκστρατείες, μέχρι και νεκροθάφτες σε περιόδους επιδημίας), σύχναζαν στην Πλατεία Ηρώων και συνεχώς απασχολούσαν με τα νταηλίκια τους την τότε αστυνομία.

Περιθωριακοί τύποι με πηγαίο ωστόσο "στυλ" που επίσης θα \ασφυκτιούσαν\ αν τους υποχρέωνες να ζήσουν έστω και μια στιγμή στη σημερινή Πλατεία Ηρώων και τη γύρω περιοχή του Ψυρρή, \όπου το εισαγόμενο life (και light) style περισσεύει\, όπως περισσεύει και το θράσος των σύγχρονων "νταήδων" (συγγνώμην μπάρμαν) που ανενόχλητοι από τις Αρχές εξαργυρώνουν το νταηλίκι τους σε πολύ χρήμα, σε αντίθεση με τους δύστυχους (και γραφικούς σήμερα) νταήδες του περασμένου αιώνα που ψωμολυσσούσαν διωκόμενοι.
Στη γειτονιά του Ψυρρή θα οδοιπορήσει σήμερα η "Αυγή". Την παλιά \βυζαντινή γειτονιά\, που στις μέρες μας μετατράπηκε σε ένα \απέραντο υπαίθριο μπαρ\ (όπως άλλωστε κι όλο το ιστορικό κέντρο της Αθήνας) με τις ευλογίες της επίσημης πολιτείας. Ξεναγός μας (στη σύγχρονη μορφή του Ψυρρή) θα είναι ο γραφίστας \Δημήτρης Ποντίδας,\ αναπληρωτής πρόεδρος του Συλλόγου Κατοίκων Επαγγελματοβιοτεχνών Ψυρρή, και μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα κατά της κατ' ευφημισμόν "ανάπλασης" της περιοχής.
Η γειτονιά του Ψυρρή, που πήρε την ονομασία της πιθανότατα από την παραφθορά του επωνύμου κάποιου ανθρώπου που είχε ιδιοκτησίες στην περιοχή (Ψαρρής, Σαρρής, Ψαριανός) ήταν μια γειτονιά που κατοικείτο από τα μεσαιωνικά ακόμη χρόνια, κυρίως από τη μεσαία και την κατώτερη τάξη. Εκτός από τις μετρημένες στα δάχτυλα οικογένειες των αρχόντων και των πλούσιων νοικοκυραίων με κτήματα στα Μεσόγεια οι υπόλοιποι κάτοικοι ήταν έμποροι που είχαν μαγαζιά στο Παζάρι, τεχνίτες κ.λπ. Το κέντρο του Ψυρρή (που και σήμερα διατηρεί τη μεσαιωνική πολεοδομία του) ήταν η \Πλατεία Ηρώων\. Ονομάστηκε έτσι για να τιμηθούν οι ήρωες του 1821, και κυρίως οι υπερασπιστές της Ακρόπολης και στις δύο πολιορκίες της, που ήταν στην πλειοψηφία τους από του Ψυρρή και έδωσαν τη ζωή τους για την Αθήνα. Στην Πλατεία Ηρώων είχαν το στέκι τους και οι διάφοροι νταήδες που προαναφέραμε, που βασικά ήταν απογοητευμένοι άνεργοι αγωνιστές (αφού όλα τα πόστα τα είχαν καταλάβει οι Βαυαροί του Όθωνα) που αντί να πάρουν τα βουνά (όπως έκαναν κάποιοι άλλοι κατατρεγμένοι αγωνιστές: οι λήσταρχοι) κατέληξαν στου Ψυρρή να ζητιανεύουν δουλειές και να εξετευλίζονται από την αστυνομία. Τους κούρευε με την ψιλή μηχανή, στραπατζαρίζοντας ταυτόχρονα την αμφίεση του μάγκα, π.χ. το ριχτό σακάκι και τα μυτερά παπούτσια. Τα πολλά και ταπεινά \εκκλησάκια\ ήταν ένα άλλο σήμα κατατεθέν του Ψυρρή. Τα περισσότερα κατεδαφίστηκαν. Το υλικό μάλιστα από 73 (!) τέτοια εκκλησάκια χρησιμοποιήθηκε για να ανεγερθεί η Μητρόπολη της Αθήνας. Στη γειτονιά σώζονται και βυζαντινές εκκλησίες, όπως για παράδειγμα οι Άγιοι Ανάργυροι (πολιορκημένοι σήμερα από μπαρ, τραπεζοκαθίσματα, και αυτοκίνητα - μοτοσικλέτες των θαμώνων) στον περίβολο των οποίων έχουν ταφεί πολλοί από τους αγωνιστές που έπεσαν στις πολιορκίες της Ακρόπολης.

\"Προς Θεού! Δεν θέλουμε πεζοδρόμηση!"\. Η έντρομη αντίδραση των κατοίκων πολλών περιοχών, ιδίως του ιστορικού κέντρου της Αθήνας, προς την πεζοδρόμηση δρόμων δεν είναι καθόλου αδικαιολόγητη, αν αναλογιστεί κανείς τη χρήση που έχουν πια αποκτήσει οι κατ' ευφημισμόν πεζόδρομοι, που από δημόσιοι χώροι περιπάτου έχουν μετατραπεί σε ιδιωτικούς μπαρόδρομους και παρκόδρομους. Η γειτονιά του Ψυρρή αποτελεί ένα τελευταίο τρανταχτό παράδειγμα για την κατασπατάληση δημοσίου χρήματος προκειμένου να πλουτίσουν οι επιτήδειοι. Όλα ξεκίνησαν εκεί στις αρχές της δεκαετίας του \1990\. Η Πλάκα είχε κορεστεί από καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, το Θησείο όδευε προς κορεσμό, στο Μοναστηράκι επικρατούσε το αδιαχώρητο λόγω του Παζαριού (δεν το είχε ακόμη διαλύσει ο κ. Αβραμόπουλος), ε, επόμενο ήταν να έρθει η σειρά προς "ανάπλαση" του δύσμοιρου Ψυρρή. Άρχισε λοιπόν το ΥΠΕΧΩΔΕ τα μεγαλεπήβολα έργα, δηλαδή τις πεζοδρομήσεις. Μπήκαν και οι σχετικές πινακίδες ελληνικής πατέντας με το ύψος του προϋπολογισμού, τον φορέα κ.λπ. Αναγράφηκε και ο βαρύγδουπος στόχος: Όαση ζωής και πολιτισμού, και όλα ήταν έτοιμα για την επέλαση των μυρίων.
Και ας προμήνυαν οι κάτοικοι και οι βιοτέχνες του Ψυρρή τα δεινά ως νέες Κασσάνδρες. Και ας έρχονταν με τις δικές τους προτάσεις για την ανάπλαση (χωρίς εισαγωγικά η λέξη) της περιοχής, που είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια είχε εγκαταλειφθεί από τους υπευθύνους με τα σπίτια να ερημώνουν ή να κατεδαφίζονται. \"Σκόπιμα"\ πιστεύουν οι Ψυρριώτες, για να προλειανθεί το έδαφος μετατροπής του Ψυρρή σε γκέτο νυχτερινής διασκέδασης. Τα χρόνια που ακολούθησαν δικαίωσαν δυστυχώς τους Ψυρριώτες. Το \1998\ υπογράφεται (κατόπιν εορτής) και το Προεδρικό Διάταγμα \233Δ\ "Περί καθορισμού χρήσεων γης και ειδικών όρων και περιορισμών δόμησης στην περιοχή Ψυρρή - Κέντρου (Ομονοίας)". Το Διάταγμα δεν καθορίζει ζώνη αμιγούς κατοικίας, παρά τις σχετικές προτάσεις που είχαν καταθέσει οι κάτοικοι, οι οποίοι επίσης αγνοήθηκαν και όσον αφορά την πρόταση να υπάρχει απόσταση 50 μέτρων μεταξύ των καταστημάτων αναψυχής.

Η πρόβλεψη περί κορεσμού που περιλαμβάνεται στο Διάταγμα δεν εφαρμόζεται, με αποτέλεσμα σήμερα να λειτουργούν στην περιοχή, σύμφωνα με τον Σύλλογο Κατοίκων και Επαγγελματοβιοτεχνών Ψυρρή, \πάνω από σαράντα πέντε\ καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος (εστιατόρια, μπαρ, κέντρα διασκέδασης κ.λπ.), τα μισά χωρίς καν άδεια λειτουργίας. Αλλά και αυτά που έχουν άδεια λειτουργίας τροποποιούν ως γνωστόν τους όρους, αφού δεν υπάρχει έλεγχος. Η ολιγωρία των υπηρεσιών και το γνωστό αλαλούμ που επικρατεί μεταξύ των εμπλεκομένων φορέων (ΥΠΕΧΩΔΕ, Δήμος Αθηναίων, Διεύθυνση Υγιεινής και Αστυνομία) με τον έναν να ρίχνει τις ευθύνες στον άλλον κι όλοι μαζί να παρανομούν βρίσκουν στην περίπτωση της γειτονιάς του Ψυρρή την τέλεια έκφρασή τους. "Αν η Πάτρα έχει καρναβάλι μια φορά τον χρόνο, εμείς στου Ψυρρή έχουμε κάθε μέρα, με αποκορύφωμα τα Σαββατοκύριακα", θα μας πει ο Δημήτρης Ποντίδας. "Λαϊκό Ξεφάντωμα", με μπουζούκια, με ορχήστρα έξω στους δρόμους μέχρι και τις 5 η ώρα το πρωί! Παράνομα καφέ μπαρ βαφτίζονται "καλλιτεχνικοί οργανισμοί", χρεώνοντας το ουίσκι σε εισιτήρια για υποτιθέμενες παραστάσεις. Τα πάρκιγκ γίνονται μπαρ, οι πεζόδρομοι γίνονται πάρκιγκ και μπαρ. Οι κάτοικοι ξαγρυπνούν και οι βιοτέχνες βρίσκονται υπό διωγμόν γιατί οχλούν! \Κι όμως οι Ψυρριώτες ελπίζουν επιμένοντας.\ Εκτός από την αστυνόμευση του χώρου και την εφαρμογή της νομοθεσίας προτείνουν την τροποποίηση του Προεδρικού Διατάγματος, στο οποίο να προβλέπεται και αμιγής κατοικία, πέρα από την κήρυξη της περιοχής ως κορεσμένη από κέντρα αναψυχής. Προτείνουν επίσης τη δημιουργία κινήτρων για την επιστροφή των παλιών κατοίκων και την προσέλκυση νέων, το άνοιγμα των δρόμων που σήμερα έχουν μετατραπεί σε τσιφλίκια των μπάρμαν και την υποστήριξη της μη οχλούσας βιοτεχνίας που ανέκαθεν ήταν συνδεδεμένη με την περιοχή.

Το 'χει η μοίρα των περιοχών που γλύτωσαν από τη λαίλαπα της ανοικοδόμησης που έπληξε την Αθήνα και την Ελλάδα να μπαίνουν στη γυάλα. Στην αρχή είναι οι καλλιτέχνες και οι πιο ευαίσθητοι αισθητικά που αναζητούν ψήγματα από το χαμένο χρώμα της πόλης. Και μετά έρχεται δυστυχώς η μόδα που ισοπεδώνει τα πάντα.
Έτσι έγινε και με τη γειτονιά του Ψυρρή. "Ο Ψυρρής κινδυνεύει και νιώθουμε ότι κι εμείς με τη δουλειά μας μπορεί να πριμοδοτήσαμε άθελά μας όλη αυτή την καινούργια μόδα γύρω από τον Ψυρρή" θα μας δηλώσει απογοητευμένη το 1998 η \Πέπη Ρηγοπούλου\, αναπληρώτρια καθηγήτρια Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αθηνών που μαζί με τους φοιτητές της είχαν δουλέψει στου Ψυρρή, γυρίζοντας μάλιστα κι ένα ντοκιμαντέρ. Λόγια "προφητικά" αν αναλογιστεί κανείς την αρνητική εξέλιξη που έχει πάρει η μόδα "ανακάλυψη της παράδοσης" όχι μόνο για τη γειτονιά του Ψυρρή, αλλά για όλες τις παλιές γειτονιές που μόνον παραδοσιακές δεν μπορούν να χαρακτηριστούν πια.(Της Δήμητρας ΚΟΚΚΟΤΑΚΗ ΑΥΓΗ 22-11-2001)

Από τον κ. Νικόλαο Γεωργίου, κάτοικο του Ψυρή, πήραμε επιστολή στην οποία μεταξύ άλλων σημειώνεται:

"Στην περιοχή του Ψυρή ξεφυτρώνουν καθημερινά αμέτρητα μαγαζιά με υποτυπώδεις άδειες (π.χ. γαλακτοπωλείου, μπουγατσάδικου) ενώ στην ουσία είναι νυχτερινά κέντρα με ζωντανή μουσική χωρίς την απαραίτητη υποδομή και τα κατάλληλα μέτρα ασφαλείας. Ως τις 5-6 το πρωί είμαστε υποχρεωμένοι να ξαγρυπνούμε. Αυτή είναι η αναβάθμιση της περιοχής; Άραγε οι εισαγγελικές και αστυνομικές αρχές, καθώς και οι υπηρεσίες του δήμου, δεν γνωρίζουν; Δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την κατάσταση;". ΤΑ ΝΕΑ , 23-03-2002

Επιστροφή στην αρχή

Κοινή επιχείρηση ΕΛ.ΑΣ. - Δημοτικής Αστυνομίας

Κοινή δράση της ΕΛ.ΑΣ. και της Δημοτικής Αστυνομίας πραγματοποιήθηκε χτες στο Δήμο Αθηναίων, σε επιχείρηση απομάκρυνσης τραπεζοκαθισμάτων από κοινόχρηστους χώρους στην περιοχή Ψυρρή. Μια βδομάδα νωρίτερα και πάλι μεικτά κλιμάκια ΕΛ.ΑΣ. - Δημοτικής Αστυνομίας απομάκρυναν απ' την πλατεία Κουμουνδούρου κινητές κατασκευές, ζαρτινιέρες κλπ. Πρόκειται για τις πρώτες κοινές δράσεις που αναπτύχθηκαν μετά την ψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου από την Κυβερνητική Επιτροπή στις 9 Ιούλη, που προβλέπει ακόμη στενότερη συνεργασία μεταξύ των δύο.

Με αυτό τον τρόπο, η σύνδεση ΕΛ.ΑΣ. και Δημοτικής Αστυνομίας γίνεται στενότερη. Μάλιστα, η επιλογή να ξεκινήσουν τις κοινές δράσεις από την απομάκρυνση τραπεζοκαθισμάτων, που παράνομα καταλαμβάνουν περισσότερο χώρο απ' τον ορισμένο, μόνο τυχαία δεν είναι. Πρόκειται για ένα πρόβλημα - γάγγραινα, το οποίο όμως διόγκωσαν και προκάλεσαν οι ίδιες οι δημοτικές αρχές (ΝΔ) του Δήμου της Αθήνας. Και τώρα, με πρόσχημα τη λύση αυτού του προβλήματος, εφαρμόζουν τον αντιδραστικό νόμο και δένουν ακόμη πιο στενά στο άρμα της ΕΛ.ΑΣ. τη Δημοτική Αστυνομία...

Από την πλευρά της, η ΔΑΣ ΟΤΑ έχει ζητήσει την απόσυρση του σχετικού νομοσχεδίου που έχει εγκριθεί από την Κυβερνητική Επιτροπή και που στόχο έχει τη λειτουργία της Δημοτικής Αστυνομίας ως συμπληρωματικού κατασταλτικού μηχανισμού στους δήμους - παραρτήματα του κράτους. Παράλληλα, ζητά να μετατραπεί σε ειδική υπηρεσία, με εργαζόμενους όπως οι υπόλοιποι εργαζόμενοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Η ΔΑΣ ΟΤΑ επισημαίνει ότι το νομοσχέδιο επιβεβαιώνει τις εκτιμήσεις των ταξικών δυνάμεων πως στόχος των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ «είναι η απαλλαγή της ΕΛ.ΑΣ. από αστυνομικά καθήκοντα δευτερεύουσας σημασίας - τα οποία μεταφέρονται στους δήμους - ώστε να ενισχύσει την κύρια ενασχόλησή της. Την παρακολούθηση και καταστολή των λαϊκών αγώνων».

Ριζοσπάστης 31-7-08

Συνεχίζει το "σαφάρι" των τραπεζοκαθισμάτων ο δήμος Αθηναίων. Χθες, μικτά κλιμάκια της Δημοτικής Αστυνομίας και της ΕΛΑΣ προχώρησαν σε απομάκρυνση τραπεζοκαθισμάτων από κοινόχρηστους χώρους στην περιοχή του Ψυρρή, μετά από εντολή του δημάρχου Αθηναίων Νικ. Κακλαμάνη.

Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε σε πέντε καταστήματα της οδού Μιαούλη στην πλατεία Ψυρρή, των οποίων οι ιδιοκτήτες παρά τις επανειλημμένες συστάσεις δεν απομάκρυναν τα παράνομα τραπεζοκαθίσματα. Παράλληλα, έγιναν αυστηρές συστάσεις και στους ιδιοκτήτες των υπόλοιπων καταστημάτων της περιοχής προκειμένου να συμμορφωθούν και να καταλαμβάνουν το χώρο που καθορίζει η άδειά τους.

Υπενθυμίζεται ότι την προηγούμενη εβδομάδα ανάλογη επιχείρηση για την απελευθέρωση κοινόχρηστων χώρων είχε γίνει από το δήμο στην πλατεία Κουμουνδούρου και την πλατεία Ψυρρή. Στη διάρκεια αυτής είχαν απομακρυνθεί κινητές κατασκευές, ζαρντινιέρες και εγκαταλελειμμένα μηχανάκια, που καταλάμβαναν παράνομα λωρίδες τυφλών, πεζοδρόμια και χώρους στάθμευσης.

Αυγή 31-7-08

Επιστροφή στην αρχή

Διαβάστε για την προκλητική ενέργεια του Δήμου Αθηναίων που επιχειρεί την αλλαγή των χρήσεων γης προκειμένου να μετατραπεί η Τεχνόπολη στο Γκάζι σε κέντρο διασκέδασης,

Διαβάστε επίσης για τα προβλήματα (γιγάντωση των εμπορικών και ψυχαγωγικών χρήσεων, το εμπόριο ναρκωτικών, την πορνεία κ.ά.) των περιοχών Ψυρρή, Κεραμεικού, Μεταξουργείου

Επιστροφή στην αρχή

«Απαγορευτικό» από σήμερα για τα ΙΧ στου Ψυρρή

Από τις 21:00 και μέχρι τις 03:00 θα απαγορεύεται η κυκλοφορία των οχημάτων στην περιοχή που ορίζεται από τις οδούς Ευρυπίδου, Αθηνάς, Ερμού, Λεωκορίου, Σαρρή και Αριστοφάνους.

Ξεκινά από σήμερα το μέτρο της απαγόρευσης κυκλοφορίας των ΙΧ αυτοκινήτων κάθε Παρασκευή και Σάββατο στην περιοχή του Ψυρρή, κατά τις νυχτερινές ώρες.
Συγκεκριμένα, από τις 21:00 και μέχρι τις 03:00 θα απαγορεύεται η κυκλοφορία των οχημάτων στην περιοχή που ορίζεται από τις οδούς Ευρυπίδου, Αθηνάς, Ερμού, Λεωκορίου, Σαρρή και Αριστοφάνους. Δικαίωμα εισόδου θα έχουν μόνο οι μόνιμοι κάτοικοι της περιοχής και εφόσον φέρουν την ειδική κάρτα.

Με σύνθημα «Διευκολύνουμε την πρόσβαση των Αθηναίων στην περιοχή του Ψυρρή», ο Δήμος Αθηναίων έχει ξεκινήσει ενημερωτική εκστρατεία, παροτρύνοντας τον κόσμο να περπατήσει για να γνωρίσει την ιστορική φυσιογνωμία της περιοχής. Ο σχεδιασμός του δήμου προβλέπει ότι το μέτρο αυτό, σε συνδυασμό και με την επικείμενη πεζοδρόμηση της οδού Αθηνάς από την Ομόνοια έως το Μοναστηράκι, θα απομακρύνει οριστικά τα ΙΧ από ένα μεγάλο κομμάτι του κέντρου της Αθήνας.