Και... θέλω την παλιά μου γειτονιά
της Γεωργίας Μπάστα
Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2010
Αντίστροφα μετρά εδώ και πολύ καιρό -από το 2004 και μετά- ο χρόνος για την αναβάθμιση του Ιστορικού Κέντρου, καθώς οι «πληγές» του είναι πιο πολύπλοκες από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Αθήνα γενικότερα. Εγκαταλελειμμένα κτίρια, δραματική έλλειψη ελεύθερων χώρων, υψηλά επίπεδα αέριας ρύπανσης και ηχορύπανσης, επικράτηση του ιδιωτικού χώρου έναντι του δημόσιου, υπερβολική συγκέντρωση καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος («βιομηχανία διασκέδασης»), απομάκρυνση δημόσιων υπηρεσιών, μείωση της νόμιμης επιχειρηματικής δραστηριότητας και αύξηση του παρεμπορίου, αλλαγές χρήσεων γης που οδηγούν σε αισθητική και κοινωνική υποβάθμιση, αυξημένη συγκέντρωση μεταναστών χωρίς όμως τις αντίστοιχες υποδομές ή τα αναγκαία μέσα ενσωμάτωσης, αυξημένη παραβατικότητα, είναι κάποια από τα «φλέγοντα» θέματα που ζητούν λύση. Και μέσα σε αυτό το σκηνικό, οι καταγγελίες (ακόμη και από το δήμαρχο της Αθήνας κ. Ν. Κακλαμάνη) για κερδοσκόπους γης και ακινήτων που επενδύουν στην «υποβάθμιση» και εκμεταλλεύονται την πρόθεση των παλαιών κατοίκων να φύγουν από το Ιστορικό Κέντρο εκποιώντας σε ιδιαίτερα χαμηλές τιμές τις περιουσίες τους.
Αλλοίωση του αστικού ιστού
Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το Κέντρο επιχειρεί να αναδείξει η Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής, ανοίγοντας, μέσα στην εβδομάδα που πέρασε, το θέμα «Ιστορικό Κέντρο της Αθήνας» που πολύ σύντομα αναμένεται να βρεθεί στο επίκεντρο και της υπουργού Περιβάλλοντος, κ. Τίνας Μπιρμπίλη.
Σύμφωνα με τον Πρόεδρο της Επιτροπής, κ. Κώστα Καρτάλη, η υποβάθμιση της πόλης ξεκίνησε κυρίως μετά το 2004 και επιδεινώθηκε ραγδαία τα τελευταία χρόνια. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι δημόσιες επενδύσεις για έργα ανάπλασης περιορίστηκαν δραματικά και ανήλθαν σε λιγότερο από 15 εκατ. ευρώ την εξαετία 2004-2009, έναντι 120 εκατ. ευρώ την πενταετία 2000-2004.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής, περισσότερα από 500 κτίρια στο κέντρο της Αθήνας είναι εγκαταλελειμμένα. Στο Μεταξουργείο έχουν καταγραφεί 211 εγκαταλελειμμένα κτίρια και 110 στου Ψυρρή.
Οπως ανέφερε ο κ. Καρτάλης, παρά τις προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν με το ΠΔ «Περί καθορισμού χρήσεων γης και ειδικών όρων και περιορισμών δόμησης στην περιοχή Ψυρρή-Κέντρου» δεν καθορίστηκαν ζώνες αμιγούς κατοικίας, με αποτέλεσμα την αλλοίωση του αστικού ιστού.
Το 1994 υπήρχαν έξι εστιατόρια και τέσσερα θέατρα, ενώ μόλις οκτώ χρόνια αργότερα υπήρχαν 107 καταστήματα εκ των οποίων τα 57 εστιατόρια και τα 15 μπαρ!
Τα ποσοστά κατοικίας αγγίζουν μόλις το 3-4% και με εξαίρεση τις γκαλερί και τα θέατρα, οι επιχειρήσεις που χωροθετούνται στην καρδιά της πόλης ακολουθούν το νέο πρότυπο διασκέδασης (νεο-ταβέρνες).
Υπολογίζεται μάλιστα από τις 1.300 βιοτεχνίες που υπήρχαν στην Αθήνα μέχρι το 1990 σήμερα σώζονται μόνο 300.
Χαμηλή βαθμολογία στην ποιότητα ζωής
Σύμφωνα με έρευνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (2008), η Αθήνα μαζί με το Αμβούργο και την Μπρατισλάβα είναι οι ευρωπαϊκές πόλεις στις οποίες αναπτύσσονται με ανησυχητικό ρυθμό περιοχές-γκέτο, με σημαντικά ποσοστά ανεργίας.
Σε ό,τι αφορά στις περιβαλλοντικές επιδόσεις, η Αθήνα κατατάσσεται 22η στο σύνολο των 30 πόλεων που περιλαμβάνονται στον Ευρωπαϊκό Δείκτη Πράσινης Πόλης, με βαθμολογία 53,09 στα 100. Σε σύγκριση με άλλες πόλεις που βρίσκονται σε θερμά κλίματα, η Αθήνα βρίσκεται χαμηλότερα από τη Μαδρίτη, τη Ρώμη και τη Λισσαβώνα, αλλά υψηλότερα από την Κωνσταντινούπολη και το Βελιγράδι. Η γενική βαθμολογία της πόλης είναι χαμηλή, εξαιτίας της ποιότητας του αέρα, των προβλημάτων ως προς τη διαχείριση απορριμμάτων και τις χρήσεις γης, καθώς και της έλλειψης ενεργειακά αποδοτικών κτιρίων.
Η θερμοκρασία του αέρα στην πυκνά δομημένη αστική περιοχή του Ιστορικού Κέντρου της Αθήνας είναι υψηλότερη από αυτήν της περιβάλλουσας περιοχής κατά 3-4 βαθμούς Κελσίου.
Σύμφωνα με έρευνα της Ενωσης Ξενοδόχων Αθηνών (ΕΞΑ, 2009), καταγράφεται χαμηλή αξιολόγηση από τους αλλοδαπούς επισκέπτες στον παράγοντα “value for money” σε ό,τι αφορά στη χρήση των ξενοδοχείων και την προσφορά όλων των υπολοίπων τομέων παροχής υπηρεσιών στο Ιστορικό Κέντρο της Αθήνας.
Διαπιστώνεται σταδιακή αύξηση της διαθεσιμότητας εμπορικών χώρων στο Κέντρο (πρόκειται για χώρους που παραμένουν χωρίς μίσθωση). Ειδικότερα ο δείκτης διαθεσιμότητας εμπορικών χώρων Αθήνας (2009) ανέρχεται σε 18,8% (έρευνα ΕΣΑ, 2009), με τη διαθεσιμότητα να αγγίζει το 25% στα Εξάρχεια - Νεάπολη, το 5% στο Κολωνάκι, το 16,4% στους κεντρικούς εμπορικούς δρόμους και το 17% στο Ιστορικό Τρίγωνο. Με βάση την ετήσια έρευνα του οίκου Cushman & Wakefield για το 2009 και για την ιεράρχηση των ευρωπαϊκών πόλεων με βάση τις επιδόσεις τους σε κρίσιμες παραμέτρους του επιχειρηματικού «γίγνεσθαι», η Αθήνα καταλαμβάνει την τελευταία θέση, τα τελευταία δύο χρόνια, σε σύνολο 34 ευρωπαϊκών πόλεων.
3/10/2010
Και για να μη ξεχνάμε... Οι Σκυλάδες και τα ναρκωτικά΄υποπβαθμισαν το Ιστορικό Κέντρο
Ερώτηση του Κώστα Σκανδαλίδη
ΘΕΜΑ: ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
Κύριοι Υπουργοί,
Το πρόβλημα του ιστορικού κέντρου της Αθήνας δεν είναι απλά ζήτημα μεταναστών, καθαριότητας, ασφάλειας, ελεύθερων χώρων, και συνολικής υποβάθμισης του, αλλά πολύ περισσότερο είναι πρόβλημα ανεξέλεγκτης λειτουργίας παράνομων κυκλωμάτων, συσσώρευσης και γκετοποίησης δυστυχισμένων ανθρώπων που η πολιτεία χειρίζεται ως ανθρώπους κατώτερου είδους, είναι πρόβλημα εγκατάλειψης οποιασδήποτε έννοιας νοικοκυριού, καθαριότητας, πρόσβασης σε δημόσιους χώρους αναψυχής.
Εξαιτίας της σιωπηρής και επομένως ένοχης ανοχής της πολιτείας, σύλλογοι και ενεργοί πολίτες του κέντρου της πρωτεύουσας αποφάσισαν να κινητοποιηθούν συλλογικά αποποιούμενοι κάθε είδους ρατσισμό επιδιώκοντας τη διάσωση, την εξυγίανση και τελικώς την αναγέννηση του ιστορικού κέντρου της Αθήνας.
Η πολιτεία με την ανοχή και την αδιαφορία που επιδεικνύει καθημερινά, ενισχύει συνειδητά την υποβάθμιση του “ιστορικού τριγώνου”, μετατρέποντας την προσπάθεια αναβάθμισης που είχε ξεκινήσει την εποχή των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 σε αγκύλωση και δυσκαμψία, σε περιχαράκωση και μετάλλαξη της περιοχής σε “αποθήκη ψυχών” και ανεξέλεγκτο γκέτο ανομίας και εξαθλίωσης.
Το “ιστορικό τρίγωνο” μαστίζεται σήμερα από τα ναρκωτικά, την πορνεία, την απάνθρωπη εκμετάλλευση λαθρομεταναστών, το παρεμπόριο. Το κέντρο υποφέρει από τη μη ύπαρξη διαρκούς και αποτελεσματικής αστυνόμευσης και όχι αποσπασματικής, με τη στάθμευση μιας κλούβας, που απλώς μεταφέρει το πρόβλημα “λίγο παρακάτω”.
Η ιστορική Αθήνα πάσχει από την ανυπαρξία υπηρεσιών πρόνοιας τόσο του κεντρικού κράτους όσο και του Δήμου Αθηναίων, ώστε να αντιμετωπιστεί βάσει οργανωμένου σχεδίου, η έλλειψη περίθαλψης στους αρρώστους, ναρκομανείς και άλλους, και αναξιοπαθούντες, που κατακλύζουν την περιοχή. Η μονάδα του ΟΚΑΝΑ που δημιουργήθηκε στην περιοχή (με τη συγκέντρωση τόσων δραστηριοτήτων αλλά και μεταναστών) αποτελεί προνομιακό χώρο, για τη δράση των εμπόρων ναρκωτικών.
Η πόλη μας υποφέρει από το σοβαρό πρόβλημα υγιεινής και ρύπανσης που σταδιακά μεγεθύνεται. Από τις κάθε είδους εστίες μόλυνσης που έχουν δημιουργηθεί, από τα σκουπίδια που κατακλύζουν την πόλη εξαιτίας της παντελούς έλλειψης κάθε σχεδίου αντιμετώπισης του θέματος στη χώρα ολόκληρη γενικότερα. Οι αρμόδιοι αρέσκονται μόνο στα επικοινωνιακά παιχνίδια και το διαρκές «κρυφτό» με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή αντί να προχωρήσουν σε ουσιαστικές αποφάσεις και μέτρα.
Οι χρήσεις γης θα έπρεπε να αποτελούν κυρίαρχη πολιτική και επένδυση της πολιτείας στην προστασία και στην ανάδειξη της ιστορικής Αθήνας. Ο διαρκής έλεγχος των χρήσεων γης, αδειών και συνθηκών ασφαλείας και υγιεινής (άδειες καταστημάτων, ηχορύπανση, χωροταξική διευθέτηση, παράνομο παρκάρισμα και φορτοεκφόρτωση), θα έπρεπε να αποτελεί ουσιαστικό χαρτί της πολιτείας στην πολιτική προστασίας του ιστορικού κέντρου.
Το Ιστορικό και Εμπορικό Κέντρο της Αθήνας μεταμορφώνεται καθημερινά σε μια γκετοποιημένη περιοχή. Η συνύπαρξη πολλών και οξυμένων κοινωνικών προβλημάτων διαμορφώνει συνθήκες αθλιότητας. H κατάσταση συνεχώς επιδεινώνεται, το ιστορικό κέντρο νεκρώνει διώχνοντας τους τελευταίους λάτρεις – κατοίκους του που δεν αντέχουν να είναι πλέον αγωνιστές σε μια άνιση μάχη.
Φορείς, επαγγελματίες και κάτοικοι του Ιστορικού Κέντρου έχουν ενημερώσει επανειλημμένα τους αρμόδιους φορείς και μη βρίσκοντας οποιαδήποτε ανταπόκριση στα προβλήματά τους, έχουν προσφύγει και στη Δικαιοσύνη. Οι πολίτες δικαίως απαιτούν άμεσες λύσεις. Απαιτούν μέτρα για την επαναφορά της κοινωνικής ζωής στην περιοχή και τη διατήρηση του κοινωνικού ιστού. Απαιτούν την άμεση ενεργοποίηση όλων των φορέων της πολιτείας και τη μεταξύ τους συνεργασία, χωρίς άλλες δικαιολογίες.
Και τελικώς αναζητούν τον τοπικό άρχοντα που θα φροντίσει την καθαριότητα του κέντρου αυτής της πόλης, αφού ανήκει αποκλειστικά στη δική του αρμοδιότητα και θα επαναφέρει την πόλη τουλάχιστον στην κατάσταση, στην οποία την παρέλαβε.
Η Αθήνα καθημερινά αλλάζει και βουλιάζει. Υπάρχει κίνδυνος κοινωνικής έκρηξης και ανθρωπίνων θυμάτων.
Κατόπιν τούτων, ερωτάσθε κ. κ. Υπουργοί:
• Κατανοείτε το μέγεθος του προβλήματος και το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει η ιστορική μας πόλη και οι κάτοικοί της;
• Ποια μέτρα σκοπεύετε να λάβετε άμεσα για την ουσιαστική αντιμετώπιση του φλέγοντος αυτού ζητήματος;
• Προτίθεστε να αναλάβετε πρωτοβουλίες ώστε μέσω της χωροθέτηση και δημιουργίας δημόσιων χώρων που προσφέρονται για αναψυχή και επικοινωνία των πολιτών, που όμως πρέπει να χαρακτηρίζονται από υψηλό επίπεδο καθαριότητας, φύλαξης και συντήρησης, να υπάρξει αντίθετη πορεία στη γκετοποίηση;
• Είστε σε θέση να κατανοήσετε ότι η επιλογή της πολιτείας να αντιμετωπίσει το ζήτημα με αστυνομικά και αποσπασματικά μέτρα δεν επιφέρει αποτέλεσμα επί της ουσίας, απλά οξύνει την κατάσταση και οδηγεί σε εκρήξεις και αδιέξοδα;
• Ποια είναι η απάντηση στους αγανακτισμένους πολίτες, οι οποίοι το 2004 πίστεψαν ότι το ιστορικό κέντρο αλλάζει όψη και επένδυσαν τη ζωή τους και την εργασία τους εκεί και σήμερα εκδιώκονται άθελά τους εξαιτίας της ανύπαρκτης πολιτικής προστασίας, ασφάλειας και υγιεινής της Κυβέρνησης; Υπάρχει ακόμη περιθώριο διαφυγής, κύριοι Υπουργοί;
Αθήνα, 29 Ιουνίου 2009
Ο ερωτώντες βουλευτές
Σπύρος Κουβέλης
Αθανάσιος Αλευράς
Χρήστος Παπουτσής
Κώστας Σκανδαλίδης
Αθανάσιος Τσούρας
ΘΕΜΑ: ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
Κύριοι Υπουργοί,
Το πρόβλημα του ιστορικού κέντρου της Αθήνας δεν είναι απλά ζήτημα μεταναστών, καθαριότητας, ασφάλειας, ελεύθερων χώρων, και συνολικής υποβάθμισης του, αλλά πολύ περισσότερο είναι πρόβλημα ανεξέλεγκτης λειτουργίας παράνομων κυκλωμάτων, συσσώρευσης και γκετοποίησης δυστυχισμένων ανθρώπων που η πολιτεία χειρίζεται ως ανθρώπους κατώτερου είδους, είναι πρόβλημα εγκατάλειψης οποιασδήποτε έννοιας νοικοκυριού, καθαριότητας, πρόσβασης σε δημόσιους χώρους αναψυχής.
Εξαιτίας της σιωπηρής και επομένως ένοχης ανοχής της πολιτείας, σύλλογοι και ενεργοί πολίτες του κέντρου της πρωτεύουσας αποφάσισαν να κινητοποιηθούν συλλογικά αποποιούμενοι κάθε είδους ρατσισμό επιδιώκοντας τη διάσωση, την εξυγίανση και τελικώς την αναγέννηση του ιστορικού κέντρου της Αθήνας.
Η πολιτεία με την ανοχή και την αδιαφορία που επιδεικνύει καθημερινά, ενισχύει συνειδητά την υποβάθμιση του “ιστορικού τριγώνου”, μετατρέποντας την προσπάθεια αναβάθμισης που είχε ξεκινήσει την εποχή των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 σε αγκύλωση και δυσκαμψία, σε περιχαράκωση και μετάλλαξη της περιοχής σε “αποθήκη ψυχών” και ανεξέλεγκτο γκέτο ανομίας και εξαθλίωσης.
Το “ιστορικό τρίγωνο” μαστίζεται σήμερα από τα ναρκωτικά, την πορνεία, την απάνθρωπη εκμετάλλευση λαθρομεταναστών, το παρεμπόριο. Το κέντρο υποφέρει από τη μη ύπαρξη διαρκούς και αποτελεσματικής αστυνόμευσης και όχι αποσπασματικής, με τη στάθμευση μιας κλούβας, που απλώς μεταφέρει το πρόβλημα “λίγο παρακάτω”.
Η ιστορική Αθήνα πάσχει από την ανυπαρξία υπηρεσιών πρόνοιας τόσο του κεντρικού κράτους όσο και του Δήμου Αθηναίων, ώστε να αντιμετωπιστεί βάσει οργανωμένου σχεδίου, η έλλειψη περίθαλψης στους αρρώστους, ναρκομανείς και άλλους, και αναξιοπαθούντες, που κατακλύζουν την περιοχή. Η μονάδα του ΟΚΑΝΑ που δημιουργήθηκε στην περιοχή (με τη συγκέντρωση τόσων δραστηριοτήτων αλλά και μεταναστών) αποτελεί προνομιακό χώρο, για τη δράση των εμπόρων ναρκωτικών.
Η πόλη μας υποφέρει από το σοβαρό πρόβλημα υγιεινής και ρύπανσης που σταδιακά μεγεθύνεται. Από τις κάθε είδους εστίες μόλυνσης που έχουν δημιουργηθεί, από τα σκουπίδια που κατακλύζουν την πόλη εξαιτίας της παντελούς έλλειψης κάθε σχεδίου αντιμετώπισης του θέματος στη χώρα ολόκληρη γενικότερα. Οι αρμόδιοι αρέσκονται μόνο στα επικοινωνιακά παιχνίδια και το διαρκές «κρυφτό» με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή αντί να προχωρήσουν σε ουσιαστικές αποφάσεις και μέτρα.
Οι χρήσεις γης θα έπρεπε να αποτελούν κυρίαρχη πολιτική και επένδυση της πολιτείας στην προστασία και στην ανάδειξη της ιστορικής Αθήνας. Ο διαρκής έλεγχος των χρήσεων γης, αδειών και συνθηκών ασφαλείας και υγιεινής (άδειες καταστημάτων, ηχορύπανση, χωροταξική διευθέτηση, παράνομο παρκάρισμα και φορτοεκφόρτωση), θα έπρεπε να αποτελεί ουσιαστικό χαρτί της πολιτείας στην πολιτική προστασίας του ιστορικού κέντρου.
Το Ιστορικό και Εμπορικό Κέντρο της Αθήνας μεταμορφώνεται καθημερινά σε μια γκετοποιημένη περιοχή. Η συνύπαρξη πολλών και οξυμένων κοινωνικών προβλημάτων διαμορφώνει συνθήκες αθλιότητας. H κατάσταση συνεχώς επιδεινώνεται, το ιστορικό κέντρο νεκρώνει διώχνοντας τους τελευταίους λάτρεις – κατοίκους του που δεν αντέχουν να είναι πλέον αγωνιστές σε μια άνιση μάχη.
Φορείς, επαγγελματίες και κάτοικοι του Ιστορικού Κέντρου έχουν ενημερώσει επανειλημμένα τους αρμόδιους φορείς και μη βρίσκοντας οποιαδήποτε ανταπόκριση στα προβλήματά τους, έχουν προσφύγει και στη Δικαιοσύνη. Οι πολίτες δικαίως απαιτούν άμεσες λύσεις. Απαιτούν μέτρα για την επαναφορά της κοινωνικής ζωής στην περιοχή και τη διατήρηση του κοινωνικού ιστού. Απαιτούν την άμεση ενεργοποίηση όλων των φορέων της πολιτείας και τη μεταξύ τους συνεργασία, χωρίς άλλες δικαιολογίες.
Και τελικώς αναζητούν τον τοπικό άρχοντα που θα φροντίσει την καθαριότητα του κέντρου αυτής της πόλης, αφού ανήκει αποκλειστικά στη δική του αρμοδιότητα και θα επαναφέρει την πόλη τουλάχιστον στην κατάσταση, στην οποία την παρέλαβε.
Η Αθήνα καθημερινά αλλάζει και βουλιάζει. Υπάρχει κίνδυνος κοινωνικής έκρηξης και ανθρωπίνων θυμάτων.
Κατόπιν τούτων, ερωτάσθε κ. κ. Υπουργοί:
• Κατανοείτε το μέγεθος του προβλήματος και το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει η ιστορική μας πόλη και οι κάτοικοί της;
• Ποια μέτρα σκοπεύετε να λάβετε άμεσα για την ουσιαστική αντιμετώπιση του φλέγοντος αυτού ζητήματος;
• Προτίθεστε να αναλάβετε πρωτοβουλίες ώστε μέσω της χωροθέτηση και δημιουργίας δημόσιων χώρων που προσφέρονται για αναψυχή και επικοινωνία των πολιτών, που όμως πρέπει να χαρακτηρίζονται από υψηλό επίπεδο καθαριότητας, φύλαξης και συντήρησης, να υπάρξει αντίθετη πορεία στη γκετοποίηση;
• Είστε σε θέση να κατανοήσετε ότι η επιλογή της πολιτείας να αντιμετωπίσει το ζήτημα με αστυνομικά και αποσπασματικά μέτρα δεν επιφέρει αποτέλεσμα επί της ουσίας, απλά οξύνει την κατάσταση και οδηγεί σε εκρήξεις και αδιέξοδα;
• Ποια είναι η απάντηση στους αγανακτισμένους πολίτες, οι οποίοι το 2004 πίστεψαν ότι το ιστορικό κέντρο αλλάζει όψη και επένδυσαν τη ζωή τους και την εργασία τους εκεί και σήμερα εκδιώκονται άθελά τους εξαιτίας της ανύπαρκτης πολιτικής προστασίας, ασφάλειας και υγιεινής της Κυβέρνησης; Υπάρχει ακόμη περιθώριο διαφυγής, κύριοι Υπουργοί;
Αθήνα, 29 Ιουνίου 2009
Ο ερωτώντες βουλευτές
Σπύρος Κουβέλης
Αθανάσιος Αλευράς
Χρήστος Παπουτσής
Κώστας Σκανδαλίδης
Αθανάσιος Τσούρας
Ανάσα για τους κατοίκους του Ιστορικού Κέντρου το τέλος της Ηχορύπανσης
1η Συνεδρίαση της Επιτροπής Περιβάλλοντος για το Ιστορικό Κέντρο της Αθήνας
Η Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής στο πλαίσιο του κύκλου εργασίας «Ανασυγκρότηση των πόλεων» εξέτασε σε ειδική Συνεδρίαση το θέμα «Ιστορικό Κέντρο της Αθήνας. Στη Συνεδρίαση συμμετείχαν ο Νομάρχης Αθηνών κ. Γ. Σγουρός, ο Δήμαρχος Αθηναίων κ. Ν. Κακλαμάνης, ο Πρόεδρος του ΟΡΣΑ κ. Γ. Πολύζος, η Πρόεδρος της ΕΑΧΑ ΑΕ κα Ν. Γαλάνη και οι εκπρόσωποι της Κίνησης για τη Διάσωση του Ιστορικού Κέντρου της Αθήνας κ. Α. Κωστίκας και κ. Π. Δούκας. Σε επόμενες Συνεδριάσεις θα προσκληθούν τα συναρμόδια Υπουργεία και η Υπερνομαρχία Αθηνών και θα προετοιμαστεί κείμενο προτάσεων που θα τεθεί υπόψη όλων των φορέων και θα παρακολουθείται ως προς την εφαρμογή του σε τακτική βάση.
Στην έναρξη της Συνεδρίασης ο Πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος Κώστας Καρτάλης σημείωσε ότι «Η αναβάθμιση του Ιστορικού Κέντρου της Αθήνας δεν επιλύεται με επιχειρήσεις «σκούπα» αλλά μέσα από μια οργανωμένη και σε βάθος χρόνου παρέμβαση που θα αντιμετωπίζει πολεοδομικά, αρχιτεκτονικά, περιβαλλοντικά, κοινωνικά και οικονομικά ζητήματα. Ουσιαστικά αυτό μεταφράζεται σε ένα «Κοινωνικό, Οικονομικό και Περιβαλλοντικό Ξενοκράτη». Αν και η εικόνα της Αθήνας αποτυπώνει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν πολλά μεγάλα αστικά κέντρα, στην περίπτωση του Ιστορικού Κέντρου της Αθήνας τα πράγματα είναι περισσότερο περίπλοκα καθώς η υποβάθμιση που παρατηρείται, κυρίως από το 2004 και μετά, είναι ραγδαία και αφορά στον παραμελημένο κτιριακό ιστό, στη δραματική έλλειψη ελεύθερων χώρων, στα υψηλά επίπεδα αέριας ρύπανσης και ηχορύπανσης, στην επικράτηση του ιδιωτικού χώρου έναντι του δημόσιου, στην υπερβολική συγκέντρωση καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος («βιομηχανία διασκέδασης»), στην απομάκρυνση δημόσιων υπηρεσιών, στη μείωση της νόμιμης επιχειρηματικής δραστηριότητας και στην αύξηση του παρεμπορίου, στις αλλαγές χρήσεων γης που οδηγούν σε αισθητική και κοινωνική υποβάθμιση, στην αυξημένη συγκέντρωση μεταναστών χωρίς όμως τις αντίστοιχες υποδομές ή τα αναγκαία μέσα ενσωμάτωσης, στην αυξημένη παραβατικότητα, κ.α. Το περίπλοκο αυτό σκηνικό συμπληρώνεται και από τους κερδοσκόπους γης και ακινήτων που επενδύουν στην «υποβάθμιση» και εκμεταλλεύονται την πρόθεση των παλαιών κατοίκων να φύγουν από το Ιστορικό Κέντρο εκποιώντας σε ιδιαίτερα χαμηλές τιμές τις περιουσίες τους.. Είναι προφανές ότι δεν υποτιμώνται οι ενέργειες που έχουν δρομολογηθεί για την προστασία του Ιστορικού Κέντρου. Όμως τα αποτελέσματα μιλούν από μόνα. Η ισχύς των παρεμβάσεων των εμπλεκόμενων φορέων είναι πολύ ασθενέστερη από την ένταση των προβλημάτων, ενώ όσο δεν προκύπτει συντονισμός μεταξύ των φορέων, οι ήδη περιορισμένες αρμοδιότητες αποδυναμώνονται ακόμη περισσότερο. Σε κάθε περίπτωση δεν χρειάζεται να ανακαλυφθεί η πυρίτιδα. Αρκεί να εξετασθεί τι έγινε με την Πλάκα αλλά και τι έκαναν άλλες πόλεις με συναφή προβλήματα.»
Ο Κ. Καρτάλης παρουσίασε επίσης στοιχεία που αποτυπώνουν ποσοτικά τις αλλαγές που έχουν σημειωθεί στο Ιστορικό Κέντρο της Αθήνας:
1.Σύμφωνα με έρευνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (2008), η Αθήνα είναι μαζί με το Αμβούργο και τη Μπρατισλάβα, οι ευρωπαϊκές πόλεις στις οποίες αναπτύσσονται με ανησυχητικό ρυθμό περιοχές - γκέτο με σημαντικά ποσοστά ανεργίας.
2.Τα ποσοστά κατοίκησης στο Ιστορικό Κέντρο αγγίζουν το μόλις 3-4%, ενώ η υπερσυγκέντρωση μεταναστών με νόμιμα ή μη έγγραφα γίνεται χωρίς να υπάρχουν οι αναγκαίες υποδομές με αποτέλεσμα να εγκλωβίζονται χιλιάδες άνθρωποι σε καθεστώς ημι-παρανομίας και να καθίστανται ευάλωτοι και αναλώσιμοι.
3. Σε ότι αφορά στις περιβαλλοντικές επιδόσεις , η Αθήνα κατατάσσεται 22η σε σύνολο των 30 πόλεων που περιλαμβάνονται στον Ευρωπαϊκό Δείκτη Πράσινης Πόλης, με βαθμολογία 53,09 στα 100. Σε σύγκριση με άλλες πόλεις που βρίσκονται σε θερμά κλίματα, η Αθήνα βρίσκεται χαμηλότερα από τη Μαδρίτη, τη Ρώμη και τη Λισσαβόνα, αλλά υψηλότερα από την Κωνσταντινούπολη και το Βελιγράδι. Η γενική βαθμολογία της πόλης είναι χαμηλή, εξαιτίας της ποιότητας του αέρα, στα προβλήματα ως προς τη διαχείριση απορριμμάτων και τις χρήσεις γης καθώς και της έλλειψης ενεργειακά αποδοτικών κτιρίων.
4.Η θερμοκρασία του αέρα στην πυκνά δομημένη αστική περιοχή του Ιστορικού Κέντρου της Αθήνας είναι υψηλότερη από αυτή της περιβάλλουσας περιοχής κατά 3-4 βαθμούς Κελσίου. Επιπρόσθετα έχουν αυξηθεί τα συνεχή διαστήματα με υψηλή θερμοκρασία και η συχνότητα των θερμών περιόδων (Σανταμούρης, 2009).
5. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα (Public Issue, 2008), oι κάτοικοι των περιοχών του Ιστορικού Κέντρου αντιμετωπίζουν καθημερινά σύνθετα προβλήματα όπως η στάθμευση (84%), η παραβατικότητα/εγκληματικότητα (79%), η ατμοσφαιρική ρύπανση (69%), τα ναρκωτικά (64%), οι υποδομές (57%), ο θόρυβος (56%), η αστυνόμευση (54%), η κατάσταση των ελεύθερων χώρων (42%), τα απορρίμματα (42%) κτλ.
6. Αντίθετα με τις προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν με το ΠΔ «Περί καθορισμού χρήσεων γης και ειδικών όρων και περιορισμών δόμησης στην περιοχή Ψυρρή-Κέντρου (Ομόνοιας)», δεν καθορίσθηκαν ζώνες αμιγούς κατοικίας με αποτέλεσμα την αλλοίωση του αστικού ιστού. Eπισημαίνεται ότι το 1994 υπήρχαν έξη εστιατόρια και τέσσερα θέατρα, ενώ μόλις οκτώ χρόνια αργότερα υπήρχαν 107 καταστήματα εκ των οποίων τα 57 εστιατόρια και τα 15 μπαρ.
7. Η εξέλιξη που περιγράφεται στο σημείο #6 συνοδεύθηκε από τη μείωση της βιοτεχνικής δραστηριότητας. Από τις 1300 βιοτεχνίες που υπήρχαν μέχρι τις αρχές του 1990, έχουν παραμείνει οι 300. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι στο διάστημα από 1991-2001 η απασχόληση στη βιοτεχνία μειώνεται από 55.000 σε 37.000 εργαζομένους (δηλαδή κατά περίπου 30%). Αντίθετα η απασχόληση σε μπαρ και εστιατόρια αυξήθηκε από 27.000 σε 47.000 εργαζόμενους, δηλαδή κατά περίπου 90%. Η εξέλιξη αυτή μεταφράζεται πρακτικά σε ένα μάλλον βίαιο μετασχηματισμό της τοπικής κοινωνίας και οικονομίας σε μία περισσότερο καταναλωτική και ψυχαγωγική κατεύθυνση. Με την εξαίρεση των γκαλερί και των θεάτρων, οι επιχειρήσεις που χωροθετούνται στο Ιστορικό Κέντρο αντλούν από την ταυτότητα του αστικού χώρου διαμορφώνοντας ένα νέο πρότυπο διασκέδασης («νέο-ταβέρνες»). Μαζί αναπτύσσεται και η βιομηχανία της νυκτερινής διασκέδασης με την εγκατάσταση πλήθους κέντρων που επιβαρύνουν το αστικό τοπίο, αποδυναμώνουν την κλίμακα της γειτονιάς και καταλαμβάνουν λόγω παρελκόμενων δραστηριοτήτων τους πολύτιμα τμήματα του δημόσιου χώρου (λ.χ. πεζοδρόμια).
8. Περισότερα από 500 κτήρια στο κέντρο της Αθήνας είναι εγκαταλελειμμένα. Στο Μεταξουργείο έχουν καταγραφεί 211 εγκαταλελειμμένα κτίρια και 110 στου Ψυρρή.
9. Οι δημόσιες Επενδύσεις για έργα ανάπλασης και ανάδειξης του Ιστορικού Κέντρου μέσω της ΕΑΧΑ ΑΕ περιορίσθηκαν σε 15 περίπου εκ. ευρώ συνολικά για το διάστημα 2004-2009 ενώ το προηγούμενο διάστημα (2000-2004) ανέρχονταν στα 120 εκ ευρώ.
10. Σύμφωνα με έρευνα της Ενωσης Ξενοδόχων Αθηνών (ΕΞΑ, 2009), καταγράφεται χαμηλή αξιολόγηση από τους αλλοδαπούς επισκέπτες στον παράγοντα 'value for money' σε ότι αφορά τη χρήση των ξενοδοχείων και την προσφορά όλων των υπολοίπων τομέων παροχής υπηρεσιών στο Ιστορικό Κέντρο της Αθήνας.
11. Σύμφωνα με την ίδια έρευνα της ΕΞΑ, χαμηλή είναι η αξιολόγηση και όλων των στοιχείων αστικής εξυπηρέτησης, χρήσης και αστικού εξοπλισμού της πόλης εκτός των ΜΜΜ. (από το καλύτερο προς το χειρότερο: αναψυχή-διασκέδαση, σήμανση - πληροφόρηση, πράσινο - πάρκα, ασφάλεια, κατάσταση πεζοδρομίων και πλατειών, δημόσια καθαριότητα, ατμοσφαιρική ρύπανση, ηχορύπανση).
12. Από τον Δεκέμβριο του 2008 μέχρι το Νοέμβριο 2009, παρατηρείται μείωση της ζήτησης στον τουριστικό τομέα που σε αριθμούς μεταφράζεται σε 12% μείωση της πληρότητας (62.1%) και σε 8% μείωση των μέσων τιμών ανά δωμάτιο (Έρευνα ΕΞΑ, 2009).
13. Διαπιστώνεται σταδιακή αύξηση της διαθεσιμότητας εμπορικών χώρων στο Κέντρο (πρόκειται για χώρους που παραμένουν χωρίς μίσθωση). Ειδικότερα ο Δείκτης διαθεσιμότητας Εμπορικών Χώρων Αθήνας (2009) ανέρχεται σε 18,8% (Έρευνα ΕΣΑ, 2009), με τη διαθεσιμότητα να αγγίζει το 25% στα Εξάρχεια - Νεάπολη, το 5% στο Κολωνάκι, στο 16.4% στους κεντρικούς εμπορικούς δρόμους και στο 17% στο Ιστορικό Τρίγωνο.
14. Διαπιστώνεται σταδιακή απομάκρυνση παραδοσιακών ελληνικών επιχειρήσεων. Ειδικότερα στον εμπορικό τομέα που περικλείεται από την Πλατεία Ομονοίας - Αγ. Κωνσταντίνου - Αχιλλέως - Κολοκυνθούς - Ευριπίδου - Αθηνάς - Πλατεία Ομονοίας, η παρουσία των αλλοδαπών επιχειρήσεων εκτιμάται ότι ξεπερνά το 30% της συνολικής εμπορικής δραστηριότητας με αυξητικές τάσεις οι οποίες ενισχύονται. Ειδικότερα στις αγορές στις οδούς Σοφοκλέους, Σωκράτους, Ευριπίδου, Κολοκυνθούς το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 40%.
15. Με βάση την ετήσια έρευνα του οίκου Cushman & Wakefield για το 2009 και για την ιεράρχηση των ευρωπαϊκών πόλεων με βάση τις επιδόσεις τους σε κρίσιμες παραμέτρους του επιχειρηματικού γίγνεσθαι, η Αθήνα καταλαμβάνει την τελευταία θέση τα τελευταία δύο χρόνια σε σύνολο 34 ευρωπαϊκών πόλεων.
Από την πλευρά του, ο Νομάρχης Αθηνών κ. Σγουρός τόνισε ότι αυτό που εμποδίζει την ανάπλαση του Ιστορικού Κέντρου της Αθήνας είναι από τη μια η έλλειψη πολιτικής βούλησης για συγκεκριμένες ενέργειες και από την άλλη οι δυσκίνητες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Υπογράμμισε ότι έχει καταθέσει πρόταση από το 2008 για τη σύσταση ειδικού διυπουργικού και αυτοδιοικητικού συντονιστικού οργάνου που θα επιβλέπει τη διαδικασία εφαρμογής όλων των ενεργειών αναβάθμισης του Ιστορικού Κέντρου και επέμεινε στην εφαρμογή ενός σχεδίου για την αποκατάσταση των εγκαταλελειμμένων κτιρίων και τον αυστηρό έλεγχο κτιρίων στα οποία έχουν εντοπισθεί σοβαρές υγειονομικές παραβάσεις.
Ο Δήμαρχος Αθηναίων κ. Ν. Κακλαμάνης τόνισε ότι ουσιαστικά λείπει το νομοθετικό πλαίσιο που θα δώσει ουσιαστικές αρμοδιότητες στην πρωτοβάθμια αυτοδιοίκηση και κάλεσε τα μέλη της Επιτροπής Περιβάλλοντος να νομοθετήσουν προς αυτήν την κατεύθυνση επικεντρώνοντας στα ζητήματα της μετανάστευσης, της δημόσιας υγείας, των χρήσεων γης και των αναγκαίων πολεοδομικών και χωροταξικών παρεμβάσεων. Ζήτησε την αλλαγή της πολεοδομικής νομοθεσίας ώστε να μην καθυστερούν οι πολεοδομικές μελέτες και παρουσίασε τις παρεμβάσεις του Δήμου Αθηναίων για την πεζοδρόμηση της οδού Αθηνάς και για την προστασία της Ακαδημίας Πλάτωνος.
Ο Πρόεδρος του ΟΡΣΑ κ. Πολύζος αφού ανέφερε ότι ένα συνολικό σχέδιο για την Αθήνα θα παρουσιαστεί στο νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο που θα είναι έτοιμο τον ερχόμενο Οκτώβριο, τόνισε ότι το μέλλον των πόλεων δεν βρίσκεται στις επεκτάσεις των αστικών περιοχών αλλά σε αυτό που ονόμασε «συνεκτική πόλη» και υπογράμμισε ότι πρέπει να στηριχθούν πολιτικές για την επιστροφή των κατοίκων στο κέντρο.
Η Πρόεδρος της ΕΑΧΑ κα Γαλάνη τόνισε ότι σε συνεργασία με τα συναρμόδια υπουργεία, η ΕΑΧΑ θα προχωρήσει σε παρεμβάσεις στην Ακαδημία Πλάτωνος και θα επεκτείνει τη δράση της και προς τη Λεωφόρο Βασ. Όλγας. Υπογράμμισε ότι η ΕΑΧΑ ΑΕ έχει ήδη εκπονήσει μελέτες για περιοχές του Ιστορικού Κέντρου, οι οποίες όμως χρειάζονται την απαραίτητη επικαιροποίηση.
Τέλος οι εκπρόσωποι της Κίνησης Πολιτών αναφέρθηκαν στα πολεοδομικά προβλήματα του Κέντρου, στη μαζική συγκέντρωση μεταναστών, στην αυξημένη παραβατικότητα, στην απαξίωση των περιουσιών τους και στην τάση φυγής των κατοίκων και των επιχειρηματιών από το Κέντρο. Κατέθεσαν πλέγμα προτάσεων και ζήτησαν το συντονισμό των συναρμόδιων φορέων.
Η Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής στο πλαίσιο του κύκλου εργασίας «Ανασυγκρότηση των πόλεων» εξέτασε σε ειδική Συνεδρίαση το θέμα «Ιστορικό Κέντρο της Αθήνας. Στη Συνεδρίαση συμμετείχαν ο Νομάρχης Αθηνών κ. Γ. Σγουρός, ο Δήμαρχος Αθηναίων κ. Ν. Κακλαμάνης, ο Πρόεδρος του ΟΡΣΑ κ. Γ. Πολύζος, η Πρόεδρος της ΕΑΧΑ ΑΕ κα Ν. Γαλάνη και οι εκπρόσωποι της Κίνησης για τη Διάσωση του Ιστορικού Κέντρου της Αθήνας κ. Α. Κωστίκας και κ. Π. Δούκας. Σε επόμενες Συνεδριάσεις θα προσκληθούν τα συναρμόδια Υπουργεία και η Υπερνομαρχία Αθηνών και θα προετοιμαστεί κείμενο προτάσεων που θα τεθεί υπόψη όλων των φορέων και θα παρακολουθείται ως προς την εφαρμογή του σε τακτική βάση.
Στην έναρξη της Συνεδρίασης ο Πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος Κώστας Καρτάλης σημείωσε ότι «Η αναβάθμιση του Ιστορικού Κέντρου της Αθήνας δεν επιλύεται με επιχειρήσεις «σκούπα» αλλά μέσα από μια οργανωμένη και σε βάθος χρόνου παρέμβαση που θα αντιμετωπίζει πολεοδομικά, αρχιτεκτονικά, περιβαλλοντικά, κοινωνικά και οικονομικά ζητήματα. Ουσιαστικά αυτό μεταφράζεται σε ένα «Κοινωνικό, Οικονομικό και Περιβαλλοντικό Ξενοκράτη». Αν και η εικόνα της Αθήνας αποτυπώνει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν πολλά μεγάλα αστικά κέντρα, στην περίπτωση του Ιστορικού Κέντρου της Αθήνας τα πράγματα είναι περισσότερο περίπλοκα καθώς η υποβάθμιση που παρατηρείται, κυρίως από το 2004 και μετά, είναι ραγδαία και αφορά στον παραμελημένο κτιριακό ιστό, στη δραματική έλλειψη ελεύθερων χώρων, στα υψηλά επίπεδα αέριας ρύπανσης και ηχορύπανσης, στην επικράτηση του ιδιωτικού χώρου έναντι του δημόσιου, στην υπερβολική συγκέντρωση καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος («βιομηχανία διασκέδασης»), στην απομάκρυνση δημόσιων υπηρεσιών, στη μείωση της νόμιμης επιχειρηματικής δραστηριότητας και στην αύξηση του παρεμπορίου, στις αλλαγές χρήσεων γης που οδηγούν σε αισθητική και κοινωνική υποβάθμιση, στην αυξημένη συγκέντρωση μεταναστών χωρίς όμως τις αντίστοιχες υποδομές ή τα αναγκαία μέσα ενσωμάτωσης, στην αυξημένη παραβατικότητα, κ.α. Το περίπλοκο αυτό σκηνικό συμπληρώνεται και από τους κερδοσκόπους γης και ακινήτων που επενδύουν στην «υποβάθμιση» και εκμεταλλεύονται την πρόθεση των παλαιών κατοίκων να φύγουν από το Ιστορικό Κέντρο εκποιώντας σε ιδιαίτερα χαμηλές τιμές τις περιουσίες τους.. Είναι προφανές ότι δεν υποτιμώνται οι ενέργειες που έχουν δρομολογηθεί για την προστασία του Ιστορικού Κέντρου. Όμως τα αποτελέσματα μιλούν από μόνα. Η ισχύς των παρεμβάσεων των εμπλεκόμενων φορέων είναι πολύ ασθενέστερη από την ένταση των προβλημάτων, ενώ όσο δεν προκύπτει συντονισμός μεταξύ των φορέων, οι ήδη περιορισμένες αρμοδιότητες αποδυναμώνονται ακόμη περισσότερο. Σε κάθε περίπτωση δεν χρειάζεται να ανακαλυφθεί η πυρίτιδα. Αρκεί να εξετασθεί τι έγινε με την Πλάκα αλλά και τι έκαναν άλλες πόλεις με συναφή προβλήματα.»
Ο Κ. Καρτάλης παρουσίασε επίσης στοιχεία που αποτυπώνουν ποσοτικά τις αλλαγές που έχουν σημειωθεί στο Ιστορικό Κέντρο της Αθήνας:
1.Σύμφωνα με έρευνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (2008), η Αθήνα είναι μαζί με το Αμβούργο και τη Μπρατισλάβα, οι ευρωπαϊκές πόλεις στις οποίες αναπτύσσονται με ανησυχητικό ρυθμό περιοχές - γκέτο με σημαντικά ποσοστά ανεργίας.
2.Τα ποσοστά κατοίκησης στο Ιστορικό Κέντρο αγγίζουν το μόλις 3-4%, ενώ η υπερσυγκέντρωση μεταναστών με νόμιμα ή μη έγγραφα γίνεται χωρίς να υπάρχουν οι αναγκαίες υποδομές με αποτέλεσμα να εγκλωβίζονται χιλιάδες άνθρωποι σε καθεστώς ημι-παρανομίας και να καθίστανται ευάλωτοι και αναλώσιμοι.
3. Σε ότι αφορά στις περιβαλλοντικές επιδόσεις , η Αθήνα κατατάσσεται 22η σε σύνολο των 30 πόλεων που περιλαμβάνονται στον Ευρωπαϊκό Δείκτη Πράσινης Πόλης, με βαθμολογία 53,09 στα 100. Σε σύγκριση με άλλες πόλεις που βρίσκονται σε θερμά κλίματα, η Αθήνα βρίσκεται χαμηλότερα από τη Μαδρίτη, τη Ρώμη και τη Λισσαβόνα, αλλά υψηλότερα από την Κωνσταντινούπολη και το Βελιγράδι. Η γενική βαθμολογία της πόλης είναι χαμηλή, εξαιτίας της ποιότητας του αέρα, στα προβλήματα ως προς τη διαχείριση απορριμμάτων και τις χρήσεις γης καθώς και της έλλειψης ενεργειακά αποδοτικών κτιρίων.
4.Η θερμοκρασία του αέρα στην πυκνά δομημένη αστική περιοχή του Ιστορικού Κέντρου της Αθήνας είναι υψηλότερη από αυτή της περιβάλλουσας περιοχής κατά 3-4 βαθμούς Κελσίου. Επιπρόσθετα έχουν αυξηθεί τα συνεχή διαστήματα με υψηλή θερμοκρασία και η συχνότητα των θερμών περιόδων (Σανταμούρης, 2009).
5. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα (Public Issue, 2008), oι κάτοικοι των περιοχών του Ιστορικού Κέντρου αντιμετωπίζουν καθημερινά σύνθετα προβλήματα όπως η στάθμευση (84%), η παραβατικότητα/εγκληματικότητα (79%), η ατμοσφαιρική ρύπανση (69%), τα ναρκωτικά (64%), οι υποδομές (57%), ο θόρυβος (56%), η αστυνόμευση (54%), η κατάσταση των ελεύθερων χώρων (42%), τα απορρίμματα (42%) κτλ.
6. Αντίθετα με τις προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν με το ΠΔ «Περί καθορισμού χρήσεων γης και ειδικών όρων και περιορισμών δόμησης στην περιοχή Ψυρρή-Κέντρου (Ομόνοιας)», δεν καθορίσθηκαν ζώνες αμιγούς κατοικίας με αποτέλεσμα την αλλοίωση του αστικού ιστού. Eπισημαίνεται ότι το 1994 υπήρχαν έξη εστιατόρια και τέσσερα θέατρα, ενώ μόλις οκτώ χρόνια αργότερα υπήρχαν 107 καταστήματα εκ των οποίων τα 57 εστιατόρια και τα 15 μπαρ.
7. Η εξέλιξη που περιγράφεται στο σημείο #6 συνοδεύθηκε από τη μείωση της βιοτεχνικής δραστηριότητας. Από τις 1300 βιοτεχνίες που υπήρχαν μέχρι τις αρχές του 1990, έχουν παραμείνει οι 300. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι στο διάστημα από 1991-2001 η απασχόληση στη βιοτεχνία μειώνεται από 55.000 σε 37.000 εργαζομένους (δηλαδή κατά περίπου 30%). Αντίθετα η απασχόληση σε μπαρ και εστιατόρια αυξήθηκε από 27.000 σε 47.000 εργαζόμενους, δηλαδή κατά περίπου 90%. Η εξέλιξη αυτή μεταφράζεται πρακτικά σε ένα μάλλον βίαιο μετασχηματισμό της τοπικής κοινωνίας και οικονομίας σε μία περισσότερο καταναλωτική και ψυχαγωγική κατεύθυνση. Με την εξαίρεση των γκαλερί και των θεάτρων, οι επιχειρήσεις που χωροθετούνται στο Ιστορικό Κέντρο αντλούν από την ταυτότητα του αστικού χώρου διαμορφώνοντας ένα νέο πρότυπο διασκέδασης («νέο-ταβέρνες»). Μαζί αναπτύσσεται και η βιομηχανία της νυκτερινής διασκέδασης με την εγκατάσταση πλήθους κέντρων που επιβαρύνουν το αστικό τοπίο, αποδυναμώνουν την κλίμακα της γειτονιάς και καταλαμβάνουν λόγω παρελκόμενων δραστηριοτήτων τους πολύτιμα τμήματα του δημόσιου χώρου (λ.χ. πεζοδρόμια).
8. Περισότερα από 500 κτήρια στο κέντρο της Αθήνας είναι εγκαταλελειμμένα. Στο Μεταξουργείο έχουν καταγραφεί 211 εγκαταλελειμμένα κτίρια και 110 στου Ψυρρή.
9. Οι δημόσιες Επενδύσεις για έργα ανάπλασης και ανάδειξης του Ιστορικού Κέντρου μέσω της ΕΑΧΑ ΑΕ περιορίσθηκαν σε 15 περίπου εκ. ευρώ συνολικά για το διάστημα 2004-2009 ενώ το προηγούμενο διάστημα (2000-2004) ανέρχονταν στα 120 εκ ευρώ.
10. Σύμφωνα με έρευνα της Ενωσης Ξενοδόχων Αθηνών (ΕΞΑ, 2009), καταγράφεται χαμηλή αξιολόγηση από τους αλλοδαπούς επισκέπτες στον παράγοντα 'value for money' σε ότι αφορά τη χρήση των ξενοδοχείων και την προσφορά όλων των υπολοίπων τομέων παροχής υπηρεσιών στο Ιστορικό Κέντρο της Αθήνας.
11. Σύμφωνα με την ίδια έρευνα της ΕΞΑ, χαμηλή είναι η αξιολόγηση και όλων των στοιχείων αστικής εξυπηρέτησης, χρήσης και αστικού εξοπλισμού της πόλης εκτός των ΜΜΜ. (από το καλύτερο προς το χειρότερο: αναψυχή-διασκέδαση, σήμανση - πληροφόρηση, πράσινο - πάρκα, ασφάλεια, κατάσταση πεζοδρομίων και πλατειών, δημόσια καθαριότητα, ατμοσφαιρική ρύπανση, ηχορύπανση).
12. Από τον Δεκέμβριο του 2008 μέχρι το Νοέμβριο 2009, παρατηρείται μείωση της ζήτησης στον τουριστικό τομέα που σε αριθμούς μεταφράζεται σε 12% μείωση της πληρότητας (62.1%) και σε 8% μείωση των μέσων τιμών ανά δωμάτιο (Έρευνα ΕΞΑ, 2009).
13. Διαπιστώνεται σταδιακή αύξηση της διαθεσιμότητας εμπορικών χώρων στο Κέντρο (πρόκειται για χώρους που παραμένουν χωρίς μίσθωση). Ειδικότερα ο Δείκτης διαθεσιμότητας Εμπορικών Χώρων Αθήνας (2009) ανέρχεται σε 18,8% (Έρευνα ΕΣΑ, 2009), με τη διαθεσιμότητα να αγγίζει το 25% στα Εξάρχεια - Νεάπολη, το 5% στο Κολωνάκι, στο 16.4% στους κεντρικούς εμπορικούς δρόμους και στο 17% στο Ιστορικό Τρίγωνο.
14. Διαπιστώνεται σταδιακή απομάκρυνση παραδοσιακών ελληνικών επιχειρήσεων. Ειδικότερα στον εμπορικό τομέα που περικλείεται από την Πλατεία Ομονοίας - Αγ. Κωνσταντίνου - Αχιλλέως - Κολοκυνθούς - Ευριπίδου - Αθηνάς - Πλατεία Ομονοίας, η παρουσία των αλλοδαπών επιχειρήσεων εκτιμάται ότι ξεπερνά το 30% της συνολικής εμπορικής δραστηριότητας με αυξητικές τάσεις οι οποίες ενισχύονται. Ειδικότερα στις αγορές στις οδούς Σοφοκλέους, Σωκράτους, Ευριπίδου, Κολοκυνθούς το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 40%.
15. Με βάση την ετήσια έρευνα του οίκου Cushman & Wakefield για το 2009 και για την ιεράρχηση των ευρωπαϊκών πόλεων με βάση τις επιδόσεις τους σε κρίσιμες παραμέτρους του επιχειρηματικού γίγνεσθαι, η Αθήνα καταλαμβάνει την τελευταία θέση τα τελευταία δύο χρόνια σε σύνολο 34 ευρωπαϊκών πόλεων.
Από την πλευρά του, ο Νομάρχης Αθηνών κ. Σγουρός τόνισε ότι αυτό που εμποδίζει την ανάπλαση του Ιστορικού Κέντρου της Αθήνας είναι από τη μια η έλλειψη πολιτικής βούλησης για συγκεκριμένες ενέργειες και από την άλλη οι δυσκίνητες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Υπογράμμισε ότι έχει καταθέσει πρόταση από το 2008 για τη σύσταση ειδικού διυπουργικού και αυτοδιοικητικού συντονιστικού οργάνου που θα επιβλέπει τη διαδικασία εφαρμογής όλων των ενεργειών αναβάθμισης του Ιστορικού Κέντρου και επέμεινε στην εφαρμογή ενός σχεδίου για την αποκατάσταση των εγκαταλελειμμένων κτιρίων και τον αυστηρό έλεγχο κτιρίων στα οποία έχουν εντοπισθεί σοβαρές υγειονομικές παραβάσεις.
Ο Δήμαρχος Αθηναίων κ. Ν. Κακλαμάνης τόνισε ότι ουσιαστικά λείπει το νομοθετικό πλαίσιο που θα δώσει ουσιαστικές αρμοδιότητες στην πρωτοβάθμια αυτοδιοίκηση και κάλεσε τα μέλη της Επιτροπής Περιβάλλοντος να νομοθετήσουν προς αυτήν την κατεύθυνση επικεντρώνοντας στα ζητήματα της μετανάστευσης, της δημόσιας υγείας, των χρήσεων γης και των αναγκαίων πολεοδομικών και χωροταξικών παρεμβάσεων. Ζήτησε την αλλαγή της πολεοδομικής νομοθεσίας ώστε να μην καθυστερούν οι πολεοδομικές μελέτες και παρουσίασε τις παρεμβάσεις του Δήμου Αθηναίων για την πεζοδρόμηση της οδού Αθηνάς και για την προστασία της Ακαδημίας Πλάτωνος.
Ο Πρόεδρος του ΟΡΣΑ κ. Πολύζος αφού ανέφερε ότι ένα συνολικό σχέδιο για την Αθήνα θα παρουσιαστεί στο νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο που θα είναι έτοιμο τον ερχόμενο Οκτώβριο, τόνισε ότι το μέλλον των πόλεων δεν βρίσκεται στις επεκτάσεις των αστικών περιοχών αλλά σε αυτό που ονόμασε «συνεκτική πόλη» και υπογράμμισε ότι πρέπει να στηριχθούν πολιτικές για την επιστροφή των κατοίκων στο κέντρο.
Η Πρόεδρος της ΕΑΧΑ κα Γαλάνη τόνισε ότι σε συνεργασία με τα συναρμόδια υπουργεία, η ΕΑΧΑ θα προχωρήσει σε παρεμβάσεις στην Ακαδημία Πλάτωνος και θα επεκτείνει τη δράση της και προς τη Λεωφόρο Βασ. Όλγας. Υπογράμμισε ότι η ΕΑΧΑ ΑΕ έχει ήδη εκπονήσει μελέτες για περιοχές του Ιστορικού Κέντρου, οι οποίες όμως χρειάζονται την απαραίτητη επικαιροποίηση.
Τέλος οι εκπρόσωποι της Κίνησης Πολιτών αναφέρθηκαν στα πολεοδομικά προβλήματα του Κέντρου, στη μαζική συγκέντρωση μεταναστών, στην αυξημένη παραβατικότητα, στην απαξίωση των περιουσιών τους και στην τάση φυγής των κατοίκων και των επιχειρηματιών από το Κέντρο. Κατέθεσαν πλέγμα προτάσεων και ζήτησαν το συντονισμό των συναρμόδιων φορέων.
Ενα ΜΠΡΑΒΟ στον Νικήτα Κακλαμάνη...
Επι τέλους... τέλος στούς σκυλάδες ποιυ είχαν κάνει τη ζωή μας κόλαση στο Ιστορικό Κέντρο της Αθήνας.
Τέλος στην ηχορρύπανση πολλών ντεσιμπέλ σε πυκνοκατοικημένες γειτονιές του κέντρου επιχειρεί να βάλει ο δήμος Αθηναίων, μετά από δεκάδες καταγγελίες που φτάνουν καθημερινά στα αστυνομικά τμήματα για παραβίαση της κοινής ησυχίας.
Πρόκειται για ένα μέτρο που έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων κυρίως από την πλευρά των ιδιοκτητών καφετεριών, μπαρ και εστιατορίων και άλλων κέντρων διασκέδασης στο ιστορικό κέντρο, καθώς ισχυρίζονται ότι "ο περιορισμός στις ώρες που ο πελάτης θα μπορεί να διασκεδάσει με μουσική, θα προκαλέσει κατακόρυφη πτώση του τζίρου".
Μόνο για τον τζίρο σκέφτονται οι άθλιοι, οι οποίοι με τις παράνομες αλλαγές χρήσεων γής που έχουν κάνει, έχουν υποβαθμίσει αισθητά τη ποιότητα ζωής των κατοίκων.
Το δημοτικό συμβούλιο του δήμου πήρε την απόφαση να περιορίσει το ωράριο μουσικής στα καταστήματα υγειονομικού ελέγχου κατά 2 ώρες.
Η άδεια μουσικής θα ισχύει μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2010 και θα δίνεται μόνο σε καταστήματα που διαθέτουν κλειστούς και όχι υπαίθριους χώρους. Από την απόφαση εξαιρούνται τα κέντρα διασκέδασης με χωρητικότητα άνω των 200 ατόμων.
Πιο συγκεκριμένα, μέχρι τη 1.00 τα ξημερώματα θα έχουν τη δυνατότητα να ακούν μουσική οι πελάτες σε μαγαζιά κάθε Παρασκευή, Σάββατο και αργίες τη χειμερινή σεζόν, ενώ τις καθημερινές ποτό και φαγητό μετά μουσικής θα σερβίρεται μόνο μέχρι τις 11.00 το βράδυ. Αντίθετα, το καλοκαίρι το αντίστοιχο ωράριο παρατείνεται κατά μια ώρα.
Στη λίστα με τις πιο θορυβώδεις οδούς βρίσκονται η οδός Σκουφά και Πλουτάρχου στο Κολωνάκι, η οδός Ηρακλειδών στο Θησείο και η οδός Υμηττού στο Παγκράτι.Και βέβαια η οδόσ Αγίων Αναργύρων στου ψυρρή οπου οι Σκυλάδες είναι καθεστώς...
Βαρύς αναμένεται μάλιστα να είναι ο πέλεκυς για όσους πιάνονται στα πράσα να παραβιάζουν τα ωράρια, με απώτερο στόχο την αύξηση των εσόδων του καταστήματός τους.
Συγκεκριμένα, θα ανακαλείται η παράταση ωραρίου μουσικής στο συγκεκριμένο κατάστημα και θα αφαιρείται προσωρινά η άδεια λειτουργίας του. Επίσης προβλέπεται και η οριστική αφαίρεση της άδειας λειτουργίας, όταν το κατάστημα έχει «σφραγιστεί» για λόγους ηχορύπανσης.
Τέλος, θα ανακαλείται η άδεια λειτουργίας μουσικών οργάνων ενός μουσικού κέντρου, όταν κοινοποιείται μήνυση από τη Διεύθυνση Προστασίας Καταναλωτή και Υγειονομικού Ελέγχου.
Τέλος στην ηχορρύπανση πολλών ντεσιμπέλ σε πυκνοκατοικημένες γειτονιές του κέντρου επιχειρεί να βάλει ο δήμος Αθηναίων, μετά από δεκάδες καταγγελίες που φτάνουν καθημερινά στα αστυνομικά τμήματα για παραβίαση της κοινής ησυχίας.
Πρόκειται για ένα μέτρο που έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων κυρίως από την πλευρά των ιδιοκτητών καφετεριών, μπαρ και εστιατορίων και άλλων κέντρων διασκέδασης στο ιστορικό κέντρο, καθώς ισχυρίζονται ότι "ο περιορισμός στις ώρες που ο πελάτης θα μπορεί να διασκεδάσει με μουσική, θα προκαλέσει κατακόρυφη πτώση του τζίρου".
Μόνο για τον τζίρο σκέφτονται οι άθλιοι, οι οποίοι με τις παράνομες αλλαγές χρήσεων γής που έχουν κάνει, έχουν υποβαθμίσει αισθητά τη ποιότητα ζωής των κατοίκων.
Το δημοτικό συμβούλιο του δήμου πήρε την απόφαση να περιορίσει το ωράριο μουσικής στα καταστήματα υγειονομικού ελέγχου κατά 2 ώρες.
Η άδεια μουσικής θα ισχύει μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2010 και θα δίνεται μόνο σε καταστήματα που διαθέτουν κλειστούς και όχι υπαίθριους χώρους. Από την απόφαση εξαιρούνται τα κέντρα διασκέδασης με χωρητικότητα άνω των 200 ατόμων.
Πιο συγκεκριμένα, μέχρι τη 1.00 τα ξημερώματα θα έχουν τη δυνατότητα να ακούν μουσική οι πελάτες σε μαγαζιά κάθε Παρασκευή, Σάββατο και αργίες τη χειμερινή σεζόν, ενώ τις καθημερινές ποτό και φαγητό μετά μουσικής θα σερβίρεται μόνο μέχρι τις 11.00 το βράδυ. Αντίθετα, το καλοκαίρι το αντίστοιχο ωράριο παρατείνεται κατά μια ώρα.
Στη λίστα με τις πιο θορυβώδεις οδούς βρίσκονται η οδός Σκουφά και Πλουτάρχου στο Κολωνάκι, η οδός Ηρακλειδών στο Θησείο και η οδός Υμηττού στο Παγκράτι.Και βέβαια η οδόσ Αγίων Αναργύρων στου ψυρρή οπου οι Σκυλάδες είναι καθεστώς...
Βαρύς αναμένεται μάλιστα να είναι ο πέλεκυς για όσους πιάνονται στα πράσα να παραβιάζουν τα ωράρια, με απώτερο στόχο την αύξηση των εσόδων του καταστήματός τους.
Συγκεκριμένα, θα ανακαλείται η παράταση ωραρίου μουσικής στο συγκεκριμένο κατάστημα και θα αφαιρείται προσωρινά η άδεια λειτουργίας του. Επίσης προβλέπεται και η οριστική αφαίρεση της άδειας λειτουργίας, όταν το κατάστημα έχει «σφραγιστεί» για λόγους ηχορύπανσης.
Τέλος, θα ανακαλείται η άδεια λειτουργίας μουσικών οργάνων ενός μουσικού κέντρου, όταν κοινοποιείται μήνυση από τη Διεύθυνση Προστασίας Καταναλωτή και Υγειονομικού Ελέγχου.
3/08/2010
Camille Goemans
1900-1960
poet
Magritte first met Camille Goemans in 1923, the poet being a member of the Correspondance group. Goemans moved to Paris prior to Magritte’s own arrival, and opened a gallery there under his own name. Owing to this connection, the artist would participate in several important group exhibitions in Paris, like L’exposition surréaliste in 1928, and La peinture au défi in 1930. In spring 1928, Goemans and Nougé founded the review Distances, to which Magritte contributed some drawings. Then, in March 1929, appeared Le Sens propre, a series of tracts by Magritte and Goemans, finely illustrating the special link between text and image. During the war, Camille Goemans helps Lou Cosyn, his companion, to open a gallery in Brussels and, from 1942, would become Magritte’s main dealer before the painter’s meeting with the American Alexandre Iolas.
1900-1960
poet
Magritte first met Camille Goemans in 1923, the poet being a member of the Correspondance group. Goemans moved to Paris prior to Magritte’s own arrival, and opened a gallery there under his own name. Owing to this connection, the artist would participate in several important group exhibitions in Paris, like L’exposition surréaliste in 1928, and La peinture au défi in 1930. In spring 1928, Goemans and Nougé founded the review Distances, to which Magritte contributed some drawings. Then, in March 1929, appeared Le Sens propre, a series of tracts by Magritte and Goemans, finely illustrating the special link between text and image. During the war, Camille Goemans helps Lou Cosyn, his companion, to open a gallery in Brussels and, from 1942, would become Magritte’s main dealer before the painter’s meeting with the American Alexandre Iolas.
Phillips de Pury Announces the Sale of Mrs. Harry N. Abrams' Estate
NEW YORK, NY.- Nina Abrams died a few days short of her 98th birthday in February 2008, at her Putnam Valley, New York, home. She was married to Harry N. Abrams for 46 years. Harry, the art book publisher who started Harry N. Abrams, Inc. in 1949, was the first in the United States to specialize in the creation and distribution of art books. Harry died in 1979 at which time Nina began to sell or gift the major pieces to institutions such as The Metropolitan Museum of Art and The Art Institute of Chicago. She donated the proceeds to many causes including: The Natural Resources Defense Council, Southern Poverty Law Center, Population Connection, Channel Thirteen, Long Island University, Rhode Island School of Design, the World Land Trust and the Hudson Highlands Land Trust. Not surprisingly she left the bulk of her own estate, including the proceeds of this sale, to these and other charities. Nina retained works with which she and her husband had felt the strongest emotional ties. Several lots are inscribed by artists: ‘To Harry and Nina’. The fact that she was included in such dedications says everything about her involvement in the collection. Harry often acknowledged Nina’s wisdom and support and theirs was a long and fruitful partnership dedicated to art. As he said during a 1972 interview: ‘We love pictures, we love art and we love to live with art all around us. This has been our lifestyle.’
Works in this sale were purchased from a veritable who’s who of galleries from the 50’s, 60’s and 70’s: Leo Castelli, Richard Feigen, Sidney Janis, Graham, Robert Elkon, Pace, Iolas, Green, Braziller, Lee Nordness, Multiples Inc., Kasmin, Ltd., Allan Stone, Stable Gallery, Fishbach, Martha Jackson, Marlborough Gallery, Associated American Artists, Brook Street Gallery in London, F.A.R. Gallery at 746 Madison Ave, Zabriskie, Kraushaar, James Goodman, ACA, Landau-Alan and Tanglewood Press.
In the introduction to The Harry N. Abrams Family Collection, exhibition at The Jewish Museum, in 1966, Sam Hunter declared: “The Abrams collection is unusual because it has passed through three quite distinct phases, with the profile of each remaining intact within it. Thirty years ago Harry Abrams began to acquire painters of the American social scene as well as the paintings of many individual artists whose work fit no special category. While his tastes were directed towards an art of humanist values, he also responded to new explorations. Then, twenty years ago he found himself attracted to the twentieth-century French masters, Picasso, Matisse, Chagall, Rouault, Modigliani and others. Finally, in the sixties, vanguard American art became the dominating focus of his interests, and in this area his collection has become preeminent, both by reason of its wide representation of almost all the prevailing esthetic tendencies, and for its superior, and in many cases supreme, examples of individual artists.”
The contents of this sale contain artists from the three phases of collecting discussed by Sam Hunter in the above quote from 1966:
AMERICAN SOCIAL SCENE/ REALISM
Highlights in this phase include:
Raphael Soyer, Portrait of Nina Abrams, circa 1940, oil on canvas estimated at: $1,800 -2,500; Milton Avery, Still Life (Pink Lamp), oil on board, estimated at $40,000-60,000; Marsden Hartley, Pink Flowers,1942-43, oil on canvas, estimated at $15,000-25,000.
Further highlights include: Fifteen works by Ukrainian/American avant-garde artist, David Burliuk, who was one of the first artists Harry started to collect heavily. Burliuk was considered ‘the father of Russian Futurism’, he was an early member of Der Blaue Reiter and showed at their first exhibition Erste Ausstellung der Redaktion Der Blaue Reiter which opened at the Heinrich Thannhauser's Moderne Galerie in Munich, in early 1912 and comprised 43 works by 14 artists; estimates range from $2,000 to $80,000 dollars. A number of significant artists that will be represented under this section in the sale include: Lawrence Lebduska, Chaim Gross, James Rosenberg, Jennings Tofel, Louis Michel Eilshemius, Ben Shahn, Abraham Walkowitz, Isabel Bishop and Haywood Rivers.
20th CENTURY FRENCH MASTERS
Highlights include:
Jules Pascin, Jeune Femme au Plat de Fruits, 1928, oil on canvas, estimated at $100,000-150,000; Nude Reading, graphite and pastel on canvas, estimated at $60,000-80,000 and two other works on paper by Pascin.
Henry Moore, Two Standing Figures, 1951, ink, watercolor, charcoal and pastel on paper, estimated at $30,000-40,000. There will also be lithographs by Moore in the sale, including a unique trial proof.
Alberto Giacometti, Self Portrait, 1956, sepia ink on paper, estimated at: $20,000- 30,000 and is illustrated in Y. Bonnefoy, Alberto Giacometti: A Biography of His Work, Paris, 1991, p. 488.
Moise Kisling, Portrait of a Young Woman, 1934, oil on canvas, estimated between $30,000-40,000.
Pablo Picasso, Groupe de trois femmes, 1922-23, etching, edition of 100, estimated at $10,000-15,000. This work is amongst other graphic works of art by Picasso.
VANGUARD AMERICAN ART (POST-WAR AND POP)
Highlights in this section include:
Robert Indiana, LOVE, 1966, oil on canvas, estimated at $300,000-500,000.
Andy Warhol, Mike and Bob Abrams, 1962: a portrait of Harry and Nina’s sons. The acrylic and silkscreen ink on canvas is estimated at $200,000-300,000; Liz, 1964 estimated between: $20,000-30,000; Portraits of the Artists, from Ten from Leo Castelli portfolio, one hundred screenprints, on polystyrene boxes in ten colors, 1967, 20 x 20 in. (50.8 x 50.8 cm), estimated between $20,000-30,000; Self-Portrait, 1966, offset lithograph on silver coated paper, 22 x 20 1/2 in. (55.9 x 52.1 cm), estimated at $8,000-12,000.
Other European masters that are featured in the sale include: Paul Klee, Joan Miro, Marc Chagall, Lynn Chadwick, Salvador Dali and Camille Bombois.
Tom Wesselmann, Nude, 1970, estimated at $8,000-12,000. Other works by Wesselmann that will feature in the sale include: Reclining Nude, 1970, estimated between $30,000-40,000 and Still Life with Flowers and Fruit, 1969, estimated at $20,000-30,000. Both works are inscribed to Harry.
Arman, Bach 2 Violin Concerto, 1963, estimated at $100,000-150,000 and additional works such as Violin Table Service, 1973, estimated between $10,000-15,000 (comprising 12 9-piece place settings and 8 serving pieces in gold-plated silver, in a sliced violin case in lucite); Paint Box, 1970 multiple, estimated at $7,000-9,000 along with other works.
Roy Lichtenstein, Shipboard Girl, 1965, estimated at $20,000-30,000. Further works by Lichtenstein include: Crying Girl, 1963, an offset lithograph in colors, estimated at $20,000-30,000 inscribed to Harry Abrams; Brushstrokes, 1967, screenprint in colors, 21 3/4 x 29 3/4 in. (55.2 x 75.6 cm), estimated between $8,000-12,000. These works will be sold under the hammer amongst other multiples by the artist.
Lucas Samaras, Untitled (Double Target/Pins), 1963, mixed media, estimated at $20,000-30,000.
John Wesley, Paradise Lamp, 1967, estimated at $20,000-30,000. Paradise Lamp will be sold alongside gouache drawings: 3 Clean Old Ladies and Black Bow, both from 1966 and purchased in 1967 from the Robert Elkon Gallery; they are estimated at $20,000-30,000 each.
Alexander Calder, Untitled, 1964, estimated at $40,000-60,000. Additional works include Le Cheval II, 1964, bronze, edition of 50, 4 3/4 x 4 1/2 x 8 in. (12.1 x 11.4 x 20.3 cm), estimated between $20,000-30,000; Nest with Red Sun, 1961, gouache on paper, 15 x 21 3/4 in. (38.1 x 55.2 cm), estimated at $20,000-30,000, with extensive exhibition history.
Three works on paper by Saul Steinberg: Painting What He Knows, 21 x 14 1/2 in. (53.3 x 36.8 cm), estimate: $12,000-18,000; Kumming, 1972, 29 1/2 x 40 1/2 in. (74.9 x 102.9 cm), estimated at $25,000-35,000; Table Series Artist, 20 x 26 in.
(50.8 x 66 cm), estimated between $20,000-30,000 and Six Drawing Series Tables, 1970, the complete set of six lithographs with collage, published by Abrams Original Editions, estimated at $3,000-5,000 dollars.
Larry Rivers will be represented by: Self Portrait, 1952, a graphite and pastel on paper, 13 x 10 3/4 in. (33 x 27.3 cm), estimated at $8,000-12,000 and Face for a Lipstick Ad, 1968, charcoal, tape, magazine and metal bracket collage on paper, 11 3/8 x 13 1/2 x 3 5/8 in. (28.9 x 34.3 x 9.2 cm), estimated between $5,000 7,000 purchased at Marlborough Gallery in 1970.
Other examples of artists in this section of the sale include: Christo, Red Grooms, Robert Motherwell, Adolph Gottlieb, Ellsworth Kelly, Claes Oldenburg, Marisol, Robert Rauschenberg, Louise Nevelson, Alfred Jensen, Ram Kumar and Jim Dine.
Also included in the sale are ephemera and group lots of decorative works of art. Estimates at $1000 and below will be sold with no reserve.
New York | Nina Abrams | Harry N. Abrams | Phillips de Pury |
Today's News
February 28, 2010
Baroque Painted Sculptures Joined for the First Time by Great Spanish Religious Painting
Christie's Presents an Extensive Selection of Indian & Southeast Asian Art
Detroit Institute of Arts Opens New Permanent Islamic Gallery
Miami Art Museum Dedicates Largest Exhibition Space to Permanent Collection
Photos by Tseng Kwong Chi with Keith Haring at Paul Kasmin Gallery
Allan Stone Gallery Shows Accumulation with Works by Several Artists
New Paintings in Black by Lee Bae at Andrew Shire Gallery
Alexey Titarenko: Saint Petersburg in Four Movements at Nailya Alexander Gallery
Spring Blooms at Christie's Japanese and Korean Art Sale
New Cleopatra Exhibition to Make World Premiere at Franklin Institute
Prism Presents "Araki: A Perspective", an Exhibition of Work by Nobuyoshi Araki
Georgia Museum of Art Publishes Important Source on Early Italian Paintings
Columbus Museum Announces Latest Additions to Its Collection
The Glasgow School of Art's Digital Design Studio to Boost Access to Virtual Heritage
Campaign to Save the Staffordshire Hoard has Reached 1 Million
Photographers Explore Notions of Sovereignty and the Native Likeness
Circular Base Found Corresponds to Ehecatl-Quetzalcoatl Temple Location
Phillips de Pury Announces the Sale of Mrs. Harry N. Abrams' Estate
Mexico Recovers 2 Stolen 18th Century Paintings
Acclaimed Choreographer Lonnie J. Hightower III Performs at the Phillips Collection
NEW YORK, NY.- Nina Abrams died a few days short of her 98th birthday in February 2008, at her Putnam Valley, New York, home. She was married to Harry N. Abrams for 46 years. Harry, the art book publisher who started Harry N. Abrams, Inc. in 1949, was the first in the United States to specialize in the creation and distribution of art books. Harry died in 1979 at which time Nina began to sell or gift the major pieces to institutions such as The Metropolitan Museum of Art and The Art Institute of Chicago. She donated the proceeds to many causes including: The Natural Resources Defense Council, Southern Poverty Law Center, Population Connection, Channel Thirteen, Long Island University, Rhode Island School of Design, the World Land Trust and the Hudson Highlands Land Trust. Not surprisingly she left the bulk of her own estate, including the proceeds of this sale, to these and other charities. Nina retained works with which she and her husband had felt the strongest emotional ties. Several lots are inscribed by artists: ‘To Harry and Nina’. The fact that she was included in such dedications says everything about her involvement in the collection. Harry often acknowledged Nina’s wisdom and support and theirs was a long and fruitful partnership dedicated to art. As he said during a 1972 interview: ‘We love pictures, we love art and we love to live with art all around us. This has been our lifestyle.’
Works in this sale were purchased from a veritable who’s who of galleries from the 50’s, 60’s and 70’s: Leo Castelli, Richard Feigen, Sidney Janis, Graham, Robert Elkon, Pace, Iolas, Green, Braziller, Lee Nordness, Multiples Inc., Kasmin, Ltd., Allan Stone, Stable Gallery, Fishbach, Martha Jackson, Marlborough Gallery, Associated American Artists, Brook Street Gallery in London, F.A.R. Gallery at 746 Madison Ave, Zabriskie, Kraushaar, James Goodman, ACA, Landau-Alan and Tanglewood Press.
In the introduction to The Harry N. Abrams Family Collection, exhibition at The Jewish Museum, in 1966, Sam Hunter declared: “The Abrams collection is unusual because it has passed through three quite distinct phases, with the profile of each remaining intact within it. Thirty years ago Harry Abrams began to acquire painters of the American social scene as well as the paintings of many individual artists whose work fit no special category. While his tastes were directed towards an art of humanist values, he also responded to new explorations. Then, twenty years ago he found himself attracted to the twentieth-century French masters, Picasso, Matisse, Chagall, Rouault, Modigliani and others. Finally, in the sixties, vanguard American art became the dominating focus of his interests, and in this area his collection has become preeminent, both by reason of its wide representation of almost all the prevailing esthetic tendencies, and for its superior, and in many cases supreme, examples of individual artists.”
The contents of this sale contain artists from the three phases of collecting discussed by Sam Hunter in the above quote from 1966:
AMERICAN SOCIAL SCENE/ REALISM
Highlights in this phase include:
Raphael Soyer, Portrait of Nina Abrams, circa 1940, oil on canvas estimated at: $1,800 -2,500; Milton Avery, Still Life (Pink Lamp), oil on board, estimated at $40,000-60,000; Marsden Hartley, Pink Flowers,1942-43, oil on canvas, estimated at $15,000-25,000.
Further highlights include: Fifteen works by Ukrainian/American avant-garde artist, David Burliuk, who was one of the first artists Harry started to collect heavily. Burliuk was considered ‘the father of Russian Futurism’, he was an early member of Der Blaue Reiter and showed at their first exhibition Erste Ausstellung der Redaktion Der Blaue Reiter which opened at the Heinrich Thannhauser's Moderne Galerie in Munich, in early 1912 and comprised 43 works by 14 artists; estimates range from $2,000 to $80,000 dollars. A number of significant artists that will be represented under this section in the sale include: Lawrence Lebduska, Chaim Gross, James Rosenberg, Jennings Tofel, Louis Michel Eilshemius, Ben Shahn, Abraham Walkowitz, Isabel Bishop and Haywood Rivers.
20th CENTURY FRENCH MASTERS
Highlights include:
Jules Pascin, Jeune Femme au Plat de Fruits, 1928, oil on canvas, estimated at $100,000-150,000; Nude Reading, graphite and pastel on canvas, estimated at $60,000-80,000 and two other works on paper by Pascin.
Henry Moore, Two Standing Figures, 1951, ink, watercolor, charcoal and pastel on paper, estimated at $30,000-40,000. There will also be lithographs by Moore in the sale, including a unique trial proof.
Alberto Giacometti, Self Portrait, 1956, sepia ink on paper, estimated at: $20,000- 30,000 and is illustrated in Y. Bonnefoy, Alberto Giacometti: A Biography of His Work, Paris, 1991, p. 488.
Moise Kisling, Portrait of a Young Woman, 1934, oil on canvas, estimated between $30,000-40,000.
Pablo Picasso, Groupe de trois femmes, 1922-23, etching, edition of 100, estimated at $10,000-15,000. This work is amongst other graphic works of art by Picasso.
VANGUARD AMERICAN ART (POST-WAR AND POP)
Highlights in this section include:
Robert Indiana, LOVE, 1966, oil on canvas, estimated at $300,000-500,000.
Andy Warhol, Mike and Bob Abrams, 1962: a portrait of Harry and Nina’s sons. The acrylic and silkscreen ink on canvas is estimated at $200,000-300,000; Liz, 1964 estimated between: $20,000-30,000; Portraits of the Artists, from Ten from Leo Castelli portfolio, one hundred screenprints, on polystyrene boxes in ten colors, 1967, 20 x 20 in. (50.8 x 50.8 cm), estimated between $20,000-30,000; Self-Portrait, 1966, offset lithograph on silver coated paper, 22 x 20 1/2 in. (55.9 x 52.1 cm), estimated at $8,000-12,000.
Other European masters that are featured in the sale include: Paul Klee, Joan Miro, Marc Chagall, Lynn Chadwick, Salvador Dali and Camille Bombois.
Tom Wesselmann, Nude, 1970, estimated at $8,000-12,000. Other works by Wesselmann that will feature in the sale include: Reclining Nude, 1970, estimated between $30,000-40,000 and Still Life with Flowers and Fruit, 1969, estimated at $20,000-30,000. Both works are inscribed to Harry.
Arman, Bach 2 Violin Concerto, 1963, estimated at $100,000-150,000 and additional works such as Violin Table Service, 1973, estimated between $10,000-15,000 (comprising 12 9-piece place settings and 8 serving pieces in gold-plated silver, in a sliced violin case in lucite); Paint Box, 1970 multiple, estimated at $7,000-9,000 along with other works.
Roy Lichtenstein, Shipboard Girl, 1965, estimated at $20,000-30,000. Further works by Lichtenstein include: Crying Girl, 1963, an offset lithograph in colors, estimated at $20,000-30,000 inscribed to Harry Abrams; Brushstrokes, 1967, screenprint in colors, 21 3/4 x 29 3/4 in. (55.2 x 75.6 cm), estimated between $8,000-12,000. These works will be sold under the hammer amongst other multiples by the artist.
Lucas Samaras, Untitled (Double Target/Pins), 1963, mixed media, estimated at $20,000-30,000.
John Wesley, Paradise Lamp, 1967, estimated at $20,000-30,000. Paradise Lamp will be sold alongside gouache drawings: 3 Clean Old Ladies and Black Bow, both from 1966 and purchased in 1967 from the Robert Elkon Gallery; they are estimated at $20,000-30,000 each.
Alexander Calder, Untitled, 1964, estimated at $40,000-60,000. Additional works include Le Cheval II, 1964, bronze, edition of 50, 4 3/4 x 4 1/2 x 8 in. (12.1 x 11.4 x 20.3 cm), estimated between $20,000-30,000; Nest with Red Sun, 1961, gouache on paper, 15 x 21 3/4 in. (38.1 x 55.2 cm), estimated at $20,000-30,000, with extensive exhibition history.
Three works on paper by Saul Steinberg: Painting What He Knows, 21 x 14 1/2 in. (53.3 x 36.8 cm), estimate: $12,000-18,000; Kumming, 1972, 29 1/2 x 40 1/2 in. (74.9 x 102.9 cm), estimated at $25,000-35,000; Table Series Artist, 20 x 26 in.
(50.8 x 66 cm), estimated between $20,000-30,000 and Six Drawing Series Tables, 1970, the complete set of six lithographs with collage, published by Abrams Original Editions, estimated at $3,000-5,000 dollars.
Larry Rivers will be represented by: Self Portrait, 1952, a graphite and pastel on paper, 13 x 10 3/4 in. (33 x 27.3 cm), estimated at $8,000-12,000 and Face for a Lipstick Ad, 1968, charcoal, tape, magazine and metal bracket collage on paper, 11 3/8 x 13 1/2 x 3 5/8 in. (28.9 x 34.3 x 9.2 cm), estimated between $5,000 7,000 purchased at Marlborough Gallery in 1970.
Other examples of artists in this section of the sale include: Christo, Red Grooms, Robert Motherwell, Adolph Gottlieb, Ellsworth Kelly, Claes Oldenburg, Marisol, Robert Rauschenberg, Louise Nevelson, Alfred Jensen, Ram Kumar and Jim Dine.
Also included in the sale are ephemera and group lots of decorative works of art. Estimates at $1000 and below will be sold with no reserve.
New York | Nina Abrams | Harry N. Abrams | Phillips de Pury |
Today's News
February 28, 2010
Baroque Painted Sculptures Joined for the First Time by Great Spanish Religious Painting
Christie's Presents an Extensive Selection of Indian & Southeast Asian Art
Detroit Institute of Arts Opens New Permanent Islamic Gallery
Miami Art Museum Dedicates Largest Exhibition Space to Permanent Collection
Photos by Tseng Kwong Chi with Keith Haring at Paul Kasmin Gallery
Allan Stone Gallery Shows Accumulation with Works by Several Artists
New Paintings in Black by Lee Bae at Andrew Shire Gallery
Alexey Titarenko: Saint Petersburg in Four Movements at Nailya Alexander Gallery
Spring Blooms at Christie's Japanese and Korean Art Sale
New Cleopatra Exhibition to Make World Premiere at Franklin Institute
Prism Presents "Araki: A Perspective", an Exhibition of Work by Nobuyoshi Araki
Georgia Museum of Art Publishes Important Source on Early Italian Paintings
Columbus Museum Announces Latest Additions to Its Collection
The Glasgow School of Art's Digital Design Studio to Boost Access to Virtual Heritage
Campaign to Save the Staffordshire Hoard has Reached 1 Million
Photographers Explore Notions of Sovereignty and the Native Likeness
Circular Base Found Corresponds to Ehecatl-Quetzalcoatl Temple Location
Phillips de Pury Announces the Sale of Mrs. Harry N. Abrams' Estate
Mexico Recovers 2 Stolen 18th Century Paintings
Acclaimed Choreographer Lonnie J. Hightower III Performs at the Phillips Collection
Andy Warhol: The Last Decade at the Modern in Fort Worth
by Teresa Gubbins
FORT WORTH — Everyone knows Andy Warhol for his '60s silk-screens of Marilyn Monroe and Campbell's soup. But in the 10 years before he died in 1987, he went through a prolific spell of painting, and that’s documented in Andy Warhol: The Last Decade, which opened last week at the Modern Art Museum of Fort Worth.
The exhibit first premiered at the Milwaukee Art Museum last October; after it leaves Fort Worth in May, it'll go to Brooklyn. It contains 53 pieces, mostly self portraits, plus a series of paintings Warhol did that are based on Leonardo da Vinci’s Last Supper.
Some pieces in the exhibit are the Andy we know, such as the black-and-white version of the Campbell’s soup can and the 25-foot-long horizontal montage of celebrity portrait photographs. But the remainder of the works are newer abstract paintings and collaborations with young New York artists such as Jean-Michel Basquiat.
Museum patrons check out Andy Warhol's "Flowers"According to curator Joseph Ketner, Warhol was inspired to begin painting anew after attending the 1977 opening of the Centre Pompidou in Paris. He began his "Oxidation" paintings where he experimented with the effects of urine on metal; in order words, he pissed on his paintings.
He started the Last Supper series for Alexandre Iolas, a dealer whose gallery was located across from Santa maria delle Grazie, where da Vinci's original resides.
Some ascribe religious significance to Warhol’s painting of the Last Supper, saying that he was facing his own mortality and confronting his Catholicism, while others don’t find the Last Supper series any more religious than his pop pieces.
Either way, it's a treat to see such huge paintings hanging on a wall. One of the Last Supper paintings consists of two duplications of the original, side-by-side, and it seems to go on forever. The Modern does a skillful job of mounting the entire exhibit. (Alas, they forbid photo-taking; the photos here were snapped on the sly.) Nearly all of the works can be seen here, which is the installation in Milwaukee. If those photos are correct, it seems like Milwaukee hung the show more symmetrically. For example, in Milwaukee, the two Rorschach Test paintings hang side by side. But at the Modern, they’re opposite each other, across a long salon. If you gaze up at one, then turn around -- boo, you’re facing the other. It's a neat "gotcha."
Andy Warhol's "Self-Portrait (Strangulation)"Right at the entrance you’re greeted with a slice of Warholian wit: There’s an L-shaped salon covered with "Andy Warhol wallpaper", with a grid-like pattern of his head and shoulders. Other paintings are then hung on top of the wallpaper, including Self-Portrait (Strangulation), a polyptych with 10 images of Andy’s head and a pair of hands wrapped around his neck. The juxtaposition of the Strangulation self-portrait on top of the self-portrait wallpaper is enough to bring a smile.
As part of the exhibit, a TV broadcasts Warhol's cable-TV interview shows Andy Warhol's TV and Andy Warhol's Fifteen Minutes, where he drones on and on about trivial things with his interview subjects or else shoots pretty people. A note on the wall explains that he was being deliberately anti-intellectual, but I had the same reaction this person had: It made me think we have Warhol to blame for the empty-headed state of TV today.
FORT WORTH — Everyone knows Andy Warhol for his '60s silk-screens of Marilyn Monroe and Campbell's soup. But in the 10 years before he died in 1987, he went through a prolific spell of painting, and that’s documented in Andy Warhol: The Last Decade, which opened last week at the Modern Art Museum of Fort Worth.
The exhibit first premiered at the Milwaukee Art Museum last October; after it leaves Fort Worth in May, it'll go to Brooklyn. It contains 53 pieces, mostly self portraits, plus a series of paintings Warhol did that are based on Leonardo da Vinci’s Last Supper.
Some pieces in the exhibit are the Andy we know, such as the black-and-white version of the Campbell’s soup can and the 25-foot-long horizontal montage of celebrity portrait photographs. But the remainder of the works are newer abstract paintings and collaborations with young New York artists such as Jean-Michel Basquiat.
Museum patrons check out Andy Warhol's "Flowers"According to curator Joseph Ketner, Warhol was inspired to begin painting anew after attending the 1977 opening of the Centre Pompidou in Paris. He began his "Oxidation" paintings where he experimented with the effects of urine on metal; in order words, he pissed on his paintings.
He started the Last Supper series for Alexandre Iolas, a dealer whose gallery was located across from Santa maria delle Grazie, where da Vinci's original resides.
Some ascribe religious significance to Warhol’s painting of the Last Supper, saying that he was facing his own mortality and confronting his Catholicism, while others don’t find the Last Supper series any more religious than his pop pieces.
Either way, it's a treat to see such huge paintings hanging on a wall. One of the Last Supper paintings consists of two duplications of the original, side-by-side, and it seems to go on forever. The Modern does a skillful job of mounting the entire exhibit. (Alas, they forbid photo-taking; the photos here were snapped on the sly.) Nearly all of the works can be seen here, which is the installation in Milwaukee. If those photos are correct, it seems like Milwaukee hung the show more symmetrically. For example, in Milwaukee, the two Rorschach Test paintings hang side by side. But at the Modern, they’re opposite each other, across a long salon. If you gaze up at one, then turn around -- boo, you’re facing the other. It's a neat "gotcha."
Andy Warhol's "Self-Portrait (Strangulation)"Right at the entrance you’re greeted with a slice of Warholian wit: There’s an L-shaped salon covered with "Andy Warhol wallpaper", with a grid-like pattern of his head and shoulders. Other paintings are then hung on top of the wallpaper, including Self-Portrait (Strangulation), a polyptych with 10 images of Andy’s head and a pair of hands wrapped around his neck. The juxtaposition of the Strangulation self-portrait on top of the self-portrait wallpaper is enough to bring a smile.
As part of the exhibit, a TV broadcasts Warhol's cable-TV interview shows Andy Warhol's TV and Andy Warhol's Fifteen Minutes, where he drones on and on about trivial things with his interview subjects or else shoots pretty people. A note on the wall explains that he was being deliberately anti-intellectual, but I had the same reaction this person had: It made me think we have Warhol to blame for the empty-headed state of TV today.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)